Zalige lente song. 
Naar welke muziek luister je nu?
- Onderwerp starter kay-gell
- Startdatum
Hellcats2.0
Active member
Bloody Gore
Member
Iggy Pop - The Idiot (album)
Wat een klassieker toch. Dat grauwe en rauwe, het grijze industriële, wat een uniek geluid dat (grotendeels) Bowie hier weer creëert. Maar het moet gezegd: zonder Iggy Pop zou dit nooit de topper zijn die het is natuurlijk. De versie van China Girl is veruit superieur. Er staat eigenlijk geen enkel slecht nummer op voor mij. De 2 die eruit springen zijn voor mij wel de 2 langste nummers nl. Dum Dum Boys en afsluiter Mass Production.
Dum Dum Boys heeft zo'n effect alsof het je in slaap 'wiegt', vind ik. Ook de backing vocals van Bowie zijn hier schitterend (net als op Funtime trouwens). Wat het gemeen heeft met Mass Production is dat de riffs er gewoon worden ingestampt, ze blijven maar doorgaan maar dat maakt het net zo goed. En wat een nummer is Mass Production trouwens. Dat logge, dat industriële, het repetitieve dat 8 minuten blijft doorgaan. I'm buried deep in mass production! Zijn tijd ver vooruit.
Wat een klassieker toch. Dat grauwe en rauwe, het grijze industriële, wat een uniek geluid dat (grotendeels) Bowie hier weer creëert. Maar het moet gezegd: zonder Iggy Pop zou dit nooit de topper zijn die het is natuurlijk. De versie van China Girl is veruit superieur. Er staat eigenlijk geen enkel slecht nummer op voor mij. De 2 die eruit springen zijn voor mij wel de 2 langste nummers nl. Dum Dum Boys en afsluiter Mass Production.
Dum Dum Boys heeft zo'n effect alsof het je in slaap 'wiegt', vind ik. Ook de backing vocals van Bowie zijn hier schitterend (net als op Funtime trouwens). Wat het gemeen heeft met Mass Production is dat de riffs er gewoon worden ingestampt, ze blijven maar doorgaan maar dat maakt het net zo goed. En wat een nummer is Mass Production trouwens. Dat logge, dat industriële, het repetitieve dat 8 minuten blijft doorgaan. I'm buried deep in mass production! Zijn tijd ver vooruit.
Fusetea
Active member
Daan - Profools (album)
Het solodebuut van Daan uit 1999 en misschien niet zijn bekendste werk. Een verzameling nummers in de voorafgaande 6 jaar opgenomen. Daardoor klinkt het geheel een beetje onsamenhangend maar toch staan hier al veel sterke nummers op. Veel nummers neigen nog sterk naar het werk met Dead Man Ray zoals het goeie These Fine Hotels, Boots, Simple of Smokesucker dat zo uit een western lijkt weggelopen. Daarnaast staan er ook al wat meer typisch solowerk op zoals het dromerige en heerlijke Water & E of het pompende, briljante Convertible Chaos.
Zoals gezegd een beetje onsamenhangend en misschien had het wat korter gemogen door 2 of 3 nummers weg te laten maar over het algemeen een heel fijne collectie nummers. Misschien een beetje gekleurd door nostalgische gevoelens ook gezien ik het samen met opvolgers Bridge Burner en Victory leerde kennen maar ik geniet er toch altijd weer van.
Het solodebuut van Daan uit 1999 en misschien niet zijn bekendste werk. Een verzameling nummers in de voorafgaande 6 jaar opgenomen. Daardoor klinkt het geheel een beetje onsamenhangend maar toch staan hier al veel sterke nummers op. Veel nummers neigen nog sterk naar het werk met Dead Man Ray zoals het goeie These Fine Hotels, Boots, Simple of Smokesucker dat zo uit een western lijkt weggelopen. Daarnaast staan er ook al wat meer typisch solowerk op zoals het dromerige en heerlijke Water & E of het pompende, briljante Convertible Chaos.
Zoals gezegd een beetje onsamenhangend en misschien had het wat korter gemogen door 2 of 3 nummers weg te laten maar over het algemeen een heel fijne collectie nummers. Misschien een beetje gekleurd door nostalgische gevoelens ook gezien ik het samen met opvolgers Bridge Burner en Victory leerde kennen maar ik geniet er toch altijd weer van.
FlyingHorseman
Well-known member
R.E.M. - Monster
R.E.M. - New Adventures In Hi Fi
Ik ben de laatste tijd op het gemak wat discografieën van bands chronologisch aan't doorlopen. Goed opgeschoten met R.E.M., een band die ik altijd wel geapprecieerd heb zonder er echt veel naar te luisteren. Veel fijne janglepopplaten gemaakt als jonge band, momenteel zit ik in hun tweede leven als blockbustergroep op een groot label. Monster is een interessante plaat, een luide groezelige rockplaat als reactie op het plotse succes van de vorige twee albums. "Objectief" misschien minder goed dan de andere albums van deze jaren maar leuker om naar te luisteren. New Adventures is mijn favoriet van deze periode, misschien omdat hier geen nummers op staan die ik te veel gehoord heb zoals op Automatic for The People en Out of Time. Geweldig consistente band tot nu toe maar ik vrees dat late periode R.E.M. me veel minder gaat boeien.
Modest Mouse - We Were Dead Before The Ship Even Sank
Idem als hierboven maar niet chronologisch. Ik ben een beetje afgehaakt bij Modest Mouse na dit album, wat ik indertijd een teleurstelling vond na Good News For People Who Love Bad News. Moet zeggen dat deze nu toch wel leuker klinkt dan in mijn herinneringen van toen. Kijk er nu ook wel naar uit om de andere recentere platen eens een kans te geven. Lonesome Crowded West 4 life though. Heb ook een paar van de EP's en rarities voor het eerst beluisterd en daar staan soms toch ook wel wat pareltjes op.
Neil Young - Oceanside Countryside
Ome Neil heeft meer geschrapte albums dan veel andere artiesten effectief uitgebracht hebben. Dit is een fijn album met ingetogen country/folk geluid maar ondertussen zijn veel nummers al zodanig bekend van andere albums dat het weinig verrast, enkele van de vorige unreleased albums zoals Homegrown en Hitchhiker konden me beter boeien.
My Bloody Valentine - Loveless
Top 10 album allertijden voor mij. Blijft maar steeds beter en beter worden met de leeftijd.
R.E.M. - New Adventures In Hi Fi
Ik ben de laatste tijd op het gemak wat discografieën van bands chronologisch aan't doorlopen. Goed opgeschoten met R.E.M., een band die ik altijd wel geapprecieerd heb zonder er echt veel naar te luisteren. Veel fijne janglepopplaten gemaakt als jonge band, momenteel zit ik in hun tweede leven als blockbustergroep op een groot label. Monster is een interessante plaat, een luide groezelige rockplaat als reactie op het plotse succes van de vorige twee albums. "Objectief" misschien minder goed dan de andere albums van deze jaren maar leuker om naar te luisteren. New Adventures is mijn favoriet van deze periode, misschien omdat hier geen nummers op staan die ik te veel gehoord heb zoals op Automatic for The People en Out of Time. Geweldig consistente band tot nu toe maar ik vrees dat late periode R.E.M. me veel minder gaat boeien.
Modest Mouse - We Were Dead Before The Ship Even Sank
Idem als hierboven maar niet chronologisch. Ik ben een beetje afgehaakt bij Modest Mouse na dit album, wat ik indertijd een teleurstelling vond na Good News For People Who Love Bad News. Moet zeggen dat deze nu toch wel leuker klinkt dan in mijn herinneringen van toen. Kijk er nu ook wel naar uit om de andere recentere platen eens een kans te geven. Lonesome Crowded West 4 life though. Heb ook een paar van de EP's en rarities voor het eerst beluisterd en daar staan soms toch ook wel wat pareltjes op.
Neil Young - Oceanside Countryside
Ome Neil heeft meer geschrapte albums dan veel andere artiesten effectief uitgebracht hebben. Dit is een fijn album met ingetogen country/folk geluid maar ondertussen zijn veel nummers al zodanig bekend van andere albums dat het weinig verrast, enkele van de vorige unreleased albums zoals Homegrown en Hitchhiker konden me beter boeien.
My Bloody Valentine - Loveless
Top 10 album allertijden voor mij. Blijft maar steeds beter en beter worden met de leeftijd.
Fusetea
Active member
@Deckard Ik luister naar een playlist (die kun je moeilijk opsommen natuurlijk 
) en Nightclubbing speelt nu net af. 
Trouwens, Fischer-Z is volgens mij ook wel een band voor jou. Waren hun tijd ook vooruit destijds. Een onderschatte en helaas ook vergeten groep. De albums Going Deaf For A Living and Red Skies Over Paradise vind ik best goed; zeker die eerste.
) en Nightclubbing speelt nu net af. Trouwens, Fischer-Z is volgens mij ook wel een band voor jou. Waren hun tijd ook vooruit destijds. Een onderschatte en helaas ook vergeten groep. De albums Going Deaf For A Living and Red Skies Over Paradise vind ik best goed; zeker die eerste.
Laatst bewerkt:
Misschien moet ik het ook eens proberen maar van die 'geschrapte' albums konden ook enkel Homegrown en Early Daze mij echt boeien. Hitchhiker viel wel mee. En dan nog met versies in nog een andere mix dan die in de Archives Vol. 3 boxset. Iets te veel geldklopperij voor mij op den duur. Ook Chrome Dreams bijvoorbeeld vond ik echt vrij overbodig.
Ik zal die misschien enkele keren beluisteren maar daarna keer ik toch terug weer naar de gewone albums.
Ik had dan liever gehad dat hij zijn albums voor hun verjaardag of zo heruitbracht met dan een extra schijf met de nummers bij op van die geschrapte albums.
Heerlijk he. Fischer-Z ken ik niet maar als ik wat tijd vind dit weekend eens wat nummers opzoeken. Zie wel dat ze al een redelijk uitgebreide discografie hebben.@Deckard Ik luister naar een playlist (die kun je moeilijk opsommen natuurlijk
Trouwens, Fischer-Z is misschien ook wel een band voor jou. Waren hun tijd ook vooruit destijds. Een onderschatte en helaas ook vergeten groep. De albums Going Deaf For A Living and Red Skies Over Paradise vind ik best goed.
FlyingHorseman
Well-known member
Akkoord dat het allemaal te veel begint te zijn. Het lijkt alsof Neil met dezelfde groep nummers tussen 1975 en 1979 tien verschillende albums had willen samenstellen. Op Oceanside Countryside is het nu de vierde keer dat Pocahontas op een officieel album verschijnt...
Het is moeilijk om die geschrapte albums los te zien van de platen die hij uiteindelijk toch uitgebracht heeft. Ik vind Chrome Dreams bijvoorbeeld beter dan American Stars N Bars, Hawks & Doves en misschien zelfs Comes a Time maar als die was uitgekomen, hadden we waarschijnlijk Rust Never Sleeps niet gekregen... Misschien dat de impact van Chrome Dreams beter was geweest als het merendeel van de nummers niet zo gekend is. Het voelt ook nog wel een beetje aan als een allegaartje van verschillende sessies, maar bijna alle albums van Young uit deze periode waren dat uiteindelijk. Oceanside Countryside lijkt me eerder een ruwe schets voor Comes a Time te zijn maar dan verkies ik toch het oorspronkelijk uitgebracht album.
Homegrown is voor mij de uitzondering omdat die het meest als een bewust gekozen album aanvoelt, aangezien die al volledig klaar stond om uitgebracht te worden, met afgewerkt artwork.
CerumenCrevice
Well-known member
Fusetea
Active member
