Ik vind dat die seizoenen onder Kompany ook wel serieus geromantiseerd worden. Nagenoeg elke match daarvan gezien en dat trok toch ook heel vaak op niks imo. Veel eindeloos gebrei herinner ik mij toch.
Toen er eindelijk wat beterschap in zat, gooien ze die buiten
Ik zag dan weer vanaf de allereerste minuut, ergens een totale non-match op een oefenkamp in Portugal, waar hij naartoe ging. Dat hij werkte naar iets wat er naargelang de tijd vorderde steeds meer uitkwam. Alsof die resultaten ineens per ongeluk eruit kwamen op het einde, en dan in zijn tweede seizoen Burnley was ‘t ook weer haha-lachen-hij-kan-er-niks-van en nu is hij ineens per ongeluk weer een goeie trainer dan. Hij is altijd hetzelfde blijven brengen, en hier en daar wijzigden lichte accenten en werden spelers soms wat beter erin en pikten ze dingen op.
Wat hij nu toont was al vanaf zijn allereerste minuut bij ons te zien, in bepaalde ideeën.
En dat, heb ik bij geen enkele trainer in Anderlecht ooit gezien. Die patronen in aanvallende looplijnen en combinaties. Niet bij Boskamp, Peruzovic, Vandereycken, Neumann, Haan, Anthuenis, Broos, Vercauteren, Jacobs, Vandenbrom, Hasi, Weiler, zelfs Hein, Rutten, Belhocine of de puinhoop die na hem kwam. Een beetje bij Dockx misschien maar dat was maar kort en wat een klasse ook toen op het veld, dat was toch iets anders.
Maar je moet het willen zien en je moet ook de omstandigheden erkennen en in rekening brengen. Op het veld staan, interlands spelen, zelf revalideren en trainer zijn werkte niet (maar hem mee zeggenschap over de manier waarop geven was de enige manier om hem als kapitein van City te verleiden dus ja), met Vercauteren samenwerken was op voorhand al kansloos (water en vuur, de idioot die dat voorgesteld heeft…), ze moesten elke euro omdraaien en dus de hele tijd leunen op huurspelers en verkopen van alles met kwaliteit toen, Verbeke duwde hem met momenten echte amateurs door zijn strot en die amateurs genre-Raman moesten dan zijn voetbal brengen.
Veel omstandigheden waarin hij zich moest manoeuvreren en waarin alles na hem zowat verdronk tot we helemaal wegzakten.
Maar de filosofie van dit voetbal was altijd duidelijk en daar was enkel geduld voor nodig. En het besef en vooral de nederigheid dat hij heel capabel was. Meer niet. Dat hadden er vooral 2 niet.
Dat gaat bovendien enkel over de trainer. Hij was zoveel meer, en nam in zijn zog de hele club mee en maakte die beter. Maar bon. Sommigen wilden liever zelf de grote man zijn.