Opnieuw op eigen benen na een lange relatie
- Onderwerp starter Mulan
- Startdatum
peppe
Active member
you got me
Ebel
Active member
Ah het was met dezelfde. Dat maakt het niet veel beter maar ik begrijp het dan toch al wat beter
MasterSheev
Member
SIGH
Hier een zalig weekend op Graspop gehad, nog zelfs tegen mijn maten (met tranen in mijn ogen) gezegd dat ik momenteel echt wel struggle met mijn meest recente break up van in april geweest. Ondertussen dus ook mijn drankverslaving en eetstoornis, waar ik recentelijk over schreef, opgebiecht tegen hun.Krijg ik daarnet een bercichtje van een maat; ik ken het nieuwe lief van je ex. De wereld zakte toch even vanonder mijn voeten toen ik dat kreeg.
Mocht ik gewoon hebben geweten wat er exact was, waar het verkeerd ging? Ik ben precies aan de kant geschoven en hij heeft dus nooit achterom gekeken. Terwijl ik net wel eindelijk open uit kom voor al mijn shit, dat ik wel hulp ben gaan zoeken. Ik beken dat ik eerlijk waar gewoon mentaal even volledig vast zit, ga naar de psycholoog, probeer waarlijk de beste versie van mezelf te zijn. Maar dit berichtje voelt toch echt als een serieuze stap terug voor mijn eigen mentale gezondheid.
Dus zo zit ik hier terug, al jankend, en voor wat uiteindelijk? Iemand die me nooit voor mijn waarde heeft genomen? Iemand die ik met open armen in mijn huis heb genomen, die hier langer dan een jaar gratis mocht wonen. Iemand voor wie ik zelf sprong in het begin toen hij het nog moelijk had met zijn eigen break up toen. Iemand die mezelf dan aan de kant schoof toen ik het zelf wat moeilijk begon te hebben. Echt werkelijk, f* this.
Sinds het over was, wat overigens na een banale ruzie was omdat mijn vrienden een opmerking hadden gemaakt over ons seksleven (had die week eerder met een vriendin gaan lunchen en gezegd dat ik me wat zorgen maakte daarover omdat de frequentie serieus minderde) dat hem niet lag, heeft hij alles komen verhuizen toen ik op het werk zat en heb ik hem nooit meer gehoord. Ieder bericht dat ik stuurde werd/wordt genegeerd. Ik blijf gewoon achter met zoveel vraagtekens en dat sucks big time tbh.
Ik merkte de signalen, maar als ik er zelf over begon was er geen vuiltje aan de lucht zogenaamd. Een beetje communicatie lijkt me nu toch niet de zwaarste vereiste op relationeel vlak.
Enfin einde rant.
Hier een zalig weekend op Graspop gehad, nog zelfs tegen mijn maten (met tranen in mijn ogen) gezegd dat ik momenteel echt wel struggle met mijn meest recente break up van in april geweest. Ondertussen dus ook mijn drankverslaving en eetstoornis, waar ik recentelijk over schreef, opgebiecht tegen hun.Krijg ik daarnet een bercichtje van een maat; ik ken het nieuwe lief van je ex. De wereld zakte toch even vanonder mijn voeten toen ik dat kreeg.
Mocht ik gewoon hebben geweten wat er exact was, waar het verkeerd ging? Ik ben precies aan de kant geschoven en hij heeft dus nooit achterom gekeken. Terwijl ik net wel eindelijk open uit kom voor al mijn shit, dat ik wel hulp ben gaan zoeken. Ik beken dat ik eerlijk waar gewoon mentaal even volledig vast zit, ga naar de psycholoog, probeer waarlijk de beste versie van mezelf te zijn. Maar dit berichtje voelt toch echt als een serieuze stap terug voor mijn eigen mentale gezondheid.
Dus zo zit ik hier terug, al jankend, en voor wat uiteindelijk? Iemand die me nooit voor mijn waarde heeft genomen? Iemand die ik met open armen in mijn huis heb genomen, die hier langer dan een jaar gratis mocht wonen. Iemand voor wie ik zelf sprong in het begin toen hij het nog moelijk had met zijn eigen break up toen. Iemand die mezelf dan aan de kant schoof toen ik het zelf wat moeilijk begon te hebben. Echt werkelijk, f* this.
Sinds het over was, wat overigens na een banale ruzie was omdat mijn vrienden een opmerking hadden gemaakt over ons seksleven (had die week eerder met een vriendin gaan lunchen en gezegd dat ik me wat zorgen maakte daarover omdat de frequentie serieus minderde) dat hem niet lag, heeft hij alles komen verhuizen toen ik op het werk zat en heb ik hem nooit meer gehoord. Ieder bericht dat ik stuurde werd/wordt genegeerd. Ik blijf gewoon achter met zoveel vraagtekens en dat sucks big time tbh.
Ik merkte de signalen, maar als ik er zelf over begon was er geen vuiltje aan de lucht zogenaamd. Een beetje communicatie lijkt me nu toch niet de zwaarste vereiste op relationeel vlak.Enfin einde rant.
Laatst bewerkt:
Padawansie
Active member
Wat een lafaard, good riddance als ik het zo lees.Sinds het over was, wat overigens na een banale ruzie was omdat mijn vrienden een opmerking hadden gemaakt over ons seksleven (had die week eerder met een vriendin gaan lunchen en gezegd dat ik me wat zorgen maakte daarover omdat de frequentie serieus minderde) dat hem niet lag, heeft hij alles komen verhuizen toen ik op het werk zat en heb ik hem nooit meer gehoord. Ieder bericht dat ik stuurde werd/wordt genegeerd. Ik blijf gewoon achter met zoveel vraagtekens en dat sucks big time tbh.
Enfin einde rant.
Wat het uiteraard niet minder kak voor jou maakt. Tijd om even egoïstisch te zijn en voor jezelf en jouw geluk te kiezen. Veel succes!
MasterSheev
Member
Update: blijkbaar was dus al gaande vanaf de dag dat ie vertrok en dus ook wel waarschijnlijk ervoor. I guess the joke is somewhat on me. De puzzelstukjes vallen nu wel in elkaar eigenlijk, de rode vlaggen dat ik met open ogen ben in gelopen, de manier waarop het plots gedaan was, de 'latere avonden' met 'vrienden'., het seksleven die wegviel de laatste maanden...
Maar toch wel erg dat ik me hiervoor drie maanden zo mijzelf voor heb zitten opvreten, de schuld bij mezelf heb zitten zoeken. Ik had het gewoon niet verwacht van hem; toen ik hem leerde kennen was hij zelf zo aangedaan van zijn eigen ex die hem bedroog etc. Ik was de emotionele support, het makkelijk plaatsje om te mogen wonen dan ook wss... En ik zag hem wegtrekken, wat we hadden in het begin allemaal tussen mijn vingers glippen, maar wou dan nog het voordeel van de twijfel blijven geven, want op andere vlakken deed ie wel moeite; zoals de verbouwingen in mijn huis, daar ben ik hem desondanks wel dankbaar voor.
Maar ik ben blij dat ik nu eindelijk weet hoe de vork in de steel zit, niet alles van fout lag bij mij dus... buiten dat ik 'te lief' ben geweest. Just another immature asshole. Ik ga het nu toch makkelijker kunnen plaatsen lijkt me.
Maar toch wel erg dat ik me hiervoor drie maanden zo mijzelf voor heb zitten opvreten, de schuld bij mezelf heb zitten zoeken. Ik had het gewoon niet verwacht van hem; toen ik hem leerde kennen was hij zelf zo aangedaan van zijn eigen ex die hem bedroog etc. Ik was de emotionele support, het makkelijk plaatsje om te mogen wonen dan ook wss... En ik zag hem wegtrekken, wat we hadden in het begin allemaal tussen mijn vingers glippen, maar wou dan nog het voordeel van de twijfel blijven geven, want op andere vlakken deed ie wel moeite; zoals de verbouwingen in mijn huis, daar ben ik hem desondanks wel dankbaar voor.
Maar ik ben blij dat ik nu eindelijk weet hoe de vork in de steel zit, niet alles van fout lag bij mij dus... buiten dat ik 'te lief' ben geweest. Just another immature asshole. Ik ga het nu toch makkelijker kunnen plaatsen lijkt me.
Green Mamba
Well-known member
Ook maar eens een update neerzetten hier. Het is ongeveer nu 10 maanden terug dat het is afgesprongen en mevrouw verblijft hier nog steeds. Al is er zonet wel goed nieuws binnengekomen en is het bod op een woning aanvaard en zal ze binnenkort dus vertrekken. Ik heb het nu wel zowat gehad en ben er wel helemaal klaar mee.
Het huis zelf is een bouwval met een epc F en de enige reden dat ik me daarin druk maak, is dat mijn dochter daar week om week zal zitten. Planningsgewijs mikt ze op september/oktober.
Nog genoeg tijd om een ouderschapsregeling te treffen, een slaapkamer te kopen en wat spullen. Hop naar het vrije leven.
Het huis zelf is een bouwval met een epc F en de enige reden dat ik me daarin druk maak, is dat mijn dochter daar week om week zal zitten. Planningsgewijs mikt ze op september/oktober.
Nog genoeg tijd om een ouderschapsregeling te treffen, een slaapkamer te kopen en wat spullen. Hop naar het vrije leven.
chapeau dat gij dat 10 maand vol houd. Dar is toch gewoon continue op de tanden bijten en uw leven on hold zetten.Ook maar eens een update neerzetten hier. Het is ongeveer nu 10 maanden terug dat het is afgesprongen en mevrouw verblijft hier nog steeds. Al is er zonet wel goed nieuws binnengekomen en is het bod op een woning aanvaard en zal ze binnenkort dus vertrekken. Ik heb het nu wel zowat gehad en ben er wel helemaal klaar mee.
Het huis zelf is een bouwval met een epc F en de enige reden dat ik me daarin druk maak, is dat mijn dochter daar week om week zal zitten. Planningsgewijs mikt ze op september/oktober.
Nog genoeg tijd om een ouderschapsregeling te treffen, een slaapkamer te kopen en wat spullen. Hop naar het vrije leven.
MasterSheev
Member
Allez Beyondgaming, vanaf nu zijn jullie mijn officiële klaagbak geworden, hierna bundel ik waarschijnlijk best de verhaallijnen in en verkoop ik het als premium-drama aan 'Familie' of 'Thuis'.Update: blijkbaar was dus al gaande vanaf de dag dat ie vertrok en dus ook wel waarschijnlijk ervoor. I guess the joke is somewhat on me. De puzzelstukjes vallen nu wel in elkaar eigenlijk, de rode vlaggen dat ik met open ogen ben in gelopen, de manier waarop het plots gedaan was, de 'latere avonden' met 'vrienden'., het seksleven die wegviel de laatste maanden...
Maar toch wel erg dat ik me hiervoor drie maanden zo mijzelf voor heb zitten opvreten, de schuld bij mezelf heb zitten zoeken. Ik had het gewoon niet verwacht van hem; toen ik hem leerde kennen was hij zelf zo aangedaan van zijn eigen ex die hem bedroog etc. Ik was de emotionele support, het makkelijk plaatsje om te mogen wonen dan ook wss... En ik zag hem wegtrekken, wat we hadden in het begin allemaal tussen mijn vingers glippen, maar wou dan nog het voordeel van de twijfel blijven geven, want op andere vlakken deed ie wel moeite; zoals de verbouwingen in mijn huis, daar ben ik hem desondanks wel dankbaar voor.
Maar ik ben blij dat ik nu eindelijk weet hoe de vork in de steel zit, niet alles van fout lag bij mij dus... buiten dat ik 'te lief' ben geweest. Just another immature asshole. Ik ga het nu toch makkelijker kunnen plaatsen lijkt me.
Het wordt zelfs nog beter! Toen meneer hier kwam wonen, mind you dat we dan al enkele maanden 'samen' waren. Heeft hij op een avond, wanneer ik de nacht had, blijkbaar afgesproken met zijn ex. Daar nog zijn liefde lopen te verklaren etc en uiteindelijk nog sex gehad bij hun thuis. Ok, pijnlijk, maar ergens zou ik dat zelfs nog kunnen begrijpen... but it gets better! De week daarop, wanneer ik op een optreden zat, op de verjaardag van zijn ex zelf; had hij blijkbaar een zaal van een restaurant privé afgehuurd, een heel bloemstuk laten maken etc... om hem ten huwelijk te vragen als laatste 'redding' van zijn relatie met hem. What the flying fuck?!
En ok, ik neem alles met een korrel zout, maar er zijn details dat die ex niet kon weten, die inderdaad nagenoeg overeenkomen. Onder andere: waarom ik niet mocht boeken in dat restaurant later dan, die avond dat ze seks hadden was ie zogenaamd naar het ziekenhuis voor zijn ma te bezoeken, wat ie anders nooit deed of heeft gedan sindsdien, (lekker om de ziekte van je ma dan te misbruiken daarvoor) en gewoonweg het feit dat ie wat afwezig leek die week...
Hoe naïef kon ik zijn? En het ergste van al is dat ik het nog geloofde allemaal omdat het inderdaad wel heel realistisch werd gebracht. Kleine mindfuck nu toch wel. Maar maakt het dus allemaal nog des te makkelijker om los te laten. Het is zelfs niet pijnlijk meer, maar eerder een komedie aan absurditeit aan het worden... en ik zoek zelfs niet eens die informatie, nu begint alles naar me toe te vloeien terwijl ik eigenlijk 'my life in peace' probeer te leven.
/einde rant nummer 3.
Laatst bewerkt:
Inv
Well-known member
Ik heb dat tegen mijn vrouw ook al gezegd maar ik kan er niet met mijn verstand bij dat iemand zo zonder gewetenswroeging kan liegen. Ik snap dat een impulsieve scheve schaats rijden mogelijk is maar weken, maanden bewust liegen daar moet je ofwel sociopathisch voor zijn of zo een disdain hebben voor je partner dat ik niet snap waarop me uberhaupt samen zou zijn.Allez Beyondgaming, vanaf nu zijn jullie mijn officiële klaagbak geworden, hierna bundel ik waarschijnlijk best de verhaallijnen in en verkoop ik het als premium-drama aan 'Familie' of 'Thuis'.
Het wordt zelfs nog beter! Toen meneer hier kwam wonen, mind you dat we dan al enkele maanden 'samen' waren. Heeft hij op een avond, wanneer ik de nacht had, blijkbaar afgesproken met zijn ex. Daar nog zijn liefde lopen te verklaren etc en uiteindelijk nog sex gehad bij hun thuis. Ok, pijnlijk, maar ergens zou ik dat zelfs nog kunnen begrijpen... but it gets better! De week daarop, wanneer ik op een optreden zat, op de verjaardag van zijn ex zelf; had hij blijkbaar een zaal van een restaurant privé afgehuurd, een heel bloemstuk laten maken etc... om hem ten huwelijk te vragen als laatste 'redding' van zijn relatie met hem. What the flying fuck?!
En ok, ik neem alles met een korrel zout, maar er zijn details dat die ex niet kon weten, die inderdaad nagenoeg overeenkomen. Onder andere: waarom ik niet mocht boeken in dat restaurant later dan, die avond dat ze seks hadden was ie zogenaamd naar het ziekenhuis voor zijn ma te bezoeken, wat ie anders nooit deed of heeft gedan sindsdien, (lekker om de ziekte van je ma dan te misbruiken daarvoor) en gewoonweg het feit dat ie wat afwezig leek die week...
Hoe naïef kon ik zijn? En het ergste van al is dat ik het nog geloofde allemaal omdat het inderdaad wel heel realistisch werd gebracht. Kleine mindfuck nu toch wel. Maar maakt het dus allemaal nog des te makkelijker om los te laten. Het is zelfs niet pijnlijk meer, maar eerder een komedie aan absurditeit aan het worden... en ik zoek zelfs niet eens die informatie, nu begint alles naar me toe te vloeien terwijl ik eigenlijk 'my life in peace' probeer te leven.
/einde rant nummer 3.
Bon, het is voor u wel duidelijk dat het "good riddance" is
Green Mamba
Well-known member
Ge komt wat tegen. Het hangt ook allemaal van de job af die ze doen en hoe schoon het allemaal wordt meegegeven. De naïviteit van de partner ook wel.
Ken er een die op elk bedrijfsfeestje met een paar wat loopt te muilen en misschien meer. Daarnaast nog wat FWBs heeft. En zichzelf toch wijsmaakt dat ze haar partner graag ziet en er het grootste respect voor heeft.
Ondertussen betaalt die partner mee aan haar eigendom zonder een vermelding van diens naam op de akte.
peppe
Active member
Allez Beyondgaming, vanaf nu zijn jullie mijn officiële klaagbak geworden, hierna bundel ik waarschijnlijk best de verhaallijnen in en verkoop ik het als premium-drama aan 'Familie' of 'Thuis'.
Het wordt zelfs nog beter! Toen meneer hier kwam wonen, mind you dat we dan al enkele maanden 'samen' waren. Heeft hij op een avond, wanneer ik de nacht had, blijkbaar afgesproken met zijn ex. Daar nog zijn liefde lopen te verklaren etc en uiteindelijk nog sex gehad bij hun thuis. Ok, pijnlijk, maar ergens zou ik dat zelfs nog kunnen begrijpen... but it gets better! De week daarop, wanneer ik op een optreden zat, op de verjaardag van zijn ex zelf; had hij blijkbaar een zaal van een restaurant privé afgehuurd, een heel bloemstuk laten maken etc... om hem ten huwelijk te vragen als laatste 'redding' van zijn relatie met hem. What the flying fuck?!
En ok, ik neem alles met een korrel zout, maar er zijn details dat die ex niet kon weten, die inderdaad nagenoeg overeenkomen. Onder andere: waarom ik niet mocht boeken in dat restaurant later dan, die avond dat ze seks hadden was ie zogenaamd naar het ziekenhuis voor zijn ma te bezoeken, wat ie anders nooit deed of heeft gedan sindsdien, (lekker om de ziekte van je ma dan te misbruiken daarvoor) en gewoonweg het feit dat ie wat afwezig leek die week...
Hoe naïef kon ik zijn? En het ergste van al is dat ik het nog geloofde allemaal omdat het inderdaad wel heel realistisch werd gebracht. Kleine mindfuck nu toch wel. Maar maakt het dus allemaal nog des te makkelijker om los te laten. Het is zelfs niet pijnlijk meer, maar eerder een komedie aan absurditeit aan het worden... en ik zoek zelfs niet eens die informatie, nu begint alles naar me toe te vloeien terwijl ik eigenlijk 'my life in peace' probeer te leven.
/einde rant nummer 3.
Na heel mijn fiasco heb ik beslist om gewoon vrijgezel te blijven en ik kan u verzekeren dat het niet alleen mannen zijn die gewetenloos zijn maar ook vrouwen.
Sommige bedriegers zijn gewoon héél goed, ik ben er ook voor gevallen.
ThomasMore
Well-known member
Job is gecorreleerd aan zonder geweten vreemdgaan? Lijkt me vreemd. En het is toch niet omdat iemand graag muilt dat ze daarom haar partner niet graag kan zien. Misschien heeft die daar geen probleem mee.Ge komt wat tegen. Het hangt ook allemaal van de job af die ze doen en hoe schoon het allemaal wordt meegegeven. De naïviteit van de partner ook wel.
Ken er een die op elk bedrijfsfeestje met een paar wat loopt te muilen en misschien meer. Daarnaast nog wat FWBs heeft. En zichzelf toch wijsmaakt dat ze haar partner graag ziet en er het grootste respect voor heeft.
Ondertussen betaalt die partner mee aan haar eigendom zonder een vermelding van diens naam op de akte.
Ik heb ook wat moeten verdragen en begrijp dat het niet makkelijk is. Echter, nooit opgeven he!
Green Mamba
Well-known member
Het is makkelijker om dingen te maskeren. Als in, "ik moet ne late werken", "ik ben van wacht". Dat soort dingen.
En muilen zou niet verkeerd zijn als iedereen op de hoogte is. Maar dat is het dus nu niet
Laatst bewerkt:
ThomasMore
Well-known member
ah ok als in de gelegenheid hebben. Dat kan ook een hobby zijn of zo.Het is makkelijker om dingen te maskeren. Als in, "ik moet ne late weten", "ik ben van wacht". Dat soort dingen.
En muilen zou niet verkeerd zijn als iedereen op de hoogte is. Maar dat is het dus nu niet
MasterSheev
Member
Wel ja, na nu al twee keer op een rij, sinds 2018 tot nu dus, telkens op dezelfde type persoon te zijn gevallen en te zijn 'misbruikt' in mijn goedheid... even tijd voor mezelf nu. Ergens heb ik werkelijk gevoel dat die mentale blok, mijn ed en zelfs mijn alcoholgebruik rechtstreeks af te leiden is hieraan. En nu de storm wat is gaan liggen voel ik me mentaal alweer zoveel helderder en zijn die andere problemen ook plots zo goed als onbestaande. Het is alsof ik de laatste jaren mijzelf ben kwijt geraakt en dat ik nu eindelijk stuk voor stuk mezelf aan het terugvinden ben en dat die emotionele warboel in mijn hersenen ook stilletjes aan aan het ontrafelen is.
Ook tot het besef gekomen dat mijn 'modus operandi' de laatste jaren volkomen gebaseerd was op haat, woede, teleurstelling, schaamte en verlies... En dat zuigt je mentaal natuurlijk volledig uit op den duur. En ik heb er genoeg van om zo door het leven te gaan. Ik probeer 'inner peace' na te streven nu, en ben dankbaar voor mijn vrienden, mijn familie, mijjn eigen woning, mijn goede job, mijn hond, mijn katten, mijn hobbies, de kleine dingen in het leven. Zoals dat ik deze morgen met de fiets naar de fitness kon rijden en de vogeltjes kon horen fluiten, precies zo'n nostalgische zomerdag uit mijn jeugd. Zo'n kleine dingen dus. Go with the flow en puur de focus op mijzelf deze keer inderdaad.
Maar ik weet inderdaad niet of ik nog bewust mij ga open stellen op relationeel vlak, sowieso nu niet... en later mss als het gewoon organisch op mijn pad komt, maar ik zal er alvast niet meer achter zoeken of naar streven.
Ik vermoed dat daar geen degelijke studies over zijn, maar het zou me nu wel niet verbazen dat bepaalde karaktertrekken (licht) vaker voorkomen in bepaalde types van jobs. Daar komt dan het effect bij van "cultuur op de werkvloer", dat een wisselwerking vertoont met de gelegenheid. Zo zal een job met veel late uren misschien sowieso al meer gelegenheid creëren, maar als je dan links en rechts collega's ook gewoon vrolijk hun partner ziet bedriegen zal dat denk ik de drempel verlagen.
Laatst bewerkt:
MisterV
Well-known member
Uit studies (geen idee hoe betrouwbaar en geen zin om bronnen te zoeken) zou blijken dat er in de hulpdiensten, medische sector en het onderwijs bovenmatig veel scheefgepoept wordt. De verklaring zou zijn dat er daar vaak nauw en in soms moeilijke omstandigheden moet samengewerkt worden. Het kan niveau "artikel in de Flair" zijn, ik weet niet meer waar ik het gelezen heb. (alvast niet in de Flair, ik lees dat niet)
N = 1 maar in mijn omgeving zie ik het inderdaad wel veel voorkomen in die sectoren.
N = 1 maar in mijn omgeving zie ik het inderdaad wel veel voorkomen in die sectoren.
peppe
Active member
Het is makkelijker om dingen te maskeren. Als in, "ik moet ne late weten", "ik ben van wacht". Dat soort dingen.
En muilen zou niet verkeerd zijn als iedereen op de hoogte is. Maar dat is het dus nu niet
Kameraad heeft 2x een één jaar affaire kunnen standhouden gewoon door te zeggen dat hij nachtdienst had wanneer hij dat niet had.
Zijn ex vrouw was totaal niet op de hoogte van zijn werkschema.
Hij is agent en de verhalen die ik hoor...
Laatst bewerkt:
poeperman
Well-known member
Dat hoor ik effectief ook wel constant
Helpt niet dat je een halflege camionette meezeult op het einde van je shift, zonder dat je ook maar enige verantwoording moet afleggen voor plaats en tijdstip.
De drempel om het te kunnen doen is dus echt megalaag. En vaak relatief fitte, jonge mensen. Zal ook wel meespelen
