Ben ik de enige die na 3x lezen er nog niks van snapt?
ik heb wat uitleg gevraagd:
Oké, stel je voor — jij zit thuis met je afwasmachine die weer stuk is en je denkt dat een dagje Plopsaland al pure luxe is. En dan hoor je dit verhaal…
Een man, niet zomaar een man, maar eentje die z’n eigen
vliegtuig heeft. Geen EasyJet, geen Ryanair, nee —
zijn eigen privévliegtuig. Alsof dat nog niet genoeg is, heeft hij ook een maat die z’n pilotenlicentie heeft, net als hijzelf. Beide kerels kunnen dus
gewoon de lucht in wanneer ze willen.
Deze vriend had eigenlijk kaartjes om naar een wedstrijd te gaan kijken — Springboks tegen Georgia — samen met z’n vriendin. Maar zij had daar weinig zin in. Dus wat doet hij? Hij laat haar lekker achter met de kinderen op het strand, springt in z’n vliegtuig, en komt z’n maat ophalen voor een mannenmiddagje rugby. Gewoon even
iemand oppikken met een vliegtuig, alsof het een Uber is.
Ze gaan naar die match, hebben een geweldige tijd, biertje erbij — maar ja, daarna komt de keuze. Ze zijn allebei piloten, maar ze hebben wat gedronken, en officieel mag je dan niet meer vliegen. Alleen… dit is Afrika. En in Afrika? Daar gelden de regels net iets anders. En ze hebben parachutes. Wat kan er misgaan, toch?
Maar wacht — het wordt nog beter. De man moet eigenlijk terug zijn, want morgen is het de verjaardag van z’n jongste kind.
En toch twijfelt hij. Niet omdat het ver is — het is maar 1300 kilometer. Voor ons paupers is dat een halve dag met de trein en drie overstappen. Voor hem? Een ochtendvluchtje.
Dus daar zit hij: tussen avontuur en verantwoordelijkheid. Tussen "YOLO" en "papa zijn". En wij? Wij kijken toe vanaf ons terras met de Aldi-koffie in de hand, onder de indruk van zoveel vrijheid, lef en luxe.
Een leven zo groot dat zelfs de lucht geen limiet is.