Opnieuw op eigen benen na een lange relatie

Dat hangt er natuurlijk vanaf hoe dat toen besproken is geweest. Misschien heb je als gezin net die duurdere reis gedaan omdat die schenking er was.
Indertijd naar IJsland kunnen gaan met de kinderen net omwille van dat geld dat er plots was. Uiteraard zet je geen zo'n dingen op papier van "deze reis is betaald met deze gift" of je mag iedere uitgave beginnen registreren, maar het is dus effectief gebruikt voor zo'n zaken.

Ik heb haar nu een voorstel gedaan qua verdeling dat mij wel billijk lijkt én haalbaar is voor beiden met de boodschap "we kunnen het zo afhandelen of ons geld steken in advocaten en onze energie in een vechtscheiding".
 
Dat hangt er natuurlijk vanaf hoe dat toen besproken is geweest. Misschien heb je als gezin net die duurdere reis gedaan omdat die schenking er was. Op dat moment neem je dan samen die beslissing om dat geld daarvoor te gebruiken en had je die reis misschien gewoon nooit gedaan zonder dat extra geld dat op dat moment ter beschikking is.
Mja, dat lijkt mij nu echt iets dat ge best laat varen om gewoon de scheiding gewoon vooruit te kunnen laten gaan. Het heeft weinig zin om te gaan discussiëren over hoe het had kunnen zijn in een andere wereld waarbij dat geld er niet was geweest. Scheiden kost sowieso geld.
Ik heb haar nu een voorstel gedaan qua verdeling dat mij wel billijk lijkt én haalbaar is voor beiden met de boodschap "we kunnen het zo afhandelen of ons geld steken in advocaten en onze energie in een vechtscheiding".
Again, ik zit er niet middenin maar ik zou voorzichtig zijn met ultimatums voor te schotelen, dat is de snelste manier om er voor te zorgen dat de hakken in het zand gaan en dat ge echt nergens meer geraakt.
 
Mja, dat lijkt mij nu echt iets dat ge best laat varen om gewoon de scheiding gewoon vooruit te kunnen laten gaan. Het heeft weinig zin om te gaan discussiëren over hoe het had kunnen zijn in een andere wereld waarbij dat geld er niet was geweest. Scheiden kost sowieso geld.

En zou je dezelfde mening hebben wanneer de minst verdienende partner, die al moeilijk rondkomt dan maar moet geld gaan zoeken om een gezamelijke reis terug te betalen?
Ge neemt op dat moment als koppel een beslissing om geld een bepaalde bestemming te geven. Beetje flauw om daar dan op terug te komen als de relatie eindigt. Dan moet je bij elke belangrijke financiële beslissing u gaan afvragen of je dat zou kunnen terug betalen als de relatie stopt.
 
Again, ik zit er niet middenin maar ik zou voorzichtig zijn met ultimatums voor te schotelen, dat is de snelste manier om er voor te zorgen dat de hakken in het zand gaan en dat ge echt nergens meer geraakt.
Ik heb het aan haar anders geformuleerd hoor, niet als ultimatum.
En zou je dezelfde mening hebben wanneer de minst verdienende partner, die al moeilijk rondkomt dan maar moet geld gaan zoeken om een gezamelijke reis terug te betalen?
Ge neemt op dat moment als koppel een beslissing om geld een bepaalde bestemming te geven. Beetje flauw om daar dan op terug te komen als de relatie eindigt. Dan moet je bij elke belangrijke financiële beslissing u gaan afvragen of je dat zou kunnen terug betalen als de relatie stopt.
Inderdaad. Dan kan je discussies rond geld blijven doortrekken naar alles. Ik kan dan beginnen over het feit dat ze dankzij mijn inkomen in een eigen huis heeft kunnen wonen (waar ze dan nog eens 50% van de waarde van gaat krijgen terwijl ze nooit die inbreng heeft gehad), mocht ik evenveel binnengebracht hebben als haar was dat nooit mogelijk geweest. Idem qua hogere levensstandaard die ze daardoor al die tijd heeft gehad, reizen kunnen doen, ze heeft 8 jaar met een auto die ik volledig heb betaald kunnen rijden enzoverder. Ik kan ook staan zwaaien met alle facturen op mijn naam, dan kan ze zo ongeveer niks meenemen qua inboedel. Dat zijn discussies die nooit stoppen.

Vandaar dat ik blijf bij het idee: Probeer dat gewoon op een manier te verdelen waarbij niemand zich gerold voelt.
 
Vandaar dat ik blijf bij het idee: Probeer dat gewoon op een manier te verdelen waarbij niemand zich gerold voelt.
En dat, mijne besten, is een utopie. 😔

Ik ken niemand die zich niet gerold voelt na een breuk die voorafging aan veel financiële jaren samen. Wie alles strikt apart houdt tot het einde, daar is geen ambras. Maar wanneer je alles op 1 hoop gooit zijn er altijd frustraties. Doorgaan bij beide partijen.
 
En dat, mijne besten, is een utopie. 😔

Ik ken niemand die zich niet gerold voelt na een breuk die voorafging aan veel financiële jaren samen. Wie alles strikt apart houdt tot het einde, daar is geen ambras. Maar wanneer je alles op 1 hoop gooit zijn er altijd frustraties. Doorgaan bij beide partijen.
Ik weet het :cry2: Dus ik ga het anders formuleren: Verdelen op een manier waardoor we ons zo weinig mogelijk gerold voelen.

Ik voel mij ook gerold hoor, veel meer inbreng gehad bij afbetaling huis, mag nu toch 50% terugbetalen omdat het indertijd zo geschreven is. Dus heb meer ingebracht en mag die meerinbreng nu ook nog eens terugbetalen, dubbel gerold :woohoo:
Maar het kan mij nog maar weinig schelen, ik wil gewoon vooruit kunnen met voldoende middelen.
 
En dat is net de reden waarom je alle 'grote' zaken zelf op papier zet of laat beschrijven.
Hier staat de inbreng in huis/nieuw huis beschreven, erfenis of giften worden op de persoonlijke rekening gestort wil je dit dan zelf in het gemeenschappelijke deel brengen = uw keuze.
Bij onze trouw scheiding van goederen en scheiding van eigen rekening met gezamelijke rekening voor het gezin laten vastleggen.

even ambetant om dit te moeten regelen en de vrouw vond dit 'niet romantische' maar bij een eventuele scheiding gaat dit tot geen financiële problemen of discussies leiden. Kunnen we tegen elkaar zagen over het hoederecht van de kindjes.

In deze gevallen natuurlijk vijgen na Pasen.
 
En dat is net de reden waarom je alle 'grote' zaken zelf op papier zet of laat beschrijven.

Huis is indertijd bewust 50/50 geschreven hoor. Vandaar dat het gevoel "ik ben gerold" mij weinig kan schelen, 't is ook mijn eigen "schuld." Toestand rond giften van haar ouders is hun probleem dat daar niks van op papier werd gezet, dat was aan hen om dat te regelen. Ze hebben in de praktijk toen ook de bedoeling gehad om aan ons te geven, vonden mij een toffe peer 🤪. Dat dat nu wrang voelt, dikke pech. Ik kom er voor een stuk in tegemoet maar niet voor het volledige bedrag, daarvoor is er al te veel van opgesoupeerd.
 
In mijn akte stond ooit de som van zoveel gekregen, blijft van haar.
Diezelfde soms heb ik een auto van mij ooit verkocht.
Bij scheiding wel die gekregen som mogen terug betalen. De waarde van mijn auto werd niet over gerept. (maakte me ook niet uit)
Ik heb toen de restwaarde van de overgenomen lease wagen zelf afbetaald. (Hoor nu soms nog dat ik een auto 'gekregen' heb bij de scheiding)

Geld = altijd zeik

Scheiding/erfenis/...
 
Op dit moment kan ik niet zeggen dat ik slechter af ben.
Heb alles wat ik kan verlangen.

Ben mijn half leven samen geweest met mijn ex, dus er is ergens wel een nieuwe wereld open gegaan.
Wel mooie tijden, herinneringen en kinderen.
 
De miserie van een scheiding is wel éénmalig (buiten eventueel gedoe met kinderen dan), een slechte relatie blijft duren.

In het beste geval ja maar soms begint de ellende dan pas en als je die pech hebt dan heb je écht pech.

Hoeveel familiedrama's spelen er zich wel niet af tijdens of vlak na de scheiding? Wanhoopsdaden (moorden/zelfmoorden) die gepleegd worden door één van de partners die in een depressie belanden of die het niet kunnen hebben dat de ex iemand nieuw heeft leren kennen.

Kinderen die in de strijd worden gegooid als emotioneel chantagewapen etc etc
Ex'en die net niet over lijken gaan voor dat kleine beetje extra geld.
Al die laatste shit heb ik van dichtbij zien gebeuren en was er zelfs onderdeel van en geloof me vrij, zo'n stronterij wens je niemand toe.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Gelukkig hebben we die al gehad, zowat dé reden waarom het hier is misgelopen :unsure:
Heeft die dan geen hulp gezocht?
Ben ook bezig aan een traject. Had het moeilijk met privé en het werk.

Ondertussen in opzegperiode, thuis half en half. Maar heb wel al stappen gezet.
Merk ook soms dat mijn madam minder stappen heeft gezet dan mij, en dat gaat ook nog problemen geven.
 
Heeft die dan geen hulp gezocht?
Ben ook bezig aan een traject. Had het moeilijk met privé en het werk.
Het was ik die een depressie cadeau heb gekregen en zij een depressieve vent. Topcombinatie in een relatie waar er al het één en ander mis zit.

Intussen allemaal weer in orde maar dat maakte niet meer uit, ik heb een definitieve stempel gekregen van haar. Geen idee of ik daar verwijten in moet maken of dat dat soort dingen nu eenmaal gebeurt in relaties waar dat depressiemonster passeert. Het maakt nu toch niet meer uit 🤷‍♂️
 
Ik voel mij ook gerold hoor, veel meer inbreng gehad bij afbetaling huis, mag nu toch 50% terugbetalen omdat het indertijd zo geschreven is. Dus heb meer ingebracht en mag die meerinbreng nu ook nog eens terugbetalen, dubbel gerold :woohoo:
Maar het kan mij nog maar weinig schelen, ik wil gewoon vooruit kunnen met voldoende middelen.
Toestand rond giften van haar ouders is hun probleem dat daar niks van op papier werd gezet, dat was aan hen om dat te regelen. Ze hebben in de praktijk toen ook de bedoeling gehad om aan ons te geven, vonden mij een toffe peer 🤪. Dat dat nu wrang voelt, dikke pech. Ik kom er voor een stuk in tegemoet maar niet voor het volledige bedrag, daarvoor is er al te veel van opgesoupeerd.
Of je dat nu op papier zet of niet maakt denk ik weinig uit voor de verdeling. Wat telt is dat je kan bewijzen dat je meer persoonlijke middelen (verworven voor het huwelijk) hebt ingebracht voor de aankoop van de gezinswoning en dat je ex kan aantonen dat die giften van haar ouders kwamen.

Bij mijn huwelijk stond ook niks op papier en toch is er met die verdeling rekening gehouden met de inbreng en giften. Die zijn netjes gerecupereerd door mijn ex.
 
Of je dat nu op papier zet of niet maakt denk ik weinig uit voor de verdeling. Wat telt is dat je kan bewijzen dat je meer persoonlijke middelen (verworven voor het huwelijk) hebt ingebracht voor de aankoop van de gezinswoning en dat je ex kan aantonen dat die giften van haar ouders kwamen.

Bij mijn huwelijk stond ook niks op papier en toch is er met die verdeling rekening gehouden met de inbreng en giften. Die zijn netjes gerecupereerd door mijn ex.
Zij zijn niet getrouwd, andere regels dus.
 
Het was ik die een depressie cadeau heb gekregen en zij een depressieve vent. Topcombinatie in een relatie waar er al het één en ander mis zit.

Intussen allemaal weer in orde maar dat maakte niet meer uit, ik heb een definitieve stempel gekregen van haar. Geen idee of ik daar verwijten in moet maken of dat dat soort dingen nu eenmaal gebeurt in relaties waar dat depressiemonster passeert. Het maakt nu toch niet meer uit 🤷‍♂️
Dat is altijd een zware, het blijft inderdaad een stempel en ik denk dat veel ‘partners van’ bewust of onbewust altijd wat zitten afwachten of ‘het’ terug zal komen. En de eigenaar van de zwarte hond zit met een schuldgevoel en diezelfde schrik er nog bovenop. Daar veel bij stilstaan zal niet veel uithalen (maar zover ben je zelf ook) omdat het verschil tussen ‘weten’ hoe je best zou reageren en wat effectief je reactie is, twee verschillende dingen zijn. Vaak is het je partner een beetje zien sterven, je krijgt na een depressieve episode nooit dezelfde persoon terug. Het vraagt enorm veel van een partner, belangrijk is te beseffen dat het niet *jij* bent die veel vraagt maar dat depressiemonster. Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het.
 
Terug
Bovenaan