Het probleem is dat hij al zodanig op het einde van zijn Latijn zit, dat hij geen enkele oplossing ziet. Je zit in overlevingsmodus en "moet doorgaan" omdat er veel vanaf hangt. Zijn werk hangt samen met zijn identiteit momenteel, die geef je niet zomaar af. Je zit dan in een soort tunnelvisie vast met geen ruimte om eens verder te kijken. Het is moeilijk uit te leggen en hij zal het zelf pas inzien als het veel te laat is.
Dus het zal effectief blijven duren tot hij crasht. Ofwel omdat hij zichzelf veel te ver heeft gedreven en zijn lichaam/geest het compleet begeeft, ofwel tot zijn partner zegt: "fuck it, ik heb niets aan jou, als we uit elkaar gaan, ben ik tenminste van de ruzies en jouw frustraties vanaf!"
In beide gevallen zijn de gevolgen VEEL groter dan wanneer hij nu aan de noodrem zou trekken. Maar opnieuw, dat kan hij niet zien. Ziek zetten? Dat is een halve dag verlof pakken om naar de dokter te gaan en gezeik op het werk. Om na enkele weken/maanden gewoon te "moeten" terugkeren naar diezelfde shitshow. En aangezien hij zichzelf niet kan beschermen, gaan ze in zijn ziekenverlof ook gewoon blijven bellen en sturen waardoor hij gegijzeld blijft in zijn hoofd en geen afstand kan nemen van die werkstress. Dus met die gedachten is afstand nemen ook geen oplossing.