Mentaal Welzijn

Welke diagnose heb jij?

  • Depressie

    Stemmen: 63 29,9%
  • Angst- en/of paniekstoornis

    Stemmen: 69 32,7%
  • AD(H)D

    Stemmen: 36 17,1%
  • Autisme

    Stemmen: 36 17,1%
  • OCD - obsessief compulsieve stoornis

    Stemmen: 15 7,1%
  • PTSS - posttraumatisch stresssyndroom

    Stemmen: 20 9,5%
  • Borderline

    Stemmen: 7 3,3%
  • Bipolair

    Stemmen: 8 3,8%
  • Schizofrenie

    Stemmen: 4 1,9%
  • Eetstoornis

    Stemmen: 18 8,5%
  • Verslaving

    Stemmen: 26 12,3%
  • Burn-out

    Stemmen: 35 16,6%
  • Ander

    Stemmen: 30 14,2%

  • Totaal aantal stemmers
    211
Maar al die "hype" holt het draagvlak voor begrip voor mensen die echt aan die diagnoses voldoen volledig uit, en het kan ook bijzonder schadelijk zijn voor de mensen zelf, want die beginnen dan soms te leven naar een diagnose die ze nooit zouden krijgen.
Vooral dit idd. Allergieën en intoleranties zijn ook zo'n ding. Wreed tof als ge écht niet tegen bepaalde voedingsstoffen kunt en dat niet serieus genomen wordt omdat "iedereen" tegenwoordig zogezegd niet meer tegen gluten/lactose/... kan.

Er is ook een verschil tussen narcistische/autistische/OCD trekjes hebben en de diagnose hebben. Maar het is nu eenmaal makkelijker om relatieproblemen af te schuiven op "mijn ex was een narcist" in plaats van "de dynamiek tussen ons zat niet goed".
 
Het is toch ook maar pas vanaf wanneer dergelijk gedrag problemen veroorzaakt bij die persoon of de omgeving dat het kan als een stoornis beschouwd worden. Niet graag hebben dat er onverwachte dingen gebeuren is niet hetzelfde als er niet mee kunnen omgaan, of buitensporig veel stress hebben omdat er iets veranderd, of dat een bepaalde routine absoluut moet uitgevoerd worden.

Als het al niet lijdt tot problemen of voortdurend conflicten dan is het geen stoornis maar een eigenschap van die persoon.
Ook doordat de omgeving en de maatschappij verandert kan iets wat vroeger geen stoornis was nu plots wel een stoornis zijn.
 
Vooral dit idd. Allergieën en intoleranties zijn ook zo'n ding. Wreed tof als ge écht niet tegen bepaalde voedingsstoffen kunt en dat niet serieus genomen wordt omdat "iedereen" tegenwoordig zogezegd niet meer tegen gluten/lactose/... kan.
Iet wat off topic maar als persoon die gluten en lactose allergie heeft heb ik mijn gedachten hier over moeten bijsturen.
Toen ik maar net de diagnose had gekregen was het heel moeilijk uit te leggen wat gluten juist waren en moest ik restaurant bezoekjes lange tijd gewoon vermijden.
Toen werd het plots "populair" en werd je soms weg gezet als "ale nog ene die op de trend wilt stappen", wat ook heel vervelend was.
Maar ondertussen heeft die "populariteit" het wel een stuk bekender gemaakt en kan ik veel gemakkelijker op restaurant gaan, zijn er meer alternatieven etc,... Dus voor mij is het wel een net-positive :P .
 
Ik ben het ermee eens dat het heel snel over iemand wordt gezegd van "die heeft dit" of "die is dat". Anderzijds: hoeveel wordt er over- of ondergediagnosticeerd? Eigenlijk moet je dat ook in beeld hebben.

Dat pakweg 10% kenmerken vertoont van, dat kan ik wel aannemen. Maar echt de "volwaardige" stoornis hebben...lijkt mij ook persoonlijk veel.
 
Het is inderdaad een hype om "narcist" genoemd te worden, maar tegelijk ken ik in mijn omgeving toch een aantal mensen die aan deze stoornis lijden. En ik ken mensen in mijn familie die antisociale persoonlijkheidskenmerken hebben (lang voor dit een hype werd) en geloof mij het is echt geen pretje om met deze mensen samen te leven. Deze stoornis is bij vrouwen lang gediagnosticeerd als borderline omdat er bij vrouwen nog maar weinig onderzoek naar gebeurd is. Volgens mij is 1 op 10 voor zowel NPS en APS geen overschatting.
 
En de histrionische niet te vergeten... Heb lang met iemand 1-1 samengewerkt die dat had in combinatie met borderline. De impact bij mij is tot op de dag van vandaag aanwezig. Maar voor de persoon zelf, ik denk nu echt niet dat die mens een plezant leven had/heeft...

Dus combinaties maken het helemaal moeilijk. En dat is het al genoeg met eentje.
 
En de histrionische niet te vergeten... Heb lang met iemand 1-1 samengewerkt die dat had in combinatie met borderline. De impact bij mij is tot op de dag van vandaag aanwezig. Maar voor de persoon zelf, ik denk nu echt niet dat die mens een plezant leven had/heeft...

Dus combinaties maken het helemaal moeilijk. En dat is het al genoeg met eentje.
Ik ben benieuwd naar de impact die dat op jou had. Mijn beste vriendin heeft borderline en zij voelt vaak de nood aan psychische hulp en gaat dan op zoek naar een psycholoog of deelname aan groepsgesprekken. Ze is vooral erg koppig (zwart-witdenken), impulsief en goedgelovig. Soms vertelt ze leugens die makkelijk te doorprikken zijn. Ik denk niet dat er echt een impact is op mij behalve dan dat we vaak samen kunnen lachen over de zotste dingen. Wat dus eigenlijk positief is.
 
Het is inderdaad een hype om "narcist" genoemd te worden, maar tegelijk ken ik in mijn omgeving toch een aantal mensen die aan deze stoornis lijden. En ik ken mensen in mijn familie die antisociale persoonlijkheidskenmerken hebben (lang voor dit een hype werd) en geloof mij het is echt geen pretje om met deze mensen samen te leven. Deze stoornis is bij vrouwen lang gediagnosticeerd als borderline omdat er bij vrouwen nog maar weinig onderzoek naar gebeurd is. Volgens mij is 1 op 10 voor zowel NPS en APS geen overschatting.
Veel mensen lopen hoog op met zichzelf en vertonen narcistische trekken, daarom hebben ze nog geen narcistische persoonlijkheidsstoornis. Narcist is geen diagnose.

Trump is een narcist maar om officieel van NPS te spreken moet het vastgesteld worden door een psychiater. In zijn geval lijkt het echter vrij duidelijk.
 
Denk dat one zoon 18 jaar binnenkort eens psycholoog nodig zal hebben sinds kleine twee maand.
Denk hij constant dat hij dood gaat elke dag voelt hij iets, zijn hart klopt te snel, hij voelt iets in zijn keel denkt dat ie zijn tong ga inslikken.. Begint echt erover te gaan en hij is kern gezond. Hij heeft wel autisme ma dit is niet te schatten 5 keer per dag zijn bloed druk meten....
Nog mensen die ooit al in zo een situatie gezeten hebben ?
 
Ik heb Bent Van Looy daar eens over horen vertellen, een periode vroeger waarin hij ervan overtuigd was dat hij dood ging gaan, en elke week meerdere keren bij zijn dokter zat. Ik weet wel niet meer waar, misschien bij dat programma van Pedro Elias over zijn hypochondrie of bij Therapie op Canvas (of beide). Kan soms al nuttig zijn om een bekende mens die vrij normaal en redelijk in het leven staat te zien en horen vertellen over zoiets, al was het maar als opstapje naar een psycholoog.
 
Ik heb Bent Van Looy daar eens over horen vertellen, een periode vroeger waarin hij ervan overtuigd was dat hij dood ging gaan, en elke week meerdere keren bij zijn dokter zat. Ik weet wel niet meer waar, misschien bij dat programma van Pedro Elias over zijn hypochondrie of bij Therapie op Canvas (of beide). Kan soms al nuttig zijn om een bekende mens die vrij normaal en redelijk in het leven staat te zien en horen vertellen over zoiets, al was het maar als opstapje naar een psycholoog.
Was in Therapie, heb het een tijdje geleden nog gezien. Enorme aanrader trouwens voor diegenen die niet weten hoe een sessie bij een psycholoog eruit ziet. Vond het zeer boeiend en het heeft voor mezelf de stap naar psychologische hulp kleiner gemaakt mocht het ooit nodig zijn in de toekomst. Je ziet ook meteen het belang om iemand te zoeken die bij je past, ik had voor mezelf snel door bij wie ik me het beste zou voelen.
 
Was in Therapie, heb het een tijdje geleden nog gezien. Enorme aanrader trouwens voor diegenen die niet weten hoe een sessie bij een psycholoog eruit ziet. Vond het zeer boeiend en het heeft voor mezelf de stap naar psychologische hulp kleiner gemaakt mocht het ooit nodig zijn in de toekomst. Je ziet ook meteen het belang om iemand te zoeken die bij je past, ik had voor mezelf snel door bij wie ik me het beste zou voelen.
Is dat ern progamma? Ofzo
 
Bedankt, gisterenavond was het weer van dat hij voelde zijn hart niet meer kloppen. In het begin konden we er nog om lachen maar nu is het zorgwekkend en elke dag is het iets anders.
Hij krijgt melatonine voor te slapen, maar omdat hij daar zo over stresst mocht hij iets meer nemen, niet willen want zie dat ik niet meer wakker ga worden...
 
Bedankt, gisterenavond was het weer van dat hij voelde zijn hart niet meer kloppen. In het begin konden we er nog om lachen maar nu is het zorgwekkend en elke dag is het iets anders.
Hij krijgt melatonine voor te slapen, maar omdat hij daar zo over stresst mocht hij iets meer nemen, niet willen want zie dat ik niet meer wakker ga worden...
Hier kan je volgens mij best bij de huisdokter beginnen. Die kan hem misschien al wat geruststellen door eenvoudige onderzoeken te doen, maar kan indien nodig ook doorverwijzen naar een psycholoog of psychiater. Bij dringende gevallen (ik zeg niet dat dit per se zo een is: dat hangt van veel factoren af) kan dat soms sneller gaan als het op die manier verloopt.
 
Hier kan je volgens mij best bij de huisdokter beginnen. Die kan hem misschien al wat geruststellen door eenvoudige onderzoeken te doen, maar kan indien nodig ook doorverwijzen naar een psycholoog of psychiater. Bij dringende gevallen (ik zeg niet dat dit per se zo een is: dat hangt van veel factoren af) kan dat soms sneller gaan als het op die manier verloopt.
Ben al eens na de huisarts geweest, naar eijn hart geluisterd, bloeddruk gemeten niks mis. Dan was da goed voor paar dagen,maar dan begint het opnieuw.
 
Was in Therapie, heb het een tijdje geleden nog gezien. Enorme aanrader trouwens voor diegenen die niet weten hoe een sessie bij een psycholoog eruit ziet. Vond het zeer boeiend en het heeft voor mezelf de stap naar psychologische hulp kleiner gemaakt mocht het ooit nodig zijn in de toekomst. Je ziet ook meteen het belang om iemand te zoeken die bij je past, ik had voor mezelf snel door bij wie ik me het beste zou voelen.
Als ik in mijn tienerjaren op televisie de zeer rationele Lieven Scheire had horen vertellen over zijn enorme claustrofobische gevoel in treinen, had me dat in die jaren echt vooruit geholpen. Nu heeft dat wat langer geduurd. Soms besef je maar iets wat je hebt als je het iemand anders onder woorden hoort brengen (en het feit dat iemand anders iets gelijkaardigs heeft normaliseert het dan ook nog eens).

En de verschillen in de psychologen zien is idd ook heel handig. Want als je nog nooit zelf bent geweest denk je dat je er één moet kiezen en daar bij moet blijven.
 
Ben al eens na de huisarts geweest, naar eijn hart geluisterd, bloeddruk gemeten niks mis. Dan was da goed voor paar dagen,maar dan begint het opnieuw.
Dan zou ik toch nog eens teruggaan en eventueel vragen om een doorverwijzing. Normaliter gaat de huisdokter dat zelf wel voorstellen als blijkt dat die kleine onderzoekjes om hem gerust te stellen niet helpen.
 
Zopas opnieuw mijn gesprek gehad met psychologe, eindelijk eens iemand gevonden waar ik mij 100% goed bij voel. Ik heb écht de indruk dat die mij verstaat en het probleem kan en wil oplossen. Ik zie nu al uit naar mijn volgende afspraak.

Dom van mij om hier zolang mee te wachten. Het geld kan mij gestolen worden.
Eens gaan eten kost evenveel en de dag nadien heb je opnieuw honger.
 
Terug
Bovenaan