Is thuiswerken nuttig?

Grote push om mensen terug naar kantoor te krijgen, liefst 1 dag of minder per week ipv 2 dagen. En nu ineens problemen omdat er te weinig parkeerplaatsen zijn. Dat is je eigen problemen veroorzaken denk ik dan...
Ja ... en nee.

Voor het bedrijf die dat per sé wilt is dat eerder 'uw probleem'.
Zeker als de mensen die het opleggen zelf niet te veel op die locatie moeten zijn of een eigen, gereserveerde, plek hebben.

Aja, als ge niet op de parking geraakt, zoek dan maar elders een plek eh. Of kom te voet. Of met de vélo. Of laat u afzetten. Of vindt teleportatie uit.
Uw mensen geraken erdoor gefrustreerd dan, maar 't zou 't eerste noch 't laatste bedrijf niet zijn die zich dat totaal niet aan trekt.
 
Dat zal ik dus nooit begrijpen. We hebben allemaal twee jaar van thuis gewerkt en dat ging. Dat er sinds dan hybride systemen zijn snap ik, maar waarom massaal terugkomen op het telewerk?

Je maakt er je werknemers alleen maar gefrustreerd mee.
Omdat het een absolute hel is geworden om nog met mensen deftig zaken te kunnen bespreken. Zeker als die on site bekeken moeten worden voor de volledige context te krijgen. De ene werkt vrijdag van thuis, de andere dan weer maandag en woensdag. En als je ze een bericht op Teams ofzo stuurt heb je geluk als ze binnen de 2,5 uur een keer afspreken.
 
Dat zal ik dus nooit begrijpen. We hebben allemaal twee jaar van thuis gewerkt en dat ging. Dat er sinds dan hybride systemen zijn snap ik, maar waarom massaal terugkomen op het telewerk?

Je maakt er je werknemers alleen maar gefrustreerd mee.
Omdat er in sommige teams te veel mensen zijn die niet met de vrijheid omkunnen en er de kantjes zwaar vanaf lopen.

Tijdens corona was er geen keuze, nu is er terug wel keuze dus ik snap managers/HR perfect als ze terug meer/volledige work at work eisen ipv work at home... ik denk dat er maar een kleine minderheid is die Work at home in zijn contract beschreven heeft staan als een "recht"
 
Omdat het een absolute hel is geworden om nog met mensen deftig zaken te kunnen bespreken. Zeker als die on site bekeken moeten worden voor de volledige context te krijgen. De ene werkt vrijdag van thuis, de andere dan weer maandag en woensdag. En als je ze een bericht op Teams ofzo stuurt heb je geluk als ze binnen de 2,5 uur een keer afspreken.
Het hangt natuurlijk ook af van het type job. Zouden vaste telewerkdagen daarbij niet helpen?

Omdat er in sommige teams te veel mensen zijn die niet met de vrijheid omkunnen en er de kantjes zwaar vanaf lopen.

Tijdens corona was er geen keuze, nu is er terug wel keuze dus ik snap managers/HR perfect als ze terug meer/volledige work at work eisen ipv work at home... ik denk dat er maar een kleine minderheid is die Work at home in zijn contract beschreven heeft staan als een "recht"
Als er individuen zijn die niet met de vrijheid omkunnen, dan moet bij deze personen bekeken worden wat daar aan gedaan moet worden. Andere werknemers bij wie er geen probleem is moeten daarvoor niet gestraft worden met minder telewerk
 
Ja ... en nee.

Voor het bedrijf die dat per sé wilt is dat eerder 'uw probleem'.
Zeker als de mensen die het opleggen zelf niet te veel op die locatie moeten zijn of een eigen, gereserveerde, plek hebben.

Aja, als ge niet op de parking geraakt, zoek dan maar elders een plek eh. Of kom te voet. Of met de vélo. Of laat u afzetten. Of vindt teleportatie uit.
Uw mensen geraken erdoor gefrustreerd dan, maar 't zou 't eerste noch 't laatste bedrijf niet zijn die zich dat totaal niet aan trekt.

Ook daar geldt ja en nee :)

Het is nu al lastig genoeg om mensen te vinden, als we als bedrijf dan nog eens minder competitief zijn dan concurrenten als het over thuiswerk gaat (en het gaat hier grotendeels over mensen die echt wel hun werk deftig doen en meer dan dat) en dan nog voor extra onnodige ergernissen zorgen door een tekort aan parkeerplaatsen... Het zijn vaak zo'n extra kleine ergernissen die de druppel zijn waardoor mensen op de duur zeggen "fuck it, ik ga toch toezeggen op een ander aanbod"

Ik denk, als je echt verwacht dat mensen bijna 100% op kantoor werken, moet je wel een deftige werkomgeving voorzien. Zelf ben ik er altijd vroeg dus ik erger me niet zelf aan de parkeersituatie, maar voor mensen met kinderen kan ik me voorstellen dat er aangenamere manieren zijn om je werkdag te starten dan een kwartier te mogen rondrijden of je je ergens semi-legaal in een straal van 500m kan parkeren.
 
Als er individuen zijn die niet met de vrijheid omkunnen, dan moet bij deze personen bekeken worden wat daar aan gedaan moet worden. Andere werknemers bij wie er geen probleem is moeten daarvoor niet gestraft worden met minder telewerk
Logisch gezien heb je gelijk, maar mijn ervaring leert me dat HR vaak niet zo redeneert.
 
Grote push om mensen terug naar kantoor te krijgen, liefst 1 dag of minder per week ipv 2 dagen. En nu ineens problemen omdat er te weinig parkeerplaatsen zijn. Dat is je eigen problemen veroorzaken denk ik dan...
Juist omgekeerd meegemaakt. Tijdelijk meer telewerken want er is geen plek.

Linkerhand dacht natuurlijk bureauruimte te besparen en rechthand wil dat mensen meer op kantoor komen. Dat clasht natuurlijk.
 
Juist omgekeerd meegemaakt. Tijdelijk meer telewerken want er is geen plek.

Linkerhand dacht natuurlijk bureauruimte te besparen en rechthand wil dat mensen meer op kantoor komen. Dat clasht natuurlijk.

Ideaal, zo'n vlotte interne afstemming binnen een bedrijf :p
 
Het hangt natuurlijk ook af van het type job. Zouden vaste telewerkdagen daarbij niet helpen?


Als er individuen zijn die niet met de vrijheid omkunnen, dan moet bij deze personen bekeken worden wat daar aan gedaan moet worden. Andere werknemers bij wie er geen probleem is moeten daarvoor niet gestraft worden met minder telewerk
Tikkeltje naïef toch hoor... Vaste telewerkdagen helpt hierin geen knijt. Wij zijn ocharme met 25 waarvan maar ongeveer de helft thuiswerkt (en ze allen hun vaste thuiswerkdagen hebben).

Een meeting organiseren waarbij we allen fysiek aanwezig zijn is gewoon de hel... Vrijdag zijn in principe alle werknemers op kantoor, de overige dagen wordt er door 3-4 mensen van thuis gewerkt. "iedereen vaste thuiswerkdag", good luck om dat te organiseren. Iedereen heeft zijn/haar eigen dag om zijn/haar eigen redenen en wil daar niet van afwijken voor een ander.

Je moet gewoon wat minder vanuit "mine, mine, mine" standpunt zien en eens kijken vanuit het oogpunt van je werkgever. Ook naar groepsgevoel... De collega's die het minst aanwezig zijn op kantoor zijn ook de collega's die wat "buiten" de groep vallen. Dan zal je zeggen "ik werk om mijn 40u te klokken en that's it, ik hoef geen besties te worden met mijn collega's", volledig gelijk maar met je collega's breng je, al zeker door de week, vaak meer tijd door dan met je eigen partner/kinderen... Beetje zielig om dan niet te doen alsof je daar een menselijke band mee kan opbouwen om je werkdag aangenamer te maken.

De memes die ik op IG zie over dat de werkgever de duivel is, ze u sowieso niet soigneren en je best zoveel mogelijk moet profiteren en thuiswerk vooral moet doen alsof... Züm kotzen. En het erge is dat de jeugd dat ook gelooft. Ze vinden het absoluut not done om nog bezig te zijn met werken om 17u05 als je maar betaald wordt tot 17u00. Maar dan op het personeelsgesprek wel aankaarten dat ze vinden dat ze een loonsverhoging verdienen, altijd lachen :)
 
Tikkeltje naïef toch hoor... Vaste telewerkdagen helpt hierin geen knijt. Wij zijn ocharme met 25 waarvan maar ongeveer de helft thuiswerkt (en ze allen hun vaste thuiswerkdagen hebben).

Een meeting organiseren waarbij we allen fysiek aanwezig zijn is gewoon de hel... Vrijdag zijn in principe alle werknemers op kantoor, de overige dagen wordt er door 3-4 mensen van thuis gewerkt. "iedereen vaste thuiswerkdag", good luck om dat te organiseren. Iedereen heeft zijn/haar eigen dag om zijn/haar eigen redenen en wil daar niet van afwijken voor een ander.

Je moet gewoon wat minder vanuit "mine, mine, mine" standpunt zien en eens kijken vanuit het oogpunt van je werkgever. Ook naar groepsgevoel... De collega's die het minst aanwezig zijn op kantoor zijn ook de collega's die wat "buiten" de groep vallen. Dan zal je zeggen "ik werk om mijn 40u te klokken en that's it, ik hoef geen besties te worden met mijn collega's", volledig gelijk maar met je collega's breng je, al zeker door de week, vaak meer tijd door dan met je eigen partner/kinderen... Beetje zielig om dan niet te doen alsof je daar een menselijke band mee kan opbouwen om je werkdag aangenamer te maken.

De memes die ik op IG zie over dat de werkgever de duivel is, ze u sowieso niet soigneren en je best zoveel mogelijk moet profiteren en thuiswerk vooral moet doen alsof... Züm kotzen. En het erge is dat de jeugd dat ook gelooft. Ze vinden het absoluut not done om nog bezig te zijn met werken om 17u05 als je maar betaald wordt tot 17u00. Maar dan op het personeelsgesprek wel aankaarten dat ze vinden dat ze een loonsverhoging verdienen, altijd lachen :)
Grotendeels akkoord, maar opslag laten afhangen van eventueel goesting hebben om overuren te doen is ook wel not done.😉
 
Grotendeels akkoord, maar opslag laten afhangen van eventueel goesting hebben om overuren te doen is ook wel not done.😉
Ik zeg niet dat dit de enige maatstaf is, er zijn nog zaken die uiteraard een rol spelen maar ik wilde wijzen op de collega's die om 08u25 binnen komen (werkdag van 8u30 tot 17u00), vervolgens hun ontbijtje beginnen maken, sjouweltje doen in de keuken, tegen 08u45 hun PC aanzetten, nog koffietje gaan halen, sjouweltje doen en ergens tussen 09u00 en 09u15 uiteindelijk beginnen, maar dan wel stipt om 17u00 de PC uitloggen.

Dit wordt dan wel aangesproken en is enkele dagen/week of 2 beter maar stilaan glippen die collega's toch terug in hun oude gewoontes... Het werk dat ze doen is prima maar met die mentaliteit zou ik niet inzien waarom we loonsopslag zouden moeten geven als je in een 40u-week niet eens kan proberen om ook gewoon 40u te werken. Niet dat iedereen constant achter de PC moet zitten en we daar achter zitten met een zweep maar bij zo'n collega die aan dit ritme start is er ook doorheen de dag een constante nood om babbeltjes te doen, moest deze dus aan 35 effectief gepresteerde uren geraken, het zal veel zijn. Een andere collega die niet zo "erg" is maar ook principieel niet voor 8u30 wil starten en stipt om 17u00 aflogt (waar helemaal niks mis mee is) om ook 's morgens nog wel zijn ontbijtje te verzorgen heeft zelfs al laten vallen dat hij graag mee in de vennootschap wil stappen... Dan heb ik moeite om mijn ogen niet eventjes wijd open te trekken van verbazing, dat je met die mentaliteit dat nog maar durft vragen... Snap ik niet.

Maar soit, ik wijk af. In dat opzicht is thuiswerk wel zalig, dat je niet constant de babbelkousen rondom je hebt :)
 
...

Maar soit, ik wijk af. In dat opzicht is thuiswerk wel zalig, dat je niet constant de babbelkousen rondom je hebt :)

Dat kan inderdaad wel tellen. Goeie vriend van mij werkt in een bedrijf waar een heel team liever van thuis zou werken omdat hun grote baas hen tijdens de middagpauze meer dan een uur aan de klap houdt met zijn sterke verhalen uit de oude tijd, terwijl ze liever hun werk zouden afwerken en 's avonds op een deftig uur naar huis gaan :p
 
Ik ben graag op kantoor, maar ik ben ook de SPOC voor quasi alle technische zaken van mijn portefeuille... En ik zit aan de gang, in een open bureau. Ik krijg dus geen hol gedaan op een drukke dag, en mijn berekeningen kijk ik 's avonds ook maar best eens opnieuw na. Thuiswerk is voor mij wel nodig puur om werk gedaan te krijgen, en werk correct gedaan te krijgen. Out of Office ingesteld, Teams uit, en laat mij met rust (teamlead is akkoord overigens).

Ons kantoor in in hartje Brussel. Er is geen parking in het gebouw, er wordt een parkeergarage gehuurd een blok verder, daterend uit de jaren '60 en dus voorzien voor een VW Kever qua helling en parkeerplaatsen (een Kever met een winch dan), en voor mensen met buitendienst (of die een auto hebben die groter is dan de gemiddelde postzegel) is er straatparking. Voor 8h30 geen enkel probleem, na 8h45, forget it. Alles staat rammenstevol. Als ik een interventie heb in de VM, forget it dat ik nog op bureau geraak. Soms moet ik me een kilometer verder zetten.

En ja, wij zijn daar toch al wel wat talent mee verloren. Komt ook altijd terug in de Great Place To Work survey: "supertof bedrijf, alleen jammer dat je ernaar toe moet"
 
Ik zeg niet dat dit de enige maatstaf is, er zijn nog zaken die uiteraard een rol spelen maar ik wilde wijzen op de collega's die om 08u25 binnen komen (werkdag van 8u30 tot 17u00), vervolgens hun ontbijtje beginnen maken, sjouweltje doen in de keuken, tegen 08u45 hun PC aanzetten, nog koffietje gaan halen, sjouweltje doen en ergens tussen 09u00 en 09u15 uiteindelijk beginnen, maar dan wel stipt om 17u00 de PC uitloggen.

Dit wordt dan wel aangesproken en is enkele dagen/week of 2 beter maar stilaan glippen die collega's toch terug in hun oude gewoontes... Het werk dat ze doen is prima maar met die mentaliteit zou ik niet inzien waarom we loonsopslag zouden moeten geven als je in een 40u-week niet eens kan proberen om ook gewoon 40u te werken. Niet dat iedereen constant achter de PC moet zitten en we daar achter zitten met een zweep maar bij zo'n collega die aan dit ritme start is er ook doorheen de dag een constante nood om babbeltjes te doen, moest deze dus aan 35 effectief gepresteerde uren geraken, het zal veel zijn. Een andere collega die niet zo "erg" is maar ook principieel niet voor 8u30 wil starten en stipt om 17u00 aflogt (waar helemaal niks mis mee is) om ook 's morgens nog wel zijn ontbijtje te verzorgen heeft zelfs al laten vallen dat hij graag mee in de vennootschap wil stappen... Dan heb ik moeite om mijn ogen niet eventjes wijd open te trekken van verbazing, dat je met die mentaliteit dat nog maar durft vragen... Snap ik niet.

Maar soit, ik wijk af. In dat opzicht is thuiswerk wel zalig, dat je niet constant de babbelkousen rondom je hebt :)
En worden de prestaties ook effectief gekwantificeerd of is dogmatisch uren tellen de metric? Voor enig intellectueel werk is uren tellen namelijk onnozel. Ik kan perfect 40u aan mijn PC zitten en zelfs werkgerelateerde zaken doen maar op het einde van de week weinig meerwaarde geproduceerd hebben als ik dat zou willen. De dagen dat ik eens 6u werk doe ik soms meer dan de dagen dat ik er 9 werk. Enz.
 
Omdat het een absolute hel is geworden om nog met mensen deftig zaken te kunnen bespreken. Zeker als die on site bekeken moeten worden voor de volledige context te krijgen. De ene werkt vrijdag van thuis, de andere dan weer maandag en woensdag. En als je ze een bericht op Teams ofzo stuurt heb je geluk als ze binnen de 2,5 uur een keer afspreken.
<>
Ik ben graag op kantoor, maar ik ben ook de SPOC voor quasi alle technische zaken van mijn portefeuille... En ik zit aan de gang, in een open bureau. Ik krijg dus geen hol gedaan op een drukke dag, en mijn berekeningen kijk ik 's avonds ook maar best eens opnieuw na. Thuiswerk is voor mij wel nodig puur om werk gedaan te krijgen, en werk correct gedaan te krijgen. Out of Office ingesteld, Teams uit, en laat mij met rust (teamlead is akkoord overigens).
Wel grappig hoe die 2 dingen zo kort op elkaar gepost zijn. En ik snap beide, want ik heb beide situaties zelf ook al voorgehad. Toont ook aan waarom het zo'n moeilijk onderwerp is ;)
 
Wel grappig hoe die 2 dingen zo kort op elkaar gepost zijn.
In mijn geval is dat 87% de schuld van het kantoor en de lay-out. Geef mij een apart kot met een raam en een rolluik en pinnekesdraad voor de deur, en ‘t zou al veel beter zijn.

TmwuYo.gif
 
En worden de prestaties ook effectief gekwantificeerd of is dogmatisch uren tellen de metric? Voor enig intellectueel werk is uren tellen namelijk onnozel. Ik kan perfect 40u aan mijn PC zitten en zelfs werkgerelateerde zaken doen maar op het einde van de week weinig meerwaarde geproduceerd hebben als ik dat zou willen. De dagen dat ik eens 6u werk doe ik soms meer dan de dagen dat ik er 9 werk. Enz.
Deze discussie hebben we in het verleden reeds meermaals gevoerd, ik snap dat voor jouw situatie uren tellen weinig nut heeft. De prestaties bij ons worden vooral gekeken naar de output, zoals bij vele werkplekken maar bij ons kijken we ook naar welke output iemand nuttig "kan verzetten". Iemand die bij wijze van spreken capaciteit heeft om op een jaar 1000 dossiers te behandelen maar er slechts 600 doet op een jaar tijd, zullen we aanspreken terwijl iemand die de capaciteit heeft om op een jaar 600 dossiers te doen, we niet zullen aanspreken. Dit zal voor velen vreemd klinken en velen zullen er niet mee akkoord gaan, tant pis. Hier zijn we al jaren mee bezig om niet enkel naar de cijfertjes te kijken maar ook na te denken over de mensen achter de cijfers.

We hebben een 52-jarige collega die haar job in sé prima doet maar op 32u ongeveer 600 dossiers doet op jaarbasis. Daar tegenover hebben we een 26-jarige collega die zijn job enorm sterk doet en op 40u ongeveer het dubbele doet (gemiddelde voor een voltijdse zit bij ons tussen 900 à 1000 dossiers). De inhoudelijke kwaliteit van de dossiers van beide collega's is evenwaardig, alleen kan de 26-jarige collega een pak meer dossiers aan. We zullen de 52-jarige collega hier niet op aanspreken omdat we weten dat ze haar best doet en in haar beleving is ze vollenbak gas aan het geven. De collega van 26 jaar heeft in verhouding nu reeds een iets beter inkomen en zal vooral (niet enkel puur door het aantal dossiers maar ook door zijn mentaliteit/motivatie) op langere termijn mogelijkheden hebben die de 52-jarige collega hier niet gekregen heeft of ooit zal krijgen.

Dus neen, het gaat niet enkel over de uren die geklopt worden maar ook om de persoonlijke inzet. Wij hebben niet zozeer een job waar we kunnen zeggen "project X moet afgeraken, as long as the job is done is dat prima en boeit het aantal uren dat ik erin steek niet".
 
Deze discussie hebben we in het verleden reeds meermaals gevoerd, ik snap dat voor jouw situatie uren tellen weinig nut heeft. De prestaties bij ons worden vooral gekeken naar de output, zoals bij vele werkplekken maar bij ons kijken we ook naar welke output iemand nuttig "kan verzetten". Iemand die bij wijze van spreken capaciteit heeft om op een jaar 1000 dossiers te behandelen maar er slechts 600 doet op een jaar tijd, zullen we aanspreken terwijl iemand die de capaciteit heeft om op een jaar 600 dossiers te doen, we niet zullen aanspreken. Dit zal voor velen vreemd klinken en velen zullen er niet mee akkoord gaan, tant pis. Hier zijn we al jaren mee bezig om niet enkel naar de cijfertjes te kijken maar ook na te denken over de mensen achter de cijfers.

We hebben een 52-jarige collega die haar job in sé prima doet maar op 32u ongeveer 600 dossiers doet op jaarbasis. Daar tegenover hebben we een 26-jarige collega die zijn job enorm sterk doet en op 40u ongeveer het dubbele doet (gemiddelde voor een voltijdse zit bij ons tussen 900 à 1000 dossiers). De inhoudelijke kwaliteit van de dossiers van beide collega's is evenwaardig, alleen kan de 26-jarige collega een pak meer dossiers aan. We zullen de 52-jarige collega hier niet op aanspreken omdat we weten dat ze haar best doet en in haar beleving is ze vollenbak gas aan het geven. De collega van 26 jaar heeft in verhouding nu reeds een iets beter inkomen en zal vooral (niet enkel puur door het aantal dossiers maar ook door zijn mentaliteit/motivatie) op langere termijn mogelijkheden hebben die de 52-jarige collega hier niet gekregen heeft of ooit zal krijgen.

Dus neen, het gaat niet enkel over de uren die geklopt worden maar ook om de persoonlijke inzet. Wij hebben niet zozeer een job waar we kunnen zeggen "project X moet afgeraken, as long as the job is done is dat prima en boeit het aantal uren dat ik erin steek niet".
En worden die dan ook afgerekend op het al dan niet "besties" worden met de collega's? Allezja het komt me allemaal nogal à la tête du client over.
 
Deze discussie hebben we in het verleden reeds meermaals gevoerd, ik snap dat voor jouw situatie uren tellen weinig nut heeft. De prestaties bij ons worden vooral gekeken naar de output, zoals bij vele werkplekken maar bij ons kijken we ook naar welke output iemand nuttig "kan verzetten". Iemand die bij wijze van spreken capaciteit heeft om op een jaar 1000 dossiers te behandelen maar er slechts 600 doet op een jaar tijd, zullen we aanspreken terwijl iemand die de capaciteit heeft om op een jaar 600 dossiers te doen, we niet zullen aanspreken. Dit zal voor velen vreemd klinken en velen zullen er niet mee akkoord gaan, tant pis. Hier zijn we al jaren mee bezig om niet enkel naar de cijfertjes te kijken maar ook na te denken over de mensen achter de cijfers.

We hebben een 52-jarige collega die haar job in sé prima doet maar op 32u ongeveer 600 dossiers doet op jaarbasis. Daar tegenover hebben we een 26-jarige collega die zijn job enorm sterk doet en op 40u ongeveer het dubbele doet (gemiddelde voor een voltijdse zit bij ons tussen 900 à 1000 dossiers). De inhoudelijke kwaliteit van de dossiers van beide collega's is evenwaardig, alleen kan de 26-jarige collega een pak meer dossiers aan. We zullen de 52-jarige collega hier niet op aanspreken omdat we weten dat ze haar best doet en in haar beleving is ze vollenbak gas aan het geven. De collega van 26 jaar heeft in verhouding nu reeds een iets beter inkomen en zal vooral (niet enkel puur door het aantal dossiers maar ook door zijn mentaliteit/motivatie) op langere termijn mogelijkheden hebben die de 52-jarige collega hier niet gekregen heeft of ooit zal krijgen.

Dus neen, het gaat niet enkel over de uren die geklopt worden maar ook om de persoonlijke inzet. Wij hebben niet zozeer een job waar we kunnen zeggen "project X moet afgeraken, as long as the job is done is dat prima en boeit het aantal uren dat ik erin steek niet".

Denk dat dat ook redelijk logisch is, nee?
Hier op het werk hebben we ook collega's die een stuk beter/slimmer werken en dus meer gedaan krijgen maar die worden dan ook in hun evaluatie daar extra voor beloond.
Degenen die hun werk doen en gewoon of ondermaats presteren komen pas erna aan de beurt.
En ondermaats presteren wil daarom nog niet zeggen dat het luie tamzakken zijn, integendeel de meesten doen echt wel hun best.
Maar er zullen er altijd zijn die gewoon een stuk beter werken en je kan niet voor iedereen die lat even hoog leggen.
 
Terug
Bovenaan