de tijd en energie die er vandaag nog gestoken wordt in een bewezen gefaald systeem van flexplekken (bij voorkeur nog in combinatie met een eiland).
De dag dat ik hier op mijn werk geen eigen bureau meer heb met een deur die ik kan dichttrekken om ongestoord te kunnen werken zien ze me hier niet meer.
Da's al jaaaren aan de gang. Een privé kantoor is een zeldzaamheid. Al zeker voor uitvoerend personeel.
Vrijwel enkel management die we nog terugvinden in aparte kantoren. Dus als jij nog een privé kantoorke hebt, ben je bij de gelukkigen & zit je dus in feite in een luxe positie.
Vroeger zag je nog regelmatiger die zogenaamde '(semi-)cubicles', zijnde je had nog ietwat eigen 'space' (open ruimte, maar met buro's met tussenschotten dus, pakweg borsthoogte zodat je in principe toch niet pal op een ander zijne kop zat te zien, etc.).
Tegenwoordig is zelfs dat redelijk zeldzaam & zijn het vaak gewoon lange tafels met een prise om uwe laptop in te steken aan weerskanten. En mss nog een UTP kabel & if you're lucky, een extra scherm.
Da's onafhankelijk flex. Flex & de open workspaces hebben in principe niets met elkaar te maken.
Ik zit zo bv. al jarenlang opgescheept met open workspace, maar heb m'n eigen plek geclaimd.
Echter, die infrastructuur wordt dan weliswaar veel gebruikt om flex te forceren ook. Door te stellen dat al die plekken 'van niemand' zijn & clean desk principle dat stelt dat er niets persoonlijks mag blijven liggen.
Daar bovenop is 't sinds de COVID meer en meer de gewoonte om niet voldoende plek te hebben om al uw volk te kunnen zetten. Onafhankelijk meer en meer de return to office te willen forceren.