Mentaal Welzijn

Welke diagnose heb jij?

  • Depressie

    Stemmen: 63 29,9%
  • Angst- en/of paniekstoornis

    Stemmen: 69 32,7%
  • AD(H)D

    Stemmen: 36 17,1%
  • Autisme

    Stemmen: 36 17,1%
  • OCD - obsessief compulsieve stoornis

    Stemmen: 15 7,1%
  • PTSS - posttraumatisch stresssyndroom

    Stemmen: 20 9,5%
  • Borderline

    Stemmen: 7 3,3%
  • Bipolair

    Stemmen: 8 3,8%
  • Schizofrenie

    Stemmen: 4 1,9%
  • Eetstoornis

    Stemmen: 18 8,5%
  • Verslaving

    Stemmen: 26 12,3%
  • Burn-out

    Stemmen: 35 16,6%
  • Ander

    Stemmen: 30 14,2%

  • Totaal aantal stemmers
    211
Hier anderhalve maand geleden de diagnose adhd gekregen. Puzzelstukken vielen allemaal op hun plaats. Eindelijk een antwoord op de jarenlange zoektocht en toch voel ik me de laatste weken precies slechter dan ooit. Ik denk dat het deels te maken heeft met het feit dat het nu zwart op wit bewezen is dat er iets 'mis' is en het niet allemaal in mijn hoofd zat, waardoor ik minder ga maskeren. Daardoor komt nu precies pas naar boven hoe slecht het eigenlijk echt met mij gaat en dat vind ik wel heel confronterend.

Het voelt alsof ik voor een berg sta en met de juiste therapie en medicatie ga ik over de berg geraken. Maar op dit moment lijkt de berg hoger dan ooit en heb ik het gevoel dat ik er nooit over ga geraken.
 
Mijn lieve vriend, het leven stopt niet omdat je adhd hebt hé.
Ik weet niet of je deze mensen kent, maar ze hebben er zich alleszins niet door laten doen:

Michael Phelps
Justin Timberlake
Emma Watson
Linda De Mol
Richard Branson
Will Smith
Simone Biles
Justin Bieber
Katja Schuurman
....

Iedereen heeft wel iets hoor. Dat kan ik je beloven.
 
Het leven stopt ook niet bij een depressie of andere mentale problemen, en daar kan je ook steeds een lijstje van bekende mensen bij duwen. Maar heb je daar daadwerkelijk iets aan als je net aan het begin van je traject staat? Ik denk het niet. Sympathie vs. empathie.

@Be-Li ik wens je heel veel goede moed. Zo te lezen heb je begeleiding. Twijfel niet om je vragen, gedachten, ... te verzamelen op papier en die voor te leggen als je ergens mee zit. Het helpt om neer te schrijven, al is het in je telefoon op het moment dat je eraan denkt, om structuur in je gedachten te brengen en zelfs al wat rust te geven. Ik hoop dat je asap al wat beterschap kan ondervinden en het gevoel alleszins hebt dat je die berg niet alleen moet beklimmen. En dat hij steeds meer op een heuveltje begint te lijken.
 
Mijn lieve vriend, het leven stopt niet omdat je adhd hebt hé.
Ik weet niet of je deze mensen kent, maar ze hebben er zich alleszins niet door laten doen:

Michael Phelps
Justin Timberlake
Emma Watson
Linda De Mol
Richard Branson
Will Smith
Simone Biles
Justin Bieber
Katja Schuurman
....

Iedereen heeft wel iets hoor. Dat kan ik je beloven.
Amai, dit is echt een ongelofelijk kak antwoord zeg. Ik snap echt de mensen niet die in een topic over mentaal welzijn het nodig vinden om mensen die hun hart komen luchten te gaan kleineren.

De eerste van je lijstje heeft dan ook nog eens openlijk gesproken over het feit dat hij met een zeer zware depressie sukkelde en suïcidaal was. En er staan er daar nog in je lijstje met een verleden van (zware) mentale problemen.
 
Laatst bewerkt:
Misschien beter om te weten wat er precies jouw problemen veroorzaakt dan verder te blijven voortsukkelen.

Iemand kan last hebben van uitstelgedrag en je kunt hem dan goede raad geven en zeggen dat hij vroeger moet beginnen, en die goede raad die werkt misschien voor de meeste mensen maar niet voor adhd'ers.
 
Het was eerder opbeurend bedoeld. Ik zou niet graag hebben dat die persoon nu maanden en zelfs jaren zich slécht voelt wegens een diagnose. Het is ook maar een diagnose. Nu je weet wat je hebt, kan je er aan werken. Ikzelf ken ook mijn leven voor de diagnose sociale fobie en mijn leven na de diagnose sociale fobie. Ik ben nog altijd blij dat ik mij niet heb neergelegd bij die diagnose. De bedoeling is dacht ik toch om te vechten met mentale strubbelingen neen? Bij mij was het zelfs een verademing, as in: "amai ja, dat is wat ik al jaren heb!"
 
Kan mij wel voorstellen dat er mensen zijn bij wie de diagnose aanvoelt als een bevrijding omdat ze eindelijk wat er gaande is .

Maar dat er ook zijn voor wie de diagnose als een brandmerk aanvoelt waaraan ze niet kunnen ontsnappen.
 
Zeker als het allemaal nog heel vers is en je er misschien jaren onder geleden hebt.

Een goede vriendin van mij kreeg haar diagnose pas toen ze ver in de 30 was en jarenlange verkeerde etiketjes kreeg, of haar klachten over gerelativeerd werden. Die zaken hebben het erger gemaakt en voor andere mentale problemen gezorgd die er misschien niet waren geweest als ze sneller juiste hulp had gekregen.

Dat is ook een stuk frustratie, en die mag er ook zijn.
 
Het was eerder opbeurend bedoeld. Ik zou niet graag hebben dat die persoon nu maanden en zelfs jaren zich slécht voelt wegens een diagnose. Het is ook maar een diagnose. Nu je weet wat je hebt, kan je er aan werken. Ikzelf ken ook mijn leven voor de diagnose sociale fobie en mijn leven na de diagnose sociale fobie. Ik ben nog altijd blij dat ik mij niet heb neergelegd bij die diagnose. De bedoeling is dacht ik toch om te vechten met mentale strubbelingen neen? Bij mij was het zelfs een verademing, as in: "amai ja, dat is wat ik al jaren heb!"
Uiteraard is de volgende stap nu om concreet aan de slag te gaan, maar jouw post komt over als een pure "verman u eens / stel u eens niet zo aan".

Dat lijstje met namen is ook gewoon zo fout. Dat zijn mensen die inderdaad succes hebben (gehad) in het leven, maar de stelling dat ze zich niet hebben laten doen door hun diagnose kan je gewoon niet maken. Je kan niet voor hen spreken. Je bedoelt het misschien wel goed, maar wetende dat bijvoorbeeld Phelps, Biles én Bieber uit je lijstje met suïcidale gedachten kampten, komt dat heel onwetend en ongevoelig over.
 
Het lijkt soms ook wel alsof er bij iedereen ADHD wordt vastgesteld, uit mijn omgeving ken ik verschillende mensen die op later leeftijd (35-45) het laten vaststellen. Er was onlangs een artikel op de NPO van professor Batstra die zei dat ADHD veel te snel wordt gediagnosticeerd met als risico dat mensen/hun omgeving het als een excuus gaan gebruiken

 
Terug
Bovenaan