Jouw "what tha f%ck?!?" momentje van de dag!

Gelukkig zetten ze er zijn familienaam niet volledig op. Privacy boven alles!
Ze schrijven: Kenny P + ex lid van Get Ready. Welke privacy regels? Ze konden dan even goed zijne volledige naam posten.

Amper 1 enkele klik op google en zijne foto staat hier in volle glorie te pronken.
Er staat zelfs ne hele wiki pagina op zijn naam.

Waar is het vermoeden van onschuld gebleven? Schuldig of niet die mens zijn leven is vanaf vandaag kaput.

Gelukkig zetten ze er zijn familienaam niet volledig op. Privacy boven alles!
Piemelaar?
 
Laatst bewerkt:
Ze schrijven: Kenny P + ex lid van Get Ready. Welke privacy regels? Ze konden dan even goed zijne volledige naam posten.

Amper 1 enkele klik op google en zijne foto staat hier in volle glorie te pronken.
Er staat zelfs ne hele wiki pagina op zijn naam.

Waar is het vermoeden van onschuld gebleven?
passend in deze thread. How the fuck kan je dat sarcasme nu niet doorhebben.
 
Ex die er een zootje van aan het maken is. Ze heeft een vriend waarvan ik al wist via het werk wat voor halve zot het is. Mensen bedreigen met messen, aggressief, drugs,.. Alles erop en eraan dus.
Ze heeft zelf al 4x mogen ervaren hoe hij is (waar ik weet van heb via het werk, dus wss nog veel meer keren).
Bon, haar probleem maar 2 weken geleden was hij door aan het slaan tegen de buren. De kinderen zijn dan weg gelopen en durfden niet meer naar huis. Ik heb ze dan verwittigd dat het de eerste en laatste keer was dat de kinderen daarvan getuige waren. Dan zei ze van ja het is genoeg geweest, hij moet hier weg.

Ondertussen wist ik al van mijn oudste zoon dat dat een leugen was tot gisteren. Mijn oudste zoon belt helemaal over zijn toeren dat hij weggelopen was omdat die kerel hem ging slaan (mijn zoon is 16). Ik heb direct de politie gebeld en we zijn daar samen toegekomen. Maar wat een halve zot is dat. Hij heeft 2 mechelaars en ging ze los laten op mijn collega's. De vrouwelijke collega mocht niets zeggen want vrouwen hebben niets te zeggen tegen hem. Uiteindelijk hebben ze hem buiten gezet daar, maar al zijn gerief is er nog. Dus ik geef het op een blaadje dat ze hem gewoon terug gaat nemen aangezien ze bijna niets verklaard heeft. Ik denk dat ze er gewoon schrik van heeft ofzo, maar aan een andere kant heeft ze haar huis, hij is daar niet ingeschreven dus schop da gewoon buiten met de politie dan.

En iedere keer is het de schuld van een ander, ze behandelen hem allemaal zo slecht, heel de wereld is tegen hem.

Het grappigste van al is dat ze in haar verklaring zegt dat ze al een jaar samen zijn en dan was ik er dus nog bij.

Nu als dat spelletje blijft duren dan ga ik moeten verdere stappen ondernemen. Want de helft van de keren hebben de kinderen om 21u nog geen eten gehad, ze voelen zich niet meer thuis in hun eigen huis en willen er liever niet meer zijn. Ik versta niet dat je zo een marginaal voorneemt op het welzijn van je eigen kinderen.
 
Ex die er een zootje van aan het maken is.
Jij blijft daar erg rustig onder. Ik zou meteen alles in gang zetten om het hoederecht volledig zelf te krijgen. Ik moet er niet aan denken dat mijn kinderen met zo iemand onder hetzelfde dak verblijven.
Vermits je zoon 16 is, wordt daar door de rechter ook naar geluisterd (vanaf 12 jaar kunnen kinderen zelf ook worden gehoord, meen ik mij te herinneren) en dus als die daar weg wil, lijkt me dat niet zo moeilijk te zijn.
 
Jij blijft daar erg rustig onder. Ik zou meteen alles in gang zetten om het hoederecht volledig zelf te krijgen. Ik moet er niet aan denken dat mijn kinderen met zo iemand onder hetzelfde dak verblijven.
Vermits je zoon 16 is, wordt daar door de rechter ook naar geluisterd (vanaf 12 jaar kunnen kinderen zelf ook worden gehoord, meen ik mij te herinneren) en dus als die daar weg wil, lijkt me dat niet zo moeilijk te zijn.
Ja, daarmee dat ik nu ga zien wat er zal gebeuren. Als ze die terug in huis neemt ga ik dat inderdaad doen.
Geloof me maar dat ik gisteren niet rustig was, daarmee dat ik direct politie gebeld heb om samen toe te komen daar of hij lag binnen de seconde k.o. als ik toekwam, maar dan zit ik in de miserie.

Heb hen ook direct gezegd van PV te maken want ze gingen enkel een interventie aanmaken zoals iedere andere keer, maar daar ben ik niets mee als ik idd verdere stappen wil ondernemen.
 
Ex die er een zootje van aan het maken is. Ze heeft een vriend waarvan ik al wist via het werk wat voor halve zot het is. Mensen bedreigen met messen, aggressief, drugs,.. Alles erop en eraan dus.
Ze heeft zelf al 4x mogen ervaren hoe hij is (waar ik weet van heb via het werk, dus wss nog veel meer keren).
Bon, haar probleem maar 2 weken geleden was hij door aan het slaan tegen de buren. De kinderen zijn dan weg gelopen en durfden niet meer naar huis. Ik heb ze dan verwittigd dat het de eerste en laatste keer was dat de kinderen daarvan getuige waren. Dan zei ze van ja het is genoeg geweest, hij moet hier weg.

Ondertussen wist ik al van mijn oudste zoon dat dat een leugen was tot gisteren. Mijn oudste zoon belt helemaal over zijn toeren dat hij weggelopen was omdat die kerel hem ging slaan (mijn zoon is 16). Ik heb direct de politie gebeld en we zijn daar samen toegekomen. Maar wat een halve zot is dat. Hij heeft 2 mechelaars en ging ze los laten op mijn collega's. De vrouwelijke collega mocht niets zeggen want vrouwen hebben niets te zeggen tegen hem. Uiteindelijk hebben ze hem buiten gezet daar, maar al zijn gerief is er nog. Dus ik geef het op een blaadje dat ze hem gewoon terug gaat nemen aangezien ze bijna niets verklaard heeft. Ik denk dat ze er gewoon schrik van heeft ofzo, maar aan een andere kant heeft ze haar huis, hij is daar niet ingeschreven dus schop da gewoon buiten met de politie dan.

En iedere keer is het de schuld van een ander, ze behandelen hem allemaal zo slecht, heel de wereld is tegen hem.

Het grappigste van al is dat ze in haar verklaring zegt dat ze al een jaar samen zijn en dan was ik er dus nog bij.

Nu als dat spelletje blijft duren dan ga ik moeten verdere stappen ondernemen. Want de helft van de keren hebben de kinderen om 21u nog geen eten gehad, ze voelen zich niet meer thuis in hun eigen huis en willen er liever niet meer zijn. Ik versta niet dat je zo een marginaal voorneemt op het welzijn van je eigen kinderen.
Het is inderdaad best mogelijk dat je ex gewoon bang is voor die persoon. Eenmaal je zoiets in huis hebt is het niet altijd eenvoudig om dat weg te krijgen, en misschien zijn er ook wel nog gevoelens die spelen.

Het is een kaksituatie, ik weet niet of je zoals @BigBear zegt meteen voor volledig hoederecht moet gaan, maar ik zou dat zeker op tafel leggen in de discussie, want uiteindelijk vind ik het ook haar en jouw plicht om te doen wat het best is voor je kinderen.
 
het misliep in een lichte bocht. Volgens de eerste vaststellingen verloor hij daar om nog onduidelijke redenen de controle over het stuur. Er werd ter plaatse een remspoor van 148 meter vastgesteld.
Wtf, een remspoor van 148m met ne motor. Das geen remspoor maar ne rolling burnout of zo. Normale remafstand (waar je dus geen remspoor nalaat) bij 50 is ong. 12.5m, bij 100 ongeveer 60m. Dit is bijna 150m. Allez, denk niet dat de reden heel onduidelijk moet zijn. Das zeker geen aangepast rijgedrag geweest.
 
Mijn dochter is geboren in 2022. Ik ben toen nog relatief zwaar blijven doortrainen uit een of ander principe van "niet opgeven". Dus zwaar squat, bench, deadlift. Ze had last van krampjes dus ik heb uren met haar rondgelopen, en ik merkte dat ik last begon te krijgen aan mijn bovenrug rechts, omdat ik mijn schouderblad optrok ofzo als ik haar droeg.

Enfin, voorjaar 2023 denk ik wandelde ik zo eens met de hond, en heel mijn rug schoot in kramp, waarna ik als een gebrekelijk oud mannetje naar huis ben gestrompeld. Na wat in de zetel liggen leek dat enkele dagen later "over". Ergens daarna, ik denk najaar 2023 was het de beurt aan mijn onderrug. Zwaar gevreesd voor een hernia, maar toen al mijn spieren ontspanden leek dat ook weer in orde dus niet verder gekeken. Enige constante was dat ik geregeld last had van mijn bovenrug rechts, net onder mijn schouderblad. Dat ging dat meestal om een pijnscheut na scheef te zitten. De laatste weken was dit over.

Vorige week werd ik 's nachts eens wakker en voelde een "klik" in mijn rug, alsof er een spier ontspande na een kramp. Sindsdien was de pijn terug. Gisteren, was ik mondelinge examens aan het afnemen en plots kreeg ik pijn in mijn onderrug, die zich verspreidde naar mijn borst. Ik begon wat te vrezen voor een hartaanval ofzo, maar euhm, sindsdien lijkt mijn rug beter. Dus mijn vermoeden is een of andere geblokkeerde zenuw ofzo die eindelijk is genormaliseerd.

Dat of ik ga eens doodvallen.
 
Mijn dochter is geboren in 2022. Ik ben toen nog relatief zwaar blijven doortrainen uit een of ander principe van "niet opgeven". Dus zwaar squat, bench, deadlift. Ze had last van krampjes dus ik heb uren met haar rondgelopen, en ik merkte dat ik last begon te krijgen aan mijn bovenrug rechts, omdat ik mijn schouderblad optrok ofzo als ik haar droeg.

Enfin, voorjaar 2023 denk ik wandelde ik zo eens met de hond, en heel mijn rug schoot in kramp, waarna ik als een gebrekelijk oud mannetje naar huis ben gestrompeld. Na wat in de zetel liggen leek dat enkele dagen later "over". Ergens daarna, ik denk najaar 2023 was het de beurt aan mijn onderrug. Zwaar gevreesd voor een hernia, maar toen al mijn spieren ontspanden leek dat ook weer in orde dus niet verder gekeken. Enige constante was dat ik geregeld last had van mijn bovenrug rechts, net onder mijn schouderblad. Dat ging dat meestal om een pijnscheut na scheef te zitten. De laatste weken was dit over.

Vorige week werd ik 's nachts eens wakker en voelde een "klik" in mijn rug, alsof er een spier ontspande na een kramp. Sindsdien was de pijn terug. Gisteren, was ik mondelinge examens aan het afnemen en plots kreeg ik pijn in mijn onderrug, die zich verspreidde naar mijn borst. Ik begon wat te vrezen voor een hartaanval ofzo, maar euhm, sindsdien lijkt mijn rug beter. Dus mijn vermoeden is een of andere geblokkeerde zenuw ofzo die eindelijk is genormaliseerd.

Dat of ik ga eens doodvallen.
Heb ik ook eens gehad na het trainen. Ik voelde zo lichtjes iets tussen mijn schouderbladen, maar niets ergs. Daarna zat ik op een stoel met mijn ellebogen op mijn knieën voorover gebogen. Het moment dat ik rechtstond was het precies alsof ze er een mes tussen staken. Is toch altijd een gevoelige plek gebleven voor een lange tijd.
 
Mijn dochter is geboren in 2022. Ik ben toen nog relatief zwaar blijven doortrainen uit een of ander principe van "niet opgeven". Dus zwaar squat, bench, deadlift. Ze had last van krampjes dus ik heb uren met haar rondgelopen, en ik merkte dat ik last begon te krijgen aan mijn bovenrug rechts, omdat ik mijn schouderblad optrok ofzo als ik haar droeg.

Enfin, voorjaar 2023 denk ik wandelde ik zo eens met de hond, en heel mijn rug schoot in kramp, waarna ik als een gebrekelijk oud mannetje naar huis ben gestrompeld. Na wat in de zetel liggen leek dat enkele dagen later "over". Ergens daarna, ik denk najaar 2023 was het de beurt aan mijn onderrug. Zwaar gevreesd voor een hernia, maar toen al mijn spieren ontspanden leek dat ook weer in orde dus niet verder gekeken. Enige constante was dat ik geregeld last had van mijn bovenrug rechts, net onder mijn schouderblad. Dat ging dat meestal om een pijnscheut na scheef te zitten. De laatste weken was dit over.

Vorige week werd ik 's nachts eens wakker en voelde een "klik" in mijn rug, alsof er een spier ontspande na een kramp. Sindsdien was de pijn terug. Gisteren, was ik mondelinge examens aan het afnemen en plots kreeg ik pijn in mijn onderrug, die zich verspreidde naar mijn borst. Ik begon wat te vrezen voor een hartaanval ofzo, maar euhm, sindsdien lijkt mijn rug beter. Dus mijn vermoeden is een of andere geblokkeerde zenuw ofzo die eindelijk is genormaliseerd.

Dat of ik ga eens doodvallen.
Eens laten bekijken door een fysisch geneeskundige kan geen kwaad. Ik had dat een paar jaar terug beter ook gedaan toen ik gelijkaardige klachten had zoals jij nu.
 
Vroeger bestond er geen verdoving bij tandoperaties, nu wel. We zijn gewoon verwend.
Mijn overgrootvader had keelkanker. Op een bepaald moment barste een groot gezwel uit naar buiten (had het naar binnen uitgebroken dan was hij dood geweest maar nu helaas niet). Dat etterde en kwam uit zijn keel gedropen.

Hij had zoveel pijn dat hij zelfmoord pleegde maar ze hebben hem toen gewoon gered (hoera! :frown: ) en hij is toen finaal in helse pijnen gestorven (enkele weken later).

We zijn gewoon verwend he.
 
Mijn dochter is geboren in 2022. Ik ben toen nog relatief zwaar blijven doortrainen uit een of ander principe van "niet opgeven". Dus zwaar squat, bench, deadlift. Ze had last van krampjes dus ik heb uren met haar rondgelopen, en ik merkte dat ik last begon te krijgen aan mijn bovenrug rechts, omdat ik mijn schouderblad optrok ofzo als ik haar droeg.

Enfin, voorjaar 2023 denk ik wandelde ik zo eens met de hond, en heel mijn rug schoot in kramp, waarna ik als een gebrekelijk oud mannetje naar huis ben gestrompeld. Na wat in de zetel liggen leek dat enkele dagen later "over". Ergens daarna, ik denk najaar 2023 was het de beurt aan mijn onderrug. Zwaar gevreesd voor een hernia, maar toen al mijn spieren ontspanden leek dat ook weer in orde dus niet verder gekeken. Enige constante was dat ik geregeld last had van mijn bovenrug rechts, net onder mijn schouderblad. Dat ging dat meestal om een pijnscheut na scheef te zitten. De laatste weken was dit over.

Vorige week werd ik 's nachts eens wakker en voelde een "klik" in mijn rug, alsof er een spier ontspande na een kramp. Sindsdien was de pijn terug. Gisteren, was ik mondelinge examens aan het afnemen en plots kreeg ik pijn in mijn onderrug, die zich verspreidde naar mijn borst. Ik begon wat te vrezen voor een hartaanval ofzo, maar euhm, sindsdien lijkt mijn rug beter. Dus mijn vermoeden is een of andere geblokkeerde zenuw ofzo die eindelijk is genormaliseerd.

Dat of ik ga eens doodvallen.
Ik had ook meer last van mijn rug toen de kinderen klein waren. Soms wat onhandig of gespannen vasthouden van de baby, voorovergebogen staan (verversen pampers, badje geven, enz.)

+ rechter schouderblad durft ook wel eens lastig doen, komt waarschijnlijk door heel veel computerwerk (rechtshandig) en soms de muis wat krampachtig vast te houden.

Een chiropractor (een goede weliswaar) of kinesist die de pijnlijke zone onderwerpt aan dry needling was voor mij de oplossing. Alé, dat en wekelijks oefeningen blijven doen om buikspieren en rug te onderhouden.

Bij mij waren het vooral spieren die overbelast waren van lange periodes een gespannen of foute houding aan te nemen. Een onnozele beweging kon dan de druppel zijn om die spieren in kramp te laten gaan. Die stretch je er niet zomaar uit zoals een kramp in uw kuit, daarvoor heb je hulp nodig.
 
Terug
Bovenaan