Naar welke muziek luister je nu?
- Onderwerp starter kay-gell
- Startdatum
Fusetea
Active member
Kraan - S/T
(Die andere twee titels van die band die ik hier al talloze keren heb vernoemd en intussen waarschijnlijk al meer heb gedraaid dan mijn AOTW
)
Pink Floyd - A Saucerful Of Secrets
Zeer lang geleden. Weer een album dat ik intussen 15 jaar ken.
Syd Barrett is hier nog heel minimaal aanwezig; David Gilmour heeft de zang al voor 95% overgenomen - behalve in afsluiter Jugband Blues waar we Syd nog (...apatisch...) horen.
In tegenstelling tot het speelse, kleurige, psychedelische debuut horen we hier een diepzinnige, mysterieuze, foggy Floyd. (Was dat geen leuke bandnaam geweest?) Ik denk dat dit in vergelijking met Piper ook meer mijn ding is.
Rick Wright (R.I.P.) is ook regelmatig te horen. Die man had toch een prachtige, rustgevende stem... (
)
Opener Let There Be More Light is er één die altijd is blijven hangen. Set The Controls For The Heart Of The Sun moet wel het meest mystieke nummer zijn. Het meest duistere gaat dan weer naar de titletrack natuurlijk. Een track die ik vreemd genoeg eigenlijk nog nooit echt gehoord had. Het is wel griezelig; hier wil ik toch niet naar luisteren om 3 uur 's nachts eerlijk gezegd. Maar zo te horen is het niet het hele nummer. Ik hoor uiteindelijk een orgel.
Erna hebben we dan See Saw met Rick Wright, een episch nummer wat mij betreft. Misschien wel het mooiste op deze plaat.
Tot slot het laatste beetje Syd Barrett in Pink Floyd. "And the see isn't green, and I love the queen... And what exactly is a dream? And what exactly is a joke?" Dit draaide ik destijds al veel. Bijzondere, geweldige én helaas pijnlijk plaat tegelijkertijd.
Behalve het bizarre Corporal Clegg is dit een geweldig, misschien wel overlooked album van de mannen. Echt een aanrader.
(Die andere twee titels van die band die ik hier al talloze keren heb vernoemd en intussen waarschijnlijk al meer heb gedraaid dan mijn AOTW
)Pink Floyd - A Saucerful Of Secrets
Zeer lang geleden. Weer een album dat ik intussen 15 jaar ken.
Syd Barrett is hier nog heel minimaal aanwezig; David Gilmour heeft de zang al voor 95% overgenomen - behalve in afsluiter Jugband Blues waar we Syd nog (...apatisch...) horen.
In tegenstelling tot het speelse, kleurige, psychedelische debuut horen we hier een diepzinnige, mysterieuze, foggy Floyd. (Was dat geen leuke bandnaam geweest?
) Ik denk dat dit in vergelijking met Piper ook meer mijn ding is.Rick Wright (R.I.P.) is ook regelmatig te horen. Die man had toch een prachtige, rustgevende stem... (
)Opener Let There Be More Light is er één die altijd is blijven hangen. Set The Controls For The Heart Of The Sun moet wel het meest mystieke nummer zijn. Het meest duistere gaat dan weer naar de titletrack natuurlijk. Een track die ik vreemd genoeg eigenlijk nog nooit echt gehoord had. Het is wel griezelig; hier wil ik toch niet naar luisteren om 3 uur 's nachts eerlijk gezegd.
Maar zo te horen is het niet het hele nummer. Ik hoor uiteindelijk een orgel.Erna hebben we dan See Saw met Rick Wright, een episch nummer wat mij betreft. Misschien wel het mooiste op deze plaat.
Tot slot het laatste beetje Syd Barrett in Pink Floyd. "And the see isn't green, and I love the queen... And what exactly is a dream? And what exactly is a joke?" Dit draaide ik destijds al veel. Bijzondere, geweldige én helaas pijnlijk plaat tegelijkertijd.
Behalve het bizarre Corporal Clegg is dit een geweldig, misschien wel overlooked album van de mannen. Echt een aanrader.
Laatst bewerkt:
Heerlijk hé. Die 'tussenperiode' tussen hun psychedelisch debuut en hun full blown prog periode vanaf Dark Side Of The Moon. De overgangsperiode waarin ze nog wat zoekende zijn. Ook de losse singles van die periode in 1968 zoals Careful With That Axe, Eugene zijn heerlijk.Kraan - Kraan
(Die andere twee titels van die band die ik hier al talloze keren heb vernoemd en intussen waarschijnlijk al meer heb gedraaid dan mijn AOTW
Pink Floyd - A Saucerful Of Secrets
Zeer lang geleden. Weer een album dat ik intussen 15 jaar ken.
Syd Barrett is hier nog heel minimaal aanwezig; David Gilmour heeft de zang al voor 95% overgenomen - behalve in afsluiter Jugband Blues waar we Syd nog (...apatisch...) horen.
In tegenstelling tot het speelse, kleurige psychedelische debuut horen we hier een diepzinnige, mysterieuze, foggy Floyd. (Was dat geen leuke bandnaam geweest?
Rick Wright (R.I.P.) is ook regelmatig te horen. Die man had toch een prachtige, rustgevende stem... (
Opener Let There Be More Light is er één die altijd is blijven hangen. Set The Controls For The Heart Of The Sun moet wel het meest mystieke nummer zijn. Het meest duistere gaat dan weer naar de titletrack natuurlijk. Een track die ik vreemd genoeg eigenlijk nog nooit echt gehoord had. Het is wel griezelig; hier wil ik toch niet naar luisteren om 3 uur 's nachts eerlijk gezegd.
Erna hebben we dan See Saw met Rick Wright, een episch nummer wat mij betreft. Misschien wel het mooiste op deze plaat.
Tot slot het laatste beetje Syd Barrett in Pink Floyd. "And the see isn't green, and I love the queen... And what exactly is a dream? And what exactly is a joke?" Dit draaide ik destijds al veel. Bijzondere, geweldige én helaas pijnlijk plaat tegelijkertijd.
Behalve het bizarre Corporal Clegg is dit een geweldig, misschien wel overlooked album van de mannen. Echt een aanrader.
Heb je deze al gezien: https://en.wikipedia.org/wiki/Pink_Floyd:_Live_at_Pompeii? Wordt binnenkort heruitgebracht. Die setlist
. Met een prachtige versie van Echoes:
Fusetea
Active member
@Deckard Ik ging dus juist Echoes posten omdat dat mijn favoriete Floyd-nummer is (en exact in die versie ook). 
Blijkbaar is de "pitch" eindelijk aangepast volgens een comment. Het is een nogal opgekuiste versie, (heel) raar om te horen (en zeker voor een Fusetea ).
Ik vond het vreemd dat ik geen volledige versie meer kon vinden. Is de heruitgave hier dan de reden van?
Echoes is volgens mij een grote inspiratie geweest voor een groot deel van wat uiteindelijk mijn favoriete spacey progbands zouden worden, dus het is niet te verwonderen dat dit nummer het helemaal is voor mij.
Dit bijvoorbeeld, echt een progversie van Echoes wat mij betreft:
Dit ook, al moet ik hierbij ook richting Shine On Your Crazy Diamond denken:
Blijkbaar is de "pitch" eindelijk aangepast volgens een comment. Het is een nogal opgekuiste versie, (heel) raar om te horen (en zeker voor een Fusetea ).Ik vond het vreemd dat ik geen volledige versie meer kon vinden. Is de heruitgave hier dan de reden van?
Echoes is volgens mij een grote inspiratie geweest voor een groot deel van wat uiteindelijk mijn favoriete spacey progbands zouden worden, dus het is niet te verwonderen dat dit nummer het helemaal is voor mij.
Dit bijvoorbeeld, echt een progversie van Echoes wat mij betreft:
Dit ook, al moet ik hierbij ook richting Shine On Your Crazy Diamond denken:
Laatst bewerkt:
Bedoel je de volledige versie van Echoes of van de Pompeii film?@Deckard Ik ging dus juist Echoes posten omdat dat mijn favoriete Floyd-nummer is (en exact in die versie ook).
Ik vond het vreemd dat ik geen volledige versie meer kon vinden. Is de heruitgave hier dan de reden van?
Echoes is volgens mij een grote inspiratie geweest voor een groot deel van wat uiteindelijk mijn favoriete spacey progbands zouden worden, dus het is niet te verwonderen dat dit nummer het helemaal is voor mij.
Dit bijvoorbeeld, echt een progversie van Echoes wat mij betreft:
Dit ook, al moet ik hierbij ook richting Shine On Your Crazy Diamond denken:
Fusetea
Active member
De Pompeii versie.
Die staat nog wel op YT, van de Early Years boxset. Daar werden de 2 delen van Echoes aan elkaar gezet.
Fusetea
Active member
Dat klopt, maar ik bedoelde eigenlijk de clip zelf. Ik vond het vreemd dat die nergens meer te vinden is, behalve die opgekuiste versie dan.
Oldskooler
Well-known member
En nu moeten jullie knielen.
