Een ander nadeel van het bedrijvenkluwen binnen Cronos is dat er van fiscale optimalisatie weinig sprake is. De groep heeft meestal wel een meerderheid in het kapitaal van de dochtervennootschappen, maar lang niet altijd de 90 procent die nodig is om verliezen fiscaal te consolideren. Maar daar maalt De Wit niet om. ‘Fiscale spitstechnologie is zijn ding niet. Hij heeft ook nooit gelobbyd om wetten of regels in het voordeel van Cronos om te buigen of om fiscale rulings te verkrijgen’, valt te horen.
Meer nog: de oprichter van Cronos vindt dat elk bedrijf zijn ‘fair share’ aan belastingen moet betalen. Om die reden weigerde hij altijd om werknemers uit te betalen in fiscaal vriendelijke auteursrechten. Dat achterpoortje in de fiscale wetgeving,
dat nu op de schop gaat, werd door al zijn concurrenten wel massaal toegepast. Ook het uitbesteden van activiteiten aan lagelonenlanden, het zogenaamde offshoring en nearshoring, was een trend die hij aan zich voorbij liet gaan.