Zelfs voor Ecuador vind je een heel spectaculaire stijging.
Klopt niet.
Dat van Ecuador is 40% minder gestegen dan België sinds 1990, terwijl het op een veel lager absoluut niveau stond en dus gemakkelijk zou moeten zijn om vooruit te gaan (en momenteel is het GDP per capita PPP nog steeds 10x lager).
GDP is verre van de enige indicator.
(Quasi elk Latijns-Amerikaans land moet alleen maar verbeterd zijn als we louter op het GDP verder gaan, ik betwijfel het sterk.)
De meeste van die landen zijn dan ook sterk verbeterd de laatste 35 jaar.
Op vlak van kindersterfte, gezonde levensduur, beschikbaar inkomen, etc.
De landen die dat niet deden, zijn complete failed states (Venezuela).
En daar is het geluksniveau en migratierichting niet van die aard dat ze wijzen op een inverse relatie met GDP.
Meanwhile neemt al 1 op de 8 Belgen anti-depressiva.
In Ecuador en Afrika hebben ze daar geen geld voor.
Je kan beter kijken naar de revealed preferences van de wereldbevolking, waar men liefst wil gaan wonen.
Migratie richting West-Europa en de USA? Gigantisch.
Migratie richting andere landen? Veel lager of onbestaande.
Correlatie met GDP en richting van de migratie? Gigantisch.
Dus om te insinueren dat GDP (met sterke institutionele structuren) niet 1 van de belangrijkste factoren is in welvaart, of dat welvaart niet 1 van de belangrijkste factoren waar landen moeten naar streven, vind ik nogal twijfelachtig als je ziet waar wereldwijd mensen willen leven als ze de keuze krijgen.
En krijgen gezinnen het steeds moeilijker om rond te komen.
Ik geef je net cijfers dat we steenrijk zijn en maar blijven groeien in welvaart (en dus herverdelings capaciteit, gezondheidszorg, etc.).
En ik heb op het forum al 20x getoond dat de MEDIANE Belg de rijkste privé burgers zijn qua vermogen in de wereld en rijker en rijker worden.
Dus uw algemene stelling "gezinnen krijgen het steeds moeilijker" klopt langs geen kanten.
Off topic hier, maar aangezien je dat in elk topic die cynische hoogst twijfelachtige opinies blijft herhalen...
