Naar welke muziek luister je nu?

Toch nog 70s Scorpions fans hier? Fly To The Rainbow is ook een goed album (ook met Uli Jon Roth!), maar wel zweveriger dan dit qua vibe, dus ik weet niet of dat helemaal jouw ding is. Lonesome Crow raad ik ook altijd aan, maar die zal waarschijnlijk te psychedelisch zijn in jouw geval; ze hebben ook nooit nog een album gemaakt dat daar ook nog op lijkt (jammer genoeg). (Ook nog zonder Jon Roth, maar wel met Michael Schenker.)
Hun albums daarna laat ik links liggen, heb ik niks mee. Soms vind ik het nog altijd zonde dat ze die commerciele hardrock-tour zijn opgegaan en de mensen hen ook alleen maar zo kennen.

Als ik er zo over nadenk zijn Scorpions voor mij het absolute beginpunt geweest van mijn reis richting (zwaardere) gitaarmuziek: als piepjonge snaak luisterde ik namelijk enkel naar hitparademuziek en opeens hoorde ik daar Wind of Change & vooral Send Me an Angel voorbijkomen. En ik was meteen verkocht: mijn liefde voor de (elektrische) gitaar was geboren (en is ook nooit meer weggegaan).

Later ben ik met terugwerkende kracht afgedaald in hun oeuvre en ook fan geworden van hun jaren '80- & '70-muziek (Lonesome Crow vind ik overigens wel degelijk een fenomenaal nummer, de rest van het gelijknamige album is intussen in vergetelheid verzand bij me).

Fan geworden ook van Uli Jon Roth, Michael Schenker (check ook MSG), maar ook Matthias Jabs vind ik een weergaloos fraseerder, getuige daarvan bv onderstaande solo in Dynamite:







Ook Coming Home & Concerto in V blijven overigens ook na al die tijd meer dan pruimbaar:



 
The Rolling Stones - Bridges To Babylon (album)

Bon, het laatste album van de Stones dat ik nog niet had gehoord. Ik moet zeggen dat mijn vrees toch niet helemaal waarheid is geworden. De productie valt best nog mee al zitten er enkele zaken tussen die niet nodig waren (die stukjes rap in Anybody Seen My Baby bijvoorbeeld).

Net als voorganger Voodoo Lounge en opvolger A Bigger Bang is ook dit album weer te lang. Wederom iets over de 60 minuten. Hier kon best wel wat weggelaten worden: Anybody Seen My Baby, Already Over Me en Always Suffering zijn drie keer hetzelfde nummer en dan nog net het type (ja, zagerige) nummer dat ik het minst kan smaken van de Stones. Ook You Don't Have To Mean It is een overbodig niemendalletje. Gisteren eens een playlist opgezet van het album maar zonder die 4 nummers en dan zit er nog een genietbaar album in met de nodige afwisseling dat wel een pak beter werkt. Maar echt top zal het dan nog niet worden want over het algemeen is het songmateriaal op dit album gewoon middelmatig. Dan zie ik wel waarom ze er wat hippe producers hebben bijgehaald om het middelmatige geheel wat te 'pimpen'.

Uit het werk van hun latere dagen (post 80's) staat dit voor mij toch onderaan. De eerder genoemde albums ervoor en erna zijn dan een pak beter. Langs de andere kant ook een beetje blij dat het niet de gevreesde, overgeproduceerde drol is. Dirty Work it is not.
 
Ik ken de game niet, maar Ctrl+Alt+Del Comic heeft er afgelopen vrijdag een cartoon aan gewijd.

Deze track klinkt wel cool ja, zou ook niet verkeerd klinken in een GTA game denk ik :biglaugh:
Comic is redelijk on point maar zeggen dat de muziek er niet bij past is wel heel subjectief he. Het is niet omdat je 20 jaar geleden de Tony Hawk soundtrack (die ook overrated is imo) aanbidde dat de muziek vandaag slecht is en niks met de skatecultuur te maken heeft. Nuja het is allemaal wat off topic maar als oude dertiger die nog iedere week gaat skaten krijg ik het wat op mijn heupen van leeftijdsgenoten die denken dat skaten nog altijd hetzelfde en is als 20 jaar geleden en het eens gaan zeggen Hoet het zit. Sorry voor de rant, ik zal nog een liedje posten om on topic te blijven.

 
Comic is redelijk on point maar zeggen dat de muziek er niet bij past is wel heel subjectief he. Het is niet omdat je 20 jaar geleden de Tony Hawk soundtrack (die ook overrated is imo) aanbidde dat de muziek vandaag slecht is en niks met de skatecultuur te maken heeft. Nuja het is allemaal wat off topic maar als oude dertiger die nog iedere week gaat skaten krijg ik het wat op mijn heupen van leeftijdsgenoten die denken dat skaten nog altijd hetzelfde en is als 20 jaar geleden en het eens gaan zeggen Hoet het zit. Sorry voor de rant, ik zal nog een liedje posten om on topic te blijven.

Sorry, ik ben niet helemaal mee vrees ik.

*edit* ah, ik denk dat je het had over de commentaar van de tekenaar van die cartoon:
But nothing else feels like skateboarding. Not the music, not the culture or the vibe, definitely not the little AI robot that acts as your companion, or the super sterile, government-approved skate-utopia that you’re given to roll around.
 
Laatst bewerkt:
Idd ging over die tekst... Voor de rest geef ik hem wel gelijk hoor dat het een zielloos ding is.
Om af te sluiten vat deze afbeelding mijn rant goed samen.

old-man-yells-at-cloud.jpg
 
Idd ging over die tekst... Voor de rest geef ik hem wel gelijk hoor dat het een zielloos ding is.
Om af te sluiten vat deze afbeelding mijn rant goed samen.

*knip*
Om het semi-ontopic terug te brengen en u gerust te stellen, deze nog oudere (40+ *kuch*) ex-skater (maar dan wel inline skating in de jaren '90)
jaagt tegenwoordig dat skate gevoel na op mijn instrument. Dat wil zeggen, wanneer ik probeer te improviseren op mijn gitaar probeer ik dezelfde mindset als toen op te roepen, op vertrouwen ideeën/moves (licks/phrases) uitvoeren en als ge op uw gezicht valt is het ook maar zo (bij wijze van).

Helaas ben ik tegenwoordig iets te beredeneerd om daar te geraken :wallbash:

Ik geloof dat dit toen een populaire plaat was bij skaters/snowboarders :biglaugh:


 
Terug
Bovenaan