Paar maanden terug dacht ik (en hoopte ik) dat er op mijn nieuw werk een betere mentaliteit zou zijn.
What was I wrong
We hebben er nu ene bij, gelijk met mij begonnen, die voordien altijd als zelfstandige werkte
Op kantoor dagen na 9u aanwezig en moet hem soms zeggen dat hij beter wat "langer" blijft of hij is al om half 3 terug weg
Op thuiswerkdagen onbereikbaar via teams of gsm
Op opleidingsdagen ook vaak te laat of zelfs onder de middag al weg (en dan zegt hij het wel tegen ons, maar niet tegen die wat de opleiding geeft)
De redenen:
- Geen opvang voor de kinderen
- Ik ben het niet gewoon om uren en uren voor mijn pc te zitten en "vaste" uren te hebben
Best van alles.
Tijdje terug vroeg hij of ik samen met hem op een zondag wou werken (en dat werk elk voor 50% voorbereiden) want hij heeft nu uiteraard zo goed als geen verlof en door in de weekends te werken kan hij uren opbouwen
Mij geen probleem dus ik zeg toe, komt hij nu af dat hij wel hoopt dat het tegen de middag gedaan zal zijn want het is wel voetbal die dag..
Intussen is mijn gedeelte voor +75% gedaan en is hij nog niet begonnen.
Het valt iedereen wel op dus leidinggevende ook, hij zal er wel iets van te horen krijgen maarja toch.. Hoe kunt ge met zo'n mentaliteit aan een job beginnen. Solliciteer dan niet hé