Hoelang nog?
gumball4000
Well-known member
Nog 3 weken.Hoelang nog?
Iedereen in mn omgeving, inclusief een collega die het heeft zien gebeuren "zet u nekeer rap op ziekteverlof. Die is u aant kloten"
iamhollywood
Well-known member
Ziekte verlengt gewoon uw opzeg jammer genoeg…
gumball4000
Well-known member
Nee, dit was toch als je zelf ontslagen zou worden? Toch niet als je zelf vertrekt?
ThekillingGoku
Well-known member
Hoe meer mensen zo'n dingen zien gebeuren, hoe meer ze zichzelf kloten op termijn. Als ze u dat lappen, lapt men dit toch ook anderen.
Bij gevolg zie ik een verdere uitstroom van die mensen die ook zoiets hebben van 'sheesh, hier blijf ik niet'.
Zoals @gumball4000 zegt enkel als je jouw ontslag hebt gekregen.
Volgens mij zijn we collega's. Hier is het gewoon van hetzelfde.
En dan dat dreigementen: Het is klaar tegen X of ...
Dan denk ik: OK doe dat dan maar ..
Er was de afgelopen maanden tijdelijk een te lage workload in ons team. The horror zeg.
Na jaren waarop iedereen 100% gedraaid heeft, alle zeilen bijgezet, targets gehaald, efficiëntie-oefeningen om nóg kostenefficiënter te worden, ... nu de grote paniek want er zou maar eens tijdelijk aan 90% workload gewerkt worden.
Dus wat heeft men gedaan? In allerijl mensen naar andere teams gedispatched voor een bepaalde periode.
En rarara, we zijn nu een paar weken verder en hop: shit hits the fan.
Er komt toch weer wat meer werk binnen dan normaal, mensen waren regelmatig fysisch ziek gevallen de laatste tijd en dan nog een senior collega die zich "ziek" (al dan niet tussen aanhalingstekens, zie mama/papa topic) heeft laten zetten omdat hij een kind heeft gekregen en niet uitgerust geraakt (iets waar ik al maanden/jaren mee kamp).
Zonet dus een telefoontje van mijn baas dat ik een groot miljoenenproject zou moeten overnemen van die laatste collega. Morgen start-up meeting met klant en aannemer.
Echt waar. Gooi het maar op de hoop jong. Gelieve een ticketje te trekken.
Ik heb gezegd waar het op staat. Slechte timing. In principe kan er niets bij. Als hij oordeelt dat ik het moet doen, dan doe ik het maar ik kan niet langer de kwaliteit garanderen. Lees: ik ga er vierkant mijn voeten aan vegen.
Onze maatschappij is doodziek. Iedereen moet telkens 100% tot op het tandvlees. In de crèches is er uitval aan de lopende band waarvoor we te pas en te onpas moeten bijspringen, op mijn werk is er uitval aan de lopende band waardoor projecten telkens bij dezelfden terecht komen, ... en alle lasten komen terecht op dezelfde schouders, die het op hun beurt ook steeds lastiger krijgen. De schouders die moedig weerstand bieden en het frêle kaartenhuisje met de moed der wanhoop proberen te stutten. Het zal zolang duren tot die er ook eens de brui aan geven en gans het kaartenhuisje in elkaar stuikt.
Na jaren waarop iedereen 100% gedraaid heeft, alle zeilen bijgezet, targets gehaald, efficiëntie-oefeningen om nóg kostenefficiënter te worden, ... nu de grote paniek want er zou maar eens tijdelijk aan 90% workload gewerkt worden.
Dus wat heeft men gedaan? In allerijl mensen naar andere teams gedispatched voor een bepaalde periode.
En rarara, we zijn nu een paar weken verder en hop: shit hits the fan.
Er komt toch weer wat meer werk binnen dan normaal, mensen waren regelmatig fysisch ziek gevallen de laatste tijd en dan nog een senior collega die zich "ziek" (al dan niet tussen aanhalingstekens, zie mama/papa topic) heeft laten zetten omdat hij een kind heeft gekregen en niet uitgerust geraakt (iets waar ik al maanden/jaren mee kamp).
Zonet dus een telefoontje van mijn baas dat ik een groot miljoenenproject zou moeten overnemen van die laatste collega. Morgen start-up meeting met klant en aannemer.
Echt waar. Gooi het maar op de hoop jong. Gelieve een ticketje te trekken.Ik heb gezegd waar het op staat. Slechte timing. In principe kan er niets bij. Als hij oordeelt dat ik het moet doen, dan doe ik het maar ik kan niet langer de kwaliteit garanderen. Lees: ik ga er vierkant mijn voeten aan vegen.
Onze maatschappij is doodziek. Iedereen moet telkens 100% tot op het tandvlees. In de crèches is er uitval aan de lopende band waarvoor we te pas en te onpas moeten bijspringen, op mijn werk is er uitval aan de lopende band waardoor projecten telkens bij dezelfden terecht komen, ... en alle lasten komen terecht op dezelfde schouders, die het op hun beurt ook steeds lastiger krijgen. De schouders die moedig weerstand bieden en het frêle kaartenhuisje met de moed der wanhoop proberen te stutten. Het zal zolang duren tot die er ook eens de brui aan geven en gans het kaartenhuisje in elkaar stuikt.
Die had je toch al veel vroeger op haar/zijn plaats kunnen en vooral moeten zetten.
Wel goed dat je er bijna vanaf bent.
Oldskooler
Well-known member
"Dat ze me gaan missen en hard."
"Ze hadden liever dat jij was weggegaan."
Gumball...leert dat eens.
---
De komende weken moeten rustige uitbolweken zijn. 0 stress.
Werk correct af wat je kan afwerken en laat u niet onder druk zetten.
En leer anticiperen op dat wicht.
Draai de rollen om.
Morgen zeg je, als ze weer iets probeert:
"Weer zoveel aandacht voor mij. Ik wed dat uw partner niet zoveel aandacht krijgt." (Als ze eentje heeft tenminste. )
Laatst bewerkt:
En hierna gewoon ne drol op haar bureau leggen de laatste dag
Technology director liet een half jaar geleden tegen mij vallen dat er al goedkeuring werd gegeven om het project met minstens een half jaar te verlengen omdat ze weten dat de deadline heel ambitieus is, maar dat ik dit niet verder mocht zeggen om te beletten dat er weer uitstelgedrag gaat komen bij sommige teams en dit project niet meer prioritair zou worden behandeld.
Ik bleef aan hetzelfde hoge tempo voort werken, maar die deadline blijft praktisch onhaalbaar. Intussen is hoger management compleet gedraaid en is er geen budget goedgekeurd voor een verlenging van de licentie van de oude systemen die we zijn aan het vervangen. Ergo nieuwe boodschap: just meet the deadline.
Ik mag straks voor de 5de keer op een maand tijd gelijk een kleuter ieder stuk werk dat ik op de planning zet gaan verantwoorden. Ik ben meer bezig met wat lijkt op een jury proces omdat ze dezelfde mensen blijven uitpersen in plaats van eens hun eigen rol als upper management in deze clusterfuck kritisch te bekijken en aan de oren te trekken van de mensen die zoals zo vaak in deze projecten compleet op de achtergrond blijven hangen.
Ik bleef aan hetzelfde hoge tempo voort werken, maar die deadline blijft praktisch onhaalbaar. Intussen is hoger management compleet gedraaid en is er geen budget goedgekeurd voor een verlenging van de licentie van de oude systemen die we zijn aan het vervangen. Ergo nieuwe boodschap: just meet the deadline.
Ik mag straks voor de 5de keer op een maand tijd gelijk een kleuter ieder stuk werk dat ik op de planning zet gaan verantwoorden. Ik ben meer bezig met wat lijkt op een jury proces omdat ze dezelfde mensen blijven uitpersen in plaats van eens hun eigen rol als upper management in deze clusterfuck kritisch te bekijken en aan de oren te trekken van de mensen die zoals zo vaak in deze projecten compleet op de achtergrond blijven hangen.
Meester Kweepeer
Member
Vergaaaadering na vergaaadering over hetzelfde onderwerp. En dan nog eens de onderlinge collega's die bellen naar elkaar om ook erover te palaveren.
In 't begin vond ik het nog lachtwekkend, in ben immers Hollanders gewend en die kunnen er ook wat van op het vlak van oeverloos overleggen, maar hier is het nu toch wel extreem. Zeker omdat het allemaal zo hypothetisch is.
Nu, zoals het eruit ziet, zal de uitkomst voor mij positief zijn. Mijn 'regio' ligt een stuk dichter bij huis waar het vroeger een volledige provincie was. Dat betekent dat ik minder kilometers ga moeten rijden met mijn privé wagen (overheid) maar dus ook minder kilometervergoeding ga krijgen. Ik heb het hier al eens gezet, maar wij krijgen 42 eurocent/gereden kilometer. Nu, ge kunt stellen dat ge daar een goeie boterham aan kunt verdienen, maar tegelijk slijt uw auto stevig en loopt ge het risico dat ge er iets mee tegenkomt. Aangezien ik nu dichter werk, denk ik een speed pedelec te kopen via het cafetariaplan. 't Is dan nog 29 eurocent/km, maar veel minder slijtage dus.
In 't begin vond ik het nog lachtwekkend, in ben immers Hollanders gewend en die kunnen er ook wat van op het vlak van oeverloos overleggen, maar hier is het nu toch wel extreem. Zeker omdat het allemaal zo hypothetisch is.
Nu, zoals het eruit ziet, zal de uitkomst voor mij positief zijn. Mijn 'regio' ligt een stuk dichter bij huis waar het vroeger een volledige provincie was. Dat betekent dat ik minder kilometers ga moeten rijden met mijn privé wagen (overheid) maar dus ook minder kilometervergoeding ga krijgen. Ik heb het hier al eens gezet, maar wij krijgen 42 eurocent/gereden kilometer. Nu, ge kunt stellen dat ge daar een goeie boterham aan kunt verdienen, maar tegelijk slijt uw auto stevig en loopt ge het risico dat ge er iets mee tegenkomt. Aangezien ik nu dichter werk, denk ik een speed pedelec te kopen via het cafetariaplan. 't Is dan nog 29 eurocent/km, maar veel minder slijtage dus.
Matador
Active member
Sinds een half jaar heb ik promotie gekregen, en ben ik verantwoordelijk geworden van het dev team (+- 10man). Ik heb mij daar altijd fanatisch geamuseerd, want doordat ons departement goed draait, kreeg ik veel vrijheid om samen met de rest van product management de lijnen uit te zetten.
omdat sommige andere departementen vrij verlieslatend zijn, zijn ze echter sinds een maand of twee veel strenger geworden. ik moet nu om elke scheet budget /toestemming vragen van management. In plaats van bezig te zijn met wat & hoe we functioneel te werk gaan, ben ik constant bezig met boekhouder spelen om te zorgen dat iedereen juist zijn uren kan boeken.
Als het zo voort gaat zoek ik gewoon andere oorden op. wat ik nu moet doen heeft weinig met mijn originele job te maken. Dat Management te dom is om enkel de juiste departementen te viseren helpt natuurlijk niet.
omdat sommige andere departementen vrij verlieslatend zijn, zijn ze echter sinds een maand of twee veel strenger geworden. ik moet nu om elke scheet budget /toestemming vragen van management. In plaats van bezig te zijn met wat & hoe we functioneel te werk gaan, ben ik constant bezig met boekhouder spelen om te zorgen dat iedereen juist zijn uren kan boeken.
Als het zo voort gaat zoek ik gewoon andere oorden op. wat ik nu moet doen heeft weinig met mijn originele job te maken. Dat Management te dom is om enkel de juiste departementen te viseren helpt natuurlijk niet.
MisterV
Well-known member
Die zit toch te luistervinken in opdracht van den baas?
Matador
Active member
Als aanvulling: sinds dit aan de gang is durft niemand nog beslissingen te nemen, en smijten ze alles gewoon over het muurtje. De volgende die ik 'Dat moet management beslissen' zegt geeft ik een djoef op zijn muil.
gumball4000
Well-known member
Feel you... 1 van de redenen (naast de kutsfeer) waarom ik weg wil.
Ik heb hier vandaag een mail moeten sturen om voor iets van 20€ te mogen adverteren (we adverteren voor +150k/jr)
Wij moeten hier expliciet de toestemming van de CEO vragen om een perforator te mogen aankopen lol (we doen +30 miljoen omzet)
Zoals je zegt, meer met cijfers/boekhouding bezig dan de feitelijke job.
En als we dan prijs vragen bij onze vaste partners, willen ze er ook nog 3-4-5 offertes van concurrerende bedrijven..om dan in 100% van de gevallen voor de vaste partner te kiezen, ook al is die duurder.
gumball4000
Well-known member
Jaja 100% zeker.
Sommigen noemen haar ook "de spion".
Nu was ik even bij de vrouwelijke CEO ivm mijn verlofdagen (ik heb al mn ADV dagen nog openstaan, maar "omdat het collectief ingepland is" kan ik ze niet apart inplannen..nu ook niet met mn ontslag).
Ging ik dus naar de CEO om te vragen hoe het zat..ofwel neem ik het op, ofwel betalen ze mij ervoor. Wat het wordt, boeit me eigenlijk niet. Maar ik heb er recht op.
Ga ik na da gesprek terug naar mijn bureau. Zegt de kutcollega ineens "schijnt dat ge nog verlof wou inplannen?"
Enkel de CEO wist van die adv dagen af..
Visenya
Well-known member
Telefoondienst, joepie. --'
Eentje aan de lijn die vond dat hij me meermaals door het zand moest doen laten gaan voor een flauw mopje. 1x oprechte excuses aangeboden, maar hij heeft mijn hulp nodig en niet omgekeerd. Meneer werd onbeleefd, da's dan einde gesprek en hij kan weer in de wachtrij gaan staan. Lul!
Eentje aan de lijn die vond dat hij me meermaals door het zand moest doen laten gaan voor een flauw mopje. 1x oprechte excuses aangeboden, maar hij heeft mijn hulp nodig en niet omgekeerd. Meneer werd onbeleefd, da's dan einde gesprek en hij kan weer in de wachtrij gaan staan. Lul!
Oldskooler
Well-known member
"schijnt dat ge nog verlof wou inplannen?"
=>
"Ja dan zie ik u minder."
Komaan, speelt dat mee
Vergelijkbare onderwerpen
