Meer welvaart voor iedereen dankzij herverdeling : akkoord of niet?

Herverdeling leidt tot welvaart

  • Ja, en kapitaal moet meer bijdragen dan nu

  • Ja, maar kapitaal moet niet meer bijdragen dan nu

  • Nee, liever geen herverdeling


De resultaten zijn alleen zichtbaar na stemmen.
Bij het heffen van belastingen moet er ook gekeken worden naar hoe hard dat de economie verstoort. Hogere belastingen schaden de economie meer maar je hebt nu eenmaal een bepaalde hoeveelheid geld nodig om een bepaald beleid te kunnen voeren maar anderzijds doet de manier van belasten ook veel. Inkomstenbelastingen (arbeid, intresten, dividenden, royalties, winsten) zijn tegenwoordig bijna overal ter wereld de grootste inkomstenbron omdat het de minst waardevernietigende manier van belasten is. Transacties belasten (bvb erfenissen & registratierechten, omzetbelasting) verstoren de markt een pak meer voor eenzelfde bedrag aan belastingen.

Een inkomstenbelasting roomt enkel inkomen af, de belastingbetaler wordt nog steeds rijker en heeft dus nog steeds een incentive om de economische bijdrage te leveren (enkel iets minder). Bij belastingen op transacties riskeer je bvb veel meer dat transacties niet doorgaan om de belasting te vermijden waardoor de staat niets heeft maar ook koper en verkoper waarde mislopen.

Transacties belasten is over het algemeen qua administratie wel een pak makkelijker dan inkomen belasten. De omzet van een bedrijf vaststellen is veel minder complex dan iemand's winst te bepalen.
Momenteel worden transacties toch ook al belast (btw...) En transacties tussen bedrijven onderling zijn dan vrijgesteld (zoals nu ook).
Maar het is vooral het omgekeerde dat ik niet vind kunnen, een belasting op een eigendom (zoals kadastraal inkomen bvb)
 
Bij het heffen van belastingen moet er ook gekeken worden naar hoe hard dat de economie verstoort. Hogere belastingen schaden de economie meer maar je hebt nu eenmaal een bepaalde hoeveelheid geld nodig om een bepaald beleid te kunnen voeren maar anderzijds doet de manier van belasten ook veel. Inkomstenbelastingen (arbeid, intresten, dividenden, royalties, winsten) zijn tegenwoordig bijna overal ter wereld de grootste inkomstenbron omdat het de minst waardevernietigende manier van belasten is. Transacties belasten (bvb erfenissen & registratierechten, omzetbelasting) verstoren de markt een pak meer voor eenzelfde bedrag aan belastingen.

Een inkomstenbelasting roomt enkel inkomen af, de belastingbetaler wordt nog steeds rijker en heeft dus nog steeds een incentive om de economische bijdrage te leveren (enkel iets minder). Bij belastingen op transacties riskeer je bvb veel meer dat transacties niet doorgaan om de belasting te vermijden waardoor de staat niets heeft maar ook koper en verkoper waarde mislopen.

Transacties belasten is over het algemeen qua administratie wel een pak makkelijker dan inkomen belasten. De omzet van een bedrijf vaststellen is veel minder complex dan iemand's winst te bepalen.
Ik snap je punt niet? Hoe kom je er bij dat dat de economie meer verstoort? Dat lijkt meer jouw mening te zijn dan een feit. Ik zie het alleszins niet.

Dat het complexer is, dat is iets anders.

Hoe is een erfenis belasten meer "verstoring van de economie"? Als we erfenissen zwaarder belasten gaan mensen dan minder geneigd zijn om dood te gaan? En als het gaat over geneigd zijn om iets te doen, moeten we dan juist arbeid niet minder belasten? Waarom vinden we de 24h per dag die iemand bezit als iets dat we meer moeten belasten tov. zaken waarvan sommige mensen soms een quasi unlimited supply van hebben?
 
Ik snap je punt niet? Hoe kom je er bij dat dat de economie meer verstoort? Dat lijkt meer jouw mening te zijn dan een feit. Ik zie het alleszins niet.

Dat het complexer is, dat is iets anders.
Klopt. Ik heb (tijdens mijn opleiding handelsingenieur) fiscaal recht gekregen van prof. Axel Haelterman in Leuven, en die benadrukte ook altijd dat we meer naar niet-inkomstenbelasting moeten evolueren, bijvoorbeeld meer consumptiebelasting zoals btw en accijnzen. Door o.a. de vergrijzing wordt anders de belastbare basis qua inkomstenbelasting te klein, waardoor je net wel verstoring van je economie krijgt.
Eigenlijk zitten we daar nu al. Gelijk welke ingreep je nog doet in de personenbelasting, duw je mensen naar de werkloosheid, naar 4/5e, naar het freelance statuut, jobs naar het buitenland, ... . Ik ga dus ook niet akkoord dat inkomstenbelasting zo populair is omdat het inherent het minst de economie zou schaden.
 
Ik ben dan ook een uitgesproken voorstander van stevige erfenisbelasting.
Dan benadeel je dus lompe telgen en families.

Uiteindelijk kies je niet om lomp te zijn evenals je keuze om veel te erven.

Je kan ook niet kiezen hoe je rijke ouders je kansen bieden met hun vermogen tijdens hun leven. (Dus voor het erven)

Erfenisbelasting lijkt mij dan ook maar nuttig bij onverwachts sterven anders ga je bij groot vermogen allemaal naar t buitenland of ben je slim en is er niks te erven.
't is dus eigenlijk lompheid/miserietaks 2.0

Wil je vermogen belasten lijkt het mij zonder vermogenskadaster, wat praktisch weinig realistisch is, of het moest over specifieke assets gaan, onmogelijk.

Blijft er nog over op transactie niveau, heel hoge belastingen op luxegoederen en essentiële diensten in functie van algemeen inkomen.

De laatste 2 zoek je dan gewoon in het buitenland en binnenlandse transacties beperk je.

Het enige niet mobiele is een huis/grond, het heilige huis...
 
Ooit een cursus economie gehad?
Ja, daarom dat ik naar uitleg vraag ipv wat keywords die zonder uitleg niets zeggen.
Moet ik nu vragen of je ooit nederlands gevolgd heb en of je zinnen kunt produceren? Sorry hoor. Maar wat moeite steken in een discussie mag.
 
Dan benadeel je dus lompe telgen en families.

Uiteindelijk kies je niet om lomp te zijn evenals je keuze om veel te erven.

Je kan ook niet kiezen hoe je rijke ouders je kansen bieden met hun vermogen tijdens hun leven. (Dus voor het erven)

Erfenisbelasting lijkt mij dan ook maar nuttig bij onverwachts sterven anders ga je bij groot vermogen allemaal naar t buitenland of ben je slim en is er niks te erven.
't is dus eigenlijk lompheid/miserietaks 2.0

Wil je vermogen belasten lijkt het mij zonder vermogenskadaster, wat praktisch weinig realistisch is, of het moest over specifieke assets gaan, onmogelijk.

Blijft er nog over op transactie niveau, heel hoge belastingen op luxegoederen en essentiële diensten in functie van algemeen inkomen.

De laatste 2 zoek je dan gewoon in het buitenland en binnenlandse transacties beperk je.

Het enige niet mobiele is een huis/grond, het heilige huis...
Waarom is het een lompheid/miserietaks? Je kiest er niet voor om lomp/slim te zijn nee, hoe is dat relevant?
Ik vind het vooral een kwestie van waarom subsidiëren we als overheid "rijke ouders hebben"? Wat kun je daar aan doen? Waarom belonen we mensen voor iets waar ze niets aan kunnen doen?

Het zou quasi even eerlijk zijn als we bij geboorte aan een groot wiel draaien dat je belastingsvoet voor de rest van je leven bepaald.

Bij heel de discussie over erfenissen slaat het op niet veel om te kijken waar het vandaan komt. Dat is gewoon inkomen. Waarom belasten we dat inkomen veel minder dan inkomen waar je effectief iets voor moet doen? Waar je voor moet werken. Wat zegt ons dat over de waarde die we schenken aan werken?
 
Ik heb nochtans aangehaald in mijn post. Bij een belasting op inkomen kan een belasting de situatie nooit doen omslaan van winnen naar verliezen, enkel van winnen naar minder winnen (en is het risico enkel dat er niet genoeg gewonnen wordt). Je hebt liefst dat belastingen zo weinig mogelijk mensen weerhouden van waarde te creëren en bij belastingen op transacties is die kans groter.

Da' voor de duidelijkheid niet gewoon een persoonlijke mening, maar wel degelijk een economische theorie, die ook onderwezen wordt.
Theorie, die je hier halfbakken (of eerder niet) uit de doeken doet, als algemeen feit.

Wat ook onderwezen wordt is de wet van vraag en aanbod. En dit begint poepsimpel. Met twee rechte lijnen en een equilibrium. Met de aanname van perfecte informatie. Maar die perfecte informatie is er al niet. En de prijselasticiteit is ook niet zo simpel te bepalen. En dan hebben we nog zaken als monopolies ed. En plots is alles niet meer zo simpel als je het hier wilt voorstellen.

Dat jij nu weeral herhaalt dat "de kans bij een transactie groter is op verstoring van de markt dan een belasting op arbeid", ben ik in al mijn economie lessen nergens tegengekomen. Dus aub. onderbouw je statement ipv gewoon te zeggen "dat is economie". Neen, jouw mening is jouw mening.
 
Ik ben voor de duidelijkheid niet voor noch tegen erfenisbelasting, het lijkt mij praktisch gewoon moeilijker als arbeid te belasten.

Het is voor mij een lompheid/miserietaks omdat als jouw ouders verkiezen op voorhand te schenken je die erfbelasting dus ontloopt. Sterven uw ouders op 60 jarige leeftijd in de plaats in auto ongeluk, voor ze beginnen schenken, betaal je wel de volle pot.

Je wilt 'rijke ouders hebben' niet subsidiëren maar wat dan met 'slimme ouders hebben'. Hence geeft dat ook een mogelijks voordeel (ongelijkheid, daar gaat het hier toch over right?), door een betere opvoeding of mogelijks door betere genen en verhoogde kans op slimmer zijn en dus beter in staat vermogen op te bouwen uit eigen arbeid/vermogen.

Ook vraag ik mij af, wie deze breedste schouders zijn waar het vaak over gaat? Zonder daar een definitie voor te hebben kan je toch geen maatregelen treffen.
 
Ik ben voor de duidelijkheid niet voor noch tegen erfenisbelasting, het lijkt mij praktisch gewoon moeilijker als arbeid te belasten.

Het is voor mij een lompheid/miserietaks omdat als jouw ouders verkiezen op voorhand te schenken je die erfbelasting dus ontloopt. Sterven uw ouders op 60 jarige leeftijd in de plaats in auto ongeluk, voor ze beginnen schenken, betaal je wel de volle pot.
Daarom is het natuurlijk belangrijk dat je niet lomp bent als overheid. En schenkingen en erfenis dan ook op een gelijkaardige manier belast.
Je wilt 'rijke ouders hebben' niet subsidiëren maar wat dan met 'slimme ouders hebben'. Hence geeft dat ook een mogelijks voordeel (ongelijkheid, daar gaat het hier toch over right?), door een betere opvoeding of mogelijks door betere genen en verhoogde kans op slimmer zijn en dus beter in staat vermogen op te bouwen uit eigen arbeid/vermogen.
Juist daarom is het toch belangrijk om die eerste factor "slimme ouders"/"domme ouders" zoveel mogelijk uit te schakelen en iedereen zoveel mogelijk kansen te geven. Zodat dan inderdaad degenen met betere genen, ongeacht van waar ze komen, beter in staat zijn op eigen benen te staan, en dat dit niet afhangt van rijke/slimme ouders? Is dat niet wat we willen? Gelijke kansen? Wilt voor alle duidelijkheid niet zeggen gelijkheid van resultaat.
Ook vraag ik mij af, wie deze breedste schouders zijn waar het vaak over gaat? Zonder daar een definitie voor te hebben kan je toch geen maatregelen treffen.
Waarom is hier persé een definitie rond nodig? Dit moet toch ook niet heel hard afgebakend zijn als je met progressieve belastingen werkt? Het zijn uiteindelijk niet de schouders die van tel zijn, maar het principe van sterke schouders. We moeten niet de personen benoemen, maar het systeem. Een hoog inkomen, ongeacht de bron, hoger belasten. Een hoog vermogen, ongeacht de bron, hoger belasten. Dat is het principe. Waarom daar hoger? Omdat daar de capaciteit is. "Bredere schouders."

Dat er heel wat issues bij zijn, ja natuurlijk, maar begin gerust bij een begin. Grondbelasting. Is iets waar ze ten tijde van de romeinen zelfs in slaagden. Zoals hierboven aangehaald, zeker met een steeds grotere druk op de woningmarkt is het te zot dat er bouwgronden gewoon ongebruikt blijven liggen omdat iemand dat als investering ziet.
 
Sorry maar ik heb geen zin om op dergelijke toon verder te discussiëren.
Wat voor toon is dat dan? Een toon van reden? Een toon van onderbouwdheid? Zeg het gerust hoor. Want DEZE toon, van de handdoek in de ring gooien omdat je wordt tegengesproken omdat je zelf niets onderbouwd en het dan op de persoon steekt waarmee je discussieert, ja die toon die ben ik hier op het forum ook wel beu. Of de "toon" van ik gooi iets in de groep zonder onderbouwing. Ja, hoeft voor mij echt niet hoor.

Als je geen goesting/tijd/... hebt in het deftig voeren van de discussie, daar heb ik alle begrip voor. Dat is mij soms ook het geval. Maar steek het dan niet op een ander dat je stopt met de discussie.

Je spreekt de premise van de TS, van het artikel, van de thread, tegen, met als argument "Economie". Zonder verdere uitleg. Je moet nu niet verbaasd zijn dat er een vraag naar diepgang komt.

Het is diezelfde "economie" waar heel veel meningen/artikels/analyses/... van verschijnen. In de absolute basis is dat iets simpels. Maar in de realiteit enorm complex. Jij bent hier zelfs degene die nog gaat vragen "of ik wel economie gehad heb", en dan spreek je mij aan over de toon? Seriously, I expect better.
 
Wat voor toon is dat dan? Een toon van reden? Een toon van onderbouwdheid? Zeg het gerust hoor. Want DEZE toon, van de handdoek in de ring gooien omdat je wordt tegengesproken omdat je zelf niets onderbouwd en het dan op de persoon steekt waarmee je discussieert, ja die toon die ben ik hier op het forum ook wel beu. Of de "toon" van ik gooi iets in de groep zonder onderbouwing. Ja, hoeft voor mij echt niet hoor.

Als je geen goesting/tijd/... hebt in het deftig voeren van de discussie, daar heb ik alle begrip voor. Dat is mij soms ook het geval. Maar steek het dan niet op een ander dat je stopt met de discussie.

Je spreekt de premise van de TS, van het artikel, van de thread, tegen, met als argument "Economie". Zonder verdere uitleg. Je moet nu niet verbaasd zijn dat er een vraag naar diepgang komt.
Dat hoor je dikwijls bij bepaalde politici: 'we worden nu al kapot belast en als we kapitaal gaan belasten gaat de middenklasse nog meer moeten betalen'. Ik stel mij dan ook altijd de vraag of dit klopt of niet? Dat arbeid teveel wordt belast daar ga ik mee akkoord maar de discussie over belasten van kapitaal is blijkbaar niet zo makkelijk?
 
Daarom is het natuurlijk belangrijk dat je niet lomp bent als overheid. En schenkingen en erfenis dan ook op een gelijkaardige manier belast.

Juist daarom is het toch belangrijk om die eerste factor "slimme ouders"/"domme ouders" zoveel mogelijk uit te schakelen en iedereen zoveel mogelijk kansen te geven. Zodat dan inderdaad degenen met betere genen, ongeacht van waar ze komen, beter in staat zijn op eigen benen te staan, en dat dit niet afhangt van rijke/slimme ouders? Is dat niet wat we willen? Gelijke kansen? Wilt voor alle duidelijkheid niet zeggen gelijkheid van resultaat.

Waarom is hier persé een definitie rond nodig? Dit moet toch ook niet heel hard afgebakend zijn als je met progressieve belastingen werkt? Het zijn uiteindelijk niet de schouders die van tel zijn, maar het principe van sterke schouders. We moeten niet de personen benoemen, maar het systeem. Een hoog inkomen, ongeacht de bron, hoger belasten. Een hoog vermogen, ongeacht de bron, hoger belasten. Dat is het principe. Waarom daar hoger? Omdat daar de capaciteit is. "Bredere schouders."

Dat er heel wat issues bij zijn, ja natuurlijk, maar begin gerust bij een begin. Grondbelasting. Is iets waar ze ten tijde van de romeinen zelfs in slaagden. Zoals hierboven aangehaald, zeker met een steeds grotere druk op de woningmarkt is het te zot dat er bouwgronden gewoon ongebruikt blijven liggen omdat iemand dat als investering ziet.
Dus het gaat dan niet over erfbelasting maar over een belasting op transacties van vermogen, meer specifiek geldelijk schatbaar, tussen generaties?
Dat is niet meer erfbelasting en is al iets heel anders.

Je kan wat mij betreft geen oplossing bedenken als je het probleem niet kan definiëren. Dus je mag breedste schouders als principe aanduiden maar praktisch geraak je niet verder.

Gezien dit toch vaak vanuit zelfreflectie is:
Ik voel mij persoonlijk aangesproken omdat ik als relatief jong persoon best veel opbreng aan de samenleving. Thans meer als mijn gepensioneerd vader en meer als mijn niet werkende kinderen.

Als m'n mij wenst harder te belasten zal ik mijn energie steken in wat meer opbrengt of plezier schenkt als de mand vol is.

Als ik dus niks kan achter laten aan mijn kinderen, noch de erfenis kan doorschuiven, zal ik vanaf morgen stoppen met (veel) bijdragen, veel op stap gaan met de papa en veel tijd doorbrengen met mijn gezin.
Helaas voor de brede samenleving dan.

(Ik ben een sterk schouder met weinig materiële luxedrang maar waardeer vrije tijd, zelfontplooiing, gezondheid en familie, voordat iemand de impressie krijgt dat ik 10M€ bezit)
 
Dat hoor je dikwijls bij bepaalde politici: 'we worden nu al kapot belast en als we kapitaal gaan belasten gaat de middenklasse nog meer moeten betalen'. Ik stel mij dan ook altijd de vraag of dit klopt of niet? Dat arbeid teveel wordt belast daar ga ik mee akkoord maar de discussie over belasten van kapitaal is blijkbaar niet zo makkelijk?
1. Het is op verschillende vlakken zeker moeilijk om te doen. Hiervoor zullen heel wat maatregelen moeten ingevoerd worden, met ook steeds weer hun eigen problemen. Bv. het vermogenskadaster. Daar zijn zeker heel wat nadelen aan verbonden. En vaak komen dan inderdaad discussies zoals de wijnflessen hier eerder in de topic naar voren. Maar uiteindelijk is het ook maar de vraag of het altijd op dat soort zaken neerkomt? Als er een belasting komt op het vermogen boven een miljoen, zal niet iedereen plots al zijn eigendommen in wijn gaan steken. Er zullen zeker bepaalde optimalisaties/ontwijken gebeuren, maar we zeggen bij de belasting op arbeid toch ook niet dat we er niet mee moeten beginnen omdat er zwartwerk bestaat? Ondanks de problemen, aanvaarden we dit systeem ook.

2. Loopholes zullen gesloten moeten worden. Er zijn veel teveel uitzonderingen. Zie het gegeven erfenisbelasting <-> schenking hierboven. Als we de erfenisbelasting omhoog trekken, maar de loopholes niet sluiten, dan zal het inderdaad meer op de kap van de gegoede middenklasse komen. De meer rijkere, of snuggeren, zullen dan de loopholes gebruiken, dat kan natuurlijk absoluut niet de bedoeling zijn.

3. Wat bepaalde politiekers (ergo Bouchez) de middenklasse noemen, is eigenlijk al eerder de top 10%-20%, en niet echt de middenklasse.


Nu bij eender welke vorm van verandering zullen er altijd ook verliezers zijn, dat spreekt voor zich. En in sommige gevallen zal dat jammer en onbedoeld zijn. Maar we zullen nooit op een perfect systeem kunnen wachten, dat zal nooit bestaan. We moeten ons natuurlijk wel bewust zijn van de voor- en nadelen, zodat we eventueel gepaste flankerende (overgangs)maatregelen kunnen nemen.
 
Dus het gaat dan niet over erfbelasting maar over een belasting op transacties van vermogen, meer specifiek geldelijk schatbaar, tussen generaties?
Dat is niet meer erfbelasting en is al iets heel anders.

Je kan wat mij betreft geen oplossing bedenken als je het probleem niet kan definiëren. Dus je mag breedste schouders als principe aanduiden maar praktisch geraak je niet verder.
Zoals ik hierboven zeg, je kunt het één toch niet los zien van het ander? Daar zijn veel politiekers schuldig aan, en probeer ik overheen te kijken. Kijk inderdaad naar het probleem. Ik apprecieer je drang om dat zo graag heel specifiek te benoemen, maar jij bent naar iets anders dan "het probleem" op zoek en je hebt iets anders gekozen waarvan jij een specifieke definitie wilt. Waarbij ik het nut daarvan niet zie in deze context. Toch zeker niet voordat je inderdaad, het probleem benoemt hebt. "Sterke schouders" zijn geen probleem.
Gezien dit toch vaak vanuit zelfreflectie is:
Ik voel mij persoonlijk aangesproken omdat ik als relatief jong persoon best veel opbreng aan de samenleving. Thans meer als mijn gepensioneerd vader en meer als mijn niet werkende kinderen.

Als m'n mij wenst harder te belasten zal ik mijn energie steken in wat meer opbrengt of plezier schenkt als de mand vol is.

Als ik dus niks kan achter laten aan mijn kinderen, noch de erfenis kan doorschuiven, zal ik vanaf morgen stoppen met (veel) bijdragen, veel op stap gaan met de papa en veel tijd doorbrengen met mijn gezin.
Helaas voor de brede samenleving dan.

(Ik ben een sterk schouder met weinig materiële luxedrang maar waardeer vrije tijd, zelfontplooiing, gezondheid en familie, voordat iemand de impressie krijgt dat ik 10M€ bezit)
Hoe zou je dan minder bijdragen? Waarom zou dat jammer zijn voor de maatschappij? Dat zie ik niet in dit betoog.
 
1. Het is op verschillende vlakken zeker moeilijk om te doen. Hiervoor zullen heel wat maatregelen moeten ingevoerd worden, met ook steeds weer hun eigen problemen. Bv. het vermogenskadaster. Daar zijn zeker heel wat nadelen aan verbonden. En vaak komen dan inderdaad discussies zoals de wijnflessen hier eerder in de topic naar voren. Maar uiteindelijk is het ook maar de vraag of het altijd op dat soort zaken neerkomt? Als er een belasting komt op het vermogen boven een miljoen, zal niet iedereen plots al zijn eigendommen in wijn gaan steken. Er zullen zeker bepaalde optimalisaties/ontwijken gebeuren, maar we zeggen bij de belasting op arbeid toch ook niet dat we er niet mee moeten beginnen omdat er zwartwerk bestaat? Ondanks de problemen, aanvaarden we dit systeem ook.
De vraag is natuurlijk of het sop de kool wel waard is...Sommige cijfers geven aan dat 15% en meer van onze economie een vorm van schaduweconomie is dus als je kapitaal gaat proberen meer te belasten gaan dat wel iets opbrengen zonder teveel 'schade' aan de rest vd economie te genereren?

2. Loopholes zullen gesloten moeten worden. Er zijn veel teveel uitzonderingen. Zie het gegeven erfenisbelasting <-> schenking hierboven. Als we de erfenisbelasting omhoog trekken, maar de loopholes niet sluiten, dan zal het inderdaad meer op de kap van de gegoede middenklasse komen. De meer rijkere, of snuggeren, zullen dan de loopholes gebruiken, dat kan natuurlijk absoluut niet de bedoeling zijn.

Klinkt goed in theorie maar in de praktijk? Kijk naar het systeem van uitkeringen, ook zeer veel misbruik dus kun je die loopholes wel sluiten als het over kapitaal gaat?
 
De vraag is natuurlijk of het sop de kool wel waard is...Sommige cijfers geven aan dat 15% en meer van onze economie een vorm van schaduweconomie is dus als je kapitaal gaat proberen te belasten gaan dat wel iets opbrengen zonder teveel 'schade' aan de rest vd economie te genereren?
Zoals je de vraag hier stelt is dat een waardeoordeel waar iedereen op een andere manier op zal antwoorden. Als je het aan mij vraagt : Het is het absoluut waard. Kijk hoe hard onze arbeidsmarkt nu verkracht is.
Klinkt goed in theorie maar in de praktijk? Kijk naar het systeem van uitkeringen, ook zeer veel misbruik dus kun je die loopholes wel sluiten als het over kapitaal gaat?
Ik geef ook aan dat dit zeker geen gemakkelijk gegeven is. Het is ook zeer moeilijk om dit als land autonoom aan te pakken zonder internationale samenwerking op dit vlak.

We moeten wel oppassen, ik heb het gevoel dat de discussie een beetje "all over the place" gaat. Het is, zoals Secj ook benadrukt, een kwestie van stukken apart te bekijken. Stap één is bepalen wat we willen bereiken. Stap twee is bepalen hoe we daar naar toe willen gaan. Met daar als sub-stap bij komt natuurlijk kijken welke issues hier rond zijn.
 
Terug
Bovenaan