Wachtdienst,
1/4 ben ik van w8.
Nu beslissen ze als je opgeroepen word, je binnen de maand de uren moet opnemen, of ze worden uitbetaald.
Dus nu kan je ze niet meer opsparen tot je een volledige dag kan thuisblijven.
De wachtdienst is niet verplicht, onze afdeling heeft volk genoeg, maar niet genoeg volk dat in de wachtdienst wil.
Ik vind dat het eigenlijk onze plicht is, maar voor mij hoeft het financieel niet echt. Dus ik zou nu ook liever stoppen. Ook al hebben we niet veel oproepen zijn het in mijn ogen wel minderwaardige weekends als je van wacht bent.
We zaten al een jaar met een leeg gat in onze wachtdienst, dat sinds vorige week was ingevuld.
Ook al kunnen mijn leidinggevende niets veranderen aan de situatie, heb ik diep vanbinnen vooral het gevoel dat ik wil stoppen met de wacht omdat ik niet tevreden ben met allerlei veranderingen, zoals deze regeling, het opdringen van een onhandige panasonic toughbook cf 33, die lomp en omslachtig is, terwijl ik al een ideale laptop had die alles kon en compact was.
(Waarvan mijn leidinggevende ook beweerde niets te kunnen aan doen, maar er mag blijkbaar wel 1 oude laptop gehouden worden voor in de kast te houden omdat die panasonic rommel is en iets niet zou kunnen, hadden ze evengoed de mijne laten houden)
Ik wil eigenlijk niet weg op mijn werk, maar de frustratie blijft zich maar opstapelen, en het lukt maar niet om het van mij af te zetten.
Ik voel ook dat ik steeds maar minder minder aangenaam wordt op het werk.
Gaan staken voor “hun pensioen” omdat het een gratis dag verlof is da kunnen ze wel, maar eens opkomen voor dingen die nu echt kunnen veranderd worden.
Mss ben ik wel gewoon ne moeilijke mens, of reeds teveel gezaagd dat ik wa harder wil werken.
“De gepensioneerde worden hier niet vervangen” haha tuurlijk, als iedereen eerlijk is wete we allemaal da den helft van den tijd hier geen kloten te doen is. Verplicht gewoon die wachtdienst ipv volk te blijve zoeken.
10 techniekers voor 1 vijsmachine, maar wel voor elke technieker ne nieuwen brol laptop aanschaffen da niet nodig is.
Een zaag da hebben we ni vandoen, want ze hebben mij

zo voel ik mij toch soms.
Ze moeste mij maar ni zo gefrustreerd maken