Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Nadat hij 2 weken op Volvo heeft gezeten voor de shutdown is de collega die hier naast mij zit terug. Hop, weg rust. :frown:

Hij was een half uur binnen en hij zat weeral iemand te bellen met de smartphone op speaker... hoe snap je zelf niet dat dit gewoon sú-per irritant (en asociaal) is? Als ik een teams call heb of een telefoon waarvan ik weet dat die langer dan 2 minuten gaat duren zet ik mij effe apart zodat ik niet de halve bureau moet storen (en frankly ook zodat die collega zich dan achteraf niet gaat moeien met hetgeen waaraan je werkt). Als iemand dan iets zegt zit is die persoon het probleem en niet hij... dat doe ik dus ook niet meer.

Normaal verhuizen we volgend jaar... hopelijk met genoeg opties om mij zo ver mogelijk uit de weg te zetten.
Is iedereen hier altijd zo conflict-uitwijkend? Dat kun je toch zeer makkelijk oplossen door het conflict aan te gaan met die persoon en als het dan niet ophoudt escaleer je het.
 
Soms reageren mensen heel slecht op dat soort feedback. Ik heb het eens aan de stok gehad met een collega omdat ik eerst een oplossing had gezocht voor dit soort conflict (dagelijks repetitieve telefoongesprekken), die had aangereikt en vervolgens had voorgesteld. Als er geen oplossing was, had ik er niet over geklaagd. Er was een oplossing, iedereen zag dat het beter is. Ze houdt nu al 3j vol om het niet meer in het gedeelde bureau te doen, maar ze heeft een eigen, minder comfortabele, oplossing gevonden en klaag er al 3j over.

Conclusie: sommige mensen zijn gewoon vermoeiend.
 
Is iedereen hier altijd zo conflict-uitwijkend? Dat kun je toch zeer makkelijk oplossen door het conflict aan te gaan met die persoon en als het dan niet ophoudt escaleer je het.
Die kerel zat vroeger permanent in onze werfkeet bij de klant maar is daar buiten gezet nadat de nieuwe site supervisor geklaagd had dat er niet mee te werken viel en dat hij zich overal mee moeide en zijn eigen werk bleef liggen. Oplossing na veel vijven & zessen was van hem naar den bureau te sturen waar hij dan dik tegen zen goesting is komen zitten. Op het moment dat ze die hier gestoken hebben had ik imo niet de anciënniteit om daar echt veel op te zeggen EN ik wist ook dat die gast er niet voor terug deinst van collega's serieus door het slijk te trekken, niet altijd even terecht imo. Daar had ik niet echt zin in.

En escaleren, naar waar? Ik ben 2 jaar geleden nog bij N+1 & N+2 geroepen met de vraag "Kunde gij ne nieuwe collega opleiden?". Waarop ik toen zei: "Kan je dat niet beter aan die (irritante) collega vragen? Die kent dat programma en die specifieke klant en zijn eisen véél beter dan ik...". N+2: "Ja euh... niet verder vertellen maar we willen die collega eigenlijk vervangen bij die klant". (lees: en vervolgens intern verschepen naar een andere afdeling.) De niveau's boven mij zijn zo mogelijk nog meer conflict avoiding :tongue:
 
Ik weet niet hoe het bij kleinere bedrijven zit, maar bij ons wordt je op een verbeteringstraject gezet en als het dan nog niet betert is het richting exit. De opzet van zo'n traject is dan toch vrij duidelijk. Ontslag wegens dringende redenen kan ook, maar dat vraagt wel bepaalde omstandigheden.

Over zo'n dingen kan je best duidelijk zijn: "we willen je nog een kans geven en als je ervoor zorgt dat x, y en z beter worden gedaan, mag je aanblijven. Indien niet, dan vrees ik dat het verhaal bij ons gaat stoppen". Als je er vaag over bent hou je die persoon aan het lijntje.

Het zal toch ontslag worden, zonet met HR samengezeten. Ze wordt gewoon uitbetaald en kan het aftrappen.

Verbeteringstraject heeft ze nu geen "kans" voor gehad in de strikte zin, maar ze is hier een jaar en gewoon niets is in orde.
Als je dan twee werkdagen de tijd krijgt (meer dan genoeg) om het in orde te zetten en je doet amper iets én meld je dan ook nog eens ziek voor de zoveelste keer nadat je al 2 maanden niet op bureau bent geweest plus al de rest van de historiek.... Alleen al niet komen opdagen als u dat gevraagd wordt als ze ziet dat de situatie escaleert. Allee, het is hier geen kleutertuin he.
Gewoon geen enkel initiatief om iets te doen om de situatie recht te trekken,

Ze ligt hier ook gewoon totaal niet meer goed in de groep, toen ik vanmorgen aangaf dat ze morgen terug zou zijn werd dat ook op hoongelach onthaald.
Denk dat het ook een signaal is naar de anderen dat er limieten zijn en zij niet moeten blijven opdraaien voor mensen die er echt hun broek aan vegen.
 
Het zal toch ontslag worden, zonet met HR samengezeten. Ze wordt gewoon uitbetaald en kan het aftrappen.

Verbeteringstraject heeft ze nu geen "kans" voor gehad in de strikte zin, maar ze is hier een jaar en gewoon niets is in orde.
Als je dan twee werkdagen de tijd krijgt (meer dan genoeg) om het in orde te zetten en je doet amper iets én meld je dan ook nog eens ziek voor de zoveelste keer nadat je al 2 maanden niet op bureau bent geweest plus al de rest van de historiek.... Alleen al niet komen opdagen als u dat gevraagd wordt als ze ziet dat de situatie escaleert. Allee, het is hier geen kleutertuin he.
Gewoon geen enkel initiatief om iets te doen om de situatie recht te trekken,

Ze ligt hier ook gewoon totaal niet meer goed in de groep, toen ik vanmorgen aangaf dat ze morgen terug zou zijn werd dat ook op hoongelach onthaald.
Denk dat het ook een signaal is naar de anderen dat er limieten zijn en zij niet moeten blijven opdraaien voor mensen die er echt hun broek aan vegen.
Kan dat niet een dwingende reden zijn? Zulke belangrijke dingen zoals keuringen van liften volledig negeren? Allez ja, kan zijn dat HR denkt "liever uitbetalen zonder risico dan later misschien en zaak aan ons been".
Alleszins content voor u want zo iemand in uw team zal zeker een PAK stress zijn. Succes met een nieuwe te zoeken ook, want ik las dit weekend dit artikel en moest aan u denken: https://www.hln.be/binnenland/mails...als-de-syndicus-zijn-werk-niet-doet~a689d2b6/
 
Het zal toch ontslag worden, zonet met HR samengezeten. Ze wordt gewoon uitbetaald en kan het aftrappen.

Verbeteringstraject heeft ze nu geen "kans" voor gehad in de strikte zin, maar ze is hier een jaar en gewoon niets is in orde.
Als je dan twee werkdagen de tijd krijgt (meer dan genoeg) om het in orde te zetten en je doet amper iets én meld je dan ook nog eens ziek voor de zoveelste keer nadat je al 2 maanden niet op bureau bent geweest plus al de rest van de historiek.... Alleen al niet komen opdagen als u dat gevraagd wordt als ze ziet dat de situatie escaleert. Allee, het is hier geen kleutertuin he.
Gewoon geen enkel initiatief om iets te doen om de situatie recht te trekken,

Ze ligt hier ook gewoon totaal niet meer goed in de groep, toen ik vanmorgen aangaf dat ze morgen terug zou zijn werd dat ook op hoongelach onthaald.
Denk dat het ook een signaal is naar de anderen dat er limieten zijn en zij niet moeten blijven opdraaien voor mensen die er echt hun broek aan vegen.
Tijd om het dan aan HR over te laten :P . Enkel misschien bij het exitgesprek of zo er nog bij en dan *yoink* weg.

Succes met de volgende vacature :)
 
Ik krijg zo het vliegend schijt als ik een mail stuur met vragen en een bedrijf stuurt mij een mail terug waar ze maar de helft van mijn vragen beantwoorden. Zonder een reden te geven waarom ze de rest niet hebben beantwoord.

Nu moet ik opnieuw een mail sturen met de vraag kan u de rest van mijn vragen beantwoorden. Waarom moet alles altijd zo moeilijk zijn.

Sommige mensen mailen echt te graag.
 
Het kan altijd erger?
Allemaal gaan solliciteren bij @kay-gell en het daar dan een jaar gaan uithangen! :unsure:

Waren er eigenlijk geen tussentijdse evaluaties? Meestal is dat toch na 3 maanden al eens checken en in gesprek gaan met elkaar?

(bij ons zou dat ook in de eerste 3 maanden moeten gebeuren, maar we zijn intussen 9 maand verder en nog niets van evaluatie gehad, en op mijn vorige werk werd de jaarlijkse ook regelmatig overgeslagen :unsure: )
 
Allemaal gaan solliciteren bij @kay-gell en het daar dan een jaar gaan uithangen! :unsure:

Waren er eigenlijk geen tussentijdse evaluaties? Meestal is dat toch na 3 maanden al eens checken en in gesprek gaan met elkaar?

(bij ons zou dat ook in de eerste 3 maanden moeten gebeuren, maar we zijn intussen 9 maand verder en nog niets van evaluatie gehad, en op mijn vorige werk werd de jaarlijkse ook regelmatig overgeslagen :unsure: )

Ja dat is in januari geweest en dat was best goed.
Maar toen had ik t zelf veel te druk om bepaalde zaken te controleren en ging ik puur op vertrouwen af qua rapportering. Nu heb ik wel die tijd en dan gaat die vlieger dus niet meer op.
 
Allemaal gaan solliciteren bij @kay-gell en het daar dan een jaar gaan uithangen! :unsure:

Waren er eigenlijk geen tussentijdse evaluaties? Meestal is dat toch na 3 maanden al eens checken en in gesprek gaan met elkaar?

(bij ons zou dat ook in de eerste 3 maanden moeten gebeuren, maar we zijn intussen 9 maand verder en nog niets van evaluatie gehad, en op mijn vorige werk werd de jaarlijkse ook regelmatig overgeslagen :unsure: )
evaluaties overslaan is een makkelijke manier om het niet over loonsopslag te moeten hebben he.

Eigenlijk is een evaluatie aanvragen mijn favoriete tactiek om dat meteen om te zetten in loonsonderhandelingen. Heb daar wel jaren mee moeite gehad om dat op te brengen. Maar nu is dat mentaal gewoon ' ah ik vraag mijn jaarlijkse evaluatie aan '. Waarvan ik dan ook weet dat het eigenlijk een goed-nieuws show is en op zo'n moment is het dan makkelijker om daar een "kuch kuch opslag ? " tussen te sneaken.
 
Ik krijg zo het vliegend schijt als ik een mail stuur met vragen en een bedrijf stuurt mij een mail terug waar ze maar de helft van mijn vragen beantwoorden. Zonder een reden te geven waarom ze de rest niet hebben beantwoord.

Nu moet ik opnieuw een mail sturen met de vraag kan u de rest van mijn vragen beantwoorden. Waarom moet alles altijd zo moeilijk zijn.

Sommige mensen mailen echt te graag.
Zo herkenbaar. Zelfs als ge uw vragen nummert, lukt het sommigen niet om op alles te reageren.
 
"Kan ik u even bellen betreffende uw mail?"

Waarom? Kan je niet lezen?
Het is toch niet raar dat iemand wil bellen om een mail verduidelijkt te krijgen denk ik? o.O

Dat je op mail zet of er gebeld kan worden... Dat vind ik dan weer wel raar, pak uw telefoon op en bel toch gewoon?
 
Hangt van de context af. Kan heel normaal zijn, kan bloedirritant zijn. Er zijn mensen met effectief te veel tijd die over alles willen praten en discussiëren ipv een paar straight forward vragen gewoon te beantwoorden. Gaat soms gepaard met een gevoel van zich belangrijk voelen
 
Vandaag hadden we normaal gezien postbedeling, krijgen we deze morgen last minute van de opdrachtgever (de stad Hasselt) te horen dat deze niet doorgaat.
Konden we nog richting Maasmechelen rijden om daar groenwerk te gaan doen.

Morgen was er ook een postbedeling voor pukkelpop, ook dat is uitgesteld omdat de brieven nog niet klaar zijn.
Dat is de derde keer dit jaar dat een opdracht van pukkelpop uitgesteld worden omdat de brieven / krantjes nog niet klaar zijn.
Je zou denken van zo een organisatie dat dat deftig en goed draait, met zoveel jaren ervaring, nee dus, dikke prutsers zijn het!
 
"Kan ik u even bellen betreffende uw mail?"

Waarom? Kan je niet lezen?
Hangt ervan af of die mail een soort framework is voor verder discussie of het gewoon droge ja/neen zwat/wit vragen zijn.

Ik bel soms toch ook gewoon als ik bepaalde mail binnen krijg waar kop nog staart aan te krijgen is. Vaak is dat veel efficiënter dan mails beginnen sturen met "bedoel je nu x of bedoel je nu y?" of dan antwoorden te krijgen "ah, het is z".

Is de kern van die frustratie ook niet dat veel mensen niet snappen wanneer ze best welke communicatie vorm gebruiken en vooral wat ze van die vorm mogen verwachten? Als er iemand mij ne mail stuurt en dan na een uur belt "ik heb u een uur geleden ne mail gestuurd en ge hebt nog niet geantwoord??!??!!?" ja... daar kan ik mij ook aan storen.
 
Hangt ervan af of die mail een soort framework is voor verder discussie of het gewoon droge ja/neen zwat/wit vragen zijn.

Ik bel soms toch ook gewoon als ik bepaalde mail binnen krijg waar kop nog staart aan te krijgen is. Vaak is dat veel efficiënter dan mails beginnen sturen met "bedoel je nu x of bedoel je nu y?" of dan antwoorden te krijgen "ah, het is z".

Is de kern van die frustratie ook niet dat veel mensen niet snappen wanneer ze best welke communicatie vorm gebruiken en vooral wat ze van die vorm mogen verwachten? Als er iemand mij ne mail stuurt en dan na een uur belt "ik heb u een uur geleden ne mail gestuurd en ge hebt nog niet geantwoord??!??!!?" ja... daar kan ik mij ook aan storen.
is het ook niet dat wanneer welke communicatie wordt gebruikt iets intern is en in een ander bedrijf een ander communicatie protocol heeft/ of juist niet heeft.

Dan krijgt ge juist andere verwachtingen met de nodige frustraties.
 
Terug
Bovenaan