Opnieuw op eigen benen na een lange relatie

[Mormel]

@Mulan:
Aansluitend hierbij: ik was dolblij toen mijn stiefzoon op school kookles kreeg. Hij gaat naar buitengewoon onderwijs en toch vond de leerkracht het budget om elke week met de kinderen boodschappen te doen en dan samen een maaltijd te koken. Nooit begrepen dat er volwassenen zijn die het ouderlijk huis verlaten zonder dat ze een basis aan kookvaardigheden hebben.

 

[Rana0306]

Ik denk ook dat vrouwen meer "neuten" omdat zij ook vaker beoordeeld worden op huishouden en opvoeding dan mannen. Toch vooral bij generaties als onze ouders. Ligt het huis overhoop bij een vrouw, is ze een luierik, een slordige. Van een man zal dat al vaker geminimaliseerd worden. Allez, zo zwart-wit zal het niet zijn, maar ik heb toch al vaker ervaren dat de kritieken over opvoeding en huishoudelijke taken vooral aan mij gegeven worden. Terwijl ik dan denk: er is nog een tweede persoon in dit huishouden...

 

[Castil]

@Mulan:
Aansluitend hierbij: ik was dolblij toen mijn stiefzoon op school kookles kreeg. Hij gaat naar buitengewoon onderwijs en toch vond de leerkracht het budget om elke week met de kinderen boodschappen te doen en dan samen een maaltijd te koken. Nooit begrepen dat er volwassenen zijn die het ouderlijk huis verlaten zonder dat ze een basis aan kookvaardigheden hebben.

Met een vrouw gaan samenwonen die kan koken = probleem opgelost.

 

[Biljart]

Ik denk ook dat vrouwen meer "neuten" omdat zij ook vaker beoordeeld worden op huishouden en opvoeding dan mannen.

Maar zijn het ook niet eerder vrouwen die zelf zo (be) oordelen dan mannen?

Vrouwen zijn vaker harder voor andere vrouwen dan dat mannen zo reageren.

 

[zarathustra]

Nooit begrepen dat er volwassenen zijn die het ouderlijk huis verlaten zonder dat ze een basis aan kookvaardigheden hebben.

Omdat het niet nodig is?

Hot take: “ mijn kinderen moeten x en y doen zodat ze dat later zelf kunnen “, is gewoon ouders die zelf geen goesting hebben en gratis hulp zien die ze eenvoudig kunnen manipuleren.
Ik ging van nooit iets doen naar alles alleen doen zonder hulp in een straal van 2000km. Wat blijkt? Koken, afwassen, kleding wassen, stofzuigen.. niet echt moeilijk

 

[MisterV]

Hot take: “ mijn kinderen moeten x en y doen zodat ze dat later zelf kunnen “, is gewoon ouders die zelf geen goesting hebben en gratis hulp zien die ze eenvoudig kunnen manipuleren.

Euh nee. Het is ook een kwestie van uw kinderen klaarstomen voor het volwassen leven zodat ze hun plan kunnen trekken. Het is allemaal niet zo moeilijk nee maar er is niks mis met ze een paar basic skills te leren.

 

[Archaos]

Maar zijn het ook niet eerder vrouwen die zelf zo (be) oordelen dan mannen?

Vrouwen zijn vaker harder voor andere vrouwen dan dat mannen zo reageren.

Sowieso dat de opmerkingen vooral van hun (schoon)moeder komt

Aan de huidige jonge moeders: doe beter met uw dochter(s)

 

[Str8_6]

* afgesplitst van een ander topic


Dan slaat de opmerking genre "Ik weet niet waarover zij liep te neuten, ik vind het huishouden runnen nu ik single ben easypeasy!" op nog minder. Want ik ging met mijn opmerkingen uit van ongeveer dezelfde taken nog.
Nu zeg je eigenlijk: "Ik weet niet waarom zij altijd liep te zuchten, ik doe minder taken, ik doe ze ofwel minder grondig ofwel veel minder frequent en ik vind het helemaal niet lastig!".

Efkes verduidelijken voor mensen die het ander topic niet hebben gelezen: ik vond dat je "het huishouden doen" in sitautie A en situatie B niet kon vergelijken omdat een compleet gezin met meer factoren rekening moet gehouden worden dan wanneer je single bent of in een LAT zit.
En ik ben het helemaal eens met een aantal zaken hoor:
- als single is het veel minder lastig om je huishouden te doen dan wanneer je een koppel bent
- kinderen mogen gerust opgevoed worden in "uwen eigen rommel opruimen", zal VEEL frustraties schelen als ouder maar ook toekomstige partners zullen er happy mee zijn als iemand van thuis uit heeft meegekregen dat er geen magische poetskabouters zijn die 's nachts alles onzichtbaar op de juiste plek leggen en schoonmaken.

Het is absoluut een voordeel van opnieuw op eigen benen staan, dat je gewoon doet waar je zin in hebt, laat liggen waar je geen zin in hebt en geen rekening moet houden met een ander als het op zaken komt als "hoe hoor je een wasmachine te laden", "vaatwassers vullen voor dummies"' en vele andere frustraties die nu magisch verdwenen zijn.

Ja ik wou dat het zo simpel was. Maar mijn vriendin haar hond heeft nu lymfeklierkanker waardoor ze niet echt meer mee kan komen naar mijn huis, dus heb ik maar een dag of 3 Max per week om mijn huishouden te doen. Ik wil ook niet dat zij mijn was doet want ik wou het alleen doen.

Nuja zoals ik zei, als je zoals mijn ex vrouw 3x per dag de vloer kuist dan geraak je idd nergens meer.

 

[MisterV]

Met een LAT-relatie is idd niet altijd simpel. Bij mijn laatste vriendin zat ik in mijn kindvrije weken voornamelijk daar. Zij had haar kinderen vrijwel altijd en haar werk was van bij mij meer dan dubbel zo ver rijden, mijn werk was dan weer een pak dichter bij haar huis. Dat houdt dan in dat het huishouden blijft liggen en moet gebeuren in de week met kinderen, die bij momenten sowieso al pittig is.

 

[zarathustra]

Euh nee. Het is ook een kwestie van uw kinderen klaarstomen voor het volwassen leven zodat ze hun plan kunnen trekken. Het is allemaal niet zo moeilijk nee maar er is niks mis met ze een paar basic skills te leren.

Als ze geïnteresseerd zijn ja, maar ik ga niet beginnen met “maak eten of doe de was zodat jullie dat leren”.

Dat “leer” je op 1-2 weken ofzo. Uw plan trekken is gewoon een kwestie van doen er is echt niets moeilijk of magisch

 

[Rana0306]

Sowieso dat de opmerkingen vooral van hun (schoon)moeder komt

Aan de huidige jonge moeders: doe beter met uw dochter(s)

Haha, daar heb je wel een punt. Het is inderdaad de (schoon) moeder

 

[cege]

Haha, daar heb je wel een punt. Het is inderdaad de (schoon) moeder

Denk dat het vooral vrouwen zijn die aan zelf-kastijding doen.

Als er hier bezoek komt, is het ook altijd 10 min excuseren voor de rommel

En als je ergens anders komt, die vrouwen idem. Maar dan kan de madam wel altijd zeggen 'dat is normaal, bij ons ook, je hebt kinderen'.

Wel, moesten we dat nu eens allemaal van onszelf vinden ipv altijd 10 min te excuseren. Just an idea...

 

[Chickenlal]

Ben ik alleen als ik denk dat “het gevoel is weg” toch wel kan terug opgekrikt worden als beide partijen er voor gaan? Na 13 jaren…

Dat zou nu toch eens het beste zijn voor de zoon, dat beide ouders er in slagen hun relatie te redden! Een relatie waar zelden tot nooit ruzie werd gemaakt, nooit met ruzie gaan slapen werd en van beide zijdes niets onoverkomelijke gebeurd is behalve uit elkaar gegroeid, te weinig emotionele connectie en ondersteuning naar elkaar toe.

Maar allé 2 weken later nu en nogsteeds is ze zeer vastberaden, niemand kan er iets tegen inbrengen. Dus er is eigenlijk geen hoop, maar ik zal toch nog zeer lang strugglen met het feit dat ik totaal geen kans meer heb gekregen. Ik neem haar niets kwalijk want ik begrijp haar, enkel dat we niet meer gepraat en gevochten hebben. Ga ook nooit een slecht woord over haar vertellen.

Ze wil niet dat ik moet veranderen en opeens dingen tegen mijn zin moet doen, maar ik ben al veranderd in die 2 weken en de dingen die ik eerder niet altijd graag deed, die zij dan alleen deed met het zoontje daar geniet ik nu wel van en besef wat ik gemist heb, dus veranderen zal ik sowieso, al hoop ik het ooit nog als gezin te kunnen doen, dat ligt in haar handen momenteel.

En de angst dat het weer maar tijdelijk is natuurlijk en we hervallen in oude gewoontes. Al zou ik sowieso minder gaan werken, wat al veel problemen zou oplossen. En de andere problemen kunnen we aan werken.

Het wordt tijd om de financiën te bespreken. Het huis zal deze week ook worden geschat.

 

[Green Mamba]

Ben ik alleen als ik denk dat “het gevoel is weg” toch wel kan terug opgekrikt worden als beide partijen er voor gaan? Na 13 jaren…

Dat zou nu toch eens het beste zijn voor de zoon, dat beide ouders er in slagen hun relatie te redden! Een relatie waar zelden tot nooit ruzie werd gemaakt, nooit met ruzie gaan slapen werd en van beide zijdes niets onoverkomelijke gebeurd is behalve uit elkaar gegroeid, te weinig emotionele connectie en ondersteuning naar elkaar toe.

Maar allé 2 weken later nu en nogsteeds is ze zeer vastberaden, niemand kan er iets tegen inbrengen. Dus er is eigenlijk geen hoop, maar ik zal toch nog zeer lang strugglen met het feit dat ik totaal geen kans meer heb gekregen.

Ze wil niet dat ik moet veranderen en opeens dingen tegen mijn zin moet doen, maar ik ben al veranderd in die 2 weken en de dingen die ik eerder niet altijd graag deed, die zij dan alleen deed met het zoontje daar geniet ik nu wel van en besef wat ik gemist heb, dus veranderen zal ik sowieso, al hoop ik het ooit nog als gezin te kunnen doen, dat ligt in haar handen momenteel.

En de angst dat het weer maar tijdelijk is natuurlijk en we hervallen in oude gewoontes. Al zou ik sowieso minder gaan werken, wat al veel problemen zou oplossen. En de andere problemen kunnen we aan werken.

Het wordt tijd om de financiën te bespreken. Het huis zal deze week ook worden geschat.

Het is een klote situatie, maar ge gaat die ijdele hoop toch ergens moeten loslaten om zelf ook verder te kunnen.

 

[Furiez]

Misschien verdient dit een eigen topic maar ik stel/start de vraag toch maar hier.

Zijn er hier mensen die uit een relatie met kinderen komen en die nadien alsnog voor een extra kind(eren) zijn gegaan binnen een nieuwe relatie? Stel je leert iemand nieuw kennen, waarmee het enorm klikt, die nog geen kinderen heeft en er wil.

 

[Tomski]

Misschien verdient dit een eigen topic maar ik stel/start de vraag toch maar hier.

Zijn er hier mensen die uit een relatie met kinderen komen en die nadien alsnog voor een extra kind(eren) zijn gegaan binnen een nieuwe relatie? Stel je leert iemand nieuw kennen, waarmee het enorm klikt, die nog geen kinderen heeft en er wil.

Ik heb een maat die al 2 tieners heeft uit een eerste relatie en recent opnieuw papa geworden is met zijn nieuwe vlam. Bewust voor gekozen, zij had er nog geen.

 

[Marsu]

Moest ik ooit weer single geraken is er geen enkele kans dat ik een nieuwe kroost start. Straks na nummer 2 laat ik er een knipje in maken en dan stop ik definitief met het verder bevolken van deze planeet. Ik vind het persoonlijk redelijk ridicuul als ik straks op mijn 45 ofzo nog eens een extra kind ga maken met een jong grietje. Ik ben dan een opa aan de schoolpoort, voor mijn eerste kinderen is het ronduit raar waarschijnlijk, nog eens op latere leeftijd door de fase van veel inspanning en slaaptekort etc...

Ik geniet met volle teugen van mijn zoontje in zijn jongste jaren en straks van zijn broertje of zusje. Maar daarna is het vat af. Over 12-15 jaar hoop ik terug wat meer tijd voor ons te hebben en kan ik volop genieten van mijn kinderen in de volgende fase van hun leven te zien stappen.

Tegelijk snap ik ook wel dat andere mensen er wél voor kiezen. Er zijn weinig dingen zo intens en mooi als die eerste maanden spenderen met je kind, hem/haar zien openbloeien en evolueren dag na dag, dat oprechte geluk en blijdschap wanneer ze jou zien enzovoort. Maar ik ga dit simpelweg niet even goed aankunnen over 10-15 jaar dan als ik dat nu kan. En ik wil liever nu alles optimaal kunnen geven, fysiek én mentaal. Ik vind dat je in het leven door fases gaat en op een bepaald moment laat je dus bepaalde zaken achter je en concentreer je jezelf op de dingen waar je nu beter voor geschikt bent. Herbeleven en blijven vasthangen is niets voor mij.

 

[Biljart]

Mijn pa was er 45 toen ik geboren werd,
Oké ja mijn ma was 16 jaar jonger lol.

 

[Vega]

Je bent maar zo oud als dat je je voelt... Klopt niet echt maar ik denk wel dat de visie van een dertiger die net papa geworden is een beetje verdraaid is ten opzichte van een veertiger die mogelijks (opnieuw) aan kinderen begint.

Mijn eilandgenoot is een papa van 44j met 2 kinderen uit zijn vorig huwelijk van 16j en 14j en nog een kind van 4j met zijn huidige vrouw. Hij staat dus ook aan de schoolpoort en is alles behalve een opa...

Het is maar wat je zelf wil doen met je leven, sommige mensen beginnen op hun 20j aan kinderen, sommigen op hun 45j en het gros zit daar tussenin. Goed bespreken tussen beide partners wat ze willen en duidelijke afspraken maken, meer hoeft dat niet te zijn

 

[Marsu]

45? Ai...
Voelt dat slecht misschien, opa aan de schoolpoort zijn?
Asking for a friend die binnen 1,5 jaar aan de schoolpoort moet staan...

Meestal doe je ze naar het school tot hun 13-14 en soms tot hun 18 dusja...