Je portie dagelijkse ergernissen op het werk

Bedolven onder het werk. Overheden en semi-overheidsorganisaties die uit onzekerheid constant eerdere beslissingen terug intrekken en doen wat ze willen. Ze lijken niet te beseffen dat er miljoenenprojecten op het spel staan. Daardoor continu de agenda overhoop gooien om te proberen rechttrekken.

Mails stromen binnen aan de lopende band (zit op 1343 ongelezen mails momenteel). Telefoontjes aan de lopende band. De realiteit haalt me constant in. Sigaretten vliegen erdoor. Ik weet niet meer waar mijn kop staat. Krijg je berichtjes van het thuisfront dat de kinderen hysterisch lopen doen en je vrouw met haar handen in het haar zit en ik dus beter niet te laat thuiskom. Vanavond nog een vergadering voor privé-doeleinden. Vrienden die berichten en whatsapp's sturen, waar je al een week vertraging op hebt om te beantwoorden.

Kill. Me.
Laat me godverdomme allemaal eens met rust. Jezus. Ik wil mijn onbewoond eiland.
Vriend, zet u is een tijdje thuis
 
Bedolven onder het werk. Overheden en semi-overheidsorganisaties die uit onzekerheid constant eerdere beslissingen terug intrekken en doen wat ze willen. Ze lijken niet te beseffen dat er miljoenenprojecten op het spel staan. Daardoor continu de agenda overhoop gooien om te proberen rechttrekken.

Mails stromen binnen aan de lopende band (zit op 1343 ongelezen mails momenteel). Telefoontjes aan de lopende band. De realiteit haalt me constant in. Sigaretten vliegen erdoor. Ik weet niet meer waar mijn kop staat. Krijg je berichtjes van het thuisfront dat de kinderen hysterisch lopen doen en je vrouw met haar handen in het haar zit en ik dus beter niet te laat thuiskom. Vanavond nog een vergadering voor privé-doeleinden. Vrienden die berichten en whatsapp's sturen, waar je al een week vertraging op hebt om te beantwoorden.

Kill. Me.
Laat me godverdomme allemaal eens met rust. Jezus. Ik wil mijn onbewoond eiland.
Wat is de push die je nodig hebt om je thuis te laten zetten? Het gaat niet de goede kant uit met je mentale toestand en het lijkt er niet op dat de situatie uit zichzelf zal beteren op je werk.
 
De maatschappij is aan't doordaaien.

Verhalen van mac-bc en Waelvis zijn al lang geen uitzonderingen meer.

Overal hoor ik nu zulke verhalen.

Veel te hoge werkdruk, flexibel zijn, dan de thuissituatie die nog eens gepannen is.

Het regent ook burn-outs langs alle kanten.
Vroeger kende ik amper iemand met een burn-out, nu is het galore. De ene na de andere valt.

Wetende dat het allemaal nog erger wordt...
(Alles wordt duurder, technologie die alsmaar sneller evolueert, de vergrijzing, gewoon alles...)
 
Laatst bewerkt:
Ik zie dat bij onze projectleiders toch ook, die gasten weten niet meer welk werf eerst te doen en elke klant denkt precies dat ge enkel hen als klant hebt. Die hebben werkdagen van 10u en meer.
Sorry hoor, maar geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt om door te groeien. Mochten ze mijn loon nog verdubbelen, ik zou het niet doen. Ik heb al stress genoeg zo, en dan ben ik blij dat ik gewoon om 17h stop met werken en wat vandaag niet af was is voor morgen.
 
Bedolven onder het werk. Overheden en semi-overheidsorganisaties die uit onzekerheid constant eerdere beslissingen terug intrekken en doen wat ze willen. Ze lijken niet te beseffen dat er miljoenenprojecten op het spel staan. Daardoor continu de agenda overhoop gooien om te proberen rechttrekken.

Mails stromen binnen aan de lopende band (zit op 1343 ongelezen mails momenteel). Telefoontjes aan de lopende band. De realiteit haalt me constant in. Sigaretten vliegen erdoor. Ik weet niet meer waar mijn kop staat. Krijg je berichtjes van het thuisfront dat de kinderen hysterisch lopen doen en je vrouw met haar handen in het haar zit en ik dus beter niet te laat thuiskom. Vanavond nog een vergadering voor privé-doeleinden. Vrienden die berichten en whatsapp's sturen, waar je al een week vertraging op hebt om te beantwoorden.

Kill. Me.
Laat me godverdomme allemaal eens met rust. Jezus. Ik wil mijn onbewoond eiland.
Werk om te leven, leef niet om te werken...

Elders beter, direct switchen van job.
 
Ik ging mijn ergernis posten maar, tis nog niet zo erg als de uwe.
1343 mails, ik zou er echt mee naar je baas stappen en zeggen dat niet meer gaat azo.

Das gewoon niet menselijk.
 
2de keer een brief van Bpost teruggekregen wegens onvoldoende gefrankeerd.

Gewone A4-enveloppe, < 350 gram dus dat ding is voldoende gefrankeerd zoals we al +10 jaar doen.
Keert dat spel nu al voor de 2de keer terug omdat de afmetingen te groot zijn, terwijl we langs alle kanten ruim binnen de marges zitten…
Ze stempelen dan wel mooi de envelop af zodat de postzegels ook voor de vuilbak zijn..

Daarmee samenhangend: die ondernemingsrechtbanken die voor een adreswijziging van alles origineel getekende stukken moeten hebben, geen scan met een handtekening.

We zitten in 2023 ffs, wanneer gaan die eens elektronisch beginnen werken.
Dan heb je eindelijk alle origineel getekende stukken, doet Bpost vervelend…

Ik heb soms veel goesting om dergelijke dingen te verzegelen met kaarsvet en een zegelring :wallbash:
 
Ik ging mijn ergernis posten maar, tis nog niet zo erg als de uwe.
1343 mails, ik zou er echt mee naar je baas stappen en zeggen dat niet meer gaat azo.

Das gewoon niet menselijk.
Ik zit ook met een 1000 ongelezen mails, en ik zie het ook bij collega’s. De kunst is om het los te laten. Als het dringend is dan bellen ze wel (wat mogelijks bij Mac al aan het gebeuren is).
 
Kleine update:


Ze hebben die shift op de 12e laten vallen, maar ik moest "de peer in twee doen" :unsure: en ze hebben me de 10e dan een extra shift gegeven. Op een werkpost waarover ik al had afgesproken om daar niet meer op te zitten. Ze hebben ook gezegd dat als ik een dag die ik thuis zit effectief wil thuis zijn, dat ik dat moet laten weten :angry:

Ik dus teruggemaild dat die dag ook niet gaat. Met als reden dat ik die werkpost niet meer doe + dat ik thuis al plannen heb. En met 3 kinderen, 2 honden, nog steeds "kreupele" vrouw is het zo al moeilijk om in de zomervakantie alles te plannen. Ik heb sinds ons rooster uit is alles zitten bekijken qua eventuele opvang, doktersafspraken, een hoop andere afspraken (oa aannemers, hulp van familie en kennissen voor verbouwingen en zo). Die extra diensten die ze er op smijten sturen alles in de war.

Kheb dan ook maar gezegd dat ze mogen noteren dat ik elke dag die ik thuis zit ook effectief wil thuis zijn. En gevraagd sinds wanneer ze zomaar diensten erbij smijten zonder iets te vragen. Als ze me bellen met de vraag of ik extra diensten kan doen kan ik het tenminste bekijken, en 9/10 zeg ik dan ook toe.

Dan mail teruggekregen dat ze die dag gaan laten staan want dat ze dat reglementair zo mogen doen. En dat ze dat doen wegens de vele ziektemeldingen en ze willen "de koek eerlijk verdelen".




Soit: zonet afspraak bij de huisarts gemaakt.
 
We hebben al tips genoeg gegeven zeker ondertussen aan Mac? Het is niet dat het al veel opgebracht heeft dus zal het eindigen in "wie niet horen wil, moet voelen". Ik kan daar geen tijd in steken in zulke mensen.
 
We hebben al tips genoeg gegeven zeker ondertussen aan Mac? Het is niet dat het al veel opgebracht heeft dus zal het eindigen in "wie niet horen wil, moet voelen". Ik kan daar geen tijd in steken in zulke mensen.
Het probleem is dat hij al zodanig op het einde van zijn Latijn zit, dat hij geen enkele oplossing ziet. Je zit in overlevingsmodus en "moet doorgaan" omdat er veel vanaf hangt. Zijn werk hangt samen met zijn identiteit momenteel, die geef je niet zomaar af. Je zit dan in een soort tunnelvisie vast met geen ruimte om eens verder te kijken. Het is moeilijk uit te leggen en hij zal het zelf pas inzien als het veel te laat is.

Dus het zal effectief blijven duren tot hij crasht. Ofwel omdat hij zichzelf veel te ver heeft gedreven en zijn lichaam/geest het compleet begeeft, ofwel tot zijn partner zegt: "fuck it, ik heb niets aan jou, als we uit elkaar gaan, ben ik tenminste van de ruzies en jouw frustraties vanaf!"
In beide gevallen zijn de gevolgen VEEL groter dan wanneer hij nu aan de noodrem zou trekken. Maar opnieuw, dat kan hij niet zien. Ziek zetten? Dat is een halve dag verlof pakken om naar de dokter te gaan en gezeik op het werk. Om na enkele weken/maanden gewoon te "moeten" terugkeren naar diezelfde shitshow. En aangezien hij zichzelf niet kan beschermen, gaan ze in zijn ziekenverlof ook gewoon blijven bellen en sturen waardoor hij gegijzeld blijft in zijn hoofd en geen afstand kan nemen van die werkstress. Dus met die gedachten is afstand nemen ook geen oplossing.
 
Ik zit ook met een 1000 ongelezen mails, en ik zie het ook bij collega’s. De kunst is om het los te laten. Als het dringend is dan bellen ze wel (wat mogelijks bij Mac al aan het gebeuren is).
mja dan verliezen mails toch hun nut?
Ik krijg zo'n 10 mails per dag.
m'n teamlead zegt dat ik alle pruts vragen moet verzamelen de vrijdag en die dan allemaal oplossen de vrijdag.
Maar ik ben altijd bang dat het dan zo'n berg zal zijn dat ik het niet meer onder controle ga hebben.

Een collega van mij die uit congé kwam had er 160.
mja
 
Gewoon ander werk zoeken.
Meer woorden moeten daar niet over gezegd worden.
Lijkt me vrij duidelijk.
 
Het probleem is dat hij al zodanig op het einde van zijn Latijn zit, dat hij geen enkele oplossing ziet. Je zit in overlevingsmodus en "moet doorgaan" omdat er veel vanaf hangt. Zijn werk hangt samen met zijn identiteit momenteel, die geef je niet zomaar af. Je zit dan in een soort tunnelvisie vast met geen ruimte om eens verder te kijken. Het is moeilijk uit te leggen en hij zal het zelf pas inzien als het veel te laat is.

Dus het zal effectief blijven duren tot hij crasht. Ofwel omdat hij zichzelf veel te ver heeft gedreven en zijn lichaam/geest het compleet begeeft, ofwel tot zijn partner zegt: "fuck it, ik heb niets aan jou, als we uit elkaar gaan, ben ik tenminste van de ruzies en jouw frustraties vanaf!"
In beide gevallen zijn de gevolgen VEEL groter dan wanneer hij nu aan de noodrem zou trekken. Maar opnieuw, dat kan hij niet zien. Ziek zetten? Dat is een halve dag verlof pakken om naar de dokter te gaan en gezeik op het werk. Om na enkele weken/maanden gewoon te "moeten" terugkeren naar diezelfde shitshow. En aangezien hij zichzelf niet kan beschermen, gaan ze in zijn ziekenverlof ook gewoon blijven bellen en sturen waardoor hij gegijzeld blijft in zijn hoofd en geen afstand kan nemen van die werkstress. Dus met die gedachten is afstand nemen ook geen oplossing.
Ik vind het toch behoorlijk egoïstisch dat die klik niet gezet kan worden. Niet enkel mac lijdt eronder, zijn gezin sowieso ook enorm. Heb dit zelf ook even gehad dat ik dacht dat het werk 90% van mijn tijd en energie verdiende, dikke zever dus hé...

Soit, ik hoop dat hij het beseft voor hij crasht.
 
Terug
Bovenaan