Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand, ongeacht het geslacht? (buiten het werk)

Mag je partner 1-op-1 gaan eten met iemand, ongeacht het geslacht? (buiten het werk)

  • Ja, en mijn partner gaat uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 98 38,4%
  • Ja, maar mijn partner gaat niet uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 72 28,2%
  • Nee, en mijn partner gaat niet uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 51 20,0%
  • Nee, maar mijn partner gaat toch uiteten met mensen van hun seksuele voorkeur

    Stemmen: 2 0,8%
  • Ik heb nu geen partner, maar het zou mogen

    Stemmen: 31 12,2%
  • Ik heb nu geen partner, maar het zou niet mogen

    Stemmen: 1 0,4%

  • Totaal aantal stemmers
    255
Toch nog even verder over nagedacht, ik had nee geantwoord, voor mij hoeft het liever niet.

Maar eigenlijk hangt het er voor mij echt totaal van af met wie.

Mijn vrouw had onlangs bv gezien op FB dat een goede jeugdvriend van haar uiteen was na een lange relatie, ze heeft die eens gebeld, was wel al een hele tijd geleden dat ze die heeft gehoord. Mocht ze nu daarmee eens afspreken om bij te babbelen, geen enkel problem. Ik ken die gast ook en ik weet echt dat er 0,0 gevoelens zijn tussen hen. Ook haar allerbeste jeugdvriend, waarmee ze samen is opgegroeid in de straat, is een man. Ze kent die sinds ze kleuters waren en speelden constant samen tot ze tieners waren. Hij is al sinds zijn 15de met hetzelfde meisje en hebben een kind, zij is zelfs meter van 1 van mijn kinderen. Ik ken die ook al heel lang en hij is ook een goede maat van mij geworden. Gaat ze daar morgen iets mee eten of drinken, geen enkel probleem.

On the other hand, er is een kennis die ze semi-professioneel kent, ze kwam die af en toe tegen op meetings of events en soms privé, ik weet dat die af en toe een foute opmerking maakt en al tussen de regels heeft aangegeven dat hij interesse heeft in haar. Toen ik hem ook eens tegenkwam op een event durfde hij bijna niet tegen mij spreken, ik moet die gast ook gewoon niet daardoor (toen mijn vrouw en ik even uiteen waren begon hij ook plots wat meer te whatsappen ed.). Mocht ze nu daar morgen, zelfs professioneel, één op één mee gaan eten, neen, nope, hoeft niet voor mij. Niet omdat ik haar niet vertrouw want mijn vrouw heeft op dat gebied absoluut geen interesse in hem, maar omdat ik het die gladjanus gewoon niet gun.

Ook mocht ze morgen plots met iemand afkomen die ik niet ken, dat hoeft ook niet voor mij. Dus het hangt voor mij echt wel af met wie en in welke context.
 
Laatst bewerkt:
Toch nog even verder over nagedacht, ik had nee geantwoord, voor mij hoeft het liever niet.

Maar eigenlijk hangt het er voor mij echt totaal van af met wie.

Mijn vrouw had onlangs bv gezien op FB dat een goede jeugdvriend van haar uiteen was na een lange relatie, ze heeft die eens gebeld, was wel al een hele tijd geleden dat ze die heeft gehoord. Mocht ze nu daarmee eens afspreken om bij te babbelen, geen enkel problem. Ik ken die gast ook en ik weet echt dat er 0,0 gevoelens zijn tussen hen. Ook haar allerbeste jeugdvriend, waarmee ze samen is opgegroeid in de straat, is een man. Ze kent die sinds ze kleuters waren en speelden constant samen tot ze tieners waren. Hij is al sinds zijn 15de met het zelfde meisje en hebben een kind, zij is zelfs meter van 1 van mijn kinderen. Ik ken die ook al heel lang en hij is ook een goede maat van mij geworden. Gaat ze daar morgen iets mee eten of drinken, geen enkel probleem.

On the other hand, er is een kennis die ze semi-professioneel kent, ze kwam die af en toe tegen op meetings of events en soms privé, ik weet dat die af en toe een foute opmerking maakt en al tussen de regels heeft aangegeven dat hij interesse heeft in haar. Toen ik hem ook eens tegenkwam op een event durfde hij bijna niet tegen mij spreken, ik moet die gast ook gewoon niet daardoor (toen mijn vrouw en ik even uiteen waren begon hij ook plots wat meer te whatsappen ed.). Mocht ze nu daar morgen, zelfs professioneel, één op één mee gaan eten, neen, nope, hoeft niet voor mij. Niet omdat ik haar niet vertrouw want mijn vrouw heeft op dat gebied absoluut geen interesse in hem, maar omdat ik het die gladjanus gewoon niet gun.

Ook mocht ze morgen plots met iemand afkomen die ik niet ken, dat hoeft ook niet voor mij. Dus het hangt voor mij echt wel af met wie en in welke context.
Ook mijn mening.

Petje af trouwens voor 1 van de zeldzame deftige volwassen comments op 34 pagina's.
 
Hangt echt af met wie imo.
Opeens uit het niets 1 op 1 gaan eten met iemand die ze op de trein heeft leren kennen ... Dan zou ik me toch vragen stellen.
1 op 1 met haar beste vriend uit het middelbaar ... daar kan ik me wel in vinden.
 
Ik kan mij ook echt niet voorstellen dat mijn man ooit zou bedriegen. Als ik dat zou willen doen, zou ik een punt achter de relatie zetten. En zo "in the heat of the moment" bullshit lijkt mij ook niet iets te zijn dat mij zou overkomen. Ik heb toch een beetje zelfbeheersing.
Er zijn zeer weinig mensen die een relatie ingaan met het idee hun partner te bedriegen. Denk je echt dat mensen trouwen kinderen krijgen en dan na 25 jaar scheiden en dat dat allemaal op voorhand gepland was? Of het gwn een kwestie is van “ja mij overkomt het niet”

Als dat zo was zou niemand die zelf in een monogame relatie gaat iemand bedriegen hè… daar moet je nu toch wel een klein beetje serieus in zijn.

Maar als je naar de realiteit kijkt gebeurt dat toch wel relatief vaak.

En vaak hoor je dan ook “ik had dat nooit gedacht dat het mij ging overkomen”

Kijk iedereen verbied dingen zelf al kunne ze dat zichzelf niet toegeven.

Noem jij dat dan “richtlijnen met gevolgen”
Nja als je daar beter van slaapt is dat goed.

En gwn het idee dat het u niet kan overkomen “want ik heb toch een beetje zelfbeheersing”

Vind ik bijna lachwekkend.
 
En gwn het idee dat het u niet kan overkomen “want ik heb toch een beetje zelfbeheersing”
Je hebt altijd mensen die zich boven de rest verheven voelen en hun parlé op anderen projecteren alsof het de norm is. Ze zouden beter eens wat meer onder de mensen komen. Een reality check als het ware.
 
Een relatie aangaan = andere vriendschappen niet meer mogelijk? Of waar trek je op dat vlak dan de lijn? Altijd "verplicht" om samen af te spreken? Enkel van hetzelfde geslacht (dus vrouw = vriendinnen)

Reminder :)
 
En gwn het idee dat het u niet kan overkomen “want ik heb toch een beetje zelfbeheersing”

Vind ik bijna lachwekkend.
Iedereen heeft zijn grenzen en het punt waarop hij/zij overstag gaat.
Voor de ene ligt die veel verder dan voor de andere en dat kan iedereen toch voor zichzelf uitmaken?
insert hormonen, alcohol, gelegenheid en die grens kan zich heel snel verplaatsen.

ik zou het ook nooit doen.. ik heb ook zelfbeheersing. Tot olivia wild of dergelijke voor mij staat en zegt... "zwarten... lets get it on..."
Dag 25 jarige relatie! Het was leuk. Tot nooit meer!
 
Je hebt altijd mensen die zich boven de rest verheven voelen en hun parlé op anderen projecteren alsof het de norm is. Ze zouden beter eens wat meer onder de mensen komen. Een reality check als het ware.
Daarvoor ga ik 1 op 1 eten met iemand van het andere geslacht in de lunch garden :unsure:
 
ik zou het ook nooit doen.. ik heb ook zelfbeheersing. Tot olivia wild of dergelijke voor mij staat en zegt... "zwarten... lets get it on..."
Dag 25 jarige relatie! Het was leuk. Tot nooit meer!
Ik ben ook hondstrouw (al 22 jaar). Maar als Dina Tersago op mijn pad zou komen dan zou ik toch eens 2 keer nadenken (en die van ons weet dat ook).
 
Iedereen heeft zijn grenzen en het punt waarop hij/zij overstag gaat.
Voor de ene ligt die veel verder dan voor de andere en dat kan iedereen toch voor zichzelf uitmaken?
insert hormonen, alcohol, gelegenheid en die grens kan zich heel snel verplaatsen.

ik zou het ook nooit doen.. ik heb ook zelfbeheersing. Tot olivia wild of dergelijke voor mij staat en zegt... "zwarten... lets get it on..."
Dag 25 jarige relatie! Het was leuk. Tot nooit meer!
Ja ik denk dat iedereen in een monogame relatie wel zelfbeheersing heeft.

Maar zoals je zelf zegt iedereen heeft een grens. Vrag me zelf af hoe hun relaties starten? Is dat dan verliefdheid? Of geven ze daar niet aan toe wegens te flaky en vertekend beeld, gecombineerd met zelfbeheersing.

Is dat dan een partner die puur rationeel gekozen wordt?
 
En gwn het idee dat het u niet kan overkomen “want ik heb toch een beetje zelfbeheersing”

Vind ik bijna lachwekkend.

Waarom vindt je dat bijna lachwekkend?

Ik ken mezelf goed genoeg om te weten hoe ik zou reageren in zo'n situatie.
Ik moet verliefd zijn om met iemand sex te hebben. Fysiek aangetrokken voelen tot een persoon is gewoon niet genoeg. En ik wordt ook niet van de ene op de andere moment verliefd op iemand (allez, ik heb dit toch nog niet meegemaakt). Ik ben maanden bevriend geweest met mijn echtgenoot vooraleer dat dit naar naar liefde is geëvolueerd.
Veel mensen kunnen sex loskoppelen van liefde, maar ik kan dat niet.
 
En gwn het idee dat het u niet kan overkomen “want ik heb toch een beetje zelfbeheersing”

Vind ik bijna lachwekkend.
Je hebt altijd mensen die zich boven de rest verheven voelen en hun parlé op anderen projecteren alsof het de norm is. Ze zouden beter eens wat meer onder de mensen komen. Een reality check als het ware.
Maar hier heeft toch niemand geclaimed dat het 100% zeker niet bij hen kan voorkomen omdat ze zelfbeheersing hebben? Enkel dat hen de kans daardoor klein lijkt.

Dus dan doen alsof dat hier wel gezegd wordt om daar over van wal te steken als verheven wereldvreemdheid, waarom?
 
Waarom vindt je dat bijna lachwekkend?

Ik ken mezelf goed genoeg om te weten hoe ik zou reageren in zo'n situatie.
Ik moet verliefd zijn om met iemand sex te hebben. Fysiek aangetrokken voelen tot een persoon is gewoon niet genoeg. En ik wordt ook niet van de ene op de andere moment verliefd op iemand (allez, ik heb dit toch nog niet meegemaakt). Ik ben maanden bevriend geweest met mijn echtgenoot vooraleer dat dit naar naar liefde is geëvolueerd.
Veel mensen kunnen sex loskoppelen van liefde, maar ik kan dat niet.
Zeg je hier nu niet enigszins dat zo een vriendschap met vaak 1 op 1 afspreken wel degelijk er zou kunnen zorgen voor gevoelens?

Mss interpreteer ik het verkeerd.

Wat ik bijna lachwekkend is alsof je ervan uit gaat dat ieder overspel neerkomt op een partner die eens toegeeft aan een lust. Terwijl het mij zeker niet zou verbazen dat de meeste relaties die uitlopen in overspel niet ONS zijn, maar eerder zaken waar er toch al een vorm van gevoelens voorkomen.

Er zullen er ook zijn die het doen voor spanning ofzo he, maar dat lijkt me een minderheid.

Je kan zeggen, ja ga dan gwn weg overspel is niet nodig.
En dat klopt natuurlijk, logisch gezien toch.
Alleen is het in de liefde niet altijd zo logisch. En soms hebben die mensen zelf gevoelens voor hun minnaar en nog altijd gevoelens voor hun partner.

Ale allemaal zo logisch en simpel was, dan gebeurde het allemaal niet of toch niet in die mate. Dat denk ik toch.

Ik denk mochten de meeste niet een beetje zelfbeheersing hebben dat monogamie al niet zo een ding was geweest.

Ik denk om even met 100% zekerheid te zeggen dat zoiets u niet kan overkomen je echt wel heel zeker moet zijn over jezelf en je partner. En niet gwn een beetje zelfbeheersing
 
Euh, neen? Als ge single zijn en ge leert iemand kennen is dat toch totaal anders dan wanneer ge in een relatie zijt (zijnde op zoek of niet op zoek en afhankelijk van de context)?

Enfin, dat mag ik toch hopen.

Tuurlijk, maar als u emoties ooit al eens het rationeel kunnen beïnvloeden (bij u originele verliefdheid) zouden ze dat niet nog eens kunnen?

Ik bedoel gwn maar dat er toch wat meer nodig is dan wat zelfbeheersing. God weet wat er nog allemaal op jullie pad komt.
 
Maar hier heeft toch niemand geclaimed dat het 100% zeker niet bij hen kan voorkomen omdat ze zelfbeheersing hebben? Enkel dat hen de kans daardoor klein lijkt.

Dus dan doen alsof dat hier wel gezegd wordt om daar over van wal te steken als verheven wereldvreemdheid, waarom?
Nee, maar men beweert nogal vaak “en als het dan zo is dan zet ik eerst de relatie stop”

En dat is ook volledig juist. Dat is geen ontdekking ofzo, zo denkt waarschijnlijk de overgrote meerderheid.
Zo ga je normaal een relatie in je gaat voor elkaar en als het niet meer lukt om 1 of andere reden (gevoelens) zet je ze stop. Ik denk niet dat veel mensen in een relatie gaan met het idee, als ik gevoelens krijg voor een andere ga ik wel eerst een affaire doen.
Alleen blijkbaar loopt het in de realiteit precies toch niet altijd zo.

En ik twijfel echt sterk of dat puur enkel met zelfbeheersing te maken heeft.
De mate van u zelfbeheersing zal waarschijnlijk ook wel variëren met tijd en met situaties, hoe de relatie loopt…

Maar goed mss zie ik dat verkeerd.
 
Laatst bewerkt:
Terug
Bovenaan