Je werkglimlach van de dag!

Na 3 selectierondes overleefd te hebben, mocht ik vandaag op gesprek komen bij een 5koppige jury.
In de mail stond dat er 35 minuten voorzien was.
Begin van het gesprek: "Ik ben x en samen met mijn collega's gaan we de komende 35 minuten....."
Bon, 50 minuten later was ik buiten! 🤣

Eigenlijk was de vacature niet duidelijk genoeg en ben ik niet zozeer een match voor wat ze precies zoeken. Dus de kans is klein dat ik een jobvoorstel zal krijgen. Maar wel een goeie oefeningen (alle 4 de rondes) én een aangenaam gesprek! Er was duidelijk wel interesse anders had het gesprek nooit zo lang geduurd.
 
Na 3 selectierondes overleefd te hebben, mocht ik vandaag op gesprek komen bij een 5koppige jury.
In de mail stond dat er 35 minuten voorzien was.
Begin van het gesprek: "Ik ben x en samen met mijn collega's gaan we de komende 35 minuten....."
Bon, 50 minuten later was ik buiten! 🤣

Eigenlijk was de vacature niet duidelijk genoeg en ben ik niet zozeer een match voor wat ze precies zoeken. Dus de kans is klein dat ik een jobvoorstel zal krijgen. Maar wel een goeie oefeningen (alle 4 de rondes) én een aangenaam gesprek! Er was duidelijk wel interesse anders had het gesprek nooit zo lang geduurd.
Ik heb veel van voorgaande gemist, wat is de job wel? Is alleszins altijd mooi voor volgende keren dat je kan aangeven/putten uit zo een meer ‘rigoureuze’ processen. Je weet nooit dat die 50 minuten indiceren dat je wel goed matcht!
 
Na 3 selectierondes overleefd te hebben, mocht ik vandaag op gesprek komen bij een 5koppige jury.
In de mail stond dat er 35 minuten voorzien was.
Begin van het gesprek: "Ik ben x en samen met mijn collega's gaan we de komende 35 minuten....."
Bon, 50 minuten later was ik buiten! 🤣

Eigenlijk was de vacature niet duidelijk genoeg en ben ik niet zozeer een match voor wat ze precies zoeken. Dus de kans is klein dat ik een jobvoorstel zal krijgen. Maar wel een goeie oefeningen (alle 4 de rondes) én een aangenaam gesprek! Er was duidelijk wel interesse anders had het gesprek nooit zo lang geduurd.
Jeez, serieuze jobs precies. Denk niet dat ik ooit meer dan 2 gesprekken heb moeten doen :/
 
Ik heb veel van voorgaande gemist, wat is de job wel? Is alleszins altijd mooi voor volgende keren dat je kan aangeven/putten uit zo een meer ‘rigoureuze’ processen. Je weet nooit dat die 50 minuten indiceren dat je wel goed matcht!
Ambtenaar: administratief medewerker bij een stadsbestuur.
 
Jeez, serieuze jobs precies. Denk niet dat ik ooit meer dan 2 gesprekken heb moeten doen :/
Ik heb het volgende doorlopen
Eerste dag
- computertest
- daarna gesprek met selectieverantwoordelijke van de personeelsdienst
Tweede dag
- gesprek met HR directeur
- gesprek met CFO en directeur administratie
Derde Dag
- gesprek met vice-president
Vierdag Dag
- gesprek met algemeen directeur, in aanwezigheid van CFO en HR directeur

En dat was 25-jarige ir, in een startersjob.

Ja, dat proces was wel grondig.
 
Na 3 selectierondes overleefd te hebben, mocht ik vandaag op gesprek komen bij een 5koppige jury.
In de mail stond dat er 35 minuten voorzien was.
Begin van het gesprek: "Ik ben x en samen met mijn collega's gaan we de komende 35 minuten....."
Bon, 50 minuten later was ik buiten! 🤣

Eigenlijk was de vacature niet duidelijk genoeg en ben ik niet zozeer een match voor wat ze precies zoeken. Dus de kans is klein dat ik een jobvoorstel zal krijgen. Maar wel een goeie oefeningen (alle 4 de rondes) én een aangenaam gesprek! Er was duidelijk wel interesse anders had het gesprek nooit zo lang geduurd.
Misschien valt er alsnog iets uit de bus. Fingers crossed
 
Ik heb vaak het gevoel dat ik een atypische Project Manager ben. Eigenlijk helemaal niet zo geordend, gestructureerd, rigoureus en stipt zoals men zou verwachten van een PM. Maar op één of andere manier kan ik onder tijdsdruk op het juiste moment wel de juiste prioriteiten leggen en komt alles uiteindelijk wel goed.

Op die manier heb ik vaak het gevoel tijdens mijn werk: "So far, so good. Maar ik kan elk moment door de mand vallen." :unsure:

Maar in plaats van dat ik door de mand val, krijg ik constant complimenten naar mijn hoofd gesmeten. Zonet belde mijn n+1 dat hij een rol voor mij ziet als coach om andere teamleden te gaan begeleiden. Om uit te leggen hoe ik mijn projecten aanpak "want daar kunnen anderen nog veel van leren". Enzovoort. Ik heb hem gezegd dat ik zelf nog veel te veel bijleer van senior collega's om zelf al te gaan coachen. Maar dat sluit blijkbaar niet uit dat ik zelf ook al minder-senior teamleden kan gaan coachen. En dan noemt hij enkele teamleden die ik zou moeten coachen, waar ik zelf vol bewondering naar sta kijken over hij zij het aanpakken. Dat laatste heb ik natuurlijk niet gezegd.

Ik zou niet weten wat ik moet zeggen tegen die gasten. Ik heb zin om hen te coachen met: "Ja, kijk jongens, ik doe ook gewoon maar iets. Gewoon rustig blijven en goed blijven communiceren! Ok?". :unsure: :unsure:

Ik ben totaal niet ambitieus en toch krijg ik zoveel kansen, het is precies alsof ik per ongeluk "carrière" aan het maken ben. Vreemd. Het loon zal wel voor een stukje moeten volgen maar daar heb ik nu uiteraard nog niet onmiddellijk over gehad tijdens dit verkennend gesprek. Eerst even bij mezelf nagaan of ik dat wel wil doen.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb vaak het gevoel dat ik een atypische Project Manager ben. Eigenlijk helemaal niet zo geordend, gestructureerd, rigoureus en stipt zoals men zou verwachten van een PM. Maar op één of andere manier kan ik onder tijdsdruk op het juiste moment wel de juiste prioriteiten leggen en komt alles uiteindelijk wel goed.

Op die manier heb ik vaak het gevoel tijdens mijn werk: "So far, so good. Maar ik kan elk moment door de mand vallen." :unsure:

Maar in plaats van dat ik door de mand val, krijg ik constant complimenten naar mijn hoofd gesmeten. Zonet belde mijn n+1 dat hij een rol voor mij ziet als coach om andere teamleden te gaan begeleiden. Om uit te leggen hoe ik mijn projecten aanpak "want daar kunnen anderen nog veel van leren". Enzovoort. Ik heb hem gezegd dat ik zelf nog veel te veel bijleer van senior collega's om zelf al te gaan coachen. Maar dat sluit blijkbaar niet uit dat ik zelf ook al minder-senior teamleden kan gaan coachen. En dan noemt hij enkele teamleden die ik zou moeten coachen, waar ik zelf vol bewondering naar sta kijken over hij zij het aanpakken. Dat laatste heb ik natuurlijk niet gezegd.

Ik zou niet weten wat ik moet zeggen tegen die gasten. Ik heb zin om hen te coachen met: "Ja, kijk jongens, ik doe ook gewoon maar iets. Gewoon rustig blijven en goed blijven communiceren! Ok?". :unsure: :unsure:

Ik ben totaal niet ambitieus en toch krijg ik zoveel kansen, het is precies alsof ik per ongeluk "carrière" aan het maken ben. Vreemd. Het loon zal wel voor een stukje moeten volgen maar daar heb ik nu uiteraard nog niet onmiddellijk over gehad tijdens dit verkennend gesprek. Eerst even bij mezelf nagaan of ik dat wel wil doen.
Imposter syndrome?
 
Imposter syndrome?
Ja, ik zat hier ook een epistel over te typen dat ik nu zal samenvatten:

Met enkel gezond verstand, goesting, leergierigheid en een goede werkmentaliteit, kan je volgens mij in heel veel jobs gesmeten worden en binnen een paar maanden uitgroeien tot een autonome werkkracht.
 
Ja, ik zat hier ook een epistel over te typen dat ik nu zal samenvatten:

Met enkel gezond verstand, goesting, leergierigheid en een goede werkmentaliteit, kan je volgens mij in heel veel jobs gesmeten worden en binnen een paar maanden uitgroeien tot een autonome werkkracht.
Op voorwaarde dat je niet te sterk beteugeld wordt. Ik krijg op mijn functie ook de nodige speelruimte om mijn takenpakket uit te voeren en mag zelf initiatieven nemen om verbeteringen aan te brengen. Dat schept veel vertrouwen.
 
Ja, ik zat hier ook een epistel over te typen dat ik nu zal samenvatten:

Met enkel gezond verstand, goesting, leergierigheid en een goede werkmentaliteit, kan je volgens mij in heel veel jobs gesmeten worden en binnen een paar maanden uitgroeien tot een autonome werkkracht.
Ik ben in zeer veel gevallen akkoord. Maar je kan met de beste wil ter wereld niet bv. een electricien met gezond verstand, goesting en een goede werkmentaliteit in een scientist positie binnen kankeronderzoek steken.
 
Imposter syndrome lijkt me wel redelijk courant in functies waar je plots enige autoriteit krijgt en leiding moet geven, gekoppeld met relatief weinig houvast (duidelijke doelen bv.) en/of leiding van bovenaf. Ik denk dat in elke groep op sociale media die handelt over de academische wereld bijvoorbeeld je dat elke dag leest.
 
Ivm selectierondes:

'Ergste' sollicitatie proces hier was:
1) HR interview + interview met managers = 2 uur
2) Een case study van thuis moeten oplossen die minstens 6 uur duurde.
3) Stap 1 en 2 waren succesvol, dus daarna nog een volledige dag, van 8u30 tot 18u, een hele hoop case studies, interviews, testen op kantoor bij hun in Zwitserland mogen doen.

In totaal dus de volle 2,5 dagen aan gespendeerd.

En uiteindelijk geen aanbod gekregen natuurlijk want er waren veel kandidaten.

Nu zou ik denk ik bij voorbaat al weigeren om aan zo een overdreven proces mee te doen, tenzij het een once in a lifetime opportunity is.
 
Ik ben in zeer veel gevallen akkoord. Maar je kan met de beste wil ter wereld niet bv. een electricien met gezond verstand, goesting en een goede werkmentaliteit in een scientist positie binnen kankeronderzoek steken.
Natuurlijk niet. Ik zeg dan ook -zoals je zelf zegt- 'veel gevallen', en niet 'alle gevallen'. 😅
 
Ivm selectierondes:

'Ergste' sollicitatie proces hier was eerst een case study van thuis moeten oplossen die minstens 6 uur duurde. Dan daarna nog een volledige dag, van 8u30 tot 18u, een hele hoop case studies, interviews, testen op kantoor bij hun in Zwitserland. In totaal dus 2 volledige dagen aan gespendeerd.

En uiteindelijk geen aanbod gekregen natuurlijk want er waren heel veel kandidaten.

Nu zou ik denk ik bij voorbaat al weigeren om aan zo een overdreven proces mee te doen, tenzij het een once in a lifetime opportunity is natuurlijk.
Bij mij was de beste helemaal in het begin van carrière als IT consultant -> gesolliciteerd bij Cegeka, gesprek was in minder dan 5 minuten gedaan want de poppemie van HR was niet blij omdat ik niet in kostuum was.

Achteraf héél content dat dat niet doorgegaan is want bij ander consultancy boite begonnen en superjob gehad daar met heel veel interessante projecten in verschillende bedrijven.

Kan me niet voorstellen (behalve big 4) dat kostuum tegenwoordig nog verwacht wordt?
 
Imposter syndrome?

Dat heb ik even moeten Googlen.

Confronterend. Heel veel zaken komen me herkenbaar voor. Dan gooi je iets random op een forum, en hopla, krijg je direct een psychologische analyse van jezelf terug.

Zou ik mezelf echt onderschatten? Ik weet niet hoor: ik ben bijvoorbeeld zonet nog compleet toevallig op een mail gebotst die me deed denken aan iets wat ik nog moest opvolgen. Een persoon waar ik al lang geleden een vraag heb aan gesteld maar nog steeds geen antwoord op heb, maar wat eigenlijk wel vrij belangrijk is. Ik heb dus geen reminder in mijn agenda gestoken zoals een échte, goede PM zou gedaan hebben voor iets belangrijks. Neen, volledig vergeten en puur toeval op gebotst. Zijn dergelijke voorbeelden dan toch niet het bewijs dat ik vroeg of laat eens door de mand zal vallen? :unsure: We zullen zien zeker?
 
Bij mij was de beste helemaal in het begin van carrière als IT consultant -> gesolliciteerd bij Cegeka, gesprek was in minder dan 5 minuten gedaan want de poppemie van HR was niet blij omdat ik niet in kostuum was.

Achteraf héél content dat dat niet doorgegaan is want bij ander consultancy boite begonnen en superjob gehad daar met heel veel interessante projecten in verschillende bedrijven.

Kan me niet voorstellen (behalve big 4) dat kostuum tegenwoordig nog verwacht wordt?

Mijn broer heeft een management-functie bij een groot farmaceutisch bedrijf in Brussel en wordt elke dag in kostuum verwacht. "Casual friday" is dan een gewoon hemd.
 
Dat heb ik even moeten Googlen.

Confronterend. Heel veel zaken komen me herkenbaar voor. Dan gooi je iets random op een forum, en hopla, krijg je direct een psychologische analyse van jezelf terug.

Zou ik mezelf echt onderschatten? Ik weet niet hoor: ik ben bijvoorbeeld zonet nog compleet toevallig op een mail gebotst die me deed denken aan iets wat ik nog moest opvolgen. Een persoon waar ik al lang geleden een vraag heb aan gesteld maar nog steeds geen antwoord op heb, maar wat eigenlijk wel vrij belangrijk is. Ik heb dus geen reminder in mijn agenda gestoken zoals een échte, goede PM zou gedaan hebben voor iets belangrijks. Neen, volledig vergeten en puur toeval op gebotst. Zijn dergelijke voorbeelden dan toch niet het bewijs dat ik vroeg of laat eens door de mand zal vallen? :unsure:
Je hebt misschien een goede bewaarengel. Ik twijfel soms ook aan mijn capaciteiten en misschien had ik verder kunnen staan in mijn carrière als ik wat assertiever was. Anderzijds ben ik best wel tevreden waar ik nu ben, al zijn er nog wel doorgroeimogelijkheden.
 
Terug
Bovenaan