Maar nu maak je de fout waar je anderen zelf nog op wees: Verkrachting gaat niet over de seks. Gaat niet over opgewonden worden van seksueel geweld. Verkrachting gaat over macht.
Los daarvan: Ja, "bepaald seksgerelateerd gedrag" is heel zeker te veranderen via therapie. Pedofilie is daar een goed voorbeeld van. Op z'n allerminst kan het gedrag behandeld worden, kunnen er tools gegeven worden om niet over te gaan tot daden. Maar vaak leidt een doorgezette therapie ook tot andere gedachten en het "verdorren" van die gedachten. Helemaal weg is natuurlijk moeilijk te zeggen, maar het gedrag absoluut wel. En hoewel het dus bijna nooit te maken heeft met seksuele voorkeur, geldt dat ook voor verkrachting.
Ik vind dat eigenlijk een zeer slecht voorbeeld.
Ik lees recidivecijfers met behandeling van 1 op de 8 recidive binnen de 5 jaar, 1 op de 5 binnen de 10 jaar en zelfs 1 op de 4 na 15 jaar.
Zou ik die 3 succesvol behandelde pedofielen dan blijven opsluiten om te voorkomen dat nummer 4 een extra slachtoffer maakt?
Eerder wél dan niet ja, jammer maar helaas voor die 3 dan misschien. Ja, want die éne recidivist kan op z'n beurt weer een veelvoud aan nieuwe slachtoffers levenslang beschadigen. Voor een select aantal misdrijven: pedofiele, verkrachting en moord (behoudens uitzonderingen) zou ik genadeloos hard blijven.
