Renegadexxripxx
Well-known member
Enkel doen met bewijzen... zodat het niet in uw gezicht ontploft...
ugar
Well-known member
Het is inderdaad jouw manager die het probleem is.
Wat ik zou doen indien één van mijn medewerkers over een collega komt klagen? Jullie samen bij mij roepen, met de personeelsdirecteur erbij , om aan te geven dat dit moet stoppen.
En daar wordt een verslag van gemaakt dat jullie beiden moeten ondertekenen.
Eventueel de zwijgzame getuige eens apart aanspreken, om een idee te krijgen hoe de vork aan de steel zit.
Op 't ogenblik dat er duidelijkheid is, dat die kerel dingen saboteert of bewust agressie gebruikt? C4.
Iemand die in the heat of the moment tegen iemand roept of zelf een slag geeft, die geef je nog een tweede kans. Maar iemand die zoiets als strategie aanwendt. Buiten.
Wat ik zou doen in jouw geval: bij de volgende sabotage naar je verantwoordelijke gaan. En dat systematisch doen. Op voorwaarde dat je dat kan bewijzen. En een dictafoon lijkt me ook wel een goed plan.
En verder eens met @vishnusixclix : laat je niet uitlokken tot die slechte adviezen.
Wat ik zou doen indien één van mijn medewerkers over een collega komt klagen? Jullie samen bij mij roepen, met de personeelsdirecteur erbij , om aan te geven dat dit moet stoppen.
En daar wordt een verslag van gemaakt dat jullie beiden moeten ondertekenen.
Eventueel de zwijgzame getuige eens apart aanspreken, om een idee te krijgen hoe de vork aan de steel zit.
Op 't ogenblik dat er duidelijkheid is, dat die kerel dingen saboteert of bewust agressie gebruikt? C4.
Iemand die in the heat of the moment tegen iemand roept of zelf een slag geeft, die geef je nog een tweede kans. Maar iemand die zoiets als strategie aanwendt. Buiten.
Wat ik zou doen in jouw geval: bij de volgende sabotage naar je verantwoordelijke gaan. En dat systematisch doen. Op voorwaarde dat je dat kan bewijzen. En een dictafoon lijkt me ook wel een goed plan.
En verder eens met @vishnusixclix : laat je niet uitlokken tot die slechte adviezen.
Laatst bewerkt:
Ja. Verder best klacht indienen..verwacht geen wonderen, maar zonder klacht ben je slechter af.
Je moet hem niet nog meer problemen geven.
Gewoon een eerder subtiel gesprek, aanhalen dat je ‘t jammer vindt dat de samenwerking niet echt top is etc.
Een subtiele waarschuwing zonder te dreigen.
Fysieke agressie en een tweede kans? Dat is in onze safety critical sector gewoon ontslag vanwege gross misconduct.
Ik vind het echt schrijnend wat @Remake hier moet doorstaan en ik hoop van harte dat je er niet onderdoor gaat. Je merkt hier ook wel dat het gedrag van dat stuk uitschot niet door de Beugel kan, hopelijk steekt dat al een hart onder de riem!
Oldskooler
Well-known member
Vroeg of laat valt die toch door de mand, gewoon volhouden.
Als die iets saboteert, laat de sabotage gewoon aan een baas zien? Zonder meteen te wijzen. Want wie het gedaan heeft, kan toch niet direct bewezen worden.
En dan express zeggen dat dat al zodanig vaak is voorgevallen, overdrijven.
Dan wordt men wel alerter.
Als die iets saboteert, laat de sabotage gewoon aan een baas zien? Zonder meteen te wijzen. Want wie het gedaan heeft, kan toch niet direct bewezen worden.
En dan express zeggen dat dat al zodanig vaak is voorgevallen, overdrijven.
Dan wordt men wel alerter.
Straddle
Well-known member
Enkel als je kan bewijzen dat er fysieke agressie was. Obv een losse bewering gaan ze echt geen ontslag kunnen geven.
Het bedte is denk ik idd een klacht neerleggen (preventie-adviseur/HR/sociale inspectie, …), maar dan moet je idd best bewijzen kunnen aanbrengen. Anders is het toch maar woord tegen woord.
DiffieHM
Well-known member
Ik had in dit geval gewoon per direct klacht ingediend bij de politie, en daarna de werkgever hiervan op de hoogte gebracht. Dit zou dan toch een duidelijk signaal moeten zijn dat je niet pikt wat er gebeurt.
En voor de rest gewoon proberen duidelijk bewijsmateriaal proberen te verzamelen van die "sabotages" (wat dit ook zou mogen in houden). Zeker zelf niet beginnen met gelijkaardig gedrag. Maar eerlijk gezegd, het feit dat uw manager/directie geen echte maatregelen neemt, zou voor mij een serieus alarmsignaal zijn dat er wellicht weinig zal veranderen (tenzij men niet anders kan).
Ik volg de adviezen van verzameling bewijslast, klacht neerleggen bij preventie adviseur en na elke vorm van pestgedrag een melding bij je leidinggevende (als het kan met bewijs/getuige).
Een goede leidinggevende kan en mag dit niet negeren (zelfs al is er geen zwart op wit bewijs). Als er rook is, is er vaak vuur. Elke aanklacht moet je serieus nemen, maar uiteraard niet zomaar blindelings geloven.
Er zijn verschillende methodes, maar ik zou als leidinggevende de pester en jij samen uitnodigen op gesprek en de juiste vragen stellen en duidelijk maken wat niet getolereerd wordt op de werkvloer.
Daarnaast hou ik met al je directe collega's een 121 en pols ik naar hun mening over de relatie tussen de pester en jou alsook het verleden van de pester. Je merkt meteen als ze niet het achterste van hun tong durven tonen. Ook zorg ik ervoor dat ik meer aanwezig ben op de vloer. Ik creëer een situatie waar ik duidelijk laat merken dat ik er niet van gediend ben.
Ik begrijp echter dat je leidinggevende en de directie de situatie niet al te serieus nemen.
Dan blijven er niet zoveel opties over:
Die nieuwe beer van een collega merkt de pesterijen op van de pester en kiest volledig de kant van Remake en gaat heel intimiderend (zonder fysiek uit te halen) voor die pester staan. Het zal zeer snel gedaan zijn. Ik vrees dat enkel dit soort macho gedrag zal binnenkomen bij dit soort mensen..
Een goede leidinggevende kan en mag dit niet negeren (zelfs al is er geen zwart op wit bewijs). Als er rook is, is er vaak vuur. Elke aanklacht moet je serieus nemen, maar uiteraard niet zomaar blindelings geloven.
Er zijn verschillende methodes, maar ik zou als leidinggevende de pester en jij samen uitnodigen op gesprek en de juiste vragen stellen en duidelijk maken wat niet getolereerd wordt op de werkvloer.
Daarnaast hou ik met al je directe collega's een 121 en pols ik naar hun mening over de relatie tussen de pester en jou alsook het verleden van de pester. Je merkt meteen als ze niet het achterste van hun tong durven tonen. Ook zorg ik ervoor dat ik meer aanwezig ben op de vloer. Ik creëer een situatie waar ik duidelijk laat merken dat ik er niet van gediend ben.
Ik begrijp echter dat je leidinggevende en de directie de situatie niet al te serieus nemen.
Dan blijven er niet zoveel opties over:
- Blijven op je tanden bijten en er mentaal onderdoor gaan in de hoop dat de situatie verbetert (hij ziet plots het licht of de directie gaat over tot een sanctie voor de pester) --> No go
- Bewijslast verzamelen en een dossier opbouwen. Officiële klacht neerleggen bij de preventieadviseur en de directie + HR. Ondertussen op je tanden bijten in de hoop dat de situatie verbetert. --> Indien je merkt dat er op korte termijn niets verandert --> No go
- Toegeven en zelf ontslag nemen --> Zeer jammer maar begrijpelijk
Die nieuwe beer van een collega merkt de pesterijen op van de pester en kiest volledig de kant van Remake en gaat heel intimiderend (zonder fysiek uit te halen) voor die pester staan. Het zal zeer snel gedaan zijn. Ik vrees dat enkel dit soort macho gedrag zal binnenkomen bij dit soort mensen..
Spiderman
Banned
Ik snap volkomen hoe je je voelt en leef echt met je mee. Het is niet makkelijk, I know. Heb iets gelijkaardigs meegemaakt bij een vorige werkgever. En ik ken iemand die al jaren kampt met zo’n probleem op het werk. Je bent niet de eerste en zeker niet de laatste. Besef dat je niet alleen bent hierin en dat er veel mensen zijn die je situatie wél begrijpen. Er zijn in het leven nu eenmaal goede en slechte mensen, dat kunnen we niet veranderen. Maar wat we wel kunnen doen is ons focussen op wat we zelf kunnen controleren en op basis daarvan een wending geven aan de situatie. Ik besef al te goed dat je soms teneinde raad kan zijn in zo’n situatie en dat het je eigen welzijn enorm slecht beïnvloedt, ik merk dit ook uit wat je schrijft. Maar als iemand die zoiets vroeger heeft meegemaakt en ook in z’n eigen omgeving heeft gezien, kan ik je misschien de volgende tips geven die voor me hebben gewerkt:
1) Als de directie er niets aan doet, dan bol ik het af door ontslag te nemen. Die persoon die jou al zo lang pest is gewoon een slecht mens en zal het nooit snappen, dus de enige manier om de situatie te keren is als jouw collega’s en directie een oor geven aan het probleem en hem op z’n plaats zetten. Zij moeten hem een waarschuwing geven en afkomen met repercussies. Als dat niet gebeurt, is er geen enkele reden om daar nog te werken. Je spendeert een groot deel van je eenmalige leven op het werk, en het is echt wel een zonde om dit met nutteloze mensen door te brengen. Een goede directie is ook een goede leider. Als ik directeur zou zijn zou ik het welzijn van mijn hardwerkende collega verkiezen boven een dipshit. Zelfs als die dipshit me veel geld opbrengt. Dat is dan een kwestie van waarden en normen, wat voor iedereen anders ligt. Om echt tot de preventieadviseur te moeten gaan en met al die procedures te starten is soms tijdrovend en ik zie er persoonlijk het nut niet van in, zeker in zo’n situatie. Ik vergelijk het met een niet-wederzijdse liefde/crush. Jij toont je interesse, je opent je hart, doet veel moeite, maar de persoon tegenover u hoort je niet of wilt je niet. Dus moet je in dat geval niet forceren en het laten gaan. In dit geval hoort de directie u niet ook al luistert hij naar u. Dus waarom nog forceren om via de preventieadviseur alles in orde te krijgen, om uiteindelijk te blijven werken onder het gezag van de directie die u niet heeft gehoord terwijl jij er nood aan had? En ik snap de mensen die zeggen dat je geen ontslag moet nemen door 1 persoon en dat je moet opkomen voor jezelf. Maar de situatie is klaar en duidelijk, het is geen kwestie van 1 persoon. Het is een mindset op de werkplek. En door ontslag te nemen geef je je niet gewonnen, integendeel zij zullen verliezen. Bovendien zal je ergens anders veel beter verloond worden, geapprecieerd worden, en toffe collega’s hebben. Momenteel lijkt dat ver van uw bed, maar geloof me daarin. Het is niet het einde van de wereld om van job te veranderen. Iedereen doet het.
2) Je grenzen op het werk steeds goed bewaren. Als je merkt dat een persoon een dipshit is, geen goede bedoelingen heeft, of je gewoonweg geen goede indruk achterlaat na een interactie, dan moet je daar niet vriendelijk/tolerant mee zijn. Want als je dat doet gaan dergelijke mensen zich af en toe eens permitteren om met een ‘onschuldig’ grapje af te komen, je kent dat wel. Of ze gaan eens bepaalde (werkgerelateerde) shit in uw richting duwen. Want jij bent de vriendelijke gast die dat toelaat. Is te vergelijken met een ouder die zijn verwend nest niet onder controle kan houden. Je moet dat kind tonen dat er grenzen zijn. Want voordat je het weet groeit dat tot een situatie die je momenteel ervaart. Dus grenzen bewaren en assertief zijn, zeer belangrijk. Ook afstand houden indien mogelijk. En zeker niet opkomen voor zo’n mensen, je moet hen voor de bus gooien en laten rotten (figuurlijk).
3) Cover your ass. Het is erg dat dit nodig is, maar het is wat het is. Soms moet je gewoon je eigen beschermen op de werkvloer. Zoals de anderen hier al hebben vermeld, bewijslast hebben van het werk dat je doet, je interacties met collega’s, enz. zodat je dit in de toekomst kan gebruiken indien nodig.
En als je je afvraagt hoe het met me is na mijn ontslag: best fucking decision ever. Veel hogere verloning nu, toffe collega’s, boeiend werk, en belangrijkst van al: peace of mind. Wat me ooit mentaal kwelde, is er niet meer en ben ik al lang vergeten, is achter de rug nu. Dat heeft me ook wel een bepaalde zelfzekerheid gegeven naar de toekomst toe. Ik heb geen vrees meer om m’n job te verliezen of van werkgever te veranderen, want alles komt wel goed. Het belangrijkste is mijn eigen gezondheid. Had het anders kunnen aflopen? Ja, ik zou opnieuw in een slechte werkomgeving terecht kunnen komen of ergens waar ik niet gelukkig ben, maar het leven is te kort om uit vrees “wat als?” bepaalde zaken uit te stellen. Ik stel mijn grenzen en laat niet met m’n voeten spelen, en als het toch zo ver komt dat het niet werkt, dan vind ik wel een plek waar het wel werkt.
Laatst bewerkt:
Ga naar een dokter en laat u thuis zetten wegens depressie ofzo aangezien ge zegt da je het zo ook geen week meer kan uithouden. Dan zit je toch enkele weken gerust en zullen ze bij hr ook wel zien dat er iets niet klopt bij je dienst en zullen ze misschien wel actie ondernemen want het laatste da ze willen is dat er nog meer uitvallen door die keren en dat ze nieuw volk zouden moeten zoeken.
Mulan
Well-known member
En in realiteit gebeurt dit dan:
A: hey, baas, ik ben 2 weken thuis gezet door de huisarts, het gedrag van Dipshit trek ik echt niet meer, I need a break!
B: oei, da's minder. Heel veel sterkte, A!
B tegen arbeidsgeneesheer: "Hey, A zit thuis met mentale problemen, maak jij eens een (wettelijk verplicht) reïntegratie traject op dat niet haalbaar zal zijn? Want als die om de 5 botten thuis gaat zitten op mijn kosten, dat trekt mijne bruine niet zunne! En dan kunnen we hem medisch ontslaan en kost het ons niets. Thx!"
Wij staan onder toezicht van een buitenlandse regulator en een Europees veiligheidsagentschap. Als er een rapport wordt ingediend van fysieke agressie komt daar een complete audit van en worden de mensen in kwestie sowieso op non-actief gezet tot dat incident geheel is uitgespit. De manier waarop wij werken (altijd in teamverband) zorgt ervoor dat het moeilijk z zijn om zich te beroepen op woord tegen woord, daar er nagenoeg altijd getuigen gaan zijn. Als dat in de privé gebeurd of net voor of na een shift dan wordt het idd wel moeilijker.
@Remake Je geeft aan dat hij privézaken op jou uitwerkt.
Zou het een idee zijn om de rollen om te draaien en net eens een begripvol gesprek met die persoon te hebben? Genre “hey, ik heb gehoord dat het niet goed gaat met Cindy, is alles ok?”.
Ik vermoed dat die persoon van u niet zal verwachten dat je begrip toont na zijn gedrag en dat dat misschien een trigger kan zijn om u minder hard aan te pakken of met rust te laten?
Zou het een idee zijn om de rollen om te draaien en net eens een begripvol gesprek met die persoon te hebben? Genre “hey, ik heb gehoord dat het niet goed gaat met Cindy, is alles ok?”.
Ik vermoed dat die persoon van u niet zal verwachten dat je begrip toont na zijn gedrag en dat dat misschien een trigger kan zijn om u minder hard aan te pakken of met rust te laten?
Straddle
Well-known member
Straddle
Well-known member
Dat laatste klopt toch ook? Je kan moelijk verwachten van je werkgever dat hij hier eindeloos geduld mee heeft terwijl jij thuis zit en op het werk de last zich blijft ophopen.
@Straddle Ja we hadden hier zo iemand die zware rugproblemen had, enfin die persoon kon zogezegd niet meer langdurig op een bureaustoel zitten.
Artsen gingen daar steeds in mee (ik vermoed dat dat toch ook maar een raar wereldje is, die mutualiteiten en zo, maar bon).
Bleek dat die persoon ondertussen wel (ondanks de slechte rug), wel langdurig op het vliegtuig zat (dat was dan geen probleem voor de rug), nu ja, ze zetten ook alles op Facebook, zo stom zijn ze dan.
Re-integratie opgestart en er vriendelijk afscheid van genomen.
Super traject eigenlijk, we hadden last van heel wat profiteurs, maar ondertussen grote kuis gehouden.
Bleek ook dat heel wat langdurig “zieken” met toelating van de arts een bijberoep mochten doen op zelfstandige basis (wat ik al helemaal niet begrijp).
Wat een wereld.
Waarom nog werken in ons land.
Artsen gingen daar steeds in mee (ik vermoed dat dat toch ook maar een raar wereldje is, die mutualiteiten en zo, maar bon).
Bleek dat die persoon ondertussen wel (ondanks de slechte rug), wel langdurig op het vliegtuig zat (dat was dan geen probleem voor de rug), nu ja, ze zetten ook alles op Facebook, zo stom zijn ze dan.
Re-integratie opgestart en er vriendelijk afscheid van genomen.
Super traject eigenlijk, we hadden last van heel wat profiteurs, maar ondertussen grote kuis gehouden.
Bleek ook dat heel wat langdurig “zieken” met toelating van de arts een bijberoep mochten doen op zelfstandige basis (wat ik al helemaal niet begrijp).
Wat een wereld.
Waarom nog werken in ons land.
Vergelijkbare onderwerpen
