Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

[Chilliewillie88]

Allee, de deadline voor een aantal zaken is verstreken (deze was nochtans haalbaar want op een half werkdagje heb ik zelf veel zaken van haar kunnen uitzoeken die gevraagd werden)
Nota bene is er ook een verlengd weekend tussen, ge zou denken dat als ge een paar weken niets doet ge een efforke doet maar nee.
Tot mijn, niet zo grote verbazing krijg ik een mailtje dat ze ziek is.

Straks krijg ik het briefje, ik vermoed dat het niet voor 1 dagje gaat zijn.

- Daar al onmiddellijk op gereageerd dat haar melding in strijd is met het arbeidsreglement, deze moeten immers telefonisch gemeld worden.
- gemeld dat haar out of office niet op staat
- ook gemeld dat ze haar overuren die ze thuis heeft opgebouwd zo snel mogelijk moet verwijderen want ook in strijd met de afsprakennota.



Dan eens gaan grasduinen in de zaken waar ik dus een deadline voor opgelegd had en nagekeken en haar mijn bevindingen gemaild

• Van de ongeveer 40 keuringen (lift en brand) die niet in orde waren zijn er maar 2 op de juiste plaats gezet. Deze deadline is gemist
• Ze heeft niet aangetoond wat ze met afgekeurde liften heeft gedaan Deze deadline is gemist
• Er is niet aangetoond dat ze de keuringsverslagen aan de liftfirma’s bezorgd heeft,
• Er is niet getoond of ze met de offertes voor de brandmelding iets gedaan heeft. Deze deadline is gemist
• Verslag vergadering X is uitgestuurd, deze deadline is gehaald
• Hiernieuwde vergadering gebouw Y is niet uit, deze deadline is gemist
• Mail aan persoon X is beantwoord uiteindelijk na 5 werkdagen, deze deadline is ok
• Gisteren was ze helaas opnieuw niet aangemeld op ons telefonie systeem. Na 20 minuten wel.
• Ze was opnieuw niet op de teammeeting, ’s morgens is er plots recup ingezet. Nochtans is deze meeting verplicht.

En dan nog de uitleg dat ik opnieuw wijs om de belangrijkheid en hoe dit tot de basistaken behoort waar ze eigenlijk al bijna een jaar de tijd voor heeft.

Mijn conclusie:

tip: laat u niet vangen om een collega die gewettigd afwezig is d.m.v. een ziektebriefje "lastig te vallen" met werkgerelateerde zaken. Ook al wil je haar daar louter mee op haar verantwoordelijkheden en tekortkomingen wijzen.

Ik zou hier een strikte scheiding hanteren. Ziek met een briefje = ziek. Dat kan perfect zo zijn. Kan ook perfect zijn dat ze met u kloten aan het rammelen is (zeer waarschijnlijk) maar dan is het aan de controlearts om daar uitsluitsel over te geven.

Alle inhoudelijke tekortkomingen zou ik opsparen voor het moment dat ze terug op de werkvloer verschijnt.

 

[Chilliewillie88]

Moet je natuurlijk nog net voorhebben dat er mee naar de rechtbank getrokken wordt.

In een maatschappij waar werknemers opgejut worden door vakbonden en andere sektes zoals Unia is die kans groot.

 

[Mooncat]

Wees blij dat er vakbonden zijn...

 

[Vega]

Wees blij dat er vakbonden zijn...

Denk dat niemand hier de waarde van vakbonden volledig afkraakt maar ik begrijp wel meteen wat er bedoeld wordt... Dankzij de bescherming van allerhande instanties zullen zelfs werknemers die zich in principe rot moeten schamen voor het niet vervullen van hun arbeidscontract toch het idee krijgen dat ze tekort gedaan zijn en absoluut moeten "vechten voor hun rechten"...

 

[Sanity penguin]

Wees blij dat er vakbonden zijn...

Interessante discussie. Vakbonden zijn zeker goed en al helemaal als je bekijkt vanuit welk oogpunt ze zijn opgestart.
Ik vind alleen persoonlijk dat het soms lijkt alsof ze hun originele doel wat voorbijgeschoten zijn.

Ik snap dat werknemers beschermd moeten worden, maar soms zijn ze overbeschermd, bv bij slecht presterende werknemers. Verzet tegen hervormingen, vaak in welke vorm dan ook. Te vaak herleid tot "het komt uit die hoek dus schieten we het sowieso af".
En dan heb je natuurlijk de individuen die het verzieken voor de groep. Zo heb ik al een paar syndicale afgevaardigden ontmoet die werkelijk dachten dat de evenaar door hun gat liep en dat ze ongenaakbaar waren. Wat ze - persvers genoeg - ook vaak zo goed als zijn.

 

[Mooncat]

Wat mij betreft, bestaat daar geen discussie over. Het is zoals het er staat: Wees blij dat er vakbonden zijn...

Vandaag in de comments van HLN gelezen dat mensenrechten het westen om zeep helpen. Ik denk dat we eens allemaal nog een goeie lokale Pol Pot nodig hebben om een herwonnen appreciatie te hebben voor die concepten.

Het is natuurlijk gemakkelijk om de negatieve dingen van vakbonden op te noemen - want die zijn er, en helaas zelfs veel - maar het zijn wel hoekstenen in sociale gelijkheid voor werknemers. En als er wat gekonkelfoes is, hebben we het geluk dat we een scheiding der machten hebben waar dat soort dingen gewoon voor een rechtbank kunnen uitgevochten worden.

 

[DiffieHM]

Ik heb het zeker al besproken hoor. Reply is natuurlijk dat er niet onmiddellijk iemand kan gevonden worden en als die gevonden wordt, er ook een inwerkperiode nodig zal zijn.

Op zich valabele punten maar ik heb er wel een loonsverhoging tegenover gezet, al moeten ze er dan maar een functiewijziging ofzo van maken. Ik neem aan dat er creatief genoeg kan omgesprongen worden daarmee.

Even stilte in de ruimte maar er gaat een voorstel uitgewerkt worden. Even kat uit de boom kijken dus.

Dus eigenlijk is dit (zoals je eerder deed uitschijnen) geen werkergernis maar een opportuniteit om meer centjes te krijgen

 

[cege]

Interessante discussie. Vakbonden zijn zeker goed en al helemaal als je bekijkt vanuit welk oogpunt ze zijn opgestart.
Ik vind alleen persoonlijk dat het soms lijkt alsof ze hun originele doel wat voorbijgeschoten zijn.

Ik snap dat werknemers beschermd moeten worden, maar soms zijn ze overbeschermd, bv bij slecht presterende werknemers. Verzet tegen hervormingen, vaak in welke vorm dan ook. Te vaak herleid tot "het komt uit die hoek dus schieten we het sowieso af".
En dan heb je natuurlijk de individuen die het verzieken voor de groep. Zo heb ik al een paar syndicale afgevaardigden ontmoet die werkelijk dachten dat de evenaar door hun gat liep en dat ze ongenaakbaar waren. Wat ze - persvers genoeg - ook vaak zo goed als zijn.

Dat is omdat de werkgevers in veel gevallen pussies zijn die hun portefeuille niet eenmalig willen opentrekken om van rotte appels af te zijn. Neen, liever 20y de boel lopen verzieken ipv ze te buiten te smijten.

Hier al meerdere rondes (collectief) ontslag meegemaakt. En daar zaten telkens syndicale afgevaardigden bij. Die vliegen gewoon mee. Doe je lastig, rechtbank. Win je, krijg je zak(je) geld. Maar buiten ga je. Denk niet dat er veel het in hop kop zouden halen bij ons om bij de vakbond te gaan om het uit te hangen of ongenaakbaar te zijn.

Bij vorige collectieve ronde hadden ze onderhandelaars uit Brussel bij ons gezet. We hebben die mannen moeten intomen en zeggen 'teken eens die CAO'. Die waren aan het rekken en het aan het uithangen en op den duur was er niemand die nog wist voor wie of wat ze die spelletjes aan het spelen waren. SERIEUS hun doel voorbij geschoten.

 

[Tomski]

Alle inhoudelijke tekortkomingen zou ik opsparen voor het moment dat ze terug op de werkvloer verschijnt.

Dat is @kay-gell zijn probleem, er wordt niet verschenen.

Die heeft dus een win for life vast.

 

[Muscleduck]

Een goeike dat weggaat.

Zat er wel aan te komen blijkbaar.

In de hoogvlaktes zeveraars der zeveraars, heb je steeds wel enkele individuen die het goed menen en vooruitgang willen.
Maar die houden het uiteindelijk toch niet vol.
Als je daar tussen een leger praatbarakken zit, dat schijndrukte zit uit te spelen, amper wetende wat er gaande is, en elkaar voortdurend stokken in de wielen zit te steken. Als je het karakter er niet voor hebt, breek je vroeg of laat toch.

Inderdaad heel jammer zoiets. Wij hebben op mijn 1e job ook zo iemand gehad. Ze stond er zelf op om vuile kleren aan te doen en in productie te helpen haar eerste weken, zodat ze et productieproces zou leren kennen. Zo kan je voor mij al niks verkeerd doen. Nadien ook duidelijk gepassioneerd om echt voor te willen doen en echt verbetering aan te brengen. Dat lukt dan wel, maar met de nodige strubbelingen van zowel bovenaf als van onderen. Op den duur zeg je dan foert ik ben weg naar waar men matuurder is.

 

[Chilliewillie88]

Dat is @kay-gell zijn probleem, er wordt niet verschenen.

Die heeft dus een win for life vast.

ziek is ziek. Voor dit soort zaken bestaat een controlearts.

 

[Tomski]

ziek is ziek. Voor dit soort zaken bestaat een controlearts.

Maar ze komt zelfs niet als ze niet ziek is.

 

[Chilliewillie88]

Maar ze komt zelfs niet als ze niet ziek is.

Aan de werkgever om daar paal en perk aan te stellen.

 

[Sanity penguin]

Dus eigenlijk is dit (zoals je eerder deed uitschijnen) geen werkergernis maar een opportuniteit om meer centjes te krijgen

Dat zal het vermoedelijk dan wel worden. Maar aanvankelijk zeker een ergernis. Het is ook niet dat een loonsopslag het "probleem" zal wegnemen, maar het is wel iets dat er voor zorgt dat je het beter kan verteren (al zijn daar ook beperkingen bij uiteraard). Ik heb mijn werkgever graag en ga graag werken, maar het is ook niet dat ik het voor zijn "schoon ogen" doe.

 

[Vega]

Wat mij betreft, bestaat daar geen discussie over. Het is zoals het er staat: Wees blij dat er vakbonden zijn...

Vandaag in de comments van HLN gelezen dat mensenrechten het westen om zeep helpen. Ik denk dat we eens allemaal nog een goeie lokale Pol Pot nodig hebben om een herwonnen appreciatie te hebben voor die concepten.

Het is natuurlijk gemakkelijk om de negatieve dingen van vakbonden op te noemen - want die zijn er, en helaas zelfs veel - maar het zijn wel hoekstenen in sociale gelijkheid voor werknemers. En als er wat gekonkelfoes is, hebben we het geluk dat we een scheiding der machten hebben waar dat soort dingen gewoon voor een rechtbank kunnen uitgevochten worden.

Het is ook bijzonder gemakkelijk om in absoluten te denken en te staten "Vakbonden = wees blij dat ze er zijn". Op zich is de uitspraak weinig schokkerends (en ook niet iets waar ik niet mee akkoord kan gaan), maar je manier van spreken lijkt wel te insinueren dat er 0,0 kritiek mag zijn op een vakbond.

En dat is fout... Vanaf dat je geen (onderbouwde) kritiek meer mag uiten op iets is het inderdaad de moment dat je in een tirannie leeft.

Feit dat je daarna verwijst naar een commentaar van HLN... Helpt uw betoog ook niet.

 

[cege]

Tijd voor verlof hier. Ik zit hier precies tussen een zak los zand praatbarakken. We zouden dit kunnen doen, slides; we zouden dat kunnen doen, slides.

Misschien moeten we ook eens iets beginnen doen. "Mag niet, geen mgmt approval". Dus maar 6mnd lummelen en niks doen ipv iets te doen waar geen approval voor is. Blijkbaar doe je beter niks zonder mgmt approval dan iets zonder mgmt approval. Lastig leven als project mgr als je voor het project geen resources krijgt en de mgmt approval altijd per blokken van 4 weken naar achter geduwd wordt wegens 'geen resources'.

Eind deze week ga ik 3 weken op verlof. Hopelijk is er iets gebougeerd als ik terug kom want op deze manier is het beetje triestig aan het worden.


Je kunt moeilijk vooruit als er nergens resources zijn, behalve project managers en marketing volk dat plannen maakt...

 

[Mooncat]

Het is ook bijzonder gemakkelijk om in absoluten te denken en te staten "Vakbonden = wees blij dat ze er zijn". Op zich is de uitspraak weinig schokkerends (en ook niet iets waar ik niet mee akkoord kan gaan), maar je manier van spreken lijkt wel te insinueren dat er 0,0 kritiek mag zijn op een vakbond.

En dat is fout... Vanaf dat je geen (onderbouwde) kritiek meer mag uiten op iets is het inderdaad de moment dat je in een tirannie leeft.

Feit dat je daarna verwijst naar een commentaar van HLN... Helpt uw betoog ook niet.

LOL, je leest ook wat je wil lezen. Wie is er begonnen met in absolute termen te denken? Spoiler: ik niet.

Wat ik dan hierboven lees en ook in HLN bevestigt wel dat mensen echt niet meer beseffen wat voor vrijheden we hebben en hoe zuinig we er moeten op zijn. Dat betoog bij HLN helpt me daar zeker bij. Het toont aan dat mensen polariseren. Zie ook het commentaar over Unia wat er vanuit het niks wordt bij gesleurd.

Met constructieve kritiek is niks mis mee. Een vakbond een sekte noemen is dat niet. En zoals gezegd, tuurlijk zijn die dingen niet perfect. Maar er bestaan checks en balances (scheiding der machten) om die dingen eruit te filteren.

Dus zoals gezegd: wees blij dat vakbonden bestaan en een werkdag van 12 uur niet langer de norm is.

 

[Sanity penguin]

LOL, je leest ook wat je wil lezen. Wie is er begonnen met in absolute termen te denken? Spoiler: ik niet.

Wat ik dan hierboven lees en ook in HLN bevestigt wel dat mensen echt niet meer beseffen wat voor vrijheden we hebben en hoe zuinig we er moeten op zijn. Dat betoog bij HLN helpt me daar zeker bij. Het toont aan dat mensen polariseren. Zie ook het commentaar over Unia wat er vanuit het niks wordt bij gesleurd.

Met constructieve kritiek is niks mis mee. Een vakbond een sekte noemen is dat niet. En zoals gezegd, tuurlijk zijn die dingen niet perfect. Maar er bestaan checks en balances (scheiding der machten) om die dingen eruit te filteren.

Dus zoals gezegd: wees blij dat vakbonden bestaan en een werkdag van 12 uur niet langer de norm is.

Niet dat ik olie op het vuur willen gooien of een hele verdere discussie willen teweeg brengen, maar die checks en balances zijn toch ook niet dat hé.
Ze ontsnappen al aan veel doordat ze geen rechtspersoonlijkheden hebben als feitelijke vereniging, ze moeten geen inzage dulden in hun financiën. dus het is niet van die grootorde als bij pakweg het parlement. De controles die er zijn, zijn toch veel van sociale aard en je kan moeilijk ontkennen dat er een zeer sterk gestuurd gedrag van bovenuit (top van een unie) is.

 

[Anoukie]

Dat gaat relatief eenvoudig, maar dan is deze persoon ook toelaatbaar voor werkloosheidsuitkering, opzegvergoeding (want bij ontslag krijgen doe je doorgaans de opzegtermijn toch niet uit),... Je zegt dan gewoon: "X, wij hebben besloten om de arbeidsovereenkomst met jou stop te zetten, om deze reden ("verschil in visie" is bvb een parapluterm die regelmatig gebruikt wordt), u zal uw uitbetaling krijgen van uw opzeg (of: u moet uw opzeg uitdoen, maar dan heb je X weken een ongeleid projectiel in je rangen, komt dus feitelijk nooit voor), de uitbetaling van de vakantiegelden, resterend loon, eventuele fractionele dertiende maand, uw C4,... krijgen binnen X dagen na de laatste werkdag. Wij verwachten dat op dag Y de door ons verstrekte arbeidsmiddelen (gsm, laptop, auto,...) terug zijn binnengebracht".

Ontslag om dwingende reden is met heel wat "red tape". Bvb "verbreking arbeidsovereenkomst" (dwingend ontslag) binnen de 3 dagen op de dag nadat het feit (dat reden is tot ontslag) bekend geraakt is. En dan nog eens binnen de 3 dagen na de verbreking via aangetekend schrijven, deurwaardersexploot of ondertekende overhandiging met afgiftebewijs (handtekening op de kopie) de vermelding van de reden(en) om de arbeidsovereenkomst te verbreken. Het is aan de verbrekende partij om te bewijzen dat de feiten gebeurd zijn (en niet in een "he says, she says"-verhaal, het moet beargumenteerd en gestaafd zijn). Het aantal redenen zijn overigens vrij beperkt (volgens het arbeidshof).

niet verantwoorde afwezigheid van het werk, misbruik van vertrouwen, diefstal, insubordinatie, agressief gedrag, daden van oneerlijke concurrentie, ...

Dat wil dus zeggen dat Kaygel voor alle feiten die hij hier opsomt geen ontslag om dwingende reden kan geven. Als ze het morgen opnieuw doet, dan kan dat wel voor juist dat feit, waarbij de voorgaande feiten (indien bewezen / gestaafd) als onderbouwing kunnen gebruikt worden om te beargumenteren dat het ontslag de enige oplossing was.



"The reward for good work is more work".

Zo simpel is het toch niet. In sommige sectoren moet je x aantal waarschuwingen geven (best ook opgestuurd per aangetekende brief) voor je iemand kan ontslaan.
Sowieso moet je altijd oppassen voor kennelijk onredelijk ontslag.

 

[kay-gell]

Hier the saga continues:

Vanmorgen een whatsappke met haar ziektebriefje.
Ze is afwezig tot en met vrijdag, dan zou ze maandag of dinsdag volledig fysiek beschikbaar zijn.

Ze zegt dat ze zeker nog op mijn mails gaat antwoorden en wil niet dat ik denk dat ze me negeert. Integendeel ze wil haar tijd nemen om alles zorgvuldig te lezen en een antwoord te formuleren. en dat lukt haar nu niet.

Ze zou me graag binnenkort telefonisch spreken en dankt me voor haar begrip.


Volgens mij is die gewoon met iemand gaan babbelen ofzo en hebben ze haar gezegd dit te antwoorden.
Nu ben ik toch wel heel benieuwd.
Telefonisch heb ik weinig zin in, ik wil haar gewoon (opnieuw) hier ter plaatse op het werk en dan kan ik haar confronteren op basis van haar mailbox en een hoop andere zaken met de feiten van haar vele tekortkomingen en nalatigheid.