Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Waar is de overheid toch mee bezig? Je beschrijft precies een situatie op de speelplaats in de lagere school.
Ik zou toch nooit in zo'n onprofessionele omgeving willen werken.
Daar is niets onprofessioneels aan. Of ga je mij zeggen dat er in "de privé" geen meetings worden gehouden over hoe een project zal worden aangebracht bij een bepaalde stakeholder en wat daarbij beter wel en niet wordt benadrukt? Het gaat ook niet altijd om het verwerven van macht en middelen zoals Pan hier dramatisch laat uitschijnen, maar eerder om het juist kaderen van verwachtingen (bv t.o.v. een nieuw kabinet dat niet even vertrouwd is met de complexiteit van de materie als de administratie zelf), ervoor te zorgen dat je niet als een naiëf kieken een takenpakket in de maag krijgt gesplitst dat je vervolgens niet kan waarmaken wegens gebrek aan tijd, middelen, expertise, of omgekeerd: ervoor zorgen dat bepaalde zaken wél binnen je bevoegdheid blijven omdat je weet dat je het best geplaatst bent voor de opdracht, omdat een versplintering van bepaalde taken niet efficiënt is enz.
 
Zoals sommigen misschien wel weten wil ik binnenkort 4/5 gaan werken omwille van de thuissituatie. Namelijk, omdat ik momenteel elk uur billable moet werken, zorgt dit er momenteel voor dat elk moment van verminderde concentratie wegens slaaptekort, afleiding door private zaken, vervroegd ons kindje afhalen van de crèche, ... moet gecompenseerd worden door 's avonds of in het weekend te overwerken om mijn KPI's te halen.

Tegelijkertijd hoor ik allerlei verhalen rondom mij (en hier op het forum) van mensen die te weinig werk hebben, zich vervelen op het werk, ... zonder dat ze hun uren moeten registreren. M.a.w. er is geen enkel gevolg wanneer je eens met mindere concentratie op het werk zit, even afgeleid bent door private zaken, of eens wat vroeger moet vertrekken. En dan heb ik het niet alleen over ambtenaren (bij wie het vaak wel heel extreem is) maar ook over mensen die in de privé werken en gelijkaardige lonen krijgen als ik. Dat is een ergernis.

Dus in dat opzicht voelt het dan weer heel erg onnozel om 20% van mijn loon in te leveren. Dus dat is een ergernis.
Maar om het om te draaien in een opportuniteit: dan kan ik evengoed een job zoeken bij een bedrijf of in een sector waar het allemaal niet zo nauw steekt en fulltime blijven werken, toch? Is er een mate van voorspelbaarheid voor dergelijke jobs?
Ik denk dat probleem vooral sectorgerelateerd is. Ik dacht dat je ingenieur was in de bouwkundige sector, maar mijns inziens niet de meest aantrekkelijkste sector.
Uit mijn eigen anekdotische ervaring (broer en vrienden die ingenieurs zijn in bouwkunde) kan ik alvast vertellen dat die veel te weinig verdienen voor hetgeen ze doen en veel te veel zever ondergaan.
 
Zoals sommigen misschien wel weten wil ik binnenkort 4/5 gaan werken omwille van de thuissituatie. Namelijk, omdat ik momenteel elk uur billable moet werken, zorgt dit er momenteel voor dat elk moment van verminderde concentratie wegens slaaptekort, afleiding door private zaken, vervroegd ons kindje afhalen van de crèche, ... moet gecompenseerd worden door 's avonds of in het weekend te overwerken om mijn KPI's te halen.

Tegelijkertijd hoor ik allerlei verhalen rondom mij (en hier op het forum) van mensen die te weinig werk hebben, zich vervelen op het werk, ... zonder dat ze hun uren moeten registreren. M.a.w. er is geen enkel gevolg wanneer je eens met mindere concentratie op het werk zit, even afgeleid bent door private zaken, of eens wat vroeger moet vertrekken. En dan heb ik het niet alleen over ambtenaren (bij wie het vaak wel heel extreem is) maar ook over mensen die in de privé werken en gelijkaardige lonen krijgen als ik. Dat is een ergernis.

Dus in dat opzicht voelt het dan weer heel erg onnozel om 20% van mijn loon in te leveren. Dus dat is een ergernis.
Maar om het om te draaien in een opportuniteit: dan kan ik evengoed een job zoeken bij een bedrijf of in een sector waar het allemaal niet zo nauw steekt en fulltime blijven werken, toch? Is er een mate van voorspelbaarheid voor dergelijke jobs?
Ik heb de indruk dat je vooral door eigen persoonlijkheidstrekken het uzelf onterecht moeilijk maakt. Ik ben ook zo geweest, ik heb ook zo over mij laten lopen met alle gevolgen van dien (ook brandend maagzuur die continu leidde tot angina's omdat het mijn keel dermate geïrriteerd werd, migraine, niet de aangenaamste persoon thuis etc).
Het voorbeeld waar ik zelf nog steeds razend van word: ik was 1 van de vroege vogels op kantoor om de files voor te zijn, ik ontbeet bewust niet thuis want 15 min thuis ontbijten vertaalde zich in 30 min extra in de wagen aanschuiven. Ik was daardoor een uur voor de anderen op kantoor, ik naam mijn voorgemaakt ontbijt voor mijn pc en nam alvast mijn mails door. Tegen dat de rest arriveerde was mijn mailbox uitgekuist en kon ik alvast aan het 'echte werk' beginnen. Ik had geen 9 to 5 en zat meer na 5 nog op kantoor dan thuis (onbetaald, soms zelf dagen tot middernacht). Ik had van director de opmerking gekregen dat we geen kantine waren en ik thuis moest ontbijten en daar maar vroeger voor moest opstaan. Ik frustreerde mij dood in die opmerking, wetende dat de rest veel later arriveerden om gelijk of zelf voor mij naar huis te vertrekken. Ik ben uit pure colère mijn wagen dan 's morgens voor zijn kantoor beginnen parkeren en nam mijn ontbijt in de wagen. Soms zou ik een vlieg willen zijn om te gaan kijken hoe die vandaag omgaat met de flexibiliteit van homeworking, dien mens is zo'n controlefreak dat die gegarandeerd zichzelf opvreet aan de vrijheid die zijn medewerkers vandaag hebben. Meeste ex-collega's zitten er vandaag ook al lang niet meer, heb er geen zicht op :p. Het laatste jaar dat ik er zat zijn daar wel op een team van 24, 3 mensen in burn-out gevallen :).

Als je in zo'n omgeving wil overleven ga je nonchalanter moeten zijn en het durven loslaten. Als je dat niet kan, zoek loopbaanbegeleiding en een job die wel bij u past. Ik heb via de VDAB loonbaancheques indertijd ook loopbaanbegeleiding gedaan, daar kwam steevast uit dat mijn werkomgeving op elk mogelijk vlak met mijn basiswaarden botste. Ik heb voor mezelf een werkomgeving gecreëerd die werkt. En dat is nog altijd met de nodige valkuilen, je hebt uw persoonlijkheid en die verander je niet van vandaag op morgen (vb ik moet er echt op letten dat ik niet te zorgzaam tegenover collega's word en teveel zaken die 100% hun verantwoordelijkheid zijn naar mij toetrek, ik moet durven afblokken en mijn hulp beperken tot het strikt noodzakelijke/begeleiding).
Je moet durven uw werkomgeving loslaten en soms is dat misschien een stap terugnemen en uzelf tevreden stellen met een lagere verloning. Maar gegarandeerd gaat die stap op termijn zich vertalen in een betere verloning. Want zoals je nu bezig bent, steef je recht op een burn-out af en daar is niemand bij gebaat.
 
Als consultant in de life science, zit ik heel vaak bij de klant en moet ik uiteraard wel hard werken. Maar momentjes van concentratieverlies, hier en daar een privé dingetje, wat later starten of vroeger vertrekken is tot op heden nog nooit een probleem geweest.
Ik heb steeds kunnen werken met flexibiliteit langs 2 kanten.

Dat is enerzijds een deel geluk (in het juiste bedrijf, baas en team terechtkomen) en uiteraard iets dat je zelf afdwingt door er te staan op de belangrijke momenten en uiteraard te presteren. Ik haal steeds mijn deadlines en ik word niet gezien als profiteur of iemand die er "de kantjes van afloopt". En dat is bij mijn collega's net hetzelfde.

Het is geven en nemen en zeker niet overdrijven in het nemen. Geven: ik werk soms eens van 9h-22h, maar dan werk ik vrijdagnamiddag niet (zolang ik daar niemand mee impacteer). Allemaal in onderling overleg met mijn leidinggevende. Ik werk sporadisch eens op een zaterdag of zondag (aan 150/200%) en dit soort dingen worden geapprecieerd.

Dat is voor mij heel belangrijk en dat betaalt zich echt wel terug. Mijn productiviteit zou dalen moest ik in de pas moeten lopen, badgen om 8h30h 's morgens en 's avonds om 17h. En erop gewezen worden dat ik een half uur te weinig heb gewerkt of niet "billable" was. In zo'n toxische omgeving wil ik niet werken. Ik wil echt wel meer doen dan gevraagd of de 40h/week, 8h/dag overstijgen indien nodig --> maar telkens op eigen initiatief en niet opgelegd van bovenaf. Dat werkt averechts bij mij.

Couldn't agree more. Van die schoolse omstandigheden... Ik ben zelf niet vies van flexibiliteit maar de dag dat ze mij op die kinderachtige manieren in 't gareel proberen te houden zal mijn gedrag op 't werk toch ook veranderen. Dan is het gedaan met flexibel zijn. Dat werkt zoals je zegt in twee richtingen.
 
Dat is voor mij heel belangrijk en dat betaalt zich echt wel terug. Mijn productiviteit zou dalen moest ik in de pas moeten lopen, badgen om 8h30h 's morgens en 's avonds om 17h. En erop gewezen worden dat ik een half uur te weinig heb gewerkt of niet "billable" was. In zo'n toxische omgeving wil ik niet werken. Ik wil echt wel meer doen dan gevraagd of de 40h/week, 8h/dag overstijgen indien nodig --> maar telkens op eigen initiatief en niet opgelegd van bovenaf. Dat werkt averechts bij mij.

Toxisch voor jou, een droomomgeving voor anderen.

Ik heb zowel met zo'n tikklok systeem gewerkt als zonder tikklok en beide hebben hun voor en nadelen.

Bij het tikklok bedrijf was het belangrijkste dat de uren geklopt werden.

Resultaat: Tetteruurtjes, koffieuurtjes, dakterrasuurtjes, leesuurtjes, plantenverpotuurtjes.

Eenmaal uitgetikt, was het ook 100% gedaan met het werk, nooit overuren, nooit weekendwerk, heeeerlijk
 
Toxisch voor jou, een droomomgeving voor anderen.

Ik heb zowel met zo'n tikklok systeem gewerkt als zonder tikklok en beide hebben hun voor en nadelen.

Bij het tikklok bedrijf was het belangrijkste dat de uren geklopt werden.

Wacht, dus daar was een in/uit-prikklok maar geen verplichting om timesheets met het effectief gepresteerde werk bij te houden...?
 
Ik heb de indruk dat je vooral door eigen persoonlijkheidstrekken het uzelf onterecht moeilijk maakt. Ik ben ook zo geweest, ik heb ook zo over mij laten lopen met alle gevolgen van dien (ook brandend maagzuur die continu leidde tot angina's omdat het mijn keel dermate geïrriteerd werd, migraine, niet de aangenaamste persoon thuis etc).
Het voorbeeld waar ik zelf nog steeds razend van word: ik was 1 van de vroege vogels op kantoor om de files voor te zijn, ik ontbeet bewust niet thuis want 15 min thuis ontbijten vertaalde zich in 30 min extra in de wagen aanschuiven. Ik was daardoor een uur voor de anderen op kantoor, ik naam mijn voorgemaakt ontbijt voor mijn pc en nam alvast mijn mails door. Tegen dat de rest arriveerde was mijn mailbox uitgekuist en kon ik alvast aan het 'echte werk' beginnen. Ik had geen 9 to 5 en zat meer na 5 nog op kantoor dan thuis (onbetaald, soms zelf dagen tot middernacht). Ik had van director de opmerking gekregen dat we geen kantine waren en ik thuis moest ontbijten en daar maar vroeger voor moest opstaan. Ik frustreerde mij dood in die opmerking, wetende dat de rest veel later arriveerden om gelijk of zelf voor mij naar huis te vertrekken. Ik ben uit pure colère mijn wagen dan 's morgens voor zijn kantoor beginnen parkeren en nam mijn ontbijt in de wagen. Soms zou ik een vlieg willen zijn om te gaan kijken hoe die vandaag omgaat met de flexibiliteit van homeworking, dien mens is zo'n controlefreak dat die gegarandeerd zichzelf opvreet aan de vrijheid die zijn medewerkers vandaag hebben. Meeste ex-collega's zitten er vandaag ook al lang niet meer, heb er geen zicht op :p. Het laatste jaar dat ik er zat zijn daar wel op een team van 24, 3 mensen in burn-out gevallen :).

Als je in zo'n omgeving wil overleven ga je nonchalanter moeten zijn en het durven loslaten. Als je dat niet kan, zoek loopbaanbegeleiding en een job die wel bij u past. Ik heb via de VDAB loonbaancheques indertijd ook loopbaanbegeleiding gedaan, daar kwam steevast uit dat mijn werkomgeving op elk mogelijk vlak met mijn basiswaarden botste. Ik heb voor mezelf een werkomgeving gecreëerd die werkt. En dat is nog altijd met de nodige valkuilen, je hebt uw persoonlijkheid en die verander je niet van vandaag op morgen (vb ik moet er echt op letten dat ik niet te zorgzaam tegenover collega's word en teveel zaken die 100% hun verantwoordelijkheid zijn naar mij toetrek, ik moet durven afblokken en mijn hulp beperken tot het strikt noodzakelijke/begeleiding).
Je moet durven uw werkomgeving loslaten en soms is dat misschien een stap terugnemen en uzelf tevreden stellen met een lagere verloning. Maar gegarandeerd gaat die stap op termijn zich vertalen in een betere verloning. Want zoals je nu bezig bent, steef je recht op een burn-out af en daar is niemand bij gebaat.
Hier kan ik weliswaar 1 ding op zeggen ... ik heb nog bedrijven geweten waar het 'niet toegelaten' was om aan den buro te eten.
Maar over 't algemeen was er dan wel een kantine/keuken/eetzaal ter beschikking.

't Lijkt mij dat moest je u gewoon met uwe laptop in de kantine gezet hebben dat die mens geen recht van klagen had.
'k Heb gelijk nog nooit geweten dat je verboden was om de kantine/keuken/eetzaal te betreden voor een bepaald uur wete.
 
Veel zin om me volgende week gewoon ziek te melden en te zien wanneer ik terug ga. Ook stilaan aan het uitkijken voor iets ander intern of zelfs extern.
Zit al een tijdje op mij en deze week dan een gesprek gehad met mijn +1 voor wat verduidelijkingen en hij moest precies eens ventileren

Tijdje terug ben ik een weekje uitgeweest (zoals zovele) met corona en heb ik dit laten weten via mail (hij was 's morgens nog niet bereikbaar via telefoon)
Ik heb een mail terug gekregen die 3/4e over werk ging, eerst taken die zouden worden gewisseld met collega's ipv overgenomen dus sinds ik terug ben heb ik het gewoon dubbel zo druk. Dan een zinnetje uitleg over moest ik hoogrisico-contacten hebben gehad op het werk en wat IK dan moest doen.
Om af te sluiten met "Hopelijk ben je snel terug beter"

Pietlullig, maar het stoorde me zo hard dat het niet gewoon "Veel beterschap" kon zijn, en misschien bedoelde hij het niet fout of kan je het zelfs positief opvatten, mij kwam het gewoon over van "Het is te hopen dat je snel terug bent"

Deze week dan op kantoor moet hij zijn "beklag" eens doen over bepaalde ergernissen die hij opvangt en vertel ik hem wat ik daarover opvang en volgens mij gaande is (zonder iemand voor de trein te gooien of namen te noemen)
Hij: "1 taak die iemand niet uitvoert ga je snel zien en op reageren, die 9 andere die men goed uitvoert vind men normaal" -> Euhm ja daar betalen ze ons ook voor dacht ik ?
Komt hij met excuses dat hij ook ergernissen heeft, maar hij besteed zijn uren liever aan inhoudelijk werk dan aan personen op het matje roepen of onder hun voeten geven, maar als er ergernissen waren, ging het eens een keer zeggen. (Heel waarschijnlijk op de volgende vergadering voor de hele groep ipv die personen apart te roepen maar soit.)
MAAR ik moest zeker niet de indruk hebben dat je zomaar met alles kan wegkomen en het hem niet interesseert wie wat doet
EN "je hebt er altijd die het zich harder aantrekken en hun job serieus nemen dan andere"

Ik reageer daarop dat ik het daar heel moeilijk mee heb want op het eind van de maand staat het loon ook mooi op de rekening bij hun, krijgen zij dezelfde beoordelingen en komen ze met vanalles weg terwijl andere wel nog hun best doen
Zijn reactie: "Ik ben hier ook maar werknemer. Als er problemen zijn of vragen staan ze bij mij. Als er beoordelingen worden gegeven, dreigen ze dat er nog x aantal mensen boven mij staan en ben ik gebonden want hogerop maakt veel nieuwe regels over flexibel werken zonder enige nuance" Indien het wel zijn zaak zou zijn waren er al wel enkele C4's uitgedeeld zei hij dan.

Dan denk ik, daar krijgt gij ook gewoon een royaal loon voor hé vriend. Maar als het hem niet interesseert dat 30% er als een toerist bijloopt en in praktijk maar halftime werk. Waarom zou ik nog zo gek zijn om het mij allemaal aan te trekken en mijn uren of zelfs iets meer te doen.
Zo verziek je dus de hele boel, maar hij mag zijn plan trekken ermee op deze manier

Edit: Net nog een collega via chat "Ik ben namiddag niet beschikbaar, ik ga het huis poetsen dan kan ik mijn weekend spenderen aan leuke dingen"
 
Toxisch voor jou, een droomomgeving voor anderen.

Ik heb zowel met zo'n tikklok systeem gewerkt als zonder tikklok en beide hebben hun voor en nadelen.

Bij het tikklok bedrijf was het belangrijkste dat de uren geklopt werden.

Resultaat: Tetteruurtjes, koffieuurtjes, dakterrasuurtjes, leesuurtjes, plantenverpotuurtjes.

Eenmaal uitgetikt, was het ook 100% gedaan met het werk, nooit overuren, nooit weekendwerk, heeeerlijk
Ik heb ik beide gewerkt en nooit zou ik nog terug willen naar die schoolmentaliteit met het belletje die gaat en dat je dan aan je bureau moet zitten tot het belletje terug gaat en je dan pauze hebt of het einde van de dag er is.

Wij hebben geen prikklok, glijdende uren en max 8u te presteren per dag tenzij de dienst iets anders vereist (bvb permanentie, dringende seiningen,..) maar dat weet je ruim vooraf.

Zalig systeem is dat. Smorgens geen stress als er een treuzelaar voor je rijdt, heb je een afspraak, dan kun je stoppen als je wil. Die vrijheid zou ik nooit meer kwijt willen.
 
Ik heb zo 1 project gedaan waar iedereen moest klokken. 1 min te laat en je was een kwartier kwijt. En te vroeg telde niet. Daarnaast was je elke dag ook een uur kwijt met tijdsadministratie. Elke minuut moest vastgelegd zijn.
 
Hier kan ik weliswaar 1 ding op zeggen ... ik heb nog bedrijven geweten waar het 'niet toegelaten' was om aan den buro te eten.
Maar over 't algemeen was er dan wel een kantine/keuken/eetzaal ter beschikking.

't Lijkt mij dat moest je u gewoon met uwe laptop in de kantine gezet hebben dat die mens geen recht van klagen had.
'k Heb gelijk nog nooit geweten dat je verboden was om de kantine/keuken/eetzaal te betreden voor een bepaald uur wete.
Ja dacht ook eerst dat dat zijn probleem was. Maar er waren nog collega's die geregeld de middagpauze achter hun pc benutte en aan hun bureau hun lunch opaten, daar kwam geen commentaar op. Hij heeft zelf ooit op een jubileum van een oudere collega in zijn speech benadrukt dat ze nooit middagpauze nam en ijverig haar boterhammen achter haar laptop opat :p.

Zijn punt was gewoon: als je toekomt op het werk begin je onmiddellijk te werken, ontbijt is voor thuis. Had ik vroeger gestopt kon ik hem daarin volgen, maar dat was absoluut niet het geval.

Micromanagement...
 
Ik heb zo 1 project gedaan waar iedereen moest klokken. 1 min te laat en je was een kwartier kwijt. En te vroeg telde niet. Daarnaast was je elke dag ook een uur kwijt met tijdsadministratie. Elke minuut moest vastgelegd zijn.
Dat is in veel fabrieken een standaardsysteem.
 
Zoals sommigen misschien wel weten wil ik binnenkort 4/5 gaan werken omwille van de thuissituatie. Namelijk, omdat ik momenteel elk uur billable moet werken, zorgt dit er momenteel voor dat elk moment van verminderde concentratie wegens slaaptekort, afleiding door private zaken, vervroegd ons kindje afhalen van de crèche, ... moet gecompenseerd worden door 's avonds of in het weekend te overwerken om mijn KPI's te halen.

Tegelijkertijd hoor ik allerlei verhalen rondom mij (en hier op het forum) van mensen die te weinig werk hebben, zich vervelen op het werk, ... zonder dat ze hun uren moeten registreren. M.a.w. er is geen enkel gevolg wanneer je eens met mindere concentratie op het werk zit, even afgeleid bent door private zaken, of eens wat vroeger moet vertrekken. En dan heb ik het niet alleen over ambtenaren (bij wie het vaak wel heel extreem is) maar ook over mensen die in de privé werken en gelijkaardige lonen krijgen als ik. Dat is een ergernis.

Dus in dat opzicht voelt het dan weer heel erg onnozel om 20% van mijn loon in te leveren. Dus dat is een ergernis.
Maar om het om te draaien in een opportuniteit: dan kan ik evengoed een job zoeken bij een bedrijf of in een sector waar het allemaal niet zo nauw steekt en fulltime blijven werken, toch? Is er een mate van voorspelbaarheid voor dergelijke jobs?
Ik denk van niet.

Ik werk als system engineer voor een Belgische retailketen met vestigingen in verschillende landen. De ene moment is het echt vol aan de bak gaan en weinig tijd voor afleiding en de andere moment staat de boog een pak minder gespannen. Werk is er sowieso genoeg maar dan zijn onze deadlines minder scherp.

Zo zijn we onlangs van datacenter verhuisd en hebben we ons core netwerk aangepast: dat vereiste de nodige voorbereiding en nazorg. Dus die dagen/weken weinig tijd voor andere zaken. Maar bv. tijdens de solden of andere topperiodes mogen we geen changes doen en kan je wel gemakkelijk eens de was ophangen terwijl je van thuis uit werkt.
 
Ja dacht ook eerst dat dat zijn probleem was. Maar er waren nog collega's die geregeld de middagpauze achter hun pc benutte en aan hun bureau hun lunch opaten, daar kwam geen commentaar op. Hij heeft zelf ooit op een jubileum van een oudere collega in zijn speech benadrukt dat ze nooit middagpauze nam en ijverig haar boterhammen achter haar laptop opat :p.

Zijn punt was gewoon: als je toekomt op het werk begin je onmiddellijk te werken, ontbijt is voor thuis. Had ik vroeger gestopt kon ik hem daarin volgen, maar dat was absoluut niet het geval.

Micromanagement...
Ik heb ook zo'n chef gehad. Die bleek toen ik daar wat op doorvroeg eigenlijk gewoon een probleem te hebben met mensen die op andere momenten dan tussen 12 en 13u aten op hun werk. Lastig wanneer zo iemand baas is van een dienst waar ze in ploegen werken....
 
Terug
Bovenaan