Tikkeltje naïef toch hoor... Vaste telewerkdagen helpt hierin geen knijt. Wij zijn ocharme met 25 waarvan maar ongeveer de helft thuiswerkt (en ze allen hun vaste thuiswerkdagen hebben).
Een meeting organiseren waarbij we allen fysiek aanwezig zijn is gewoon de hel... Vrijdag zijn in principe alle werknemers op kantoor, de overige dagen wordt er door 3-4 mensen van thuis gewerkt. "iedereen vaste thuiswerkdag", good luck om dat te organiseren. Iedereen heeft zijn/haar eigen dag om zijn/haar eigen redenen en wil daar niet van afwijken voor een ander.
Je moet gewoon wat minder vanuit "mine, mine, mine" standpunt zien en eens kijken vanuit het oogpunt van je werkgever. Ook naar groepsgevoel... De collega's die het minst aanwezig zijn op kantoor zijn ook de collega's die wat "buiten" de groep vallen. Dan zal je zeggen "ik werk om mijn 40u te klokken en that's it, ik hoef geen besties te worden met mijn collega's", volledig gelijk maar met je collega's breng je, al zeker door de week, vaak meer tijd door dan met je eigen partner/kinderen... Beetje zielig om dan niet te doen alsof je daar een menselijke band mee kan opbouwen om je werkdag aangenamer te maken.
De memes die ik op IG zie over dat de werkgever de duivel is, ze u sowieso niet soigneren en je best zoveel mogelijk moet profiteren en thuiswerk vooral moet doen alsof... Züm kotzen. En het erge is dat de jeugd dat ook gelooft.
Ze vinden het absoluut not done om nog bezig te zijn met werken om 17u05 als je maar betaald wordt tot 17u00. Maar dan op het personeelsgesprek wel aankaarten dat ze vinden dat ze een loonsverhoging verdienen, altijd lachen