Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

"Verlof" sinds vorige week vrijdag.
Elke dag al gebeld. Klanten die naar kantoor bellen en horen dat ik verlof heb en dan maar mij via messenger sturen.
Collega's die bellen.

En iedere dag doe ik van miserie mijne laptop open voor die mails. Kan dat dan niet loslaten.
Ene keer ik gestoord word zit ik in die "vibe" en denk ik aan van alles dat ik nog moet doen.
Vandaag kappersbezoek gepland en massage met idee es niks voor t werk te doen. Het heeft toch tot half 10 geduurd.
:wallbash:
Alles negeren. Investeer in een dual sim gsm en zorg voor een prive en een professioneel nummer.
Zet ook in uw OOO dat alles door collega's of na terugkomst uit vakantie behandeld zal worden.
Aan je collega's geef je de boodschap dat ze je niet mogen bereiken.

Ik heb het gevoel dat door je gedrag je de deur op een kiertje laat en ze daar ferm van gebruik maken om de deur wagenwijd open te trappen.

Je bent niet CEO of VP of directeur van een groot bedrijf waar iemand je probeert te bereiken tijdens je vakantie voor een megadeal dat heel het jaar in 1 oogopslag geslaagd kan maken. In jobs waar verantwoordelijkheden laag liggen --> geniet van je vakantie en laat het werk even los. De wereld zal heus niet vergaan ;-)
 
Laatst bewerkt:
Niet op kay-gell bedoeld, maar ik heb zo een paar collega's die standaard blijven antwoorden op veel mails in hun verlof. De meeste zaken kunnen heus wel een week of langer blijven liggen, en als ik uw out of office zie, is dat voldoende voor mij om rekening met een vertraagd antwoord te houden, of iemand anders aan te schrijven indien echt dringend.

Ik denk dat sommigen hun belangrijkheid in het bedrijf wat overschatten... Ik heb er alleszins een hekel aan, want daardoor beginnen er anderen van iedereen te verwachten dat ze mails blijven beantwoorden tijdens hun afwezigheid.

Ik doe er niet aan mee. Die mensen die zich wel zo blijven smijten zijn er eigenlijk nog niet vet ver mee geraakt. 🤷‍♀️ Risico is zelfs dat je je doorgroeimogelijkheden zelf dwarsboomt omdat ze gaan denken dat je zo onmisbaar bent in je huidige rol dat ze je maar moeilijk zouden kunnen vervangen.
 
Goh, ik snap kay-gell wel, heeft meer met perfectionisme te maken (liever dat ik het opvolg want een ander verkloot het mss) én de angst dat de werkdruk na het verlof te groot zal zijn met een ontplofte mailbox.

Maar ik heb ook de keerzijde gezien, namelijk een heel zware burn-out. Dus ik zeg nu ook rapper foert, mute het Whatsapp groepje van het werk als ik verlof heb en zou zeker nooit mijn gsmnr geven aan klanten! 🙈

@kay-gell : ik heb deze leren kennen in het therapietraject en denk er nog regelmatig aan. 😉
3663376_1_org.png
 
Niet op kay-gell bedoeld, maar ik heb zo een paar collega's die standaard blijven antwoorden op veel mails in hun verlof. De meeste zaken kunnen heus wel een week of langer blijven liggen, en als ik uw out of office zie, is dat voldoende voor mij om rekening met een vertraagd antwoord te houden, of iemand anders aan te schrijven indien echt dringend.

Ik denk dat sommigen hun belangrijkheid in het bedrijf wat overschatten... Ik heb er alleszins een hekel aan, want daardoor beginnen er anderen van iedereen te verwachten dat ze mails blijven beantwoorden tijdens hun afwezigheid.

Ik doe er niet aan mee. Die mensen die zich wel zo blijven smijten zijn er eigenlijk nog niet vet ver mee geraakt. 🤷‍♀️ Risico is zelfs dat je je doorgroeimogelijkheden zelf dwarsboomt omdat ze gaan denken dat je zo onmisbaar bent in je huidige rol dat ze je maar moeilijk zouden kunnen vervangen.
In sommige rollen begrijp ik het wel. Als ze je bellen dat iemand een rechtszaak wil aanspannen tegen partners van een bedrijf, waar jij in de raad van bestuur zit of wanneer iemand je belt om een potentieel giga contract te bespreken of andere heel gevoelige kwesties..
Dan begrijp ik dat je even belt en je mailbox opent, aangezien je dit kan achtervolgen. Maar dan spreken we al over ondernemers of mensen met een behoorlijk grote verantwoordelijkheid in een (groot) bedrijf (genre CEO, VP, Director) en dus met dito salaris (waar dit soort onregelmatigheden door gecovered zijn).
 
In herstructureringen worden vaker eerder premies gegeven (hoger loon) om taken nog naar behoren uit te voeren.

Mensen in hun opzeg; maar evenzeer ook mensen die intern van functie wijzigen, zie je het typische stramien van veel “ja” zeggen en “dit rond ik nog wel af” maar (wat ook wel logisch is) blijkt dat een mager resultaat te geven.
Hier ook zware herstructurering geweest. Iedereen dikke centen gekregen om maanden propere afronding te doen. Ook geen fluit meer gedaan.

Beetje bij beetje volk dat verdween. Meetings op den duur leeg. Volk dat verdween zonder deftige aankondiging. Dingen die niet meer opgevolgd werden.

Gewoon iedereen van hoog tot laag langs de kassa gepasseerd, middelvinger naar us 🇺🇸 management en de weinige overblijvers zitten met de gebakken peren.

En paar mnd later iedereen al een nieuwe job :ROFLMAO:
 
"Verlof" sinds vorige week vrijdag.
Elke dag al gebeld. Klanten die naar kantoor bellen en horen dat ik verlof heb en dan maar mij via messenger sturen.
Collega's die bellen.

En iedere dag doe ik van miserie mijne laptop open voor die mails. Kan dat dan niet loslaten.
Ene keer ik gestoord word zit ik in die "vibe" en denk ik aan van alles dat ik nog moet doen.
Vandaag kappersbezoek gepland en massage met idee es niks voor t werk te doen. Het heeft toch tot half 10 geduurd.
:wallbash:
Gevalletje eigen schuld dikke bult. Het is je al meerdere keren gezegd door verschillende personen. Nu moet je maar op de blaren zitten.
 
Lang leve the Christmas spirit, Grinch!
't is toch waar zeg. Vorige keer was het ook iets gelijkaardigs en hebben enkele personen heel goede raad gegeven.
Dit is hetzelfde als degenen die iedere maand van paycheck tot paycheck leven en alles direct erdoor jagen aan drank, restaurant en andere zaken en dan zitten ze tegen Jan en alleman te klagen dat het leven duur is en ze blut zijn. Als je ze dan goede raad geeft, wordt dat ook gewoon straal genegeerd. En toch blijven die personen continu tegen iedereen klagen.
Ok, iedereen heeft het recht op te klagen, maar dan moeten ze wel ook accepteren als ze erop gewezen worden als het hun eigen schuld is.
 
Lang leve the Christmas spirit, Grinch!
Het was misschien wat te direct verwoord, maar ergens zit er wel een waarheid in.
Als je het blijft toestaan gaan ze het gewoon blijven doen.
Ook makkelijker voor de collega's/klanten als je het toch telkens doet.
Collega's minder werk of geregel, gewoon doorgeven.
Klanten snel een oplossing want ze weten dat ze toch antwoord krijgen.
Dus inderdaad best zoeken naar een oplossing zoals werkgsm en uitzetten, laptop dicht laten.
Dan zal er iets meer werk zijn na het verlof maar je doet je uren en dan stopt het. Dan wordt het iets tragen bijgewerkt.
Anders ga je er toch (ooit) aan onderdoor en heb je veel minder aan je verlof.
 
Maar dat weet @kay-gell zelf OOK wel hè, dat het grootste probleem hijzelf is in die zaak.
Maar dat verander je niet plots. Hij kan, uit loyaliteit en verantwoordelijkheidszin, niet plots ALLES gaan veranderen. Dat zal in kleine stapjes gebeuren.
En dan heb je geen gezeik nodig "dat ge maar verdomme moet luisteren!" Omdat hij enkele maanden geleden hetzelfde aangaf.
Het is een mens, geen robot. Laat hem maar met kleine stapjes zijn weg zoeken erin zodat het voor hem wél ok aanvoelt. En dan kan je 2 dingen doen: hem aanmoedigen voor kleine stapjes of afblaffen omdat hij "precies niets heeft geleerd en wat meer ruggengraat moet kweken!" 🙄
 
Maar dat weet @kay-gell zelf OOK wel hè, dat het grootste probleem hijzelf is in die zaak.
Maar dat verander je niet plots. Hij kan, uit loyaliteit en verantwoordelijkheidszin, niet plots ALLES gaan veranderen. Dat zal in kleine stapjes gebeuren.
En dan heb je geen gezeik nodig "dat ge maar verdomme moet luisteren!" Omdat hij enkele maanden geleden hetzelfde aangaf.
Het is een mens, geen robot. Laat hem maar met kleine stapjes zijn weg zoeken erin zodat het voor hem wél ok aanvoelt. En dan kan je 2 dingen doen: hem aanmoedigen voor kleine stapjes of afblaffen omdat hij "precies niets heeft geleerd en wat meer ruggengraat moet kweken!" 🙄

Dit inderdaad.
Het is al beter dan het was en gaat soms ook over nieuwere collega's die nog niet alles zelfstandig kunnen opvolgen en dan bellen.
Ik kan ze dat niet kwalijk nemen, met thuiswerk ed is het niet simpel voor hen als ze mijn dossiers opvolgen.
Het zijn ook vaak "nieuwe" situaties en ze willen niks verkeerd doen in m'n dossiers dus dan bellen ze maar.
Zeker nu de andere oud-gediende ook in verlof is.

Het is al beter dan het was, mijn verjaardag had ik enkele dagen vrij en dat ging wel goed.
En ja bereikbaarheid moet ook wel tot bepaalde hoogte.
Op Kerstdag bijv was er een redelijk lek in een nieuwbouw en moest ik naar daar om de sleutel te brengen.
Zit ik niets mee in maar sucks als ge gewoon elke dag op dat werk gewezen wordt.
En al zeker als mensen u gaan opzoeken op facebook om te sturen. Ja, ik blokkeer dat dan ondertussen heel kort af maar eens dat radarke werkt en ik toch thuis zit vind ik dat heel moeilijk om toch die laptop niet open te gooien en dan ben ik standaard min 1 uurke bezig ofzo.

Als ik dan gewoon blijf TV kijken, gamen,... blijft dat door m'n hoofd spoken.

Het is al beter dan het ooit was. Heb ook 20-30% minder dossiers dan een jaar geleden dus ook minder kansen dat er iets dringends nodig is.
En ja tis hier de ergernissen-thread voor iets hé.😅
Voor de rest is het de voorbije weken gelukkig rustiger over het algemeen, thank god.

Dubbele sim ga ik volgende week bespreken met de baas. Kijken of dat praktisch haalbaar is en hoe of wat dat werkbaar is.

Jammer dat mijn 3 weken Thailand nu al meer dan 2 jaar geleden is. Dat is ideaal om van alles weg te zijn, hopelijk volgend jaar 🤞
 
Dit inderdaad.
Het is al beter dan het was en gaat soms ook over nieuwere collega's die nog niet alles zelfstandig kunnen opvolgen en dan bellen.
Ik kan ze dat niet kwalijk nemen, met thuiswerk ed is het niet simpel voor hen als ze mijn dossiers opvolgen.
Het zijn ook vaak "nieuwe" situaties en ze willen niks verkeerd doen in m'n dossiers dus dan bellen ze maar.
Zeker nu de andere oud-gediende ook in verlof is.

Het is al beter dan het was, mijn verjaardag had ik enkele dagen vrij en dat ging wel goed.
En ja bereikbaarheid moet ook wel tot bepaalde hoogte.
Op Kerstdag bijv was er een redelijk lek in een nieuwbouw en moest ik naar daar om de sleutel te brengen.
Zit ik niets mee in maar sucks als ge gewoon elke dag op dat werk gewezen wordt.
En al zeker als mensen u gaan opzoeken op facebook om te sturen. Ja, ik blokkeer dat dan ondertussen heel kort af maar eens dat radarke werkt en ik toch thuis zit vind ik dat heel moeilijk om toch die laptop niet open te gooien en dan ben ik standaard min 1 uurke bezig ofzo.

Als ik dan gewoon blijf TV kijken, gamen,... blijft dat door m'n hoofd spoken.

Het is al beter dan het ooit was. Heb ook 20-30% minder dossiers dan een jaar geleden dus ook minder kansen dat er iets dringends nodig is.
En ja tis hier de ergernissen-thread voor iets hé.😅
Voor de rest is het de voorbije weken gelukkig rustiger over het algemeen, thank god.

Dubbele sim ga ik volgende week bespreken met de baas. Kijken of dat praktisch haalbaar is en hoe of wat dat werkbaar is.

Jammer dat mijn 3 weken Thailand nu al meer dan 2 jaar geleden is. Dat is ideaal om van alles weg te zijn, hopelijk volgend jaar 🤞
Dat klinkt al beter dan de pure ergenis op zich 😉
Maar nog meer proberen af te blokken gaat je op lange termijn enkel maar goed doen 👍🏻
 
Niet op kay-gell bedoeld, maar ik heb zo een paar collega's die standaard blijven antwoorden op veel mails in hun verlof. De meeste zaken kunnen heus wel een week of langer blijven liggen, en als ik uw out of office zie, is dat voldoende voor mij om rekening met een vertraagd antwoord te houden, of iemand anders aan te schrijven indien echt dringend.

Ik heb een "collega" (manager) en zat in een drukke periode. Dag voor haar vakantie vertelde ze dat ze zich afvroeg wanneer ze vakantie ging kunnen nemen met al die to do's.

Effectief tijdens haar vakantie nog veel mails van haar zien passeren.

Na haar vakantie was ze een paar dagen aanwezig om daarna ziek te zijn. Ook tijdens haar ziektedagen zat ze regelmatig in call en mails te sturen.

Letterlijk geen maaltijdcheque verdienen en toch werken... Zo onmisbaar is ze nu ook weer niet.

3,2,1... Burnout???
🤷
 
Dit inderdaad.
Het is al beter dan het was en gaat soms ook over nieuwere collega's die nog niet alles zelfstandig kunnen opvolgen en dan bellen.
Ik kan ze dat niet kwalijk nemen, met thuiswerk ed is het niet simpel voor hen als ze mijn dossiers opvolgen.
Het zijn ook vaak "nieuwe" situaties en ze willen niks verkeerd doen in m'n dossiers dus dan bellen ze maar.
Zeker nu de andere oud-gediende ook in verlof is.

Het is al beter dan het was, mijn verjaardag had ik enkele dagen vrij en dat ging wel goed.
En ja bereikbaarheid moet ook wel tot bepaalde hoogte.
Op Kerstdag bijv was er een redelijk lek in een nieuwbouw en moest ik naar daar om de sleutel te brengen.
Zit ik niets mee in maar sucks als ge gewoon elke dag op dat werk gewezen wordt.
En al zeker als mensen u gaan opzoeken op facebook om te sturen. Ja, ik blokkeer dat dan ondertussen heel kort af maar eens dat radarke werkt en ik toch thuis zit vind ik dat heel moeilijk om toch die laptop niet open te gooien en dan ben ik standaard min 1 uurke bezig ofzo.

Als ik dan gewoon blijf TV kijken, gamen,... blijft dat door m'n hoofd spoken.

Het is al beter dan het ooit was. Heb ook 20-30% minder dossiers dan een jaar geleden dus ook minder kansen dat er iets dringends nodig is.
En ja tis hier de ergernissen-thread voor iets hé.😅
Voor de rest is het de voorbije weken gelukkig rustiger over het algemeen, thank god.

Dubbele sim ga ik volgende week bespreken met de baas. Kijken of dat praktisch haalbaar is en hoe of wat dat werkbaar is.

Jammer dat mijn 3 weken Thailand nu al meer dan 2 jaar geleden is. Dat is ideaal om van alles weg te zijn, hopelijk volgend jaar 🤞
Als het zo nodig is dat je bereikbaar bent, moet je maar een wachtpremie vragen en een fikse. Niet dat geld een motvator hoeft te zijn, echter wordt er op deze manier wel erg van je geprofiteerd.
 
Laatst bewerkt:
Als het zo nodig is dat je bereikbaar bent, moet je maar een wachtpremie vragen en een fikse. Niet dat geld een motvator hoeft te zijn, echter wordt er op deze manier wel erg van je geprofiteerd.

Goh bij het begin was dat wel gezegd als part of the job. En dat dat niet zo vaak gebeurde.
En echt de echt belangrijke keren dat ik voor mijn eigen dossiers iets echt dringends moet doen valt wel echt heel goed mee.
Nu, we hebben een deel kantoren over genomen die met een soort permanentie werken dus dat gaan we op 1 of andere manier moeten integreren.

Maar dan liever nog mijn eigen dossiers alleen dan om de zoveel weken een paar 100 dossiers die u kunnen lastig vallen en waar ge niet altijd de details van kent.

Is ook vaak moeilijk, hoor.
Stel bijv dat in gebouw X er water binnenkomt en dat is een dossier van mij dan weet ik dat ik bijvoorbeeld beter eerst een van de bewoners bel die weet hoe de pomp werkt ipv dat ik een technieker stuur.

Die factuur van de eventuele technieker is dan tlv de blok en dan krijgt ge dat op de vergadering te horen dat ze dat niet willen betalen want ja "ge had maar eerst de Willy" moeten bellen en dat soort gezeik.

Plus vaak is 't ook niet zo simpel om techniekers te vinden op alle mogelijke uren.
Dus vaak als 't echt nodig is dan is het best dat ge uw eigen dossiers doet. Dat werkt sneller en efficiënter met minder problemen in the long run.

Enfin dat is nu maar 1 voorbeeld maar elk gebouw heeft wel zo zijn dingen waardoor het vaak beter is dat ge de dringende zaken zelf oplost. Nogmaals als het echt dringend is. Gewone schades aangeven enzo kunnen collega's wel opvolgen als ze wat ingewerkt zijn.

Dus in principe bellen de klanten nu bij nood de baas op zijn gsm.
Die oordeelt of 't dringend is en stuurt dan bijv een sms ofzo.

Probleem is dat die dus vaak ni oppakt. Mede ook omdat we zo gegroeid zijn en mensen die ook vaak bellen voor niks.

Mja liever zo dan dat elk gebouw mijne nummer heeft en ze mij kunnen bellen.
Want mensen bellen u als beheerder al vaker dan dat ze naar de noodnummer bellen omdat ge als beheerder de mensen kent en "bereikbaarder" zijt omdat ge ze kent vs de baas die ze niet kennen.
Ik merk dat toch aan het beperkt aantal mensen dat mijn nummer heeft bijv.
 
Ik heb een "collega" (manager) en zat in een drukke periode. Dag voor haar vakantie vertelde ze dat ze zich afvroeg wanneer ze vakantie ging kunnen nemen met al die to do's.

Effectief tijdens haar vakantie nog veel mails van haar zien passeren.

Na haar vakantie was ze een paar dagen aanwezig om daarna ziek te zijn. Ook tijdens haar ziektedagen zat ze regelmatig in call en mails te sturen.

Letterlijk geen maaltijdcheque verdienen en toch werken... Zo onmisbaar is ze nu ook weer niet.

3,2,1... Burnout???
🤷

Zat vroeger ook in zo'n team. Bijna allemaal emails sturen om 11h savonds, in weekends, tijdens verlof. En allemaal om 8 of 9h op bureau en 2 of 3 kinderen.... letterlijk 0 min deconnect op een dag.

Ik stuurde om 18h of 19h mijn sloef emails uit om dan als ik om 9h30 op de bureau kwam een antwoord te hebben. Niemand die verwacht om dezelfde avond nog een antwoord te krijgen...

Zelfs geweest die dan in burnout nog emails zaten te sturen...

in veel gevallen om zich belangrijk te voelen. want in veel gevallen zo van die random emails waar ze in CC staan en dan non-discussies oppoken of een "ik vind abc" terwijl het al lang beslist is.

Op den duur zelfs redelijk ambetant, want als je een avondje je mailbox niet leest, kwam je op kantoor en kon je 100 emails doorsnollen of was de helft van wat doorheen de dag beslist was veranderd...

Nu nog steeds in zelfde bedrijf maar ander team (geen vrouwen, misschien dat dat er toe doet) en letterlijk 0 emails na de uren. Mensen werken lang en veel, maar letterlijk 0 emails om 11h of in weekend of verlof...
 
Je doet imo altijd best nog uw best. Overuren en gratis cadeaus zou ik achterwege laten, maar tijdens uw uren doe je wat van u verlangd wordt. Je weet immers nooit dat de wegen nog kruisen (bij nieuwe werkgever, klant bij volgende werkgevers etc).

Zelf ben ik actief in finance, ik kom overal wel opnieuw excollega's/exmedestudenten/medewerkers van vorige klanten etc tegen.
Idd.

Daarom niet meteen een hele extra planning bijmaken.
Maar wat er is, zo goed mogelijk trachten af te ronden zonder extra effort.

De wereld is uiteindelijk klein, besef je later wel.

---

Nu ja, ontslag wordt dus niet steeds in dank afgenomen.

Hoe het er bij mij is aan toe gegaan destijds.
Terwijl je voorheen gekend staat als zo'n goede en harde werker. (Imo was ik een gekke kneus, maar dat besef je later pas.)
Was ik al gauw de slechterik, steken konden niet uitblijven.

Ergste van al was dat ze me nog achterna kwamen, me probeerden terug in te huren voor x tijd.
(Dat je denkt van wtf.)

Ze gebruiken u, ze duwen alle shit naar u, ze tuffen u uit, ze lachen u uit.
En dan vragen ze van 'hey alles goed, geen zin om ons even uit de nood te helpen'.

Maar zo gaat dat zekers. Part of life.



Na die 'nee' zal ik er sowieso nooit meer welkom zijn dan waarschijnlijk. Verbrand.
Maar het zijt zo, ergens moet je een grens trekken.
 
Idd.

Daarom niet meteen een hele extra planning bijmaken.
Maar wat er is, zo goed mogelijk trachten af te ronden zonder extra effort.

De wereld is uiteindelijk klein, besef je later wel.

---

Nu ja, ontslag wordt dus niet steeds in dank afgenomen.

Hoe het er bij mij is aan toe gegaan destijds.
Terwijl je voorheen gekend staat als zo'n goede en harde werker. (Imo was ik een gekke kneus, maar dat besef je later pas.)
Was ik al gauw de slechterik, steken konden niet uitblijven.

Ergste van al was dat ze me nog achterna kwamen, me probeerden terug in te huren voor x tijd.
(Dat je denkt van wtf.)

Ze gebruiken u, ze duwen alle shit naar u, ze tuffen u uit, ze lachen u uit.
En dan vragen ze van 'hey alles goed, geen zin om ons even uit de nood te helpen'.

Maar zo gaat dat zekers. Part of life.



Na die 'nee' zal ik er sowieso nooit meer welkom zijn dan waarschijnlijk. Verbrand.
Maar het zijt zo, ergens moet je een grens trekken.
Dat is dus iets dat ik niet snap. Vooraleer je iemand ontslaat, kijk je toch na of je die persoon niet nodig hebt (tenzij het een ontslag om dwingende reden betreft).
Ik ken meerdere gevallen van mensen die dus ergens worden weggesaneerd, en daarna teruggevraagd worden wegens unieke kennis. Dat is dus echt prutswerk.
 
Terug
Bovenaan