- Proximus is ex overheid en naast het feit dat er teveel werknemers zitten, kosten ze ook veel geld. (beetje het Belfius syndroom)
Check hun aandeelhouderswaarde gecreëerd sinds 2000.
Die is negatief.
Daarnaast is het klassiek dat telecombedrijven een optisch lage P/E hebben omdat een groot deel van hun toekomstige investeringen er niet in verwerkt zit.
Elke keer moeten ze hun netwerk vernieuwen (3G, 4G, 5G, etc) maar dat brengt geen extra winst in de lade terwijl de kosten wel moeten gemaakt worden om competitief te blijven.
Classic "als iedereen op zijn tenen staat om de stoet beter te zien, dan ziet niemand beter"
Identiek patroon als de textielbedrijven van Buffett in de jaren 60-70, die telkens de nieuwste machines moesten kopen om efficienter te zijn, maar als iedereen dat doet heb je er in feite niets aan qua winst.
Maar als je het niet doet, ga je failliet.
Het is economisch gezien dus puur een kost, en geen investering. En die moet afgetrokken worden van de winst, ook al is dit boekhoudkundig niet zo.
- Idem Bpost, al zit dat wel al wat in de koers, en is het daar meer ex-overheid (dure, veel, en oudere werknemers) en geld wegpissen door domme overnames dat het hem doet.
Ik ging ze een paar jaar geleden kopen aan rond de 3 à 4 (toen ze aan 20 stonden

) als er een nieuwe rationele CEO kwam die het geld niet wegpist met overnames en in tegendeel de vroegere miskopen van de hand doet.
Maar ik zag dat ze recent weer een overname in Frankrijk gedaan hebben in de plaats van hun vroegere snert-overnames weg te doen. (Wat zit een dinosaurus als Bpost met hun Radial-overname in godsnaam in een cutthroat pakjesmarkt zoals de USA te doen?).