Dat bedoel ik.
Het proletariaat op de fiets, want klimaat.
De gegoede midden/top-klasse op wereldreis, want who cares de 20-50-100 euro per ticket kerosinebelasting.
Jean-Paul zal zich wel een electrische auto kopen die opgeladen wordt met zijn zonnepanelen met groenestroomcertificaten en gekocht met renovatiesubsidies, naast het stuk woonbonus dat hij nog terugtrekt en dat de huizenprijzen naar omhoog duwde.
Mariette heeft helaas geen budget voor een auto van 25K+ (voor het mini model en een range van 150 km) en zal inderdaad haar fiets nemen zodat de huur nog betaalbaar blijft.
Het is een mening, maar niet de mijne.
Dat vind ik absoluut geen argument.
Als je zegt dat ecologische maatregelen discriminerend zijn voor arme mensen, kun je zowel zeggen dat de verkeerswet discriminerend is want "Jaja, Mariette zal zich wel aan de snelheid houden maar Jean-Paul die heeft geld genoeg om overtredingen te maken dus die mag zijn goesting blijven doen!". Tja, zijn goesting doen maar hij moet wel dokken hé.
Hotels zijn dan ook discriminerend waarschijnlijk "want Mariette die moet het doen met een Ibis maar Jean-Paul moet het zich niet aantrekken want die kan zich makkelijk een 4-sterren-hotel permitteren!". Tja, maar dan moet hij wel dokken.
Enzovoort.
Ik bedoel, om het even heel simpel te stellen: met al het geld die Jean-Paul aan milieutaksen zal betalen van al zijn wereldreizen en zijn extra gereden kilometers, worden er bijvoorbeeld nieuwe bomen geplant waar Mariette ook (quasi) gratis van zal meeprofiteren hé. Een win/win-situatie noem ik dat. Dat is volgens mij de enige juiste manier om naar dergelijke milieutaksen te kijken.
Het probleem is dat de bestaande milieutaksen bijlange niet hoog genoeg zijn om hun negatieve externaliteiten te bekostigen. Die moeten dus zwaar naar omhoog.

