Ik ben mijn games zo snel beu?!

[Bernie.be]

laatste tijd oriënteer ik me meer op pick up en play games , games waarbij je niet weer alles moet leren of verhalen moet herrineren die je maanden geleden hebt opgestart. potje streets of rage , een fighting game , een jachtspel , of een arpg gelijk grim dawn , gewoon opstarten en gaan . grote open wereld games krijg ik ook de laatste tijd niet meer uitgespeeld of het moet me echt meepakken De laatste uitgespeelde was ghost of tsushima . assassin's creed valhalla was goed begonnen maar opnieuw niet uitgespeeld teveel side content.

Streets of rage
Moved out
Quasi alle Nintendo games
Overcoocked
De eerste halo/ gears of war games
….
allemaal uitstekend doordat ze gewoon eenvoudig aan te keren zijn

 

[Knarf]

Het multiplayer clanbase verhaal snap ik volledig.
Maar als ik dan de jongste hier Apex zie en hoor spelen met zijn klasgenoten is dat blijkbaar toch niet helemaal weg.

Oudere games speel ik ook wel liever ja.
Overlaatst hier GrandprixLegends geïnstalleerd. Dat heb ik dan wel vrij veel gespeeld. Ik vind dit gewoon beter dan eender welke racegame op de markt. Het vreemde is... de oudste zoon speelt ook niks anders meer. Assetto Corsa en iRacing liggen stof te happen.

 

[Tomski]

Herkenbaar. Zo snel alles beu en dat gecombineerd met minder tijd...

Heb ghost of tsushima gekregen voor kerst en heb het nu toch al een kwartier gespeeld. Sindsdien is de ps4 ni meer aangeweest.

Speel nu wel vaker es op switch maar das om mijn oudste zoon effe te helpen als hij vast zit met mario.

 

[Aspas]

Hey,

Ik wilde even polsen dat ik hier ook mensen kan vinden met het zelfde probleem.
Vroeger kon ik games spelen uren aan een stuk, nu met de komst van mijn kindje is dat natuurlijk minder.
Maar als ik dan een spel opstart dan ben ik het al beu na 2 potjes.

Sinds ik 30 geworden ben, kan lang gamen me minder boeien.
Het zal ook wel heel hard te maken hebben dat ik nooit met iemand samen game.
Start mijn game altijd op met volle zin, maar toch ben ik het zo rap moe.
Heeft het nu te maken met de game of ik alleen moet spelen ik weet het niet.
Misschien is gamen ook niets meer voor mij.

Er is ook geen 1 game dat ik nog mijn tanden kan in vast zetten, vroeger kon ik uren Fifa spelen, minecraft, world of warcraft.

Het zal met ouder worden te maken hebben zeker.

Benieuwd dat er hier nog mensen zijn.

Ouder worden hé. Probeer een nieuwe hobby. Zonder games af te zweren. Ik speelde vroeger ook bijna elke dag. Nu een keer in de week en enkel de echte toppers (en FIFA)

Wat die toppers zijn is persoonlijke smaak. Maar Metal Gear, Death Stranding, Resident Evil of een goeie RPG ben ik nog te vinden.

Wat ook geholpen heeft is eens volledig uit mijn conformt zone gaan een genre/game spelen dat ik niet gewoon was. Groot Yakuza fan geworden daardoor.

 

[Avi]

Het heeft volgens mij ook te maken met FOMO, aandachtsspanne en beschikbare tijdsblokken.

Die eerste is een karaktertrek van de huidige maatschappij (was vroeger ook wel aanwezig, maar met het internet uitvergroot) en daar moet je u kunnen overzetten om toch door die eerste uren story setup , crafting etc te geraken.
Als 8-jarige knul pokemon blue in het engels uitspelen, zouden velen niet meer kunnen of denken te willen kunnen omdat ze ergens wel een snellere manier vinden. Bijgevolg geraken ze niet verder dan het eerste half uur omdat het gewoon zo traag is gemaakt om een reden.

Aandachtsspanne is ook iets dat ik vooral opmerk bij jongere mensen, mede door smartphones en dergelijke. 3 uren verhalende gameplay versus een kwartier schieten en gedaan? De meeste kiezen het laatste. Instant gratification. Geef mij liever maar een last of us, god of war waar je tegen het einde het gevoel hebt iets echt gespeeld/beleefd te hebben.

tijdblokken van 5 uren zijn meestal genoeg om daarna niet meer te willen stoppen en uit te kijken naar de volgende sessie. Bij een uur ben je er ,meestal nog niet in. Al kan dat met kinderen/werk etc tegenvallen. Voor maart 2020 gamede ik per week 20 uren minder dan nu, vooral door werk.

Als je prioriteiten ergens anders liggen; dan is minder gamen toch geen probleem? Je wordt ze volgens mij niet eens beu omdat je ze nog geen echte kans hebt gegeven/kunnen geven om leuk te kunnen vinden.

Vooral die beschikbare tijd is een probleem. Ik merk dat hier ook. Je begint het bijna als een investering te bekijken. Als je 's avonds nadat de kinderen in bed liggen je na al je klusjes nog een uurtje hebt voor je in bed moet, dan grijp je al snel terug naar een gekende formule waarvan je weet dat het niet tot teleurstelling zal leiden.

 

[Knarf]

Iets wat me nu ook is opgevallen.

Heb eens een Atari2600 game opgezocht wat ik vroeger altijd wou hebben, maar nooit heb gekregen : H.E.R.O.
Fun spelleke

Maar op minder dan 30 minuten kan je dat uitspelen.
Vroeger was het dan zaak om highscores te breken tegen de rest vh gezin. Dat bleef het plezant houden.

En de spelletjes waren zo eenvoudig. Dat je eigenlijk iedere dag wel 15 verschillende spellen kon spelen. Zodat je afwisseling had.
Ik zie me nu niet iedere dag even The Last of us, God of war, Uncharted en nog 5 van die titels door elkaar spelen.

 

[Tomski]

waar is de tijd?

 

[marcel]

wat mij ook hard opvalt: ik heb dit jaar (buiten de gratis games van PS+) 2 nieuwe games gekocht: Captain of Industry (waar ik na 2,5 weken toch al 40+ uur zoet mee ben), en festival tycoon (dat tegenvalt).
voor de rest ben ik vooral SW:TOR opnieuw aan't spelen, en oudere games waar ge gemakkelijk 100+ uur in steekt

de tripple A big production games zeggen mij gewoon niks meer.

 

[vloet]

Hangt er allemaal vanaf. Vooral van de games zelf eigenlijk. Ik kan nog steeds volledig opgaan in een game. Maar er zijn nu eenmaal periodes waarin er weinig uitkomt dat me 100% aanspreekt. Sequels (waarvan er een wildgroei is) boeien me minder en minder, zelfs als het origineel een topgame is. 't Is gwn teveel hetzelfde. Bvb zelfs van Ghost of Tsushima of GoW. Beide toppers, maar ik lig niet te wachten op de sequels. 't Zal nooit hetzelfde gevoel geven als bij het origineel. Ik pik ze ooit wel eens op.

Het valt me wel op dat ik het voor mezelf eenvoudiger wil maken. Niet perse qua moeilijkheidsgraad. Maar ik heb het soms wat gehad met levelen, upgraden, grinden, wapens tweaken etc..
Een spel dat me op dat gebied serieus in de smaak viel was Kena: Bridge of Spirits. Niet teveel bullshit, gewoon leuke eenvoudige gameplay en topsfeer.

Online is het bijna helemaal gedaan voor mij. Ik kan die stress om te presteren niet meer hebben. Da's uiteraard persoonlijk.

Het enige waar ik nu echt naar uit kijk is stray. That's it

 

[Gladiator]

Ik heb een ruime steam library. Tof om te weten dat ze op je wachten die games tot je ooit tijd hebt.

Vaak heb ik ook gewoon een uurtje ofzo, en is het soms niet de moeite er aan te beginnen.
Tegen dat je de draad terug hebt opgepikt....

Mijn go to is Witcher 3. Daar kan ik relatief makkelijk gewoon dingen beginnen slayen en casual verder questen.

Edit, waar ik naar uit kijk, is dat ze een battlefield zouden maken met terug een single player conquest mode.

 

[:unsure:]

OK, voor velen ligt het eigenlijk aan ouder worden, en ik kan me hier ook wel sterk in vinden (vroeger speelde ik shit PS+ games terwijl ik ze niet goed vond, maar nu heb ik daar gewoon geen tijd/goesting meer in).

Follow-up vraag:
Met de jaren ben ik precies veel softer/"naïever" geworden in hoe ik games ervaar en speel. Bijvoorbeeld bij RDR2 heb ik toch moeite om NPC's of dieren af te knallen zonder reden.
Ook bij Gran Turismo7 ervaar ik dat spel terug als een kind en leef ik veel meer mee dan toen ik in mijn hevigste gameperiode zat. Nu speel ik dat puur voor de fun en voel ik mij fysiek ook terug mee in de bochten vliegen. Mijn vrouw zegt dat ik nog nooit zoveel bewogen heb door een spel

Nog mensen die dit ervaren?

 

[Gentei]

Het is inderdaad met ouder worden, dat je zin afneemt.
Vroeger toen ik jonger was kon ik mij inderdaad gewoon uren aan een stuk bezig houden met gamen, nu na 2-3h heb ik er meestal genoeg van, games uitspelen damn ik weet niet meer welke ik laatst heb uitgespeeld zal wel Cyberpunk zijn geweest vorig jaar ofzo., enigste dat mij nog kan bezighouden is een goede MMO zoals Lost Ark.

 

[Alpine]

Ik ben de games eigenlijk niet zo snel beu maar ik heb wel te weinig tijd om alle games te spelen die ik wil spelen.
Ik zie wel dat sommige gamers te veel games door elkaar spelen wat het volgens mij nog moeilijker maakt om een game uit te spelen.

Voor mezelf hou ik sinds 2008 een lijst bij met mijn uitgespeelde games vanaf de trophies begonnen zijn tot hiertoe ik zit nu op 159 uit gespeelde games. Aan gezien ik sinds 1989 begonnen ben met gamen met de NES later nog playstation 1 en PC ligt het werkelijke aantal wel een pak hoger.

 

[luigi_1981]

Geen last van eerlijk gezegd, komt in vlagen, sommige periodes speel ik amper, nu weer een periode dat ik heel veel game, heeft bij mij niks met mn leeftijd te maken (43)

Dat vooral. Weinig goede games. En belachelijk vele remakes op console. Enkel football manager kan ik blijven spelen. (40j).

 

[Piekatsjoe]

Merk soms ook dat de laatste tijd de zin om te gamen minder is dan vroeger en dat er mij niet zo lang meer kan op focussen ivgl met vroeger. Soms staat mijn ps5 een aantal dagen niet aan, mijn vrouw denkt dan da'k ziek ben .

Ook koop ik minder vlug nieuwe games. Nu bezig met de backlog wat ah wegwerken (onlangs nog Jedi TFO en Guardians of the Galaxy uitgespeeld, nu bezig met R&C) en speel ik maar 1 game tegelijk, iets wat ik anders nooit deed.

 

[Hoffman]

Bij mij is het niet omdat ik gaming beu word, maar het is eerder het overaanbod tegenwoordig dat ervoor zorgt dat ik snel van het 1 naar het andere game hop.
Ik kan me gewoonweg niet meer dagen in iets smijten omdat er meestal alweer iets anders mijn aandacht trekt.

Dat moet zelf niet eens een nieuw game zijn, het kan zijn dat ik wat streams bekijk en plotseling iets zie spelen, waarvan ik getriggerd word om het ook weer te installeren, zoals vandaag met de microsoft flight sim stream van Squirrel op Twitch.
Tegen dat mijn koffie op was was ik de 130 gig grote download alweer aan het installeren.

Veel kans dat het binnen twee dagen al weer uninstalled is

 

[808 State]

Ik mis eigenlijk de lineaire single player games met een sterk verhaal zoals Metal Gear Solid, Syphon Filter, Splinter Cell, Far Cry 1... Ik speel graag één lange missie uit, met een beperkt aantal zijscenario's. Free roaming is fijn als de omgeving chill is zoals in GTA het geval is/was. Maar games zoals de laatste Far Cry waarbij je constant van die kleine missies moet doen zoals ergens munitie gaan droppen of planten moet plukken om je health te boosten kunnen mij echt niet meer bekoren.

 

[Deleted member 14]

En ook meer games plannen in uw “schema” en niet alles random aankopen wat je leest of ziet. Ik had dat vroeger ook.
Nu goede research doen, (user) reviews lezen, en max met 2 games bezig zijn.

 

[jotn]

De grote triple A games kunnen me veel minder boeien als vroeger, nu speel ik veel liever kleine Indie games zoals slay the Spire, braveland Trilogy en stardew valley, ook eens veranderen van genre kan wonderen doen, bijna alle yakuza's ondertussen gespeeld en de JRPG zijn mijn nieuwe guilty pleasures

 

[vloet]

Ik mis eigenlijk de lineaire single player games met een sterk verhaal zoals Metal Gear Solid, Syphon Filter, Splinter Cell, Far Cry 1... Ik speel graag één lange missie uit, met een beperkt aantal zijscenario's.

De laatste die ik zo ben tegengekomen moet A Plague Tale zijn. Redelijk straight forward qua quests/story en genoeg elementen om het interessant te houden. Geen open world maar wel een zekere vorm van vrijheid.