Is thuiswerken nuttig?

En worden die dan ook afgerekend op het al dan niet "besties" worden met de collega's? Allezja het komt me allemaal nogal à la tête du client over.
Het feit dat je overdrijft en vermeldt "besties worden met collega's" laat al duidelijk merken wat jouw standpunt is dus hou ik het kort. Ik herhaal dat ik nergens zeg dat collega's de beste vrienden moeten worden. Als het even gaat over collega's mee partner laten worden, ja, dan is hoe je in de groep ligt zeer bepalend. Doe je je job zeer goed maar vind iedereen je de eikel van het kantoor, dan zal je de kans om partner te worden niet krijgen. Opgelet, ik herhaal, niemand zegt dat je van iedereen "de kameraad" hoeft te worden.
Denk dat dat ook redelijk logisch is, nee?
Hier op het werk hebben we ook collega's die een stuk beter/slimmer werken en dus meer gedaan krijgen maar die worden dan ook in hun evaluatie daar extra voor beloond.
Degenen die hun werk doen en gewoon of ondermaats presteren komen pas erna aan de beurt.
En ondermaats presteren wil daarom nog niet zeggen dat het luie tamzakken zijn, integendeel de meesten doen echt wel hun best.
Maar er zullen er altijd zijn die gewoon een stuk beter werken en je kan niet voor iedereen die lat even hoog leggen.
Klopt.
 
Het feit dat je overdrijft en vermeldt "besties worden met collega's" laat al duidelijk merken wat jouw standpunt is dus hou ik het kort. Ik herhaal dat ik nergens zeg dat collega's de beste vrienden moeten worden. Als het even gaat over collega's mee partner laten worden, ja, dan is hoe je in de groep ligt zeer bepalend. Doe je je job zeer goed maar vind iedereen je de eikel van het kantoor, dan zal je de kans om partner te worden niet krijgen. Opgelet, ik herhaal, niemand zegt dat je van iedereen "de kameraad" hoeft te worden.
Ik neem gewoon je eigen woordgebruik over:
Je moet gewoon wat minder vanuit "mine, mine, mine" standpunt zien en eens kijken vanuit het oogpunt van je werkgever. Ook naar groepsgevoel... De collega's die het minst aanwezig zijn op kantoor zijn ook de collega's die wat "buiten" de groep vallen. Dan zal je zeggen "ik werk om mijn 40u te klokken en that's it, ik hoef geen besties te worden met mijn collega's", volledig gelijk maar met je collega's breng je, al zeker door de week, vaak meer tijd door dan met je eigen partner/kinderen... Beetje zielig om dan niet te doen alsof je daar een menselijke band mee kan opbouwen om je werkdag aangenamer te maken.
Ik vind een "normaal" menselijke band met collega's ook normaal, maar ik gruwel nogal van "leuke optionele activiteiten" waarvan toch ergens wordt bijgehouden wie nu net organiseert of aanwezig is. Enfin, ik zit bovenaan de zeer locale voedselketen, dus ik kan ongestoord naar vrouw en kind gaan.

Het zal waarschijnlijk allemaal wel duidelijk zijn voor wie bij jou werkt, maar enerzijds gebruik je iets objectief vast te stellen zoals werkuren. Waarna je aangeeft dat werkelijke output, dus aantal dossiers, wel varieert per persoon volgens "capaciteit". Daar sluipt al heel wat subjectiviteit in. En daar komt dan zo'n vaag menselijk aspect bij waar mensen "goed in de groep" moeten liggen en overuren moeten doen met de glimlach.

Mij komt dat dus over als een beoordeling die heel hard afhangt van "de baas vind mij een toffe", omdat het me helemaal niet duidelijk is wat je nu net verwacht. Klinkt alsof een weinig efficiënte maar sociale werker, die overuren klopt en bij iedereen goed ligt het dan een pak "beter" doet in zo'n systeem als iemand die misschien meer op zichzelf is, en ook beter thuis alleen werkt, en zo dubbel het werk verzet van de eerste.

En dat is iets dat ik wel vaker hoor, dat is uiteindelijk het fenomeen waar mensen die heel hard "aanwezig zijn" het beter doen, maar dat lijkt me gewoon in strijd met een job waar output te kwantificeren valt door # dossiers. Iets anders dat je zo in de hand werkt, en dat ook wijdverspreid is: als je het aankan, moet je gewoon meer werken want dat is jouw "capaciteit". Ben je minder capabel of kan je dat goed spelen, ook ok, werk maar minder.
 
Laatst bewerkt:
Ik neem gewoon je eigen woordgebruik over:

Ik vind een "normaal" menselijke band met collega's ook normaal, maar ik gruwel nogal van "leuke optionele activiteiten" waarvan toch ergens wordt bijgehouden wie nu net organiseert of aanwezig is. Enfin, ik zit bovenaan de zeer locale voedselketen, dus ik kan ongestoord naar vrouw en kind gaan.

Het zal waarschijnlijk allemaal wel duidelijk zijn voor wie bij jou werkt, maar enerzijds gebruik je iets objectief vast te stellen zoals werkuren. Waarna je aangeeft dat werkelijke output, dus aantal dossiers, wel varieert per persoon volgens "capaciteit". Daar sluipt al heel wat subjectiviteit in. En daar komt dan zo'n vaag menselijk aspect bij waar mensen "goed in de groep" moeten liggen en overuren moeten doen met de glimlach.

Mij komt dat dus over als een beoordeling die heel hard afhangt van "de baas vind mij een toffe", omdat het me helemaal niet duidelijk is wat je nu net verwacht. Klinkt alsof een weinig efficiënte maar sociale werker, die overuren klopt en bij iedereen goed ligt het dan een pak "beter" doet in zo'n systeem als iemand die misschien meer op zichzelf is, en ook beter thuis alleen werkt, en zo dubbel het werk verzet van de eerste.

En dat is iets dat ik wel vaker hoor, dat is uiteindelijk het fenomeen waar mensen die heel hard "aanwezig zijn" het beter doen, maar dat lijkt me gewoon in strijd met een job waar output te kwantificeren valt door # dossiers. Iets anders dat je zo in de hand werkt, en dat ook wijdverspreid is: als je het aankan, moet je gewoon meer werken want dat is jouw "capaciteit". Ben je minder capabel of kan je dat goed spelen, ook ok, werk maar minder.
Ik herhaal, uw standpunt was van begin af aan reeds zeer duidelijk en wordt in uw post nog eens versterkt.

Ik herhaal ook nogmaals, niemand moet goed in de groep liggen en niemand moet overuren doen, dat is wat jij ervan maakt, niet ik. Al wat ik zeg is dat de mensen die wél goed in de groep liggen en geen 9-to-5 mentaliteit hebben het verst gaan geraken bij ons, zijnde partner worden. Niet dat de mensen die minder goed in de groep liggen en geen overuren doen geen dik pré gaan hebben, het zal alleen langer duren en zij gaan geen partner kunnen worden. Naast de parameters "hoe lig ik in de groep" en "heb ik een 9-to-5 mentaliteit" zijn er nog 8 andere parameters die we gebruiken om te beslissen of we iemand partner laten worden of niet. Dat jij daarvan maakt dat de beslissing wordt gemaakt op basis van "vindt de baas mij nen toffe", ja sé... Dat is uw perceptie. Uw perceptie is fout en ongegrond gezien je de beperkte kennis die je hebt van mijn werkomgeving en vervolgens uw eigen ervaringen volledig doortrekt naar de buitenwereld, wat fout is. Ik ga ook niet zeggen dat mijn werkomgeving dé standaard is en dat elke werkplek hieraan gelijkgeschakeld kan worden.

Zo simpel is het, dat jij wel puur uw 9-to-5 doet en gruwelt van activiteiten na de uren, ja sé... Dat is uw volste recht en ook niets mis mee hé? Al wat ik zeg is dat je bij ons geen partner gaat worden :) (niet dat dat uiteraard uw doel is)
 
Ik zie niet in waarom ik nog naar kantoor zou gaan.

Ik was een goeie student toen ik nog studeerde. Ik studeerde op kot, deed examens, pinten zuipen, klaar. De doorsnee student kon geen half uur aan een stuk studeren zonder drama. Ik kon 6h aan een stuk zonder afleiding studeren.

Met werken is het hetzelfde. Als je een deftig doel hebt met een deadline, werk er naartoe. Waarom moet iemand je monitoren hoeveel uren je doet en of je wel degelijk om 9h op je stoel zit en daar tot 17h blijft ?

Ik ben vorige week nog eens naar kantoor gegaan want had mijn nieuwe laptop te configureren. ipv 8h beginnen werken, 30min file schuiven, parkeren, naar kantoor, dan een vrije bureau zoeken, knoeien met schermen. Om 9h zat ik neer. Dan 17 man die langskomt om babbeltje te doen, lawaai, en allemaal druk druk druk, maar wel continu babbel babbel babbel. Ik ben om 14h naar huis gegaan.

Ik zit in een global team met allemaal remote mensen. Mijn doel is zo snel mogelijk klaar te zijn met mijn werk zodat ik andere dingen kan doen. Soms is dat 4h werk op een dag, soms 10, soms 12. Soms heb ik gedaan om 15h, soms heb ik meetings om 22h s avonds. Er is gewoon 0,0 meerwaarde om 2h in een auto te zitten, een planning nachtmerrie te hebben want je moet pendelen in een slot waar je geen meetings hebt.


En het menselijke contact ? Misschien ben ik te veel afgestompt door jarenlange corporate shenanigans. Maar team gevoel - dat is IMO in veel gevallen een geforceerde boel met fake-it-till-you-make-it mensen. Ik wil geen pinten gaan drinken met Indiers of Spanjaarden van 25y die in Belgie zijn komen werken als huurling en binnen 2y weer weg zijn. Of een 60 jarige uitgebluste manager die nog 3 y te gaan heeft. Zo goed als al de 30-40 mensen hebben kinderen en kiezen toch 99% zeker voor hun gezin of die blijven van 15-17h en zijn dan naar huis. De weinige 30-40y gasten op die lang blijven op de team events zijn de kinderlozen, de relatielozen of de scouts figuren die alles hipperdepiep leuk vinden.

En voor het werk/team gevoel moet je het ook niet doen, want dat is gewoon een zak van 50 mensen in Belgie die in cross-functional teams global zitten. Vroeger had ik er nog een paar waar ik mee samenwerkte, maar sinds de laatste re-org is er in Belgie letterlijk 0 man waar ik nog ooit mee samenwerk. En mijn directe managers - ik heb er 4-5-6 gehad laatste 7y, daarvan is er nog nooit 1 niet-remote geweest.


Na de jarenlange re-org en corporate zever, zijn de ambities beperkt geworden. Mijn werk doen in zo weinig mogelijk tijd en gewoon mijn huidige salaris uitrijden tot de finish line. Geen promotie of andere professionele ambities meer. Wel veel ambitie om het huis in orde te hebben, in de tuin te werken, wat te sporten en tijd te hebben om met kinderen te spelen en met de madam te flikflooien.
 
Ik herhaal, uw standpunt was van begin af aan reeds zeer duidelijk en wordt in uw post nog eens versterkt.
Dat is dan toch enkel omdat je zelf leest wat je wil lezen maar soit.
Ik herhaal ook nogmaals, niemand moet goed in de groep liggen en niemand moet overuren doen, dat is wat jij ervan maakt, niet ik. Al wat ik zeg is dat de mensen die wél goed in de groep liggen en geen 9-to-5 mentaliteit hebben het verst gaan geraken bij ons, zijnde partner worden. Niet dat de mensen die minder goed in de groep liggen en geen overuren doen geen dik pré gaan hebben, het zal alleen langer duren en zij gaan geen partner kunnen worden. Naast de parameters "hoe lig ik in de groep" en "heb ik een 9-to-5 mentaliteit" zijn er nog 8 andere parameters die we gebruiken om te beslissen of we iemand partner laten worden of niet. Dat jij daarvan maakt dat de beslissing wordt gemaakt op basis van "vindt de baas mij nen toffe", ja sé... Dat is uw perceptie. Uw perceptie is fout en ongegrond gezien je de beperkte kennis die je hebt van mijn werkomgeving en vervolgens uw eigen ervaringen volledig doortrekt naar de buitenwereld, wat fout is. Ik ga ook niet zeggen dat mijn werkomgeving dé standaard is en dat elke werkplek hieraan gelijkgeschakeld kan worden.
Dus er zijn bij jullie maar twee opties: partner worden of niet? Wat ik zeg is dat het mij allemaal nogal subjectief en vaag lijkt, wat vreemd is voor een sector waar je zwart op wit kan zien hoeveel dossiers iemand afhandelt. Dat je dan spreekt over "geen 9-to-5 mentaliteit", "hoe lig ik in de groep", en zeker "Jos doet meer maar die kan meer" is net het subjectieve. Natuurlijk weet ik niet hoe jouw sector of werkplaats werkt maar gebaseerd op wat je hier neerschrijft lijkt me dat gewoon allemaal nogal arbitrair.

Dat is ook niet mijn ervaring trouwens, hier is iedereen vrij in zijn werkuren zolang er output is en zaken gebeuren wanneer ze moeten gebeuren. Het resultaat is ook verre van een 9-to-5. Maar opnieuw, hier gaat het dan ook niet over X dossiers afhandelen in Y tijd.
Zo simpel is het, dat jij wel puur uw 9-to-5 doet en gruwelt van activiteiten na de uren, ja sé... Dat is uw volste recht en ook niets mis mee hé? Al wat ik zeg is dat je bij ons geen partner gaat worden :) (niet dat dat uiteraard uw doel is)
Ik gruwel niet van activiteiten na de uren, ik gruwel ervan dat iemand zou bijhouden of ik op dat moment zin heb iets te doen of ik voor mijn dochter wil thuiszijn. Net zoals ik geen 9-to-5 doe. "Uw perceptie is fout en ongegrond gezien je de beperkte kennis die je hebt van mijn werkomgeving en vervolgens uw eigen ervaringen volledig doortrekt naar de buitenwereld, wat fout is."
 
Dat is dan toch enkel omdat je zelf leest wat je wil lezen maar soit.

Dus er zijn bij jullie maar twee opties: partner worden of niet? Wat ik zeg is dat het mij allemaal nogal subjectief en vaag lijkt, wat vreemd is voor een sector waar je zwart op wit kan zien hoeveel dossiers iemand afhandelt. Dat je dan spreekt over "geen 9-to-5 mentaliteit", "hoe lig ik in de groep", en zeker "Jos doet meer maar die kan meer" is net het subjectieve. Natuurlijk weet ik niet hoe jouw sector of werkplaats werkt maar gebaseerd op wat je hier neerschrijft lijkt me dat gewoon allemaal nogal arbitrair.

Dat is ook niet mijn ervaring trouwens, hier is iedereen vrij in zijn werkuren zolang er output is en zaken gebeuren wanneer ze moeten gebeuren. Het resultaat is ook verre van een 9-to-5. Maar opnieuw, hier gaat het dan ook niet over X dossiers afhandelen in Y tijd.

Ik gruwel niet van activiteiten na de uren, ik gruwel ervan dat iemand zou bijhouden of ik op dat moment zin heb iets te doen of ik voor mijn dochter wil thuiszijn. Net zoals ik geen 9-to-5 doe. "Uw perceptie is fout en ongegrond gezien je de beperkte kennis die je hebt van mijn werkomgeving en vervolgens uw eigen ervaringen volledig doortrekt naar de buitenwereld, wat fout is."
Neen, er zijn niet slechts 2 opties over onze collega's hun toekomst, je bent weer woorden in mijn mond aan het leggen... Er zijn ook niet-partner collega's die een zeer mooi inkomen hebben.

Het klinkt subjectief, vaag en arbitrair voor jou, geen probleem.

Ook weer dat je zegt dat iemand hier zou bijhouden wie bij welke activiteit is... Het zou een stuk aangenamer zijn als je uw argumentatie zou doen zonder wat iemand anders zegt telkens te ovedramatiseren of te veranderen. Zeer vermoeiend om een discussie aan te gaan met iemand op deze manier.

Maar ik herhaal, je snapt het niet en het klinkt allemaal als vriendjespolitiek voor jou, voor mij is dat prima.
 
Neen, er zijn niet slechts 2 opties over onze collega's hun toekomst, je bent weer woorden in mijn mond aan het leggen... Er zijn ook niet-partner collega's die een zeer mooi inkomen hebben.

Het klinkt subjectief, vaag en arbitrair voor jou, geen probleem.

Ook weer dat je zegt dat iemand hier zou bijhouden wie bij welke activiteit is... Het zou een stuk aangenamer zijn als je uw argumentatie zou doen zonder wat iemand anders zegt telkens te ovedramatiseren of te veranderen. Zeer vermoeiend om een discussie aan te gaan met iemand op deze manier.

Maar ik herhaal, je snapt het niet en het klinkt allemaal als vriendjespolitiek voor jou, voor mij is dat prima.
Je spreekt jezelf tegen. Je kijkt niet naar uren maar naar output en weet ik veel wat, maar dan schrijf je wel dingen als:
Ik zeg niet dat dit de enige maatstaf is, er zijn nog zaken die uiteraard een rol spelen maar ik wilde wijzen op de collega's die om 08u25 binnen komen (werkdag van 8u30 tot 17u00), vervolgens hun ontbijtje beginnen maken, sjouweltje doen in de keuken, tegen 08u45 hun PC aanzetten, nog koffietje gaan halen, sjouweltje doen en ergens tussen 09u00 en 09u15 uiteindelijk beginnen, maar dan wel stipt om 17u00 de PC uitloggen.
en
geen 9-to-5 mentaliteit hebben het verst gaan geraken bij ons
en
als je in een 40u-week niet eens kan proberen om ook gewoon 40u te werken
Ja wat is het nu? Dat schreeuwt gewoon deels micromanagement deels bullshitmanagement. Geen 9-to-5 mentaliteit hebben swings both ways hé, dat is ook toestaan dat iemand tot 9u30 aan de koffiemachien hangt. Misschien hebben die mensen zo'n opstartmoment nodig.

Het zijn mensen zoals u die van werken (toch het soort werk waarover het hier gaat) een hel maken door geen rekening te houden met individuele kenmerken en behoeften i.p.v. te geloven in de mensen en dat ze zelf het beste uit zichzelf willen halen, maar te denken dat jij kan inschatten wie hoe veel wanneer en op welke manier aan kan. Geef uw personeel concrete taken binnen hun functieprofiel (en als het even kan en past ook erbuiten als ze erom vragen), die met verantwoordelijkheidszin gaan zorgen dat ze afgewerkt raken, en ze gaan elkaar heus niet aansteken tot lanterfanten met rond de koffiemachine te hangen. Laat de mensen hun werk doen op hun manier, vind je dat het te weinig is voor het geld dat ze kosten, geef hen die info, en blijft het zo, then that's that en zoek een ander.

Edit: dat schemert wel deels door in uw posts, maar er is toch ook een ondertoon van wantrouwen of neerkijken, zoals die personen die "maar om 9u-9u15 beginnen".
 
Laatst bewerkt:
Je spreekt jezelf tegen. Je kijkt niet naar uren maar naar output en weet ik veel wat, maar dan schrijf je wel dingen als:

en

Ja wat is het nu? Dat schreeuwt gewoon deels micromanagement deels bullshitmanagement. Geen 9-to-5 mentaliteit hebben swings both ways hé, dat is ook toestaan dat iemand tot 9u30 aan de koffiemachien hangt. Misschien hebben die mensen zo'n opstartmoment nodig.

Het zijn mensen zoals u die van werken (toch het soort werk waarover het hier gaat) een hel maken door geen rekening te houden met individuele kenmerken en behoeften i.p.v. te geloven in de mensen en dat ze zelf het beste uit zichzelf willen halen, maar te denken dat jij kan inschatten wie hoe veel wanneer en op welke manier aan kan. Geef uw personeel concrete taken binnen hun functieprofiel (en als het even kan en past ook erbuiten als ze erom vragen), die met verantwoordelijkheidszin gaan zorgen dat ze afgewerkt raken, en ze gaan elkaar heus niet aansteken tot lanterfanten met rond de koffiemachine te hangen. Laat de mensen hun werk doen op hun manier, vind je dat het te weinig is voor het geld dat ze kosten, geef hen die info, en blijft het zo, then that's that en zoek een ander.

Edit: dat schemert wel deels door in uw posts, maar er is toch ook een ondertoon van wantrouwen of neerkijken, zoals die personen die "maar om 9u-9u15 beginnen".
Denk dat je persoonlijke negatieve ervaringen wat te hard aan het doortrekken bent.

Het is niet omdat ik iets over werkuren zeg of dat iemand op een bepaald tijdstip pas van start gaat (wij hebben geen glijdende uren), dat we enkel daar naar kijken als we mensen evalueren.

Verder rant je dat ik het werken hier een hel maak, vandaar dat we de laatste 10 jaar welgeteld 4 mensen hebben die vrijwillig vertrokken zijn, waarvan 2 vanwege een verhuis naar +1u rijden van kantoor en van die 4 ook nog eens 2 gevraagd hebben om terug te komen (en 1tje ook teruggekomen is, nl. ikzelf). Op 10 jaar tijd zijn er daarentegen 12 mensen bijgekomen en zijn we nu met 29 collega's in totaal, zo'n hel zal het hier dan wel niet zijn zeker? En dat zelfs voor een werkplek waar we geen glijdende uren hebben en thuiswerk voor mensen die minder dan 25 minuten reistijd naar kantoor enkel voor 1 dag per week toelaten. Toch vreemd dat mensen voor zo'n eikels als werkgever kiezen, terwijl we toch in een grootstad als Antwerpen zitten en alle collega's binnen de week ander werk zouden vinden.

Geen idee waarom je de noodzaak voelt om Robin Hood te gaan spelen buiten dat je zelf je kas al eens hebt zitten opfreten door een toxische werkplek/manager. Maar soit, als je happy wordt van mij eens de les te spellen over hoe met ons personeel om te gaan, mij niet gelaten.
 
Denk dat je persoonlijke negatieve ervaringen wat te hard aan het doortrekken bent.

Het is niet omdat ik iets over werkuren zeg of dat iemand op een bepaald tijdstip pas van start gaat (wij hebben geen glijdende uren), dat we enkel daar naar kijken als we mensen evalueren.
Ik stel alleen vast dat je commentaar hebt op mensen die niet om 8u30 aan hun bureau zitten en dan wat zaken veralgemeent die misschien wel enige correlatie hebben maar naar mijn weten geen algemene waarheid zijn.
Verder rant je dat ik het werken hier een hel maak, vandaar dat we de laatste 10 jaar welgeteld 4 mensen hebben die vrijwillig vertrokken zijn, waarvan 2 vanwege een verhuis naar +1u rijden van kantoor en van die 4 ook nog eens 2 gevraagd hebben om terug te komen (en 1tje ook teruggekomen is, nl. ikzelf). Op 10 jaar tijd zijn er daarentegen 12 mensen bijgekomen en zijn we nu met 29 collega's in totaal, zo'n hel zal het hier dan wel niet zijn zeker? En dat zelfs voor een werkplek waar we geen glijdende uren hebben en thuiswerk voor mensen die minder dan 25 minuten reistijd naar kantoor enkel voor 1 dag per week toelaten. Toch vreemd dat mensen voor zo'n eikels als werkgever kiezen, terwijl we toch in een grootstad als Antwerpen zitten en alle collega's binnen de week ander werk zouden vinden.
Ja, en mét glijdende werkuren had je misschien al 60 collega's gehad. Het is niet omdat mensen blijven/terugkeren dat de werkwijze niet beter kan. Het is misschien elders gewoon nog slechter.
Geen idee waarom je de noodzaak voelt om Robin Hood te gaan spelen buiten dat je zelf je kas al eens hebt zitten opfreten door een toxische werkplek/manager. Maar soit, als je happy wordt van mij eens de les te spellen over hoe met ons personeel om te gaan, mij niet gelaten.
Het is hier een discussieforum hé, geen circlejerk. Robin Hood deed het ook voor iets. Ik probeer een andere invalshoek te schetsen maar inderdaad, ik zou intussen moeten weten dat je je eigen idee hebt over de ideale werkplek en ik en nog wat anderen hier er weinig aan zullen veranderen.
 
Ik stel alleen vast dat je commentaar hebt op mensen die niet om 8u30 aan hun bureau zitten en dan wat zaken veralgemeent die misschien wel enige correlatie hebben maar naar mijn weten geen algemene waarheid zijn.

Ja, en mét glijdende werkuren had je misschien al 60 collega's gehad. Het is niet omdat mensen blijven/terugkeren dat de werkwijze niet beter kan. Het is misschien elders gewoon nog slechter.

Het is hier een discussieforum hé, geen circlejerk. Robin Hood deed het ook voor iets. Ik probeer een andere invalshoek te schetsen maar inderdaad, ik zou intussen moeten weten dat je je eigen idee hebt over de ideale werkplek en ik en nog wat anderen hier er weinig aan zullen veranderen.
Denk dat als je geen glijdende uren hebt, je officiële werkuren zijn om 8u30 tot 17u00 met een half uur lunchpauze, het niet zo gek is dat je commentaar hebt op iemand die eraan begint tegen 9u15 maar dan wel stipt om 17u00 alles afsluit? Jij vindt dat misschien kunnen, goed voor jou, ik niet.

Misschien dat we met glijdende uren zelfs al 200 collega's hadden! In onze branche werkt het zo niet dat als je maar personeel kan aantrekken, je als een raket stijgt, daar zijn andere zaken voor nodig...

Het is hier geen circlejerk maar ook geen moshpit, jij hebt een andere mening en dat is OK, ik zal echter nooit een tirade afsteken dat jij een hippie bent die maar wil werken wanneer het meneer uitkomt en je te lui bent om naar kantoor te gaan of weet ik veel (uiteraard denk ik ook niet zo, ik ken u nl. niet). Dat jij mij dan wel beschuldigt dat ik de werkplek van mijn collega's een hel maak... Ik blijf erbij, slechte persoonlijk ervaringen denk ik dan.
 
In mijn geval is dat 87% de schuld van het kantoor en de lay-out. Geef mij een apart kot met een raam en een rolluik en pinnekesdraad voor de deur, en ‘t zou al veel beter zijn.

TmwuYo.gif
Idem hier, die open-landschapkantoren onder mom van stimuleren samenwerking maar gewoon een platte besparing zijn, zijn hier ook een van de redenen dat ik thuis veel productiever ben, gelukkig heb ik daarin absolute vrijheid. Een aparte kantoorruimte hebben zou al veel schelen, zelfs die Amerikaanse cublicles zouden al een enorme verbetering zijn. Ik werk ook een pak beter in absolute stilte, daarnaast heb ik doorheen de jaren de gewoonte gekweekt om complexe analytische problemen al ijsberend en soms tegen mezelf pratend te benaderen, werkt enorm goed maar ja, daar kun je op kantoor niet mee afkomen he.
 
Denk dat als je geen glijdende uren hebt, je officiële werkuren zijn om 8u30 tot 17u00 met een half uur lunchpauze, het niet zo gek is dat je commentaar hebt op iemand die eraan begint tegen 9u15 maar dan wel stipt om 17u00 alles afsluit? Jij vindt dat misschien kunnen, goed voor jou, ik niet.
Uiteraard zijn afspraken afspraken, maar dit zijn imo gewoon slechte afspraken die geen rekening houden met de realiteit en ik ben dan ook niet verbaasd dat ze niet nageleefd worden. Van een bandwerker kan je verwachten dat die stipt om 8u30 aan de band staat, maar van alles wat met intellectuele inspanning te maken heeft, werkt het zo niet. Er is veel HR bullshit maar een deftig geschoolde HR medewerker zal u daarover ook de wetenschappelijke feiten kunnen geven. Ik wil dus suggereren dat je het potentieel aangenamer zou kunnen maken voor iedereen en dat dat zo zijn voordelen kan hebben.
Misschien dat we met glijdende uren zelfs al 200 collega's hadden! In onze branche werkt het zo niet dat als je maar personeel kan aantrekken, je als een raket stijgt, daar zijn andere zaken voor nodig...
Je hebt het punt gemist: dat cijfer is betekenisloos als de discussie over het maximaliseren van werkplezier gaat. Terugkeerders, groeicijfers, insert random business metric sluiten niet uit dat het beter kan.

Ik ken ook zo iemand die teruggekeerd is naar zijn vorige job. Hij doet het nog altijd niet graag want kutcultuur (te veel moshpit?), maar zijn nieuwe was nog erger. Zie ook post van cege hierboven, die heeft ook de handdoek gegooid door de corporate bullshit, maar het bedrijf waarvoor hij werkt doet het ondanks alles dat je hier al hebt kunnen lezen zeker niet slecht.
Het is hier geen circlejerk maar ook geen moshpit, jij hebt een andere mening en dat is OK, ik zal echter nooit een tirade afsteken dat jij een hippie bent die maar wil werken wanneer het meneer uitkomt en je te lui bent om naar kantoor te gaan of weet ik veel (uiteraard denk ik ook niet zo, ik ken u nl. niet). Dat jij mij dan wel beschuldigt dat ik de werkplek van mijn collega's een hel maak... Ik blijf erbij, slechte persoonlijk ervaringen denk ik dan.
Uiteraard is de hel overdreven, het is bij jullie de Gazastrook niet.
 
In mijn geval is dat 87% de schuld van het kantoor en de lay-out. Geef mij een apart kot met een raam en een rolluik en pinnekesdraad voor de deur, en ‘t zou al veel beter zijn.

TmwuYo.gif
Ik heb collega's die altijd het "kotteke" innemen - maar dat vind ik dan weer raar tijdens het vele thuiswerk. Dan ben je eens op kantoor, en dan zonder je je nog af? Ik ga maar een dag naar kantoor per week, soms twee, maar dat zijn dan echt gewoon de babbeldagen. Van gemeet tot gelul - tijdens mijn thuiswerkdagen word ik zo goed als met rust gelaten. Ideaal evenwicht imo. FT kantoor zou ik niet eens de helft doen van wat ik nu doe.
 
Ideaal, zo'n vlotte interne afstemming binnen een bedrijf :p

Tis ook een gigantische machine. Dus iemand die een algemene beslissing pakt, moeten anderen dan "aanpassen aan de realiteit". Zolang dat ergens een element aan pragmatiek en realiteitszin is, dan is dat allemaal werkbaar.

Ik snap wel dat van een heel hoog management dat het veel gemakkelijker is om met "algemene regels" te werken en dat men aan degene onderaan de piramide de vrijheid hebben om pragmatisch en verantwoordelijk te zijn :p.

Ik ben dan nog iemand die relatief "laat" op zijn werk is en dan nog meetings heb heel de voormiddag dus ik ben er niet eens in de voormiddag waardoor ik in de namiddag pas "aan mijn bureau" zet.

Kan zijn dat ik nooit een plek vind nu :p. Dan ga ik mij verstoppen in de kelder bij de IT'ers :p.
 
Uiteraard zijn afspraken afspraken, maar dit zijn imo gewoon slechte afspraken die geen rekening houden met de realiteit en ik ben dan ook niet verbaasd dat ze niet nageleefd worden. Van een bandwerker kan je verwachten dat die stipt om 8u30 aan de band staat, maar van alles wat met intellectuele inspanning te maken heeft, werkt het zo niet. Er is veel HR bullshit maar een deftig geschoolde HR medewerker zal u daarover ook de wetenschappelijke feiten kunnen geven. Ik wil dus suggereren dat je het potentieel aangenamer zou kunnen maken voor iedereen en dat dat zo zijn voordelen kan hebben.
Wat is jouw oplossing hiervoor, glijdende uren? Hoe zou dat helpen met een collega die 's morgens een half uur tot 45 minuten nodig heeft om in gang te schieten? Denk je dat die opeens diens routine gaat veranderen en wel meteen bij binnenkomen zal starten met werken?

Je hebt het punt gemist: dat cijfer is betekenisloos als de discussie over het maximaliseren van werkplezier gaat. Terugkeerders, groeicijfers, insert random business metric sluiten niet uit dat het beter kan.
Heb ik gezegd "wij doen het zoals het hoort" of "wij doen het al perfect"? Neen, ik zeg nergens dat het reeds optimaal is en niet beter kan. Maar geef dan gerust concrete manieren om dit te verbeteren, wel niet beginnen klagen als ik ze begin tegen te spreken omdat je voorzetten spuit zonder onze werkplek te kennen of zelfs te weten wat we eigenlijk doen hé...

Ik ken ook zo iemand die teruggekeerd is naar zijn vorige job. Hij doet het nog altijd niet graag want kutcultuur (te veel moshpit?), maar zijn nieuwe was nog erger. Zie ook post van cege hierboven, die heeft ook de handdoek gegooid door de corporate bullshit, maar het bedrijf waarvoor hij werkt doet het ondanks alles dat je hier al hebt kunnen lezen zeker niet slecht.

Uiteraard is de hel overdreven, het is bij jullie de Gazastrook niet.
Tjah, bij ons is de "corporate bs" gewoonweg niet aanwezig. We hebben 2 bestuurders, een operationeel verantwoordelijke en dan een stuk of 20 operationele collega's. Verder hebben we 2 boekhouders en 3 externe sales, de operationele verantwoordelijke (ikzelf) doet ook gewoon idem taken als die 20 operationele collega's en zit niet in een ivoren toren maar doet mee het "vuile" werk. Dus we hebben geen ruimte om corporate BS te vertonen gezien de meest recente stagiair gewoon aan tafel zit samen met de bestuurders. Willen we iets te veranderen in onze procedures of gewoontes, dan bespreken we dit ook steeds met de (relevante) collega's, is er iets dat niet werkt dan komen de collega's dat ook vertellen en passen we het systeem/proces aan zodat het wel marcheert. Niemand die klaagt over iets dat hersenloos is maar "we doen het want we hebben het altijd zo gedaan" of "we doen het want dat is een regel, ook al snapt niemand ze". Geen ellenlange meetings waar eigenlijk niets besloten wordt en op den duur een meeting wordt gehouden over wanneer nog eens een meeting in te plannen. Aan al die zever ben ik allergisch, cege zijn verhalen zijn dan ook totaal niet relevant (we zijn met ocharme 29 mensen, kan je zelfs quasi geen "corporate" noemen)

Dus dikke pech voor die persoon die je kent die is teruggekeerd naar zijn job maar nogmaals, ook diens situatie kan je niet copy-pasten naar hier puur omdat je hoort dat we geen glijdende uren hebben of enkel de collega's rijk maken die geen 9-to-5 mentaliteit hebben.

Denk dat een stuk van uw verontwaardiging ook gewoon een overgevoelige trigger is. Je ziet een werkplek die vaste uren heeft en waar iemand het niet vindt kunnen dat je pas na 45 minuten in gang schiet of waar ze enkel de "top" werkers mee in de zaak opnemen en niet de mensen die mooi afgelijnd hun 40u doen => Living hell on earth, zullen tirannen zijn waar niemand graag werkt...
 
Wat maakt het in godsnaam nu ook uit of iemand 15 of 30 min nodig heeft om op gang te komen. Ik herken mijn eigen hier ook wel in. Het eerste wat ik smorgens doe op het werk is wat nieuwssites afgaan, mijn eigen mails bekijken, enz. Sommige mensen hebben dat nu eenmaal nodig en daar is ook helemaal niets mis mee. Mensen met kinderen hebben vaak al een hele ochtendrush achter de rug, die zijn blij dat ze daarna eens 5 min rustig op een stoel kunnen gaan zitten.
 
Wat maakt het in godsnaam nu ook uit of iemand 15 of 30 min nodig heeft om op gang te komen. Ik herken mijn eigen hier ook wel in. Het eerste wat ik smorgens doe op het werk is wat nieuwssites afgaan, mijn eigen mails bekijken, enz. Sommige mensen hebben dat nu eenmaal nodig en daar is ook helemaal niets mis mee. Mensen met kinderen hebben vaak al een hele ochtendrush achter de rug, die zijn blij dat ze daarna eens 5 min rustig op een stoel kunnen gaan zitten.
Stel dat je even over jezelf en 10 andere mensen nadenkt. Jij hebt 10 minuutjes nodig, een andere collega heeft een uur nodig en nog een andere collega kan best pas op gang komen na de lunch om optimaal te presteren. De andere 8 collega's komen binnen en hebben dat niet nodig maar gaan meteen aan de slag.

Wat is voor jou acceptabel, de 10 minuutjes? Of ook het uur? Of ook de persoon die in de voormiddag nog niets kan doen? Waar leg je dan de grens? Volgende stap is om daar eenlijnig in te zijn naar die andere 7 collega's toe en voor iedereen dezelfde criteria te hanteren, van de 8 zijn er 5 die misnoegd zijn omdat zij wel aan de slag gaan als ze binnenkomen maar ook niet zomaar een half uur of een uur vroeger naar huis kunnen. Ambras in de klas want "Joske en Mieke zijn 's morgens luierikken meester".

Wat is dan de oplossing... Free for all waar je zegt "mannekes, doe wat je wilt"? Denk eraan, het is geen werkplek waar je kan zeggen "get your shit done, maakt niet uit wanneer je het doet, doe het gewoon" gezien het geen van A tot Z projecten zijn.
 
De collega van 26 jaar heeft in verhouding nu reeds een iets beter inkomen en zal vooral (niet enkel puur door het aantal dossiers maar ook door zijn mentaliteit/motivatie) op langere termijn mogelijkheden hebben die de 52-jarige collega hier niet gekregen heeft of ooit zal krijgen.
Het feit dat je hier "in verhouding" bij zegt, zegt genoeg. Die zou niet in verhouding een beter loon moeten, die zou effectief het dubbele loon moeten hebben (aangezien die het dubbele doet).
 
Gisteren nog in de krant:
Kalliolahti wil zich met haar onderzoeksgroep niet meteen politiek engageren, maar heeft het ook over een gedeelde verantwoordelijkheid met werkgevers. “Bedrijven kunnen hun personeel motiveren met bijvoorbeeld lockers en doucheruimtes op kantoor, voldoende en veilige fietsparking op de site en flexibelere werkuren.
Dixit een wetenschapper.

Ik ben dan benieuwd @Vega wat maakt dat er strikt (minstens) 8.30-17 gewerkt moet worden. Wat is de aard van het werk die dat elke dag opnieuw noodzaakt? En als er geen 9to5 mentaliteit mag zijn, betekent dat ook dat het soms nuttig is als mensen buiten die uren werken, ergo, niet alle werk is noodzakelijk gebonden aan die uren?

Kijk ik begrijp dat er een gezamenlijke verantwoordelijkheid is. Ik heb ook geen probleem met "beschikbaar zijn 9-5" (dat is iets anders dan die uren aan uw bureau zitten en werken (of doen alsof bv. op BG zitten)) of "iedereen is doorgaans aanwezig tussen 10-14u" (kernuren). Persoonlijk voorbeeld ter illustratie: mijn productieve uren zijn eerder in de late namiddag/vroege avond, maar als iemand mij vraagt om om op een telewerkdag bij uitzondering om 9u te vergaderen op kantoor dan ben ik ook paraat. Heb ik echter geen vergaderingen dan ga je mij niet zien om 9u, en vaak ook niet op kantoor. Maar ik zorg wel dat ik er ben als het nodig is. Het feit dat @Vega uw personeel blijkbaar moeilijk afwijkt van hun vaste telewerkdagen zegt ook dat de flexibiliteit in beide richtingen beperkt is, dat is ook een gevolg van een rigide systeem. Ik kan mij weinig bureaujobs inbeelden waar elke dag 8.30-17 aan uw bureau zitten en (proberen te) werken een noodzaak is, laat staan een goed systeem, maar ik luister.
 
Het feit dat je hier "in verhouding" bij zegt, zegt genoeg. Die zou niet in verhouding een beter loon moeten, die zou effectief het dubbele loon moeten hebben (aangezien die het dubbele doet).
Zo werkt het niet anders, er zijn nog 7 andere objectieve criteria die de waarde van deze persoon bepalen, dit in een factor-gewogen en gebenchmarkte formule om tot een eerlijke verloning te komen./HRepeak
 
Terug
Bovenaan