Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Goh, zo een klein potje? Maar das eigenlijk mijn probleem niet. Zeg gewoon tegen die gast als hij toekomt dat het weg moet. Allez ja, zo verzuurt de sfeer enkel, want die is nu ook ambetant daarover natuurlijk.
Bij ons willen ze nu ineens clean-desk principe gaan invoeren. Dus dan kunt ge letterlijk niets persoonlijks meer hebben op uwen buro. Ge hebt zelfs genen 'uw' buro meer.
'k Ben er momenteel wel al vrijwel 2j niet meer geweest, maar zo ga ik nooit meer willen terug gaan.

I know I know, it's a thing ... 't gebeurd meer & meer bij bedrijven want men kan evt. plaats & geld besparen. Maar zo echt niets persoonlijks meer kunnen hebben op kantoor is écht iets dat mij tegen steekt.

Al was het maar ... een peperplantje. 😋
 
Bij ons willen ze nu ineens clean-desk principe gaan invoeren. Dus dan kunt ge letterlijk niets persoonlijks meer hebben op uwen buro. Ge hebt zelfs genen 'uw' buro meer.
'k Ben er momenteel wel al vrijwel 2j niet meer geweest, maar zo ga ik nooit meer willen terug gaan.

I know I know, it's a thing ... 't gebeurd meer & meer bij bedrijven want men kan evt. plaats & geld besparen. Maar zo echt niets persoonlijks meer kunnen hebben op kantoor is écht iets dat mij tegen steekt.

Al was het maar ... een peperplantje. 😋
Bij ons is dat ook ingevoerd en ik ben het snel gewoon geraakt eigenlijk. Zeker in de combo met thuiswerk stoort het mij niet echt.
 
Een beetje een combinatie van een ergernis (door imo vermijdbare situatie die is gecreerd), maar toch nog grappig tegelijkertijd.

Ik werk voor een dienst die andere diensten ondersteund binnen ons bedrijf. Je hebt ons aan de ene kant, dus de veelheid van business aan de andere kant. Nu zijn er wat veranderingen gaande en ze zijn de facto onze dienst aan het uitkleden door exact dezelfde functies/functiebeschrijvingen te creëren in business zelf en daar vacatures voor uit te schrijven. Ik ben sowieso al even aan het uitkijken naar wat anders, dus ik laat het een beetje aan me voorbij gaan, maar

Andere collega's laten het ook aan zich voorbij gaan, ondanks alle alarmsignalen die afgaan. Bijvoorbeeld:
-Binnen onze dienst vertrekt er een baas.
-Grote baas mag geen nieuwe vacature uitschrijven voorlopig om die baas te vervangen.
-Mensen die werkte voor die baas hebben intern al vragen gekregen of ze eventueel niet willen wisselen naar X.
-Mensen in kwestie: "Waarom zouden we willen veranderen? We zitten toch goed waar we zitten, we hebben zelfs gene baas vanaf volgende week 😄."

:unsure:
 
Meetings met mensen die van hier naar daar springen, waardoor je na 10 minuten geen idee meer hebt over wat ze nu bezig zijn, echt handig.
 
Meetings met mensen die van hier naar daar springen, waardoor je na 10 minuten geen idee meer hebt over wat ze nu bezig zijn, echt handig.

Soms denk ik er es over na om van job te veranderen omwille van de overdaad aan (soms nutteloze) meetings.
Maar het gras is volgens mij even groen hier.
 
Of van die meetings op voorhand, om voorbereid te zijn voor de meeting. Wat?

Als dat een korte interne telco is voor een belangrijke meeting met een klant dan kan ik daar mee leven.

maar al een premeeting voor een meeting met diezelfde mensen... decline!
 
Of van die meetings op voorhand, om voorbereid te zijn voor de meeting. Wat?
Hier (overheid/politiek) wordt dat gedaan voor strategische zaken af te spreken.
Als X dat zegt moet Y daarop inspelen. Als Z dat zegt mag A niets zeggen want we willen B uit zijn kot lokken. etc.
In het begin had ik daar een redelijk WTF-gevoel bij.
 
Hier (overheid/politiek) wordt dat gedaan voor strategische zaken af te spreken.
Als X dat zegt moet Y daarop inspelen. Als Z dat zegt mag A niets zeggen want we willen B uit zijn kot lokken. etc.
In het begin had ik daar een redelijk WTF-gevoel bij.

Zo gaat dat.

De meetings op zich zijn gewoon voor de vorm.
De echte meetings zijn vooraf, mensen voor u kar spannen zeggen hoe het zal gaan.
De beslissingen gebeuren buiten de meeting.
Als je op de meeting zelf uw punt nog wil maken ben je verloren en naïef.
 
Hier (overheid/politiek) wordt dat gedaan voor strategische zaken af te spreken.
Als X dat zegt moet Y daarop inspelen. Als Z dat zegt mag A niets zeggen want we willen B uit zijn kot lokken. etc.
In het begin had ik daar een redelijk WTF-gevoel bij.
Waar is de overheid toch mee bezig? Je beschrijft precies een situatie op de speelplaats in de lagere school.
Ik zou toch nooit in zo'n onprofessionele omgeving willen werken.
 
Zo gaat dat.

De meetings op zich zijn gewoon voor de vorm.
De echte meetings zijn vooraf, mensen voor u kar spannen zeggen hoe het zal gaan.
De beslissingen gebeuren buiten de meeting.
Als je op de meeting zelf uw punt nog wil maken ben je verloren en naïef.
Waar mensen zich toch mee bezig houden.
 
Waar is de overheid toch mee bezig? Je beschrijft precies een situatie op de speelplaats in de lagere school.
Ik zou toch nooit in zo'n onprofessionele omgeving willen werken.
Dat is alleen bij meetings op een hoger niveau. Niet binnen eenzelfde dienst en ook niet bij operationele meetings. En dan speelt strategie en politiek wel een grote rol. De diensten die het spel goed spelen zorgen dat ze grotere budgetten, meer macht, voorrang,... hebben.
 
Zoals sommigen misschien wel weten wil ik binnenkort 4/5 gaan werken omwille van de thuissituatie. Namelijk, omdat ik momenteel elk uur billable moet werken, zorgt dit er momenteel voor dat elk moment van verminderde concentratie wegens slaaptekort, afleiding door private zaken, vervroegd ons kindje afhalen van de crèche, ... moet gecompenseerd worden door 's avonds of in het weekend te overwerken om mijn KPI's te halen.

Tegelijkertijd hoor ik allerlei verhalen rondom mij (en hier op het forum) van mensen die te weinig werk hebben, zich vervelen op het werk, ... zonder dat ze hun uren moeten registreren. M.a.w. er is geen enkel gevolg wanneer je eens met mindere concentratie op het werk zit, even afgeleid bent door private zaken, of eens wat vroeger moet vertrekken. En dan heb ik het niet alleen over ambtenaren (bij wie het vaak wel heel extreem is) maar ook over mensen die in de privé werken en gelijkaardige lonen krijgen als ik. Dat is een ergernis.

Dus in dat opzicht voelt het dan weer heel erg onnozel om 20% van mijn loon in te leveren. Dus dat is een ergernis.
Maar om het om te draaien in een opportuniteit: dan kan ik evengoed een job zoeken bij een bedrijf of in een sector waar het allemaal niet zo nauw steekt en fulltime blijven werken, toch? Is er een mate van voorspelbaarheid voor dergelijke jobs?
 
Zoals sommigen misschien wel weten wil ik binnenkort 4/5 gaan werken omwille van de thuissituatie. Namelijk, omdat ik momenteel elk uur billable moet werken, zorgt dit er momenteel voor dat elk moment van verminderde concentratie wegens slaaptekort, afleiding door private zaken, vervroegd ons kindje afhalen van de crèche, ... moet gecompenseerd worden door 's avonds of in het weekend te overwerken om mijn KPI's te halen.

Tegelijkertijd hoor ik allerlei verhalen rondom mij (en hier op het forum) van mensen die te weinig werk hebben, zich vervelen op het werk, ... zonder dat ze hun uren moeten registreren. M.a.w. er is geen enkel gevolg wanneer je eens met mindere concentratie op het werk zit, even afgeleid bent door private zaken, of eens wat vroeger moet vertrekken. En dan heb ik het niet alleen over ambtenaren (bij wie het vaak wel heel extreem is) maar ook over mensen die in de privé werken en gelijkaardige lonen krijgen als ik. Dat is een ergernis.

Dus in dat opzicht voelt het dan weer heel erg onnozel om 20% van mijn loon in te leveren. Dus dat is een ergernis.
Maar om het om te draaien in een opportuniteit: dan kan ik evengoed een job zoeken bij een bedrijf of in een sector waar het allemaal niet zo nauw steekt en fulltime blijven werken, toch? Is er een mate van voorspelbaarheid voor dergelijke jobs?
Als consultant in de life science, zit ik heel vaak bij de klant en moet ik uiteraard wel hard werken. Maar momentjes van concentratieverlies, hier en daar een privé dingetje, wat later starten of vroeger vertrekken is tot op heden nog nooit een probleem geweest.
Ik heb steeds kunnen werken met flexibiliteit langs 2 kanten.

Dat is enerzijds een deel geluk (in het juiste bedrijf, baas en team terechtkomen) en uiteraard iets dat je zelf afdwingt door er te staan op de belangrijke momenten en uiteraard te presteren. Ik haal steeds mijn deadlines en ik word niet gezien als profiteur of iemand die er "de kantjes van afloopt". En dat is bij mijn collega's net hetzelfde.

Het is geven en nemen en zeker niet overdrijven in het nemen. Geven: ik werk soms eens van 9h-22h, maar dan werk ik vrijdagnamiddag niet (zolang ik daar niemand mee impacteer). Allemaal in onderling overleg met mijn leidinggevende. Ik werk sporadisch eens op een zaterdag of zondag (aan 150/200%) en dit soort dingen worden geapprecieerd.

Dat is voor mij heel belangrijk en dat betaalt zich echt wel terug. Mijn productiviteit zou dalen moest ik in de pas moeten lopen, badgen om 8h30h 's morgens en 's avonds om 17h. En erop gewezen worden dat ik een half uur te weinig heb gewerkt of niet "billable" was. In zo'n toxische omgeving wil ik niet werken. Ik wil echt wel meer doen dan gevraagd of de 40h/week, 8h/dag overstijgen indien nodig --> maar telkens op eigen initiatief en niet opgelegd van bovenaf. Dat werkt averechts bij mij.
 
Zoals sommigen misschien wel weten wil ik binnenkort 4/5 gaan werken omwille van de thuissituatie. Namelijk, omdat ik momenteel elk uur billable moet werken, zorgt dit er momenteel voor dat elk moment van verminderde concentratie wegens slaaptekort, afleiding door private zaken, vervroegd ons kindje afhalen van de crèche, ... moet gecompenseerd worden door 's avonds of in het weekend te overwerken om mijn KPI's te halen.

Tegelijkertijd hoor ik allerlei verhalen rondom mij (en hier op het forum) van mensen die te weinig werk hebben, zich vervelen op het werk, ... zonder dat ze hun uren moeten registreren. M.a.w. er is geen enkel gevolg wanneer je eens met mindere concentratie op het werk zit, even afgeleid bent door private zaken, of eens wat vroeger moet vertrekken. En dan heb ik het niet alleen over ambtenaren (bij wie het vaak wel heel extreem is) maar ook over mensen die in de privé werken en gelijkaardige lonen krijgen als ik. Dat is een ergernis.

Dus in dat opzicht voelt het dan weer heel erg onnozel om 20% van mijn loon in te leveren. Dus dat is een ergernis.
Maar om het om te draaien in een opportuniteit: dan kan ik evengoed een job zoeken bij een bedrijf of in een sector waar het allemaal niet zo nauw steekt en fulltime blijven werken, toch? Is er een mate van voorspelbaarheid voor dergelijke jobs?
anders moet ge loodgieter worden, we zoeken nog veel volk :woohoo:
 
Terug
Bovenaan