Mentaal Welzijn

[xAnyana]

Het gaat eigenlijk weer totaal niet goed met mij.
Weer een opeenstapeling van gebeurtenissen en het nog altijd moeilijk hebben met mezelf waardoor ik momenteel weer erg weinig zin heb in het leven. Ik merk dat ik de laatste tijd vrij vaak negatieve gedachten heb met zelfs fantaseren over de dood of om een ernstige ziekte te krijgen (dat laatste: vraag me niet waarom ik dat denk). Ik heb het heel moeilijk met het feit dat bepaald mensen die zo veel betekenden mij in de steek aan het laten zijn, om die zelf los te laten en daar geen energie meer in te steken. En van mijn vrienden heb ik vaak schrik als ik eens minder happy doe of slechte dagen heb of daar een discussie mee heb dat die me dan ook in de steek zullen laten op termijn. En dan zijn er nog een aantal dingen dat ik hier niet uit de doeken wil doen.
Ik heb vorige zondag een mail gestuurd naar een psychologenpraktijk, met tegenzin maar 1 van mijn beste vrienden verplicht me een beetje. Heb eind deze week al mijn eerste afspraak. Ik ben deze zeik en dit leven zo beu en zo moe. De rollercoaster die mijn leven is mag wat minder wild worden met minder dieptes en donkere tunnels om door te gaan.

 

[kinxton]

Het gaat eigenlijk weer totaal niet goed met mij.
Weer een opeenstapeling van gebeurtenissen en het nog altijd moeilijk hebben met mezelf waardoor ik momenteel weer erg weinig zin heb in het leven. Ik merk dat ik de laatste tijd vrij vaak negatieve gedachten heb met zelfs fantaseren over de dood of om een ernstige ziekte te krijgen (dat laatste: vraag me niet waarom ik dat denk). Ik heb het heel moeilijk met het feit dat bepaald mensen die zo veel betekenden mij in de steek aan het laten zijn, om die zelf los te laten en daar geen energie meer in te steken. En van mijn vrienden heb ik vaak schrik als ik eens minder happy doe of slechte dagen heb of daar een discussie mee heb dat die me dan ook in de steek zullen laten op termijn. En dan zijn er nog een aantal dingen dat ik hier niet uit de doeken wil doen.
Ik heb vorige zondag een mail gestuurd naar een psychologenpraktijk, met tegenzin maar 1 van mijn beste vrienden verplicht me een beetje. Heb eind deze week al mijn eerste afspraak. Ik ben deze zeik en dit leven zo beu en zo moe. De rollercoaster die mijn leven is mag wat minder wild worden met minder dieptes en donkere tunnels om door te gaan.

Gebeurd hier ook af en toe. De sleur van het dagelijkse leven... Soms droom ik van tijdsreizen, om te zien hoe het er aan toe ging ten tijde van de Romeinen, in Egypte enz... Maar ook evengoed in het nabije verleden om dingen recht te zetten. En telkens vind ik wel een weg om terug mee te zijn met de dagdagelijkse sleur en gaat het weer goed voor maanden aan een stuk. Ik zie het als m'n jaarlijkse crash of roes, soms valt die zeer ongelegen midden in 't werk, maar evengoed midden in de zomervakantie, en dan heb ik echt even tijd nodig om terug op de begane grond te landen...

Kom anders af naar Trump z'n meet, zal me ook wel deugd doen om eens totaal iets anders met totaal onbekenden te beleven... Blijkbaar zou Glashelder er ook zijn.

 

[Waelvis]

Hier een verschrikkelijke dag achter de rug.

Vanochtend naar de controlearts geweest.
Ik had een (verplichte) afspraak om 9u, maar moest er een kwartier op voorhand zijn. Daar toegekomen niets of niemand te zien, enkel een blad dat aan de deur hing met daarop: "wachtzaal controle afwezigheden: gelieve hier te wachten. U wordt afgehaald".
Daar gezeten tot 9:15 tot er eindelijk iemand me kwam halen. Ik was bloednerveus op die moment.
Die dokter vroeg me heel bot: "ja, voor wat zijt ge hier?" Waarop ik vroeg of hij de korte of lange versie wou. Geen reactie, dus ik ging voor de korte versie.
Na 5 zinnen onderbrak hij me al door over de wet te beginnen. Dat als je in de privé je ontslag geeft, dat de opzegtermijn wettelijk vaststaat, maar binnen de spoorwegen is er niets vastgesteld.
Hij ging er dus, na 1/1000e van mijn verhaal te horen, van uit dat ik een vertrek naar mijn nieuwe dienst wou forceren. Ik heb daarop dan effectief gezegd dat ik mijn vertrek niet wil forceren, maar dat ik gewoon volledig op ben.
Vanaf deze moment heb ik geen enkele keer meer dan 5 woorden kunnen zeggen vooraleer hij me onderbrak.

- "Jah, de ene persoon kan beter tegen drukte dan een ander he"
- "Ja, ge moet niet naar het verleden kijken maar naar de toekomst"
- "Als uw kinderen examens hebben is dat ook een beue periode he, die willen ook liever vakantie"
- "Als ge bang zijt om te vliegen moet ge in de luchthaven niet naar het vliegtuig kijken, maar denken aan de reis"
- "Ge moet naar het positieve kijken"

Als ik zei dat dat gemakkelijker gezegd is dan gedaan lachte hij da weg.
Als ik dan zei dat een afspraak had bij een psycholoog en ik hoopte dat die daarmee zal kunnen helpen zei hij: "ja, psychologen brengen niets op, die doen niets. Allez, als uw kind zou sterven en ge zit met een trauma, dan misschien wel, maar in uw geval niet"

Ik heb niet eens de kans gekregen om het attest dat ik heb van mijn neuroloog voor te leggen. Daarin staat letterlijk dat ik door een neurologische aandoening niet in staat ben om in een drukke omgeving te werken.
Ik heb niet eens kunnen vertellen over de paniekaanvallen die ik telkens kreeg na een shift, ...

Op den duur zweeg ik gewoon en keek naar hem "als een koe naar een nieuwe staldeur"
Uiteindelijk zei hij: "ok, ge moogt beschikken"

Ik ben daar buitengekomen en ik reageerde echt als

Fuuuck ik had echt zin om terug binnen te gaan en op zijn bek te slaan.


Ik ben dan terug thuisgekomen en ben naar een serie beginnen kijken. Na één aflevering waarvan niets is binnengekomen ben ik terug in m'n bed gekropen. 4u gependeld tussen slaap en wakker zijn, ik heb geweend, ik heb gevloekt, ik heb liggen piekeren...
M'n vrouw moest dan naar de kiné en ze wou met de fiets. Ik ben dan meegereden en terwijl ze binnen was even wat rondgereden om m'n gedachten te "clearen", wat wel een beetje geholpen heeft.


Ik heb 2 whisky-cola's gedronken als aperitief en heb net m'n 6e Duvel binnen.

Nu een dsbm-playlist opzetten en hopen dat ik wat kan slapen.

 

[Mulan]

@Waelvis maak een afspraak bij de huisarts om te gaan ventileren aangezien je nog geen psycholoog hebt. Anders blijft dat malen... En blijf weg van de alcohol, dat is zelfmedicatie die contraproductief werkt. Weet je dat 1 van de kenmerken van ADHD, verhoogde verslavingsgevoeligheid is?

@xAnyana heel veel sterkte, de eerste stap is gezet. De moeilijkste. Blijf investeren in jezelf in de eerste plaats!

 

[xAnyana]

Gebeurd hier ook af en toe. De sleur van het dagelijkse leven... Soms droom ik van tijdsreizen, om te zien hoe het er aan toe ging ten tijde van de Romeinen, in Egypte enz... Maar ook evengoed in het nabije verleden om dingen recht te zetten. En telkens vind ik wel een weg om terug mee te zijn met de dagdagelijkse sleur en gaat het weer goed voor maanden aan een stuk. Ik zie het als m'n jaarlijkse crash of roes, soms valt die zeer ongelegen midden in 't werk, maar evengoed midden in de zomervakantie, en dan heb ik echt even tijd nodig om terug op de begane grond te landen...

Kom anders af naar Trump z'n meet, zal me ook wel deugd doen om eens totaal iets anders met totaal onbekenden te beleven... Blijkbaar zou Glashelder er ook zijn.

Ik heb het niet over "de dagelijkse sleur" van het leven he. Het is wel wat meer dan dat ...
Moest ik dit alles ieder jaar meemaken dan zat ik al lang onder de grond.

@xAnyana heel veel sterkte, de eerste stap is gezet. De moeilijkste. Blijf investeren in jezelf in de eerste plaats!

Jammer dat psychologen (vind ik) zo verschrikkelijk duur zijn. Ze had al een vervolgafspraak ook ingepland amper een week erna. Die ga ik toch laten verplaatsen, ik kan me niet permitteren meer dan 2x per maand te gaan. En wat nog het lastigste is dat je niet weet of je meteen iemand vast hebt waarmee het klikt. Ik zou het zo zonde en verspild geld vinden moest het niet zijn.

 

[Fusetea]

Jammer dat psychologen (vind ik) zo verschrikkelijk duur zijn. Ze had al een vervolgafspraak ook ingepland amper een week erna. Die ga ik toch laten verplaatsen, ik kan me niet permitteren meer dan 2x per maand te gaan. En wat nog het lastigste is dat je niet weet of je meteen iemand vast hebt waarmee het klikt. Ik zou het zo zonde en verspild geld vinden moest het niet zijn.

Je kan altijd proberen te gaan voor een eerstelijnspsycholoog en nadien voor "gespecialiseerde zorg" (wat wil zeggen dat je er nog 20 sessies bij krijgt bij diegene in 12 maanden).
Hier wat meer info. Ik vind dit nu wel een hele slechte website (maar het is de enige in onze provincie) en die lijst is ook niet up te date volgens mij, maar het legt het wel een beetje uit onder "Onderscheid eerstelijnspsychologische zorg vs. gespecialiseerde zorg"
Met het eerstelijnssecretariaat heb ik niet bepaald goede ervaringen (schrijnend eigenlijk), dus die zou ik niet bellen. Je kunt best direct bij je psycholoog zelf informeren. Ik kwam erachter dat de mijne eerstelijns is gewoon via haarzelf + die 20 sessies erbij, en wist dit niet eens op voorhand.

 

[Mulan]

Jammer dat psychologen (vind ik) zo verschrikkelijk duur zijn. Ze had al een vervolgafspraak ook ingepland amper een week erna. Die ga ik toch laten verplaatsen, ik kan me niet permitteren meer dan 2x per maand te gaan. En wat nog het lastigste is dat je niet weet of je meteen iemand vast hebt waarmee het klikt. Ik zou het zo zonde en verspild geld vinden moest het niet zijn.

Wees gerust direct eerlijk over het financiële. Mijn psycholoog houdt daar echt wel rekening mee. Maar er zijn ook momenten geweest dat ik bewust de keuze maakte aan mijn spaargeld te zitten.
Dat ik wist dat ik toen op dat moment wèl kort op de bal moest spelen en geld moest uitgeven, maar dat is dan natuurlijk ook beperkt in tijd.
En dat doe je idd niet vooraleer je weet dat je een match hebt met de psycholoog.

 

[xAnyana]

Wees gerust direct eerlijk over het financiële. Mijn psycholoog houdt daar echt wel rekening mee. Maar er zijn ook momenten geweest dat ik bewust de keuze maakte aan mijn spaargeld te zitten.
Dat ik wist dat ik toen op dat moment wèl kort op de bal moest spelen en geld moest uitgeven, maar dat is dan natuurlijk ook beperkt in tijd.
En dat doe je idd niet vooraleer je weet dat je een match hebt met de psycholoog.

Ja mijn vorige deed dat ook hoor. Dus het zal moeten. Aan mijn spaargeld zitten is geen optie. Want ik heb geen reserves naar de BG standaard

 

[Fusetea]

Wees gerust direct eerlijk over het financiële. Mijn psycholoog houdt daar echt wel rekening mee. Maar er zijn ook momenten geweest dat ik bewust de keuze maakte aan mijn spaargeld te zitten.

Wat bedoel je daar dan juist mee?

 

[Mulan]

Wat bedoel je daar dan juist mee?

Als het minder goed gaat, heeft ze al gezegd: "Ik wil jou graag over 2 weken terug zien. Lukt dat financieel voor jou?"
Mocht ik zeggen (maar dat is nog nooit voorgevallen) dat dat financieel niet lukt, ben ik er vrij zeker van dat ze me betalingsuitstel zou geven. Bijvoorbeeld tot het vakantiegeld of de eindejaarspremie gestort wordt.
Maar het feit dat ze er aan denkt dat ook na te vragen, apprecieer ik al enorm!

 

[Tanuki_]

Als het minder goed gaat, heeft ze al gezegd: "Ik wil jou graag over 2 weken terug zien. Lukt dat financieel voor jou?"
Mocht ik zeggen (maar dat is nog nooit voorgevallen) dat dat financieel niet lukt, ben ik er vrij zeker van dat ze me betalingsuitstel zou geven. Bijvoorbeeld tot het vakantiegeld of de eindejaarspremie gestort wordt.
Maar het feit dat ze er aan denkt dat ook na te vragen, apprecieer ik al enorm!

De mijne doet dat ook, zegt altijd dat ik mag achteraf overschrijven wanneer het mij beter past. Maar 't is per sessie 75euro en dat blijft toch een pak geld, of ge dat nu of binnen twee weken dokt.

 

[Mulan]

De mijne doet dat ook, zegt altijd dat ik mag achteraf overschrijven wanneer het mij beter past. Maar 't is per sessie 75euro en dat blijft toch een pak geld, of ge dat nu of binnen twee weken dokt.

Nee, klopt. Hier is het 65 euro, 1x per maand ongeveer. Ze weet dat ik dat financieel aankan. Dat dat ingebudgetteerd wordt als noodzakelijke uitgaves zoals mijn verzekeringen dat bijvoorbeeld zijn.
Als ik al bij 1x per maand zou zeggen dat ik haar eigenlijk niet kan betalen, vermoed ik dat ze me zou zeggen dat ik dan beter richting CGGZ ga kijken.
Maar als je al lang (hier bvb langer dan 5j) naar dezelfde psycholoog gaat, kan ze wel inschatten hoe je omgaat met je geld en in crisissituaties moeten zeggen: "Tja, da's dan pech!" als je al jaren een traject hebt afgelegd, lijkt me ook geen goed gevoel te geven aan een therapeut. Het zal de enige niet zijn die per patiënt individueel zal inschatten of er direct boter bij de vis moet komen, of wanneer er wat meer flexibiliteit nodig is.

 

[Fusetea]

Je moet dan nog "geluk" hebben dat je "slecht" genoeg bent voor het CGG, toch in deze provincie. :')

EDIT: geluk maar tussen aanhalingstekens gezet in dit geval.

 

[xAnyana]

De mijne doet dat ook, zegt altijd dat ik mag achteraf overschrijven wanneer het mij beter past. Maar 't is per sessie 75euro en dat blijft toch een pak geld, of ge dat nu of binnen twee weken dokt.

Ja inderdaad. Hier zou het 65 voor intake zijn en 60 voor vervolggesprekken. En een sessie is 45 minuten. 2x per maand is waar ik wil op mikken in het begin en daarna zien we wel ...

 

[MiniJeffrey]

Je moet dan nog "geluk" hebben dat je "slecht" genoeg bent voor het CGG, toch in deze provincie. :')

EDIT: geluk maar tussen aanhalingstekens gezet in dit geval.

Inderdaad, toen ik voor de eerste keer met mijn OCD ging, bleek het niet dringend genoeg. Gevolg: minstens een jaar wachten. Bovendien zit het CGG waar ik woon in zon oud aftands overheidsgebouw, kwam ik depressiever buiten dan toen ik binnenging lol.

Nu privé therapeut: 70 euro voor een uur. Prijzig, maar ik hou wel van mijn uurtje babbelen en even alles kunnen vertellen en loslaten.

 

[Sloan]

Ik heb vroeger ontzettend veel therapie (moeten) volgen en heb in September terug een eerste afspraak staan.
Vroeger altijd therapeuten, soms een psycholoog, soms zelfs een osteopaat gehad, nu een psycholoog.

Deels pro-actief, deels omdat ik voel dat er een zware periode aankomt en ik er al soms half in zit. Hoop eigenlijk dat ze iets kan voorschrijven.
Maar zoals idd al aangehaald; DUUR! Heb het nu twee wekelijks staan omdat het anders een vicieuze cirkel is.

 

[Tonerider]

Ik heb vroeger ontzettend veel therapie (moeten) volgen en heb in September terug een eerste afspraak staan.
Vroeger altijd therapeuten, soms een psycholoog, soms zelfs een osteopaat gehad, nu een psycholoog.

Deels pro-actief, deels omdat ik voel dat er een zware periode aankomt en ik er al soms half in zit. Hoop eigenlijk dat ze iets kan voorschrijven.
Maar zoals idd al aangehaald; DUUR! Heb het nu twee wekelijks staan omdat het anders een vicieuze cirkel is.

Enkel een psychiater mag iets voorschrijven (als je medicatie bedoelt)

 

[Sloan]

Voorschrijven bedoelde ik alles behalve medicatie. No hate naar antidepressiva maar heb daar wel genoeg van gehad.

 

[Holocene]

Geen idee waar ik dit moet posten tbh, beetje op de dool en wou het gewoon ergens kwijt.

Vandaag helemaal onverwacht mijn ontslag gekregen wegens herstructurering. 7 jaar lang heb ik 110% het beste van mijzelf gegeven, altijd goed willen doen. Alles tenietgedaan in een gesprek van oh god 2 minuten.

ik weet dat het de emotionele klap is maar ik voel mij zo een mislukkeling. ook tegenover mijn gezin hoe hard ik die nu teleurstel. ben er oprecht kapot van.

om even op dit terug te komen.. Heb echt even diep gezeten maar dan beslist dat ik het schuldig ben tov mijn gezin om niet bij de pakken te blijven zitten.

Vrij kritisch geweest in wat ik precies wil qua job/verwachtingen, etc. 2 gesprekken gehad bij een bepaalde firma, nét telefoon gehad dat ze het willen finaliseren en het contract willen opstellen achterafgezien was het ontslag misschien wel ergens een "cadeau" want ik ga er financieel/andere voordelen immens op vooruit.

 

[Gonzo the Great]

...
Als ik dan zei dat een afspraak had bij een psycholoog en ik hoopte dat die daarmee zal kunnen helpen zei hij: "ja, psychologen brengen niets op, die doen niets. Allez, als uw kind zou sterven en ge zit met een trauma, dan misschien wel, maar in uw geval niet"
...

...
M'n vrouw moest dan naar de kiné en ze wou met de fiets. Ik ben dan meegereden en terwijl ze binnen was even wat rondgereden om m'n gedachten te "clearen", wat wel een beetje geholpen heeft.
...

De manier waarop was waarschijnlijk wel fout, een beetje meer empathie zou mogen als dokter.

Maar ik snap zijn uitspraken wel ergens. Bij trauma's kan emotioneel ontladen werken door te praten met psychologen, en bij zware depressies of stoornissen gaan psychiaters dan weer vooral medicatie voorschrijven. Ik snap dat ventileren altijd wel oplucht en fijn is en wat zal helpen, maar als je niet bij die categorieen hoort, is het een vrij duur luisterend oor, en gaan ze je misschien toch dingen voorschrijven die meer kwaad dan goed doen op termijn. Dus op dat vlak gaf hij een vrij eerlijk antwoord, ipv je daar naar de mond te praten.

Verder vond ik het fietsen een heel goed idee. Veel depressies worden chronisch door een chemische onbalans in de hersenen, en om dat weer in orde te krijgen is er denk ik niets zo goed als sporten. Ipv stoffen te gaan slikken die lichaamsstoffen gaan simuleren , is het 1000 keer beter de natuurlijke aanmakers van die stoffen in je lichaam te heractiveren via sport, ipv ze helemaal lam te leggen omdat de medicatie hun rol overnam.
Sommige mensen zonder problemen zijn soms al te lui om te sporten, maar in dit geval is het meer dan ooit: just do it. Ga wandelen, fietsen, schrijf u in bij de badminton en/of lokale cafeploeg zaalvoetbal, dansclub, klimmuur... en werk u enkele keren in de week in het zweet. Na enkele weken zelfs keiplezant ook als je iets vindt dat je ligt.

En de andere opmerkingen van die dokter waren niet fijn om te horen, maar een dokter ziet nu eenmaal ook veel ziekere mensen, ook stervenden. Dat verklaart misschien zijn houding van: "dude, je bent niet stervende, je goed voelen is een keuze, focus op het positieve"
Of zoals Eric Cartman het zou zeggen:"Kyle, you're being a Negative Nancy. Stop it, if you don't want everybody to call you Negative Nancy from now on."
Cartman vs Nancy
Dat is hard om te horen van die dokter, en ik snap dat je je dan even totaal dismissed voelde, maar zie het vanuit zijn perspectief ook eens, en ergens is dat dan ook te snappen.

Verder zou ik niet teveel piekeren over andere mensen, of over keuzes in het verleden. Mensen die nooit fouten gemaakt hebben zijn mensen die nooit keuzes gemaakt hebben, en misschien nog harder zouden moeten piekeren over gemiste kansen.
Ook zie ik vaak mensen nog als zoogdieren met kleren aan. We geloven van onszelf graag dat we beschaafd zijn... wat een grap. Ooit misschien.
Dit zijn de menselijke motivaties
Kijk vooral naar het tabelletje in het kadertje. Dat is vrij basic, en veel mensen komen niet veel verder dan het eerste kolommetje. Sommige mensen doen ook zaken voor kolom 2 en 3. En sommigen faken kolom 2 en 3 om kolom 1 makkelijker te krijgen
Dus alles wat je daar extra bij krijgt van anderen, zie dat als een bonus. Maar ga het niet andersom bekijken, of je zal teleurgesteld worden door vele mensen, ook door jezelf. Praktisch niemand kan leven naar het rolmodel ingelepeld in de jeugd, uit films, volgens religie...
Het is een cliche, maar zie elke dag als een cadeau dat je hier als diertje mag rondspelen.
Of zoals 1 van mijn maten het zei, toen hij mensen aan het scharrelen was om naar de hoeren te gaan voor we gingen overnachten voor een race in de Walen: "Gij komt ni mee? Ha, dan poept gij ni vandaag... En da kunt ge nooit meer inhalen he!"

Verder hoop ik dat je geen aanstoot neemt aan deze wat luchtige post van een non-professional, want ik vind het zelfs moedig en juist heel goed dat je de stap zet om erover te praten, ook al is het op een games forum. Dus lap op dat vlak aub alle taboes aan uw laars, en ga praten met wie je wil als je denkt dat je er zo makkelijker door kan geraken, eventueel een instelling waar men overdag praatgroepen bijwoont ofzo. Iedereen heeft dagen dat men denkt "ik had beter niet opgestaan vandaag", wie dat ontkent liegt gewoon. En iedereen heeft wel een zwakte, vandaar de uitdrukking "What's your poison" om te weten wat men graag wil drinken. En dat is niet erg, sterven van ouderdom is ook maar saai, maar zolang men het niet gaat "gebruiken" om iets te vergeten ipv te overwinnen. Dat is enkel tijdverlies heb ik zelf gemerkt, en leidt tot nog meer afzondering als je daarin weken, maanden, jaren blijft hangen. Maar met een dagje comazuipen om te resetten, wat gebeurtenissen doorspoelen, en dan de koe bij horens vatten is er niks mis