Jouw f*** momentjes op vakantie

[Avondland]

Vakantie in het water vallen is een groot woord. Maar toch wel een beetje afgezien, en mensen die mij tot op de dag van vandaag nog altijd zot verklaren. Maar bonne, dat doen ze sowieso, daar moet ik dit verhaal niet voor vertellen.

Was in Cochabamba in Bolivie, een redelijk groot stadje ook, met een discotheek The Magic Mushroom, of The Crazy Mushroom, 1 van de twee. Polle is daar echt helemaal waus buiten 'gewandeld' tegen een uur of 8 'smorgens met een lokale chiccie onder elke arm. In mijn slecht spanglish tegen beide aan het lullen terwijl we naar de uitgang wandelen. Echter was de route naar de uitgang met kleine smalle mega stijle lange trap, met aan de onderkant een muur pal tegen.

Zoiets:

!_                                          !

   !_                                       !

      !_                                    !

         !_                                 !

            !_                              !

               !_                           !

                  !_                        !

                     !_                     !

                        !_                  !

                           !_               !

                              !_            !

                                 !_         !

                                    !_      !

                                       !_   !

TLDR, Polle heeft die trap met 1 stap gedaan idpv met 26 stappen zoals ge dat normaal doet. De twee buitenwippers die aan de deur naast die trap stonden stonden, waren even perplex geslagen omdat 1 of andere gringo daar hard tegen de grond knalde met een doffe doef, terwijl twee Bolviaanse grieten vanboven aan de trap stonden te krijsen.

Gelukkig was had ik genoeg verdovende middelen in mijn kas geslagen doorheen de avond zodat ze zelfs een orgaan zonder pijn konden wegnemen. (Het is daar de regio voor btw, ik was voorbereid voor als ze mij toch te stekken gingen hebben)

De dag erna word ik wakker en stap uit mijn bed. De moment dat ik de vloer raak met mijn voet zak ik als een zak patatten op de grond met een helse pijn in mijn voet. Kleur was donkerblauw met paars en veel zwart. Zeer opgezwollen en ik voelde direct dat die gebroken was.
Ik was echter niet van plan om terug naar huis te gaan, heb gewoon mijn voet in een ijsbad gestoken voor te ontzwellen, daarna in mijn wandelschoenen geramd, mijn veters teringhard aangetrokken dat die voet geen kant meer op kon en ik heb mijn trektocht door Zuid Amerika verder gezet.

Hier is een sfeerbeeldje van de eerste keer ik mijn voet terug zag na 2 en half weken, hij niet zoveel pijn meer deed, en ik benieuwd was of ik hem nog had:

Lelijke voet met een schone achtergrond, maar ik had hem nog. Alleen is dat nooit deftig aan elkaar gegroeid en kan ik mijn tenen niet meer plooien

Dat moet toch geen deugd hebben gedaan om daar nog een tijd mee rond te huppelen in Zuid-Amerika?

 

[Mooncat]

Doet me denken aan die keer dat ik naar Valencia wilde vliegen, maar mijn portefeuille en pas vergeten was...

 

[Str8_6]

Vakantie in het water vallen is een groot woord. Maar toch wel een beetje afgezien, en mensen die mij tot op de dag van vandaag nog altijd zot verklaren. Maar bonne, dat doen ze sowieso, daar moet ik dit verhaal niet voor vertellen.

Was in Cochabamba in Bolivie, een redelijk groot stadje ook, met een discotheek The Magic Mushroom, of The Crazy Mushroom, 1 van de twee. Polle is daar echt helemaal waus buiten 'gewandeld' tegen een uur of 8 'smorgens met een lokale chiccie onder elke arm. In mijn slecht spanglish tegen beide aan het lullen terwijl we naar de uitgang wandelen. Echter was de route naar de uitgang met kleine smalle mega stijle lange trap, met aan de onderkant een muur pal tegen.

Zoiets:

!_                                          !

   !_                                       !

      !_                                    !

         !_                                 !

            !_                              !

               !_                           !

                  !_                        !

                     !_                     !

                        !_                  !

                           !_               !

                              !_            !

                                 !_         !

                                    !_      !

                                       !_   !

TLDR, Polle heeft die trap met 1 stap gedaan idpv met 26 stappen zoals ge dat normaal doet. De twee buitenwippers die aan de deur naast die trap stonden stonden, waren even perplex geslagen omdat 1 of andere gringo daar hard tegen de grond knalde met een doffe doef, terwijl twee Bolviaanse grieten vanboven aan de trap stonden te krijsen.

Gelukkig was had ik genoeg verdovende middelen in mijn kas geslagen doorheen de avond zodat ze zelfs een orgaan zonder pijn konden wegnemen. (Het is daar de regio voor btw, ik was voorbereid voor als ze mij toch te stekken gingen hebben)

De dag erna word ik wakker en stap uit mijn bed. De moment dat ik de vloer raak met mijn voet zak ik als een zak patatten op de grond met een helse pijn in mijn voet. Kleur was donkerblauw met paars en veel zwart. Zeer opgezwollen en ik voelde direct dat die gebroken was.
Ik was echter niet van plan om terug naar huis te gaan, heb gewoon mijn voet in een ijsbad gestoken voor te ontzwellen, daarna in mijn wandelschoenen geramd, mijn veters teringhard aangetrokken dat die voet geen kant meer op kon en ik heb mijn trektocht door Zuid Amerika verder gezet.

Hier is een sfeerbeeldje van de eerste keer ik mijn voet terug zag na 2 en half weken, hij niet zoveel pijn meer deed, en ik benieuwd was of ik hem nog had:

Lelijke voet met een schone achtergrond, maar ik had hem nog. Alleen is dat nooit deftig aan elkaar gegroeid en kan ik mijn tenen niet meer plooien

Polle is nen beir!

 

[Sneeuwstorm]

De avond voor ik richting Alpen vertrok om La Marmotte te rijden (fietstocht) mijn middenste teen zo hard gestoten dat ik 4 dagen nauwelijks (of toch met veel pijn) nog kon stappen. Fietsen was gelukkig geen probleem. En gelukkig dat ik zelf niet moest rijden want dat zou lastig geweest zijn. We zijn 3 weken later nu en mijn teen is nog altijd rood en stijf, maar echt pijn heb ik niet meer. Lopen zou denk ik al lukken als ik voorzichtig ben, maar dat gewricht in mijn teen is nog niet 100% genezen.

Had het een wandelvakantie i.p.v. fietsvakantie geweest, dan had het erger geweest.

Verder ooit eens de griep opgedaan op vakantie in Spanje, maar ik fietste daarmee gewoon verder (achteraf gezien niet echt verstandig om met koorts te sporten). Ik kwam dan thuis en had 39°C koorts.

Met mijn ouders vroeger ooit eens voorgehad dat de auto in de buurt van Charleroi in panne viel. Dan met een vervangwagen verder gereden en die oververhitte om de haverklap, dus een aantal keren moeten stoppen onderweg om die auto te laten afkoelen ... Toch nog daarmee ter bestemming geraakt.

 

[Genius]

Ik heb vroeger altijd wel iets meegemaakt.

Schotland: als 10 jarige samen met een vriendje van een heuvel rollen en na nummer 15 keer gebeten door een spin/insect/slang wie zal het zeggen en halfuur later heel mijne nek vol met blazen die opensprongen van het vocht, kon zo meedoen in horror film

Frankrijk: 15 jaar in Pierre et Vacances samen met men ouders en vriendjes gans de dag in de zon spelen en zwemmen, resultaat allergische reactie, overal jeuk, ijskoud bad om 3u snachts, niks hielp dus mocht enkel voor 11u en na 16u in water. Het was eindelijk 16u dus ikke snel naar zwembad maar voorbij vuilbak gelopen met kapot glas, voet open maar niet gevoeld tot ik aan zwembad kwam en zag dat ineens alles rood werd Bijna van mijne sus gedraaid, dokter genaaid zonder verdoving, helse pijn.

Lloret de mar: 19 jaar, nachtje op politiekantoor moeten overnachten wegens te zat en te veel ambras maken maar was niet alleen, denk dat ze toen 15 man hebben opgepakt.

 

[Avondland]

Al bij al valt het hier nog mee. Niemand die als spion in een schurkenstaat in een martelgevangenis is beland of een nier is kwijtgeraakt in een Latijns-Amerikaans achtersteegje.

 

[Str8_6]

Al bij al valt het hier nog mee. Niemand die als spion in een schurkenstaat in een martelgevangenis is beland of een nier is kwijtgeraakt in een Latijns-Amerikaans achtersteegje.

Degene waarvan je zulke verhalen kunt verwachten zijn gebanned. Dat zijn mannen die geen regels of wetten volgen, niet van de natuur, niet van de grondwet en al zeker niet van een forum.

 

[Avondland]

Degene waarvan je zulke verhalen kunt verwachten zijn gebanned. Dat zijn mannen die geen regels of wetten volgen, niet van de natuur, niet van de grondwet en al zeker niet van een forum.

An idiot abroad.

And at home.

 

[Slyke]

Al bij al valt het hier nog mee. Niemand die als spion in een schurkenstaat in een martelgevangenis is beland of een nier is kwijtgeraakt in een Latijns-Amerikaans achtersteegje.

Degene waarvan je zulke verhalen kunt verwachten zijn gebanned. Dat zijn mannen die geen regels of wetten volgen, niet van de natuur, niet van de grondwet en al zeker niet van een forum.

Zulke verhalen had ik ook niet verwacht eigenlijk…
Maar een gebroken voet, een zonneslag, een beet van één of ander insect, … is al meer dan genoeg om je vakantie te verknallen,
Een jaar lang heb je je kapot gewerkt en als je dan eindelijk eens zou moeten kunnen genieten, dan wil je echt niet die pech hebben…

 

[Lint]

resultaat allergische reactie, overal jeuk, ijskoud bad om 3u snachts, niks hielp

Mijn god dat heb ik ook een week aan mijne rekker gehad (thuis, niet op reis). Dat wens ik mijn ergste vijand zelfs niet toe.

 

[grungywout]

• Hersenschudding door stomweg op een blauwe piste te vallen , laatste dag snowboarden (of was dat voorlaatste dag @grungywout?)

Het was de voorlaatste dag want ge hebt de laatste dag nog proberen te boarden wat niet zo'n succes was.

Das lijk ik die op weg naar Frankrijk ineens koorts begin te krijgen en dan gedurende de rest van de skitrip met 41° koorts in bed lig

 

[Vrouwtje Theelepel]

Toen ik 14 was met een vriendin en mijn bomma op reis gegaan naar Spanje. Op dag twee willen we op excursie naar Gibraltar maar de bus kwam niet opdagen. Terug aan het hotel valt mijn bomma van de trap. Bomma en ik met de ambulance mee, mijn vriendin blijft in het hotel achter. Ik een uur of 6 in de wachtzaal van het ziekenhuis gezeten zonder iets te horen. Mijn vriendin een uur of 6 in de hotelkamer gewacht aan de telefoon ocharme. Uiteindelijk iets met een wervel, hersenschudding en genaaid aan haar hoofd. Bomma wou niet naar huis om onze vakantie niet te vergallen. En wij egoïstische pubers ten top vonden dat goed en hebben mijn bomma een week lang drie keer per dag eten gebracht en voor de rest vooral de lappen op en veel zat geweest


Niet mijn vakantie maar mijn ouders hun vakantie toe mijn andere grootmoeder onverwacht is gestorven in 2010 toen in IJsland een vulkaan uitbarstte. Mijn ouders zaten toen in Azië. Heel gedoe geweest voor hun om in België te geraken . Ik heb de begrafenis toen grotendeels alleen moeten regelen en het was bang afwachten of mijn ouders zelfs op tijd in België gingen geraken om de begrafenis bij te wonen.

 

[grafzerkpisser]

Lang geleden eens een halve dag festival gemist door de Duitse popo.
Die mensen hebben echt geen gevoel voor humor als het over hun geschiedenis gaat.
Lang verhaal kort: bij het oprijden van het festival terrein controle van de politie. Die deden dwaas om een achterruit sticker (bandlogo met een iron cross in verwerk, neen niet de WP variant). Die lagen dwaas te doen dat het symbool verboden was in Duitsland. Waarop ik al lachend zij. "Yeah but you guys started the krieg", vonden ze duidelijk niet om te lachen. Met als gevolg een namidagje op den bureau.
Uiteindelijk toch kunnen aantonen (dankzij het wondere www) dat er wel degelijk een verschil is tussen al die ijzeren kruisen. Uiteindelijk excuses gekregen voor het misverstand en mogen beschikken.

 

[Lint]

de Duitse popo.
Die mensen hebben echt geen gevoel voor humor als het over hun geschiedenis gaat.

 

[Avondland]

Lang geleden eens een halve dag festival gemist door de Duitse popo.
Die mensen hebben echt geen gevoel voor humor als het over hun geschiedenis gaat.
Lang verhaal kort: bij het oprijden van het festival terrein controle van de politie. Die deden dwaas om een achterruit sticker (bandlogo met een iron cross in verwerk, neen niet de WP variant). Die lagen dwaas te doen dat het symbool verboden was in Duitsland. Waarop ik al lachend zij. "Yeah but you guys started the krieg", vonden ze duidelijk niet om te lachen. Met als gevolg een namidagje op den bureau.
Uiteindelijk toch kunnen aantonen (dankzij het wondere www) dat er wel degelijk een verschil is tussen al die ijzeren kruisen. Uiteindelijk excuses gekregen voor het misverstand en mogen beschikken.

Duitsers en humor vormen een moeilijke combinatie.

 

[Silence]

In het water gevallen nog maar 1x eigenlijk, toen mijn portefeuille is gepikt in Warschauw.
Naar de politie en de ambassade voor alles in orde te krijgen duurde toch langer dan verhoopt.

Wel nog n paar keer wat aan de hand gehad
- laatste vakantie in Lapland de bagage niet erbij, staat ge dan in -20 met 1onderbroek, thermische broek en een training in uw handbagage
- voorlaatste dag een sneeuwscooter op zen kant gelegd en hoorde men vriendin roepen "men enkel, men enkel zit eronder". Al bij al niet echt een kwetsuur.
- in Egypte mochten we niet in de zee ganse vakantie wegens haaien die mensen hadden aangevallen
- ander jaar in Egypte Arabische lente en Moebarak lag in een ziekenhuis vlak bij de badplaats waar we verbleven dus mocht uw resort niet uit, niks uitstapjes of excursie
- in Mexico met wat vrienden stad in, ook eens kijken voor een lokaal voetbalshirt. Ene volgen volgen tot we ergens achterin een ruimte kwamen met nog een stuk of 6 Mexicanen. Toch net iets meer gekocht dan de van plan waren.
- in Cuba een excursie met jeepkes en een Canadees erbij die ook wou rijden, alleen kon die niet met handbak rijden. Dus aan het eerst volgende verkeerslicht de groep kwijt. Is er wel nog ene ons komen terug halen erna, maar toch ff doelloos rondgereden (want het zal wel grote weg volgen zijn)
- Dubai in augustus om de kosten wat te drukken, al bij al een slecht idee (wel leuke vakantie want kalm)

Paar stomme stoten nog
- vakantie geboekt en me van week vergist, ik kom aan op het werk en iedereen van "gij had toch verlof?" Perchance late vlucht dus nog gehaald
- als 17jarige in Lloret enorm zware kater, de rest was al naar het waterpretpark. Zelf gesukkeld en een bus gepakt, stond ik aan een ander waterpretpark met een kop op ontploffen
- weekendje vossemeren met mijn schoonzus, schoonouders en de kinderen. Zij waren al vertrokken en mijn schoonbroer en ik zouden nagaan. Aangekomen, naar het huisje gegaan, stonden spullen die we niet kenden. Bleek dat ze erperheide hadden geboekt. Nja Centerparcs is Centerparcs hè
- weekske aan zee met kameraden en men toenmalig schoonbroer heeft daar toen op stap serieus pak rammel gekregen (naar spoed met de ambulance, bloed kwam uit zijn oor), nog steeds geen idee waarom want de onschuld zelve. En ik mocht mijn zus niks zeggen want die kwam de dag erna ook af.

 

[Castil]

Ik heb de begrafenis toen grotendeels alleen moeten regelen en het was bang afwachten of mijn ouders zelfs op tijd in België gingen geraken om de begrafenis bij te wonen.

Maar enkele (ouderwetse) gemeenten hebben een aantal dagen om de uitvaart te voorzien, maar kan van afgeweken worden.
Indien crematie op voorhand kan je via thuisbewaring zoveel tijd nemen als je wilt.

 

[Sylverscythe]

Nog maar weinig meegemaakt duidelijk.

1. In Cordoba (Spanje) mijn enkel zwaar verstuikt en daar dan zo goed en zo kwaad mogelijk nog een 10 dagen verder mee gereisd. Niet zo zot als de @PolletPoulet_OG, maar ook niet echt aangeraden door dokters.

2. In Cancun (Mexico) had ik als spaarzame Belg het lumineuze idee de airco van de kamer af te zetten als we tijdens de dag daar toch niet waren. Bij terugkomst zo'n 50 dikke vliegen op die kamer die kennelijk klaar zaten in hun pop tot de temperatuur hoog genoeg was om verder te gaan met hun leven. Het werden er ook altijd maar meer dus nog een andere kamer gekregen, daar het maar niet geriskeerd om hetzelfde te doen.

 

[Avondland]

- in Mexico met wat vrienden stad in, ook eens kijken voor een lokaal voetbalshirt. Ene volgen volgen tot we ergens achterin een ruimte kwamen met nog een stuk of 6 Mexicanen. Toch net iets meer gekocht dan de van plan waren.

Ook eens in Istanbul voorgehad, uiteraard op de eerste dag wanneer je als toerist nog groen achter je oren bent. Aan het rondwandelen rond de Hagia Sophia en daar sprak een Turk, die een toeristenwinkeltje uitbaatte, me aan en begon over België te praten toen ik zei dat ik van daar kwam. Kwam die zijn broer of neef eraan met thee en liet me zijn spullen zien. Ik had het toen al in de mot, maar bleef staan en praten met die man terwijl spullen werden uitgelegd. Toen mijn thee op was zei ik dat ik moest vertrekken en niets wou kopen, begon die gezellige Turk niet zo gezellig te doen.

"I don't think you're Belgian. I think you're Russian!".

Tip: locals die gezellig tegen je doen in een toeristische wijk hebben een verborgen agenda. Marrakesch was op dat vlak echt een infernaal gebeuren. Voor het minste dat een local je aansprak of je iets wou vragen zag je de dirhams in hun ogen rinkelen. Dégoutant. Maar op dag twee wéét je dat en heb je dat spel door.

Vooral om Djema El Fnaa is dat schrijnend. Een paar kerels spelen op een tamboerijn en je trekt daar een foto van? Dan trekt een horde locals naar jou om dirhams te vragen. Dat wordt echt grappig op den duur.

"Hello my friend" = "Give me money, infidel".

 

[ugar]

Vorig jaar in mei voelde ik me niet goed wanneer ik op de fiets hoger in hartslag ging. Alsof ik geen adem meer kreeg. Bij de huisarts langsgegaan, een inspanningsproef geboekt bij de cardioloog maar dat was pas voor na mijn verlof. De dag voor mijn verlof nog een chemische inspanningsproef gedaan waaruit bleek dat er niet echt redenen waren om me zorgen te maken. Ik mocht op verlof vertrekken, maar me niet inspannen.

Ter plekke aangekomen begon ik wat meer pijn te krijgen in de borststreek na een erg rustig fietstochtje (20 km, met een hartslag van 115 dus niet echt een inspanning), en toch maar naar de de kliniek gegaan.
Onderzoek door cardioloog die me meteen inboekte voor een coronografie twee dagen later. De volgende mocht ik dus opnieuw om 16h00 naar de kliniek om er te overnachten) .
De volgende dag tegen 12h00 die katherisatie gehad, alles bleek in orde.

De pijn in de borststreek was een gevolg van slechte ademhaling of stress.

Diezelfde avond nog terug naar mijn vakantiebestemming gegaan, maar wel drie dagen verkloot in de kliniek.
Het enige positieve was dat tijdens mijn lange wachten Van Aert de Ventoux rit won, dat doorbrak de verveling toch een beetje..