Overgewicht, ondergewicht

Neen, er is geen ENKELE diabeet die die specifieke medicatie al levenslang neemt. Er is absoluut niets geweten over hoe eetlustremmend die medicatie nog zal zijn als je ze bvb 10j lang gebruikt.
Volgens mijn dokter mag ik het levenslang gebruiken. Volgend jaar komt Ozempic uit in België en die zou naar het schijnt nog betere resultaten geven.
 
@pardal
Anders eens suggereren om naar de bib te gaan en eens gezonde kookboeken mee te brengen om te experimenteren in de keuken. Ik ken iemand die ruim 30kg bij was gekomen na de zwangerschap, is zich beginnen focussen op pascale naessens haar boeken (ontbijt, maaltijden EN desserts) en die is meer dan 30kg afgevallen én met een zevenjarige ondertussen nog steeds al die kilo's kwijt.
Zo kan ze EN binnenshuis een nieuwe hobby ontdekken (wat met jullie kroost het meest makkelijke zal zijn) én ook nog eens experimenteren met gezonde snacks ontdekken.

@Dewdrop Dazzle tenzij de oorzaak een chemische wanbalans is, heb je nul de botten oorzaak aangepakt, die oorzaak is psychisch en zolang je de klik naar gezonde voeding, beperkte porties en actief bewegen niet maakt, zal die ook psychisch blijven.
Dat je die medicatie neemt, tot daar aan toe, je laat je hierin wel begeleiden door een dokter. Maar verkondigen dat de medicatie de OORZAAK aanpakt is regelrechte bullshit waar ik echt van steiger.
We hebben "gezonde eten" kookboeken. Maar mijn vrouw kookt niet graag, en ze doet er langer over dan de bereidingstijd in de boek.

Op zich wordt er wel gezond gegeten, maar dat smaakt haar niet. Waardoor ze nog met een onverzadigd gevoel zit na het eten.
 
We hebben "gezonde eten" kookboeken. Maar mijn vrouw kookt niet graag, en ze doet er langer over dan de bereidingstijd in de boek.

Op zich wordt er wel gezond gegeten, maar dat smaakt haar niet. Waardoor ze nog met een onverzadigd gevoel zit na het eten.
Ai, als ze koken niet leuk vindt, is dat absoluut geen goed idee, neen 😂

Momenteel ben ik zelf aan het proeven van verschillende soorten platte kaas/yoghurt, Albert Heijn heeft een aanbod dat ik wel kan smaken!
Vooral deze 2 vind in heel lekker!


Niet zo vol van smaak, maar wel lekker en ik kruimel er dan nog een speculoosje over 😇


De yoghurt van almhof vind ik heel lekker, maar dan wel de niet-light versie, helaas 😁 nuja, nog steeds maar 1/3de ckal per 100 gram in vergelijking met chips 😇
 
Diabetici nemen die ook levenslang dus het is perfect mogelijk deze levenslang te nemen. Je kan ook af en toe pauzeren (bijvoorbeeld op vakantie). De medicatie verliest zijn werking na 2 à 3 dagen maar is wel pas na 5 weken volledig uit het bloed.
Diabetici hebben dan ook effectief een ziekte waardoor ze hun insulinebalans moeten bijsturen. Veel goesting hebben om tussendoor te snoepen zou ik nu echt niet vergelijken met zo'n ziekte als diabetes die behandeld moet worden met medicijnen.
 
Ai, als ze koken niet leuk vindt, is dat absoluut geen goed idee, neen 😂

Momenteel ben ik zelf aan het proeven van verschillende soorten platte kaas/yoghurt, Albert Heijn heeft een aanbod dat ik wel kan smaken!
Vooral deze 2 vind in heel lekker!


Niet zo vol van smaak, maar wel lekker en ik kruimel er dan nog een speculoosje over 😇


De yoghurt van almhof vind ik heel lekker, maar dan wel de niet-light versie, helaas 😁 nuja, nog steeds maar 1/3de ckal per 100 gram in vergelijking met chips 😇
De vrouw wordt ziek van yoghurt, en ze krijgt het ook niet binnen.

Had ik al laten vallen dat het geen gemakkelijke was met voeding?
 
De vrouw wordt ziek van yoghurt, en ze krijgt het ook niet binnen.

Had ik al laten vallen dat het geen gemakkelijke was met voeding?
Auwch, dat maakt heel veel heel lastig natuurlijk 😂

Wil ze naar een diëtiste gaan? Ik heb daar al goede én slechte ervaringen mee gehad, de slechte was eentje die het schema voor me legde zonder te kijken wat wel of niet bij mij specifiek paste, de beste die keek echt naar wat ik moeilijk kon laten en zorgde voor ruimte voor de zaken waar ik toch in ging zondigen. (don't take away my chips, bitches!!!)
 
Auwch, dat maakt heel veel heel lastig natuurlijk 😂

Wil ze naar een diëtiste gaan? Ik heb daar al goede én slechte ervaringen mee gehad, de slechte was eentje die het schema voor me legde zonder te kijken wat wel of niet bij mij specifiek paste, de beste die keek echt naar wat ik moeilijk kon laten en zorgde voor ruimte voor de zaken waar ik toch in ging zondigen. (don't take away my chips, bitches!!!)
Op zich zou ze dat wel willen doen, maar haar eetgewoonten is verbonden met haar stresslevel.

Als ze niet gaat leren om op een andere manier om te gaan met stress, gaat volgens mij, niets helpen.
 
Diabetici hebben dan ook effectief een ziekte waardoor ze hun insulinebalans moeten bijsturen. Veel goesting hebben om tussendoor te snoepen zou ik nu echt niet vergelijken met zo'n ziekte als diabetes die behandeld moet worden met medicijnen.
Ik zou liever diabetis hebben dan obesitas. Wil direct ruilen.
 
Op zich zou ze dat wel willen doen, maar haar eetgewoonten is verbonden met haar stresslevel.

Als ze niet gaat leren om op een andere manier om te gaan met stress, gaat volgens mij, niets helpen.
Dat is normaal. Maar als ze gezondere alternatieven in huis heeft waar ze wél naar wil grijpen als ze stress heeft, heeft ze wél weer wat gewonnen ook.

En aan een obesitaskliniek in het ziekenhuis is ook altijd een psycholoog verbonden 😉
 
Ik denk dat elke diabeet met je wilt ruilen. Je vergelijkt hier een zware ziekte met een slechte gewoonte. Obesitas stopt zodra je je levensstijl aanpast, diabetes geraak je niet zo eenvoudig kwijt en heeft veel meer negatieve gevolgen.
Nu is de kans dat je diabetes ontwikkeld door obesitas ook niet onbestaande...

Op oudere leeftijd worden er af en toe er wel eens wat tenen of zelfs onderbenen geamuteerd bij diabetici

Nu zijn er ook wel mensen met obesitas voor wie het een echte ziekte betreft hoor...
 
Ik denk dat elke diabeet met je wilt ruilen. Je vergelijkt hier een zware ziekte met een slechte gewoonte. Obesitas stopt zodra je je levensstijl aanpast, diabetes geraak je niet zo eenvoudig kwijt en heeft veel meer negatieve gevolgen.
Ik denk dat het een misvatting is dat het zo simpel is van even je levensstijl aan te passen. Als het zo simpel was waarom hebben dan zoveel mensen obesitas. Het is aartsmoeilijk om plots maar de helft van de calorieën of zelfs minder te eten dan wat je gewoon bent. De meesten houden dit een paar weken vol maar niet hun hele leven. Obesitas vind ik persoonlijk een pure hel en het feit dat er maar weinig mensen mededogen hebben is onderdeel van hetgeen het zo erg maakt. Het fnuikt je sociale, seksuele en professionele leven. De dingen die ik al heb meegemaakt door mijn gewicht wens ik echt niemand toe. Voor mij is het minstens even erg als diabetes.
 
Ik zie hier NIEMAND zeggen dat het gemakkelijk is om tientallen kilo's te verliezen, dat obesitas geen grote impact op je leven kan hebben of dat je het prima zonder hulp kan doen.

Waar ik én anderen je op terechtwijzen is jouw verheerlijking van een medicijn dat volgens jou een oorzaak wegneemt (wat niet klopt) én je nonchalance naar de toekomst toe wat dat medicijn betreft.

Persoonlijk denk ik dat het zeker een heel waardevol hulpmiddel kan zijn. Net zoals een maagverkleining, maagballon, gastric bypass,... Dat kunnen zijn. Maar als je mentale proces niet volgt, doe je iets niet goed.
 
Ik denk dat het een misvatting is dat het zo simpel is van even je levensstijl aan te passen. Als het zo simpel was waarom hebben dan zoveel mensen obesitas. Het is aartsmoeilijk om plots maar de helft van de calorieën of zelfs minder te eten dan wat je gewoon bent. De meesten houden dit een paar weken vol maar niet hun hele leven.
Ik heb van mijn 15e tot mijn 22ste quasi altijd met overgewicht rondgelopen, ik snoepte ook enorm tussendoor en had alles graag wat je eigenlijk net niet moet eten. Dan begonnen met sporten en volledig gekapt met junkfood (ben al jaren geen frituur meer in geweest) daarmee verdween dat overgewicht ook. Een neef van mij is van 130 naar 70 gegaan, ook door een hoop gedragswijzigingen door te voeren en gezonder te gaan leven. Als je een ziekte zoals diabetes, AIDS, kanker, ... hebt kom je er niet zo eenvoudig vanaf.

Obesitas vind ik persoonlijk een pure hel en het feit dat er maar weinig mensen mededogen hebben is onderdeel van hetgeen het zo erg maakt. Het fnuikt je sociale, seksuele en professionele leven. De dingen die ik al heb meegemaakt door mijn gewicht wens ik echt niemand toe. Voor mij is het minstens even erg als diabetes.
Dit begrijp ik volledig en ga ik niet ontkrachten. Ik vind je vergelijking met een ongeeslijke ziekte er wel bij de haren bijgesleurd, obesitas kan je perfect bestrijden door gewoon veranderingen in je gewoontes door te voeren. Ik zeg niet dat eenvoudig is, maar iedereen met obesitas heeft het zichzelf aangedaan en kan het ook ongedaan maken.
 
Ik zie hier NIEMAND zeggen dat het gemakkelijk is om tientallen kilo's te verliezen, dat obesitas geen grote impact op je leven kan hebben of dat je het prima zonder hulp kan doen.

Waar ik én anderen je op terechtwijzen is jouw verheerlijking van een medicijn dat volgens jou een oorzaak wegneemt (wat niet klopt) én je nonchalance naar de toekomst toe wat dat medicijn betreft.

Persoonlijk denk ik dat het zeker een heel waardevol hulpmiddel kan zijn. Net zoals een maagverkleining, maagballon, gastric bypass,... Dat kunnen zijn. Maar als je mentale proces niet volgt, doe je iets niet goed.
En wie zegt dat mijn mentale proces niet volgt? Ik kan eindelijk eens genieten van een stuk fruit of een potje magere yoghurt en me daarna verzadigd voelen. Een gevoel dat ik al decennialang niet meer ervaren heb. Ik heb een gevoel van bevrijding en terug controle te krijgen over mijn eigen lichaam. En ik hoop dat het blijft werken. En anders stap ik over op Ozempic wat ook heel goede resultaten heeft. De geneeskunde blijft evolueren dus ik heb goede hoop dat ik wel degelijk voor lange tijd geholpen zal zijn.
 
Ik zit ondertussen terug on track van mijn lange termijndoelstelling

Ik denk dat ik het al eerder heb verteld, als 40 jarige de knop omgedraaid, minder beginnen werken en gestart met gezonder te leven en minder te eten. -40 kg door vooral obsessief veel te sporten over een periode van 18 maanden (we spreken over 10 uur intensief sporten per week, voornamelijk zwemmen).
Ik heb dat gewicht lang volgehouden maar ben vijf jaar geleden, na een eerste blessure 10 kg bijgekomen, en dan vorig jaar geleden, na een tweede blessure, het thuiswerk en een promotue verder afgegleden naar een te hoog gewicht. Ik ben een stress-eter, en deed tegelijkertijd nog geen 10 000 stappen op die 5 werkdagen)...
Als ge jaren 3500-4000 kcal per dag verbrandt, kunt ge niet blijven leven van 2000-2500 kcal, maar als die beweging dan wegvalt, is het wel een aanpassing om die kcal die je niet meer verbruikt te laten vallen...

In april beslist om daar iets aan te doen. Door pijn in de borstkas is dat intensief sporten een tijdje op pauze gezet van einde mei tot juli. Ik heb me dan toegelegd op veel wandelen (> 150 k stappen per week), maar dat vraagt wel heel veel tijd... echt frustrerend.

Nu ik terug groen licht heb gekregen om te sporten, ben ik terug intensiever aan 't sporten - wel nog aan 't opbouwen - ik val nu ongeveer een kg per week af. Ik sta nu op -13 kg.
Ik hoop in ieder geval in de lente van volgend jaar terug op mijn target gewicht te staan, een BMI van 24.
 
En wie zegt dat mijn mentale proces niet volgt? Ik kan eindelijk eens genieten van een stuk fruit of een potje magere yoghurt en me daarna verzadigd voelen. Een gevoel dat ik al decennialang niet meer ervaren heb.
Dat kan je evengoed voelen als je je levensstijl aanpast. Ik heb nu nooit nog goesting in pakweg frieten, terwijl ik daar vroeger vaak naar hunkerde toen ik het nog regelmatig at. Hetzelfde met toen ik nog een pakje per dag rookte, ik had gewoon continu zin in een sigaret. Nu nooit meer.
 
Ik denk dat het een misvatting is dat het zo simpel is van even je levensstijl aan te passen. Als het zo simpel was waarom hebben dan zoveel mensen obesitas. Het is aartsmoeilijk om plots maar de helft van de calorieën of zelfs minder te eten dan wat je gewoon bent. De meesten houden dit een paar weken vol maar niet hun hele leven. Obesitas vind ik persoonlijk een pure hel en het feit dat er maar weinig mensen mededogen hebben is onderdeel van hetgeen het zo erg maakt. Het fnuikt je sociale, seksuele en professionele leven. De dingen die ik al heb meegemaakt door mijn gewicht wens ik echt niemand toe. Voor mij is het minstens even erg als diabetes.
Omdat veel mensen geen geduld hebben. Jij begint meteen over “de helft van de kcal”, ja geen wonder dat het dan niet lukt. Als je 20-30 kg moet verliezen begin je simpel, je bouwt stelselmatig de dingen af waarvan je weet dat ze slecht zijn. Eet je nu 3 koeken per dag, dan bouw je dat af naar 2 per dag, 2 weken later naar 1 per dag. En zo verder tot slechts 1-2 keer per week. Hetzelfde met frisdrank, eerst schakel je over naar de zero varianten en je blijft stelselmatig afbouwen.

En ja, je gaat op een gegeven moment ook wat wilskracht moeten tonen. Er is ook helemaal niets mis met eens eventjes honger hebben. In een Westers land als België zal die honger vaker te maken hebben met verveling en goesting. Als ze je voorstellen om een salade te eten en je zegt nee, dan heb je geen honger maar goesting.

Daarmee dat sporten ook zo vaak wordt aangeraden. Omdat mensen met overgewicht vaak gewoon amper bewegen en teveel tijd hebben om aan eten te denken.

Gewicht verliezen is vrij simpel, minder eten dan je verbrand. Het is het mentale aspect dat moeilijk is, daarmee dat je dat stapsgewijs moet aanpakken. Van de ene dag op de andere een crashdieet beginnen helpt niet. Het duurt jaren vooraleer je echt zwaar overgewicht hebt en vaak lopen mensen daar jaren mee rond. Maar toch verwachten ze op 1-2 maand enorme resultaten te zien.

Daarmee dat die maagverkleining in Turkijke ofzo gaan halen een vergif is. Want die maagverkleining alleen gaat niets oplossen als je uw levensstijl niet aanpast. Je haalt je alleen nog meer misserie op de nek want nu loop je ook nog eens het risico om om die hechtingen te laten loskomen.
 
Terug
Bovenaan