Guazala
Well-known member
Je bedoelt 'onveiligheidsgevoel', veronderstel ik?
Ik wil absoluut geen opbod beginnen uiteraard.
Alleen wil ik toch even zeggen dat de psychologische impact van (random) in elkaar geslagen worden, toch ook absoluut niet onderschat mag worden, en los van de fysieke schade, ook mentaal een levenslange impact kan hebben. Idem zelfs met bestolen worden (en dan heb ik het niet over ongemerkt van je portefeuille beroofd worden, maar bedreigd en overvallen worden).
Ik wou maar aangeven dat als mijn zonen later beginnen uitgaan, ik toch ook niet de ganse tijd 100% gerust zal zijn. Wat niet wegneemt dat ik voor een dochter waarschijnlijk nóg ongeruster zou zijn, inderdaad.
Zo'n opbod is ook zinloos, omdat de impact van zo'n gebeurtenis, of dat dan verkrachting of beroving met geweld of gewoon zinloos geweld is, nu eenmaal enorm individueel is. De ene persoon zal dat mentaal veel makkelijker een plaats kunnen geven dan de andere, ongeacht hoe "erg" dat het uiteindelijk was. Voor iemand met al een aanleg voor een angststoornis, depressie.... zal een kleinere gebeurtenis vaak een veel zwaardere impact hebben, dan iets ernstigers op iemand die mentaal heel erg weerbaar is. Anderzijds heeft iemand die al wat therapie watertjes doorzwommen heeft, misschien al veel betere handvaten aangeleerd, dan iemand die dat nog nooit heeft nodig gehad en daardoor dingen net moeilijker een plaats kan geven.
Het zou me niet verbazen dat iemand die een hoog onveiligheidsgevoel ervaart, daardoor zelfs net minder kans heeft om slachtoffer te worden. Want dat zijn net de personen die onveilige plaatsen gaan mijden, alerter zijn als ze bv. alleen naar huis wandelen voor mogelijke gevaren, controle proberen behouden en dus niet dronken alleen naar huis gaan, een omweg gaat nemen langs goed verlichte wegen waar meer mensen zijn.... Terwijl iemand die dat gevoel niet heeft, misschien net meer onbezonnen is en zonder nadenken door dat steegje of dat parkje wandelt.
En als het dan over jongeren gaat, denk ik dat net door dat onveiligheidsgevoel dat hoger is bij meisjes, zij vaak ook beter voor elkaar gaan zorgen, alerter gaan zijn dat iedereen goed thuis geraakt en niemand alleen achter blijft. Terwijl jongens, niet gehinderd door die angst, al makkelijker zullen denken dat die ander zijn plan wel zal trekken, waardoor die alleen en dus kwetsbaarder is.
