Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Vaak zijn de leidinggevenden kop van jut.
Vergeet echter ook niet hoe de mentaliteit en verwachtingen van de medewerkers veranderd zijn voorbije jaren, mede ook door de wetenschap van “ik mag me veel meer permitteren want de baas vindt toch geen volk”.
Ik wil dit, ik wil dat,… en o wee als de medewerker een “neen” krijgt,

Pas op, ik heb het niet over overduidelijk toxisch gedrag van leidinggevenden, wat natuurlijk echt niet mag.
Maar het is echt wel soms te makkelijk alles op de leidinggevende af te schuiven.
Respect is ook vaak weg van de kant van de medewerker uit, want bashen is in,
Vraag je dan zelf naar een oplossing dan blijft het ijzig stil vaak…


Het gedrag van kinderen en ouders waar leraren al jaren over klagen, tja, dat is ook een evolutie.


Om over na te denken,
 
Een doctoraat van meer dan 4 jaar wordt hoe langer hoe meer uitzonderlijk, dit omdat na 4 jaar je moet betaald worden als een loontrekkende i.p.v. bursaal. Er zijn nog wel wat constructies waar men werkt met onderwijsassistenten, waar je een serieuze onderwijsbelasting krijgt en als compensatie 2 extra jaar, maar zover ik weet wordt dat ook zeldzamer. Verder is een doctoraat natuurlijk net dat hé: de enige periode in je leven waarin je 4 jaar een onderwerp kan uitspitten.

Heb net de indruk dat mandaatassistenten talrijker worden om proffen te verlichten van een hoop werkdruk. Maar heb al gehoord dat er van die mensen nogal 'misbruik' wordt gemaakt en ze veel meer onderwijstaken en administratieve shit moeten opnemen dan de 50% van hun tijd die ze er normaal aan zouden moeten besteden, en dat het onderzoek zelf vaak tussen pot en pint moet gebeuren wegens tijdsgebrek.

Financiering binnenbrengen is doorgaans geen werk van PhD-studenten, dat begint enkel daarna te spelen. Buiten natuurlijk je eigen persoonlijk mandaat, wat ook gewoon een luxe is. En publicaties hangt af van de doctoraatsvoorwaarden van je faculteit en de eisen van je promotor. Het hoort erbij, maar er zijn denk ik wel meer onderzoeksgroepen waar dit geen bovenmenselijke druk is dan wel, of toch binnen ons land.

Maar je kan toch niet ontkennen dat de publicatiedruk alsmaar toeneemt. Heb een tijdje terug eens een gesprek gehad met een economie-professor die tegen haar pensioenleeftijd zat, en zij zei dat de academische wereld van "in haar tijd" dag en nacht verschilt met hoe het er nu aan toe gaat. Waar vroeger de focus meer op onderwijs en de vorming van studenten lag, ligt het nu alsmaar meer op publiceren en financiering binnenhalen. Waar je vroeger snel aan een vaste positie geraakte, moet je nu al geluk hebben om als postdoc te kunnen werken, al veel meer geluk om als tenure track aangesteld te worden, en al héél véél geluk om professor te worden (zeker in je eigen land i.p.v. naar ergens ver weg te moeten verhuizen). Vroeger was het meer een leerschool, nu steeds meer een rat race.

Interdisciplinariteit is iets dat meer belang krijgt, maar evengoed een "modieuze" term is natuurlijk. De multidisciplinaire doctoraten, een diploma gebaseerd op specialisatie, zijn eerder dungezaaid voor een reden: het is een beetje een contradictie. Vaak heb je wel een project dat verschillende onderwerpen verbindt, maar een onderzoeker op doctoraatsniveau die zich in twee zaken tegelijk verdiept is niet zo vanzelfsprekend.

Een doctoraat is idd specialist worden in iets heel niche. Je kan moeilijk baanbrekend onderzoek verrichten als je je domein niet door en door kent. Maar dat is nu net hetgeen dat mij zo 'afstoot' aan een doctoraat: ~4 jaar lang enkel maar focussen op iets heel specifiek. Mijn interesses zijn gewoon te uiteenlopend om zo lang geboeid te blijven op iets heel niche. Mijn (lichte) ADHD doet daar wrs ook niet veel deugd aan. :hurrr:

Bon, ik heb nog genoeg levensjaren om uit te pluizen hoe en wat. Had wel niet gedacht dat ik na 5/6 jaar studeren nog met zoveel existentiële vragen zou zitten met betrekking tot wat ik professioneel nu eigenlijk écht wil doen de komende paar decennia. :oi22:
 
Laatst bewerkt:
Dag 6 op dat on-prem project en nog steeds niks te doen gekregen. We zitten hier echt met 3-4 consultants niks te doen. Niemand weet wat de bedoeling is, niemand kan ons toegangen geven. Ook precies niemand die vanuit het juiste team komt. We mogen ook niet van thuis werken dus echt 8,5 uur aan een bureau zitten en ons bezig houden.

Moest mijn auto niet van het bedrijf zijn gaf ik mijn ontslag. Kutbedrijf, niet te doen.
Ge zijt met 4

Ik als oude zak denk dan: dus dan kan je kaarten :)
 
Vaak zijn de leidinggevenden kop van jut.
Vergeet echter ook niet hoe de mentaliteit en verwachtingen van de medewerkers veranderd zijn voorbije jaren, mede ook door de wetenschap van “ik mag me veel meer permitteren want de baas vindt toch geen volk”.
Ik wil dit, ik wil dat,… en o wee als de medewerker een “neen” krijgt,

Pas op, ik heb het niet over overduidelijk toxisch gedrag van leidinggevenden, wat natuurlijk echt niet mag.
Maar het is echt wel soms te makkelijk alles op de leidinggevende af te schuiven.
Respect is ook vaak weg van de kant van de medewerker uit, want bashen is in,
Vraag je dan zelf naar een oplossing dan blijft het ijzig stil vaak…


Het gedrag van kinderen en ouders waar leraren al jaren over klagen, tja, dat is ook een evolutie.


Om over na te denken,

Ik heb hier ooit is in een verhitte discussie gezeten op het forum waar ik de wind van voor kreeg vanuit het werkgeversperspectief maar ik kan me deels vinden in wat je zegt. Tegenwoordig wordt er echt heel vaak geroepen over wat hun rechten zijn maar zeer weinig nog wat de plichten zijn.
Zelf willen beslissen of je thuis werkt en wanneer, zaken zoals dat, terwijl er bij aanvang van het contract gestipuleerd was: voor deze functie wensen wij geen thuiswerk. We zien ook echt daling in productiviteit bij bepaalde mensen als ze thuiswerken omdat ze gewoon geen sociale controle hebben en nauwelijks nog zaken afgerond krijgen. Dit geldt uiteraard niet voor iedereen maar ik denk dat de helft van de mensen die een functie hebben hier, die van thuis gedaan kan worden, daar niet voor geschikt zijn. (Veel jonge mensen btw - het is daar vooral dat we ook die mentaliteitsshift het hardste merken. Ik mag dit en dat maar ik moet niks). Zo werkt het niet natuurlijk.

Post-covid is er overduidelijk een gigantische shift gebeurd in mentaliteit en niet noodzakelijk in de goede richting, integendeel zelfs.
 
Show me the incentives, and I'll show you the results (C.Munger).
In fairytale land werkt dat zo ja. ''First you pay me my money, give me my benefits and if you are lucky I will be able to meet the job expectations''.

Dit soort mentaliteit is exact de reden waarom de arbeidsmarkt zo een puinhoop is en het burnouts regent hier en daar: onrealistische verwachtingen binnen een andere realiteit.
 
Ge zijt met 4

Ik als oude zak denk dan: dus dan kan je kaarten :)
Ben wat aan het studeren voor nog een certificaat te behalen maar dat kan ik even goed van thuis doen.
Nu ben ik weer van elke dag thuis werken naar elke dag on site moeten gaan. Weer heel de regeling voor mijn hond aanpassen, in het verkeer 's morgens en 's avonds. Word ik echt niet vrolijk van.
 
Ben wat aan het studeren voor nog een certificaat te behalen maar dat kan ik even goed van thuis doen.
Nu ben ik weer van elke dag thuis werken naar elke dag on site moeten gaan. Weer heel de regeling voor mijn hond aanpassen, in het verkeer 's morgens en 's avonds. Word ik echt niet vrolijk van.

''Moest ik mijn auto niet verliezen ik gaf mijn ontslag''
''Ik wil mijn regeling niet aanpassen want mijn hond''

Hoe doen andere mensen dat dan? Met dieren of zelfs kinderen?

Vreemde ingesteldheid...
Het niet vrolijk worden zou ik eerder dan is bij je eigen ingesteldheid/verwachtingen gaan zoeken ipv bij de werksituatie?
Is toch normaal dat je 'naar het werk' gaat? Desnoods andere functie dat je volledig thuis kan werken zoeken?
 
Laatst bewerkt:
''Moest ik mijn auto niet verliezen ik gaf mijn ontslag''
''Ik wil mijn regeling niet aanpassen want mijn hond''

Hoe doen andere mensen dat dan? Met dieren of zelfs kinderen?

Vreemde ingesteldheid...
Het niet vrolijk worden zou ik eerder dan is bij je eigen ingesteldheid/verwachtingen gaan zoeken ipv bij de werksituatie?
Moest er effectief werk zijn in het field waarin ik zit zou ik dat erbij nemen. Mijn vorige klant was ook gewoon on-site.
Maar ik zit in het Azure-team en dan mag je van thuis werken. Nu word ik gewoon weer in een support rol on-prem geduwd zonder dat ik dat wil en zonder dat dat mijn jobbeschrijving is.

Mijn punt is gewoon dat ik 3 jaar on-site gewerkt heb, een opleiding gevolgd heb en naar een cloud functie gegroeid ben voor een paar maanden, om dan terug mijn oude job in mijn boot geschoven te krijgen. Alsof jij happy zou zijn om op 6 maanden van full time on-site naar thuiswerk en terug te gaan.

Mijn opmerking over mijn auto is toch ook niet raar. Als ik mijn ontslag geef voor ik een andere wagen heb dan kan ik nergens meer naartoe.
Moest ik nog steeds mijn eigen wagen hebben dan zou het een andere zaak zijn maar ik ga geen auto kopen voor die paar weken/maanden.
 
Moest er effectief werk zijn in het field waarin ik zit zou ik dat erbij nemen. Mijn vorige klant was ook gewoon on-site.
Maar ik zit in het Azure-team en dan mag je van thuis werken. Nu word ik gewoon weer in een support rol on-prem geduwd zonder dat ik dat wil en zonder dat dat mijn jobbeschrijving is.

Mijn punt is gewoon dat ik 3 jaar on-site gewerkt heb, een opleiding gevolgd heb en naar een cloud functie gegroeid ben voor een paar maanden, om dan terug mijn oude job in mijn boot geschoven te krijgen. Alsof jij happy zou zijn om op 6 maanden van full time on-site naar thuiswerk en terug te gaan.
Ik was zeer blij dat ik terug naar kantoor kon ja :laugh:
Verkeer neem ik erbij. Is soms frustrerend maar ik doe redelijk wat telefoons in de wagen, muziekje op, drankje, zetelverwarming, ...
In de winter naar kantoor rijden vind ik heerlijk haha.

Gewoon is kijken met je bazen of dat een tijdelijke shift is. Dan lijkt me dat zeker iets dat je moet kunnen een plaats geven. Kan altijd dat een departement tijdelijk 'technisch werkloos' is natuurlijk. Veronderstel dat je niet liever hebt dat ze u random thuis schrijven technisch werkloos om het zo te stellen.
 
Ik was zeer blij dat ik terug naar kantoor kon ja :laugh:
Verkeer neem ik erbij. Is soms frustrerend maar ik doe redelijk wat telefoons in de wagen, muziekje op, drankje, zetelverwarming, ...
In de winter naar kantoor rijden vind ik heerlijk haha.
Meer dan 3 uur per dag kwijt zijn met in de auto te zitten en mijn hond te moeten gaan halen vind ik nu niet zo plezant maar bon.
Moest mijn werk zelf dan nog de moeite zijn... Daar begint het allemaal mee.
 
Dag 6 op dat on-prem project en nog steeds niks te doen gekregen. We zitten hier echt met 3-4 consultants niks te doen. Niemand weet wat de bedoeling is, niemand kan ons toegangen geven. Ook precies niemand die vanuit het juiste team komt. We mogen ook niet van thuis werken dus echt 8,5 uur aan een bureau zitten en ons bezig houden.

Moest mijn auto niet van het bedrijf zijn gaf ik mijn ontslag. Kutbedrijf, niet te doen.
Tijd genoeg dus om uw PMs te lezen ;)
 
Schoon toch he het leven als consultant IT'er :p

Files, valse beloftes - vaak in de steek gelaten, druk om steeds maar bij te studeren, altijd maar aanpassen naar nieuwe omgevingen/mensen...

Nog tot uw 67ste maar :p Niet dat het u zal lukken... men zit niet te wachten op een bompa dure consultant.

Maar tot dusver, wel een mooie auto.
 
Schoon toch he het leven als consultant IT'er :p

Files, valse beloftes - vaak in de steek gelaten, druk om steeds maar bij te studeren, altijd maar aanpassen naar nieuwe omgevingen/mensen...

Nog tot uw 67ste maar :p
Niet dat het u zal lukken... men zit niet te wachten op een bompa dure consultant.

Maar tot dusver, wel een mooie auto.

Bij ons zitten er toch een paar fin-de-carrière consultants hoor. Ene gaat binnen 3 maand op pensioen als freelancer.
 
Een sociale woning is niet meer levenslang. Als haar inkomen na toewijzing omhoog is gegaan, gaat ze na 9 jaar haar opzeg krijgen en mag ze op privé iets gaan zoeken.

En ge vergeet dat ge veel privacy opgeeft voor een sociale woning.
Mijn moeder haar vorige huurder is er uit gegaan omdat hij zijn sociale woning had toegekend gekregen en dat was ne veel beteren deal voor hem gaf hij eerlijk toe.
Hij was op de lijst gegaan als werkzoekende en had op moment van toekennen een deftige job in de logistiek met bedrijfswagen.

Dus die mag dan 9jaar voor een habbekrats huren en sparen?


Mijn eigen app is in een blok van 2 wooneenheden, totaalrenovatie van 2020.
Het onderste is gekocht door iemand die het onmiddelijk aan SVK verhuurde, zijn 3e pand bij hen.

Ooit een brief gehad van het SVK: ge moet den tuin onderhouden.
Er was maar 1 huishouden dat IETS in dien tuin deed, en dat was het mijne, hun huurder deed en doet NOOIT iets aan het onderhoud.
(de tuin is 70% van hun huurder, 30% gemeenschappelijke doorgang naar de parkeerplekken/fietsenstalling)

Regelmatig klachten van mij en buren links en rechts dat hij tot een kot in de nacht aan het bellen is, telefoon op luidspreker in het midden van de kamer en dan met een paar man roepen naar den telefoon.

Paaszondag: hij ambras gemaakt met wat volk, ze hebben hem gevolgd of wisten hem wonen, zijn ramen ingesmeten met stenen, hij langs achter weggelopen, de mannen door de raam gekropen en hem achterna gezeten met messen.
(gelukkig voor mij konden ze goed mikken, enkel de ramen geraakt en niet de gemeenschappelijke gevel of de voordeur)

Ik moest er gisteren zijn om een herstelling uit te voeren omdat ik in bovenliggend app een lek had gehad, het glas lag nog altijd verspreid over zijn woning. zijn badkamer die kan je vernieuwen als hij vertrekt, dat wil niemand meer, die van mij in perfecte staat.
Hij woont er een 3 tal jaar, zijn nederlands is zo goed als nihil.


Toen ik mijn app ging verhuren ook SVK is laten langs komen, die van het SVK "ja wij hebben zelf niet te kiezen wie er in u app gaat komen, de bovenste van de lijst krijgt het aangeboden" en "ja ik verhuur zelf ook, wel niet aan een SVK hoor"


Opvolging is 0,0
Gevolgen zijn 0,0
Inburgering is 0,0
 
Mijn moeder haar vorige huurder is er uit gegaan omdat hij zijn sociale woning had toegekend gekregen en dat was ne veel beteren deal voor hem gaf hij eerlijk toe.
Hij was op de lijst gegaan als werkzoekende en had op moment van toekennen een deftige job in de logistiek met bedrijfswagen.

Dus die mag dan 9jaar voor een habbekrats huren en sparen?

In welk jaar was dit? Bij inschrijving worden de voorwaarden bekeken, 2 jaarlijks bij de actualisering en dan nogmaals bij de toekenning.

Huurprijs is afhankelijk van inkomen, hoe hoger uw inkomen, hoe hoger uw huurprijs.
Mijn eigen app is in een blok van 2 wooneenheden, totaalrenovatie van 2020.
Het onderste is gekocht door iemand die het onmiddelijk aan SVK verhuurde, zijn 3e pand bij hen.

Ooit een brief gehad van het SVK: ge moet den tuin onderhouden.
Er was maar 1 huishouden dat IETS in dien tuin deed, en dat was het mijne, hun huurder deed en doet NOOIT iets aan het onderhoud.
(de tuin is 70% van hun huurder, 30% gemeenschappelijke doorgang naar de parkeerplekken/fietsenstalling)

Regelmatig klachten van mij en buren links en rechts dat hij tot een kot in de nacht aan het bellen is, telefoon op luidspreker in het midden van de kamer en dan met een paar man roepen naar den telefoon.

Paaszondag: hij ambras gemaakt met wat volk, ze hebben hem gevolgd of wisten hem wonen, zijn ramen ingesmeten met stenen, hij langs achter weggelopen, de mannen door de raam gekropen en hem achterna gezeten met messen.
(gelukkig voor mij konden ze goed mikken, enkel de ramen geraakt en niet de gemeenschappelijke gevel of de voordeur)

Ik moest er gisteren zijn om een herstelling uit te voeren omdat ik in bovenliggend app een lek had gehad, het glas lag nog altijd verspreid over zijn woning. zijn badkamer die kan je vernieuwen als hij vertrekt, dat wil niemand meer, die van mij in perfecte staat.
Hij woont er een 3 tal jaar, zijn nederlands is zo goed als nihil.


Toen ik mijn app ging verhuren ook SVK is laten langs komen, die van het SVK "ja wij hebben zelf niet te kiezen wie er in u app gaat komen, de bovenste van de lijst krijgt het aangeboden" en "ja ik verhuur zelf ook, wel niet aan een SVK hoor"


Opvolging is 0,0
Gevolgen zijn 0,0
Inburgering is 0,0
SVK (nu Woonmaatschappijen) hebben een begeleidingsplicht, maar zoals overal te weinig personeel waardoor de begeleiding er al eens durft om inschieten.

De rest is geen verantwoordelijkheid van een verhuurder (sociaal of ander) en zeker burenlawaai, daar dient de politie voor.
 
Bij ons zitten er toch een paar fin-de-carrière consultants hoor. Ene gaat binnen 3 maand op pensioen als freelancer.
Bij veel bedrijven zijt ge toch niet welkom meer zanne.
Zeker niet als je een vrij generiek profiel hebt, waar er 5 andere jongere voor zijn.

Men zal nog wel een plaatsje vinden bij bedrijf x. Risico dat je weer heel ver mag pendelen.

Sowieso is het een wereldje van vooral jonge mensen.
Als jongeling kan je ook veeleisend zijn, en steeds dreigen met te jobhoppen tussen de zovele consultancy bedrijven.
Maar als bompa, vergeet het jobhoppen. Mag je nog wat shitprojecten gaan doen als je wilt blijven.

Op mijn vorig werk had een consultant gesolliciteerd om daar nog interne te worden. Mens was tegen de 60.
Die werkte toen in Nederland en was het kotsbeu, die zat 5 uur op een dag in de wagen.
Maar was op dat vorig werk dus ook niet welkom meer. Was ook in oude tech nog blijven steken, is ook een risico waarvoor je moet oppassen, niet blijven steken in passé tech of je bent helemaal gezien.
 
Ik kom die constant tegen op TikTok. Absurde/waanzinnige dingen die hij soms toont.

En geregeld zaken die me doen denken aan m'n vorige job...
Mijn baas is iemand die werknemers de dag van de begrafenis opbelt om het over het werk te hebben.
Of werknemers kort na de begrafenis ervan langs te geven als het werk niet 100% naar behoren is uitgevoerd geweest..terwijl ge duidelijk ziet dat die werknemer emotioneel struggled door het verlies en dus tijdelijk niet 100% functioneert.
 
Bij veel bedrijven zijt ge toch niet welkom meer zanne.
Zeker niet als je een vrij generiek profiel hebt, waar er 5 andere jongere voor zijn.

Men zal nog wel een plaatsje vinden bij bedrijf x. Risico dat je weer heel ver mag pendelen.

Sowieso is het een wereldje van vooral jonge mensen.
Als jongeling kan je ook veeleisend zijn, en steeds dreigen met te jobhoppen tussen de zovele consultancy bedrijven.
Maar als bompa, vergeet het jobhoppen. Mag je nog wat shitprojecten gaan doen als je wilt blijven.

Op mijn vorig werk had een consultant gesolliciteerd om daar nog interne te worden. Mens was tegen de 60.
Die werkte toen in Nederland en was het kotsbeu, die zat 5 uur op een dag in de wagen.
Maar was op dat vorig werk dus ook niet welkom meer. Was ook in oude tech nog blijven steken, is ook een risico waarvoor je moet oppassen, niet blijven steken in passé tech of je bent helemaal gezien.

Aan jongere hebt ge tegenwoordig ook niet veel meer. Ofwel willen ze het absolute minimum doen, ofwel zijn ze weg na 2-3 jaar.
Aan de oudere garde heb je tenminste nog wat loyaliteit vind ik.

Bij ons recent ook een aantal nieuwe jongeren begonnen, eind de 20. Komen daar dus eerlijk voor uit dat ze deze job max 5 jaar willen doen.
 
In welk jaar was dit? Bij inschrijving worden de voorwaarden bekeken, 2 jaarlijks bij de actualisering en dan nogmaals bij de toekenning.

Huurprijs is afhankelijk van inkomen, hoe hoger uw inkomen, hoe hoger uw huurprijs.

SVK (nu Woonmaatschappijen) hebben een begeleidingsplicht, maar zoals overal te weinig personeel waardoor de begeleiding er al eens durft om inschieten.

De rest is geen verantwoordelijkheid van een verhuurder (sociaal of ander) en zeker burenlawaai, daar dient de politie voor.
Huurder is er uitgegaan in 2023, hij had de huurprijs gezegd tegen mijn moeder en dat moet dan wel "afhankelijk van inkomen" verhoogt geweest zijn, het was nog steeds ver van concurentieel met de normale huurmarkt hoor.

Geen verantwoordelijkheid van SVK maar ze hebben begeleidingsplicht..
Ik vind het logischer (en vriendelijker) dat je de begeleidende instantie verwittigd ipv de politie.
na 5 a 10 klachte is begeleiden lijkt me maar normaal.

Soit, geen ergernis op het werk, meer een ergernis van het werk van een ander uiteraard :)
 
Terug
Bovenaan