Enj0i^
Active member
Ik merk van mezelf dat ik de laatste maand weer in zo’n hypochondrische fase zit. De afgelopen jaren kom ik bijna elk jaar opnieuw in dezelfde vicieuze cirkel terecht.
Het begint eigenlijk altijd op dezelfde manier:
Een paar jaar geleden was ik ervan overtuigd dat ik een spierziekte had, vorig jaar ging het over mijn longen, en nu zijn het mijn maag en darmen die helemaal in de knoop zitten, waardoor ik (in mijn hoofd) ondertussen bijna zeker ben dat ik een tumor heb.
Pfff… met voorsprong mijn slechtste eigenschap.
Het begint eigenlijk altijd op dezelfde manier:
- Ik voel ergens een kwaaltje of pijn.
- Daarna begin ik voortdurend te checken of die pijn er nog is.
- Ik ga naar de dokter, die me geruststelt dat het niets ernstigs is.
- Na die geruststelling merk ik na een tijdje toch geen echte verbetering.
- Het oorspronkelijke probleem lijkt dan erger te worden en allerlei enge ziektebeelden beginnen weer door mijn hoofd te spoken.
- Uiteindelijk kom ik weer op het punt waarop ik er constant aan denk, en de enige oplossing die tot nu toe echt geholpen heeft, is naar het ziekenhuis gaan en onderzoeken laten doen zodat ik “zeker” weet dat het niets levensbedreigends is.
Een paar jaar geleden was ik ervan overtuigd dat ik een spierziekte had, vorig jaar ging het over mijn longen, en nu zijn het mijn maag en darmen die helemaal in de knoop zitten, waardoor ik (in mijn hoofd) ondertussen bijna zeker ben dat ik een tumor heb.
Pfff… met voorsprong mijn slechtste eigenschap.