Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

We kunnen een deel van onze vestiging verhuren aan een multinational. (beursgenoteerd, wil tekenen voor 9 jaar)
Passieve inkomsten a volonte dus, (echt een gouden deal)
We doen daar een kleine meeting over met de directie/familiebedrijf. (5 personen)

Een hoop gedoe terwijl ik mijn uitleg nog aan het geven ben , "jamaar waar gaan wij dan onze vuilbakken zetten".
"Hier komt wel meer binnen dan die XXXk inkomsten."
"Die gaan ons concurreren, terwijl wij als absurd voorbeeld bijv benzine verkopen en de mogelijke huurder water" "ahja da's ook een vloeistof da's ne concurrent"


Ik had echt het ene facepalm moment na het andere, Het concept passieve inkomsten sloeg niet aan.


Er is nu besloten dat de zaakvoerder/vader zelf hun niet meer betrekt bij iets commercieel/financieel. :laugh:
Heb ook voor de zoveelste keer subtiel verteld, dat indien hij morgen doodvalt of zich terug trekt ik wel verder moet met die 3 andere...

Fantastische argumenten ook... Niet te begrijpen dat een directie op zo'n manier naar extra inkomsten kijkt, nog minder als het een familiebedrijf is en de opbrengst rechtstreeks voor hen is.
 
Bon, wat zouden jullie doen?
Ik werk nu ongeveer een jaar bij een firma waar ik me altijd erg heb geamuseerd en in korte tijd opgeklommen ben in funtie. Vanaf dag 1 was duidelijk dat 1 collega mij niet moest hebben. Dit is mondjesmaat verergerd tot waar we nu zijn: serieuze pesterijen. Ik ben er mee naar de directie geweest en zij waren imo zeer misnoegd over de situatie en stonden volledig aan mijn kant. De algemene chef echter, die gaf het advies "doe anders eens wat sympathiek". Ik ben al een jaar sympathiek, heb nog nooit iets misdaan of fout gezegd. Ik heb die bepaalde persoon zelfs al verschillende keren gesteund bij bepaalde situaties. Nu blijk ik het mikpunt te zijn van al zijn privé-frustraties die hij op het werk moet uitwerken.
Voor mij is dit geen leefbare situatie meer. Ik zou nog liever zonder uitkering of inkomen thuis zitten dan dit nog een week te moeten verdragen.
Maar wat zijn nu mijn wettelijke opties eigenlijk? Ik zou maandag sowieso een officiële klacht indienen tegen die collega, maar wat gaat dat uiteindelijk uithalen? Mij lijkt eigenlijk niets meer mogelijk buiten ontslag nemen en me gewonnen geven.
 
Na een lange week van opleiding geven (wat ik wel graag doe) verleden vrijdag nog eens een dag zonder didactische verplichtingen. De avond voordien dus rustig in de zetel want geen voorbereiding en lesplan nodig. Rustig op het gemak naar het werk, beetje keuvelen met de collega's, en dan wachten op mijn dienstpartner voor die dag. Hij komt aan, toffe kerel die ik reeds ken van onze vestiging in Roemenië, we zeveren wat en net als ik op mijn gemak mijn keuze maak aan het koffiemachine

Ja dus Avi ik heb vandaag x en y voorbereid en zou je mij misschien nog procedure a en technieken b en c kunnen superviseren want ik moet dat toch echt onder de knie hebben voor dit deel van het opleidingstraject had ik begrepen.

fuck.
 
Bon, wat zouden jullie doen?
Ik werk nu ongeveer een jaar bij een firma waar ik me altijd erg heb geamuseerd en in korte tijd opgeklommen ben in funtie. Vanaf dag 1 was duidelijk dat 1 collega mij niet moest hebben. Dit is mondjesmaat verergerd tot waar we nu zijn: serieuze pesterijen. Ik ben er mee naar de directie geweest en zij waren imo zeer misnoegd over de situatie en stonden volledig aan mijn kant. De algemene chef echter, die gaf het advies "doe anders eens wat sympathiek". Ik ben al een jaar sympathiek, heb nog nooit iets misdaan of fout gezegd. Ik heb die bepaalde persoon zelfs al verschillende keren gesteund bij bepaalde situaties. Nu blijk ik het mikpunt te zijn van al zijn privé-frustraties die hij op het werk moet uitwerken.
Voor mij is dit geen leefbare situatie meer. Ik zou nog liever zonder uitkering of inkomen thuis zitten dan dit nog een week te moeten verdragen.
Maar wat zijn nu mijn wettelijke opties eigenlijk? Ik zou maandag sowieso een officiële klacht indienen tegen die collega, maar wat gaat dat uiteindelijk uithalen? Mij lijkt eigenlijk niets meer mogelijk buiten ontslag nemen en me gewonnen geven.
Moest ik u zijn doe ik gewoon alsof die lucht is. Zo lang die u kan raken zullen pesterijen niet stoppen. Als die ziet dat wat hij ook zegt of doet u niet meer raakt heeft die gewoon verloren.
 
Bon, wat zouden jullie doen?
Ik werk nu ongeveer een jaar bij een firma waar ik me altijd erg heb geamuseerd en in korte tijd opgeklommen ben in funtie. Vanaf dag 1 was duidelijk dat 1 collega mij niet moest hebben. Dit is mondjesmaat verergerd tot waar we nu zijn: serieuze pesterijen. Ik ben er mee naar de directie geweest en zij waren imo zeer misnoegd over de situatie en stonden volledig aan mijn kant. De algemene chef echter, die gaf het advies "doe anders eens wat sympathiek". Ik ben al een jaar sympathiek, heb nog nooit iets misdaan of fout gezegd. Ik heb die bepaalde persoon zelfs al verschillende keren gesteund bij bepaalde situaties. Nu blijk ik het mikpunt te zijn van al zijn privé-frustraties die hij op het werk moet uitwerken.
Voor mij is dit geen leefbare situatie meer. Ik zou nog liever zonder uitkering of inkomen thuis zitten dan dit nog een week te moeten verdragen.
Maar wat zijn nu mijn wettelijke opties eigenlijk? Ik zou maandag sowieso een officiële klacht indienen tegen die collega, maar wat gaat dat uiteindelijk uithalen? Mij lijkt eigenlijk niets meer mogelijk buiten ontslag nemen en me gewonnen geven.
Hem eens op zijn plaats zetten?
 
Moest ik u zijn doe ik gewoon alsof die lucht is. Zo lang die u kan raken zullen pesterijen niet stoppen. Als die ziet dat wat hij ook zegt of doet u niet meer raakt heeft die gewoon verloren.
Dat doe ik ondertussen al 3 maand. Hij verlegt dan telkens zijn pesterijen zodat ik niet anders kan dan reageren: mijn werk saboteren, mij al 1x fysiek aangevallen, collega's tegen me opzetten, ...

De enige uitweg die ik momenteel zie is hem serieus op zijn muil kloppen, maar dan ben ik uiteindelijk toch weer het slachtoffer. Ik weet in deze echt niet meer wat te doen. Mijn ontslag geven lijkt me de enige oplossing, maar tegelijkertijd wint de pester. Hij heeft dit in het verleden blijkbaar ook al gedaan met mijn voorganger en ik wens mijn opvolger dit niet toe, want het weegt op je. Nooit gedacht dat ik als 35-jarige mens met een goed leven zoiets zou moeten meemaken. Maar nu snap ik echt mensen die gepest zijn geweest, dit is ondraaglijk.
 
Na een lange week van opleiding geven (wat ik wel graag doe) verleden vrijdag nog eens een dag zonder didactische verplichtingen. De avond voordien dus rustig in de zetel want geen voorbereiding en lesplan nodig. Rustig op het gemak naar het werk, beetje keuvelen met de collega's, en dan wachten op mijn dienstpartner voor die dag. Hij komt aan, toffe kerel die ik reeds ken van onze vestiging in Roemenië, we zeveren wat en net als ik op mijn gemak mijn keuze maak aan het koffiemachine

Ja dus Avi ik heb vandaag x en y voorbereid en zou je mij misschien nog procedure a en technieken b en c kunnen superviseren want ik moet dat toch echt onder de knie hebben voor dit deel van het opleidingstraject had ik begrepen.

fuck.
Mijn antwoord:

Geen probleem, wij prikken hiervoor een gezamenlijke datum. Want oei oei, druk druk druk zunne.

Den René
 
En die is nog niet ontslagen?

Wie kent hij/zij?
Vraag ik me ook telkens weer af.
Ik heb bij de directie het diepste van mezelf getoond, waarvoor ik me nu schaam (maar zij dat niet zo zien, dat weet ik), maar hij wordt toch telkens beschermd door de "oplossingen". Ik weet het niet meer.
 
Leuke leiding daar op het werk als iemand uw werk kan saboteren en u fysiek kan aanvallen zonder ontslag
Hij is zo subtiel dat de directie het niet merkt hoor. De "fouten" die ik maak door hem, liggen aan mij. Maar zoals gezegd, ik ben beschaamd voor hoe ik het laatste gesprek heb gehad met de directie, zo diep ben ik gegaan. En dat zou niet mogen.
 
Dat doe ik ondertussen al 3 maand. Hij verlegt dan telkens zijn pesterijen zodat ik niet anders kan dan reageren: mijn werk saboteren, mij al 1x fysiek aangevallen, collega's tegen me opzetten, ...

De enige uitweg die ik momenteel zie is hem serieus op zijn muil kloppen, maar dan ben ik uiteindelijk toch weer het slachtoffer. Ik weet in deze echt niet meer wat te doen. Mijn ontslag geven lijkt me de enige oplossing, maar tegelijkertijd wint de pester. Hij heeft dit in het verleden blijkbaar ook al gedaan met mijn voorganger en ik wens mijn opvolger dit niet toe, want het weegt op je. Nooit gedacht dat ik als 35-jarige mens met een goed leven zoiets zou moeten meemaken. Maar nu snap ik echt mensen die gepest zijn geweest, dit is ondraaglijk.
En heb je bewijzen van die sabotage en van die fysieke agressie. Want dan kan je bij je werkgever dit aangeven en zijn ze bij wet verplicht om hier tegen op te treden. Imo vind ik het ridicuul dat je een job die je graag doet zou opgeven omdat daar een of ander paljas zit. Gebruik zeker geen geweld tegen die kerel, gewoon terug negeren en als die dan fysiek geweld gebruikt zou ik daar toch serieus tegen optreden, eventueel met een officiële klacht bij de politie.
 
En heb je bewijzen van die sabotage en van die fysieke agressie. Want dan kan je bij je werkgever dit aangeven en zijn ze bij wet verplicht om hier tegen op te treden. Imo vind ik het ridicuul dat je een job die je graag doet zou opgeven omdat daar een of ander paljas zit. Gebruik zeker geen geweld tegen die kerel, gewoon terug negeren en als die dan fysiek geweld gebruikt zou ik daar toch serieus tegen optreden, eventueel met een officiële klacht bij de politie.
Bewijs is lastig natuurlijk, hij is er al 2x op aangesproken (verbale agressie), de fysieke agressie is gezien door een collega die te bang is om tegen hem te spreken, dus ik vrees van niet.
De sabotage is tot nu toe niet gemerkt omdat ik het altijd heb kunnen oplossen, uit het idee dat ik anders de slechte zou zijn. Eigenlijk had ik het moeten laten fout lopen.
 
Terug
Bovenaan