Hoogbegaafdheid

.Ik heb altijd geweten dat ik anders was dan de meeste studiegenoten maar nooit waarom. Enkele jaren geleden mij dan laten testen en daaruit bleek dat ik hoogbegaafd ben. Ergens in de range van wonderkind van enkele berichten terug, maar niets uitzonderlijk hoog. (een iq van 145 zoals simon of hoger heeft ong 10000 Belgen)

Hoogbegaafd in iq-termen is idd meer dan 130, genie is vanaf 150. Maar dat zegt op zich weinig.

De 130 is er gekomen omdat men de grens op 2% van de populatie legt, niet omdat je met zo'n IQ op de leeftijd van 6 vlot puzzels tot 10000 stukken legt of 5 talen zelf aangeleerd hebt.

Er zijn overigens zo'n 15000 mensen in België met een IQ van 145 of hoger.

@miserableguy: zo'n taakje die je in de boekentas vindt, kan een test zijn om haar wat uitdaging te geven. En dan kan men zien of er verder moet gekeken worden. Als echter een aantal professionals dit vermoeden, laat haar dan testen, daar is geen vlieg mee kwaad.
 
Voor degenen die geen kinderen hebben. Als ik me niet vergis maken kinderen begin tweede leerjaar sommen tot 20, met 2 getallen.

En al degenen met een verkeerd beeld door de uitzonderingen qua hoogbegaafdheid, de fout ligt bij jullie en jullie soortgenoten... Hoogbegaafdheid heeft zoveel facetten en verschillen. Als je het zelf niet hebt of dagelijks ziet, snapt een gewone mens dat amper.

Om het met een quote van Tyrion Lannister te zeggen : '...and a mind needs books as a sword needs a whetstone if it is to keep its edge.' => Ondanks het initiële IQ, heeft een brein altijd uitdaging nodig. Anders wordt het gemakzuchtig.
 
En jij vindt dat gerommel in de marge, maar iemand met een iq van 130 staat even ver van het gemiddelde als iemand met een verstandelijke beperking.
Dit zegt eigenlijk alles he, alleen dat de onderste groep veel meer begeleiding krijgt dan de bovenste groep. In het kort komt het er op neer 'dat ze hun plan wel zullen trekken'. Wat vaak ook wel is, wat ook de gemakkelijkste oplossing is, maar meestal met verspilling van veel potentieel.

Ik heb vorig jaar een sessie bijgewoond van een professor over een onderwerp dat niets met hoogbegaafdheid te maken had, maar via een zijspoor had hij het ook even hierover. Zijn mening (en van vele anderen in het vakgebied) is dat wij hier in België/Vlaanderen heel veel potentieel laten verloren gaan bij hoger begaafde kinderen. Omdat om hun potentieel te bereiken vaak aangepaste aanpak nodig is, die ons schoolsysteem die gericht is op de gemiddelde kinderen er (meestal) niet is. Uiteindelijk is dat gewoon jammer voor onze maatschappij in het algemeen dat er op dit potentieel niet wordt ingespeeld.
 
Dit zegt eigenlijk alles he, alleen dat de onderste groep veel meer begeleiding krijgt dan de bovenste groep. In het kort komt het er op neer 'dat ze hun plan wel zullen trekken'. Wat vaak ook wel is, wat ook de gemakkelijkste oplossing is, maar meestal met verspilling van veel potentieel.

Ik heb vorig jaar een sessie bijgewoond van een professor over een onderwerp dat niets met hoogbegaafdheid te maken had, maar via een zijspoor had hij het ook even hierover. Zijn mening (en van vele anderen in het vakgebied) is dat wij hier in België/Vlaanderen heel veel potentieel laten verloren gaan bij hoger begaafde kinderen. Omdat om hun potentieel te bereiken vaak aangepaste aanpak nodig is, die ons schoolsysteem die gericht is op de gemiddelde kinderen er (meestal) niet is. Uiteindelijk is dat gewoon jammer voor onze maatschappij in het algemeen dat er op dit potentieel niet wordt ingespeeld.

Helemaal mee eens: dat is ook mijn ervaring. Maar vergis je niet: ook aan de onderkant is de hulp niet toereikend. En hetzelfde geldt voor kinderen met dyslexie, dyscalculie, ad(h)d, ass, noem maar op. De bandbreedte van school is behoorlijk smal.

Mijn ervaring is dat scholen niet goed kunnen communiceren met ouders (wat ik nog steeds bevreemdend vind) en bang zijn om te zeggen dat ze iets niet (goed) kunnen. Als ouder kan je daarom maar beter zelf ook je licht opsteken in het aanbod voor de leersmaak die je kind heeft. Soms wil een school wel wat van je aannemen, wat een geluk is, vaak moet je zelf de juiste hulp zoeken en betalen (eventueel via de verzekering). Heb je een niets-aan-de-hand kind dat heel gemiddeld is, ben je wat school betreft, spekkoper.
 
Laatst bewerkt:
Wij hebben vorige week (eindelijk) een gesprek gehad op school. Eindelijk communicatie tussen CLB, leerkracht, zorgcoördinator en ons als ouders.
Afgelopen schooljaar (eerste leerjaar) was erg moeilijk voor de school wegens een aantal onvoorziene omstandigheden, waardoor het eerste leerjaar 3 verschillende juffen had. Geen continuïteit en dus ook geen idee hoe het niveau van de oudste was. Altijd wel quasi het maximum op alle testen en huiswerken en taken, maar verder dan: "'t is een hele goeie, brave leerling die altijd snel klaar is en goed z'n best doet" kwamen ze niet.
We hebben nu dan eindelijk kunnen vertellen hoe wij denken dat hij meer gestimuleerd kan worden, want hoewel de juf van dit jaar op zich wel al goed doorheeft welk vlees ze in de kuip heeft (omdat ze er zelf ervaring mee heeft), wilden ze hem toch nog eerst een aantal weken/maanden gewoon de moeilijke oefeningen binnen het curriculum geven. Ze gaan em nu dus extra in't oog houden, extra stimuleren, extra dingen geven en ook regelmatig eens apart nemen.
Wat we al onmiddellijk merkten gisteren, want ineens was z'n huiswerk van een veel hoger niveau :') Waardoor hij licht ambetant werd omdat hij er nu meer dan 10 minuten mee bezig was, terwijl hij dat normaal op 4-5 minuten klaar heeft.
Toch maar even in't oog houden dus, dat de school nu ook niet diretc zwaar overdrijft :oi22:
 
Mijn jongste (6 j) verbaast me ook heel vaak. Ik ben zelf enkele jaren leerkracht lager onderwijs geweest in binnen- en buitenland en kan zo ongeveer wel inschatten wat een kind kan op welke leeftijd.

Op het einde van de derde kleuterklas kon hij rekenen met getallen tot 1000. Zo van 320 + 450 = 770. Als op de GPS van de auto als ETA 15u56 staat en nu is het 15u23, dan zegt hij dat het nog 33 minuten is tot we thuis zijn. Ze hebben hem op school in de ploeterklas gestopt om het ook eens uit te dagen qua rekenen. In tegenstelling tot mijn oudere dochter heb ik nochtans nooit oefeningen gedaan met hem thuis. Hij leert het gewoon door veel vragen te stellen over getallen. En als ex-leerkracht ga ik daar ook gretig op in.

Ik zie hem niet meteen als hoogbegaafd, wellicht omdat hij wat lezen betreft gewoon op gemiddeld niveau evolueert. Maar als hij dan nu in het eerste leerjaar thuiskomt met huiswerk waarbij hij tot 5 moet leren tellen, terwijl hij getallen tot 99 999 kan lezen, dan moet ik wel eens slikken. Ik ga eens luisteren op het oudercontact wat er verder gedaan wordt om hem uit te dagen wat rekenen betreft.

Als leerkracht merkte ik wel dat kinderen die hoogbegaafd waren het soms wel sociaal moeilijk hadden. Dat is bij hem helemaal niet het geval. Zolang hij gelukkig is, veel vrienden heeft, nu en dan eens zotjes doet, zie ik niet waarom ik aan alarmbellen zou trekken.

Als ouder (die daar voldoende tijd voor heeft) probeer ik zelf wel manieren te vinden om hem uit te dagen. Aangezien hij ook gek is van voetbal steken we daar heel veel tijd in. Hij speelt al een leeftijdsniveau hoger dan zijn leeftijd. Z'n trainers vonden dat hij beter 5v5 ging spelen. Wellicht gaan veel ouders huiveren bij de gedachte, maar ik geloof ook dat gamen (met mate) goed is voor kinderen, zolang het aangepast is aan de leeftijd. Hij mag van mij gerust Minecraft en andere educatieve games spelen en daar zijn uitdaging in vinden.
 
Ik zie hem niet meteen als hoogbegaafd, wellicht omdat hij wat lezen betreft gewoon op gemiddeld niveau evolueert. Maar als hij dan nu in het eerste leerjaar thuiskomt met huiswerk waarbij hij tot 5 moet leren tellen, terwijl hij getallen tot 99 999 kan lezen, dan moet ik wel eens slikken. Ik ga eens luisteren op het oudercontact wat er verder gedaan wordt om hem uit te dagen wat rekenen betreft.

Als leerkracht merkte ik wel dat kinderen die hoogbegaafd waren het soms wel sociaal moeilijk hadden. Dat is bij hem helemaal niet het geval. Zolang hij gelukkig is, veel vrienden heeft, nu en dan eens zotjes doet, zie ik niet waarom ik aan alarmbellen zou trekken.
Je kind kan ook meerbegaafd zijn, dwz een aantal sterke kanten hebben. Het verschil dat je soms ziet tussen sommige hoogbegaafden en jouw zoon op sociaal vlak: dat is heel mooi want het sociale is alleen te leren als het ook aanwezig is. Als het afwezig is, maakt dat het leven een stuk lastiger. Als je dat niet hebt, zou je willen dat je het kon inruilen voor een paar sociale antennes.

Wat betreft uitdaging op rekenvlak: worden rekensommen niet al heel snel talig? Moeilijkere sommen geven of delen of de tafels, fracties introduceren maakt school uiteindelijk saai. Maar je kan het rekenen wel stimuleren door je samen te verdiepen in hoe de Babyloniërs telden, waarom we tujd indelen in 24/12/60 en de week in 7, de evolutie van onze cijfers en alfabet, door logica spellen te geven zoals rush hour of smartgames camelo, zo zijn er veel meer.

Wat ook heel leuk is, is https://www.bol.com/nl/nl/f/telduivel/30007090/ met allerlei ‚weetjes‘ over cijfers, rekenen.
 
Ik heb ooit in een boekenwinkel gewerkt. Natuurlijk kwamen daar dan altijd grootouders boeken voor hun kleinkinderen kopen en dan vroegen ze aan mij advies.

Natuurlijk vraag ik dan: "Hoe oud is uw kleinkind?"

Oma: "Hij is 6 jaar, maar hij is zijne leeftijd al ver vooruit. Hij is hoogbegaafd."

Dus mijn reflex is om naar het gedeelte van 8-10 jaar te lopen.

Ik: "Dit boek verkoopt goed."

Oma: "Ja, maar zou dat toch niet te moeilijk zijn?"

Tja, oma. Ge zegt verdomme zelf dat die hoogbegaafd is. Dan is mijn reflex om naar een hogere leeftijdscategorie te gaan. Ge wilt niet weten hoe vaak ik dat op een dag aan de hand heb gehad. Jezus, als er zoveel kleine, hoogbegaafde mannekes in ons land rondliepen zoals al die oma's beweerden, wel dan was er nu wereldvrede, had niemand honger en vlogen we al in auto's die boven de weg zweven. Godverdomme man.
 
@miserableguy

Hebben jullie de testen achter de rug en is daar nog iets uitgekomen?
Hebben jullie begeleiding gekregen en hoe is dat bevallen?
hey

Nee, eventjes vlug afspreken en laten testen gaat niet, het is een "heel proces". Zeker omdat de mama een ex partner is, het is dus niet zo dat we 's avonds bij het diner kunnen praten hierover. Op vlak van zoeken naar kinderpsychologen merk ik ook dat ik weinig zeggenschap heb. Maar als ik dan de keuze van de mama zie, zie ik wel dat het degelijk is, dus ik hou m'n koest.

We zijn reeds langsgeweest voor een intakegesprek.....in Brugge. Wij wonen tss Gent en Aalst, dus dit is wel een afstand. In geuren en kleuren hebben we dan weer alles zitten te vertellen over ons dochter. Intakegesprek was 30/09, maar de IQ testen kunnen pas in november. En dat zijn dan nog geen woensdagen, want op die dagen zit je nog extra maanden te wachten. Meeste ouders kiezen voor woensdagmiddag omdat de kinderen dan geen lessen missen. De ex wilde niet zo lang wachten en ik wou er ook van af.

Dus er volgen 2 dagen om te testen(2x 1,5uur). Niet enkel een IQ test, maar ook iets als "niveaubepaling"(ik ben vergeten wat het was). En blijkbaar zijn die testen zo heftig dat kinderen soms in de achterbank in de rit naar huis in slaap vallen:laugh:

Totale prijs 660 euro. En daarachter is er nog een afspraak om alles te bespreken.

Hoofbegaafd....klinkt wel leuk, maar ergens hoop ik toch van niet. Het leven is al uitdagend genoeg voor mensen met ASS/ADHD.
 
We zijn reeds langsgeweest voor een intakegesprek.....in Brugge. Wij wonen tss Gent en Aalst, dus dit is wel een afstand. In geuren en kleuren hebben we dan weer alles zitten te vertellen over ons dochter. Intakegesprek was 30/09, maar de IQ testen kunnen pas in november. En dat zijn dan nog geen woensdagen, want op die dagen zit je nog extra maanden te wachten. Meeste ouders kiezen voor woensdagmiddag omdat de kinderen dan geen lessen missen. De ex wilde niet zo lang wachten en ik wou er ook van af.

Totale prijs 660 euro. En daarachter is er nog een afspraak om alles te bespreken.

Hoofbegaafd....klinkt wel leuk, maar ergens hoop ik toch van niet. Het leven is al uitdagend genoeg voor mensen met ASS/ADHD.

Je kan beter bij iets goed zitten, ookal is dat wat verder dan dichtbij en bagger. Mijn kinderen zijn ooit getoetst maar jaren later bleek de huisarts niet op de hoogte want deze mevrouw had niets op papier gezet ondanks afspreken met ons en regelgeving (ziekenfonds). En dat moest dus jaren later dus opnieuw. Uitslag hetzelfde, daar niet van. Heel vervelend en ook een deuk in het vertrouwen. Deze mevrouw was corrupt, bleek. Dan voel je zo dom en beschaamd. Maar dan moet zij zijn natuurlijk. Een schram op onze ziel.

Totale prijs valt mij mee. Lessen missen, is dat iets waar bij je je zorgen maakt bij jouw dochter? Kan me voorstellen dat je zsm de uitkomst wilt weten.

Tja hoogbegaafdheid is ingewikkeld. En het is geen garantie dat de onderdelen van je leven ook slagen. Je kan hoogbegaafd zijn en hele domme keuzes maken, die pas doorkrijgen als iemand je erop wijst, lastig je weg vinden in de sociale situaties waarmee je bij niemand terecht kan omdat je ze niet goed kan schetsen, de verkeerde mensen vertrouwen, weinig moraal en geweten bezitten. En dan moeilijk je weg vinden in de maatschappij.

Er waait nu zachtjes een wind uit de VS die het heeft over links- en rechtsbreinige mensen. Waar bij sommige mensen de linker hersenhelft of juist de rechter hersenhelft dominant is. Onderzoek is nog versnipperd. Toch zijn er wat mensen in mijn omgeving die zich erin herkennen. Het is alleen al leuk om te lezen dat je lang niet de enige bent met een conceptuele manier van leren.. of juist lineair (die scholen voorschrijven). Misschien herken jij jou of jullie dochter er in?
 
hey

Nee, eventjes vlug afspreken en laten testen gaat niet, het is een "heel proces". Zeker omdat de mama een ex partner is, het is dus niet zo dat we 's avonds bij het diner kunnen praten hierover. Op vlak van zoeken naar kinderpsychologen merk ik ook dat ik weinig zeggenschap heb. Maar als ik dan de keuze van de mama zie, zie ik wel dat het degelijk is, dus ik hou m'n koest.

We zijn reeds langsgeweest voor een intakegesprek.....in Brugge. Wij wonen tss Gent en Aalst, dus dit is wel een afstand. In geuren en kleuren hebben we dan weer alles zitten te vertellen over ons dochter. Intakegesprek was 30/09, maar de IQ testen kunnen pas in november. En dat zijn dan nog geen woensdagen, want op die dagen zit je nog extra maanden te wachten. Meeste ouders kiezen voor woensdagmiddag omdat de kinderen dan geen lessen missen. De ex wilde niet zo lang wachten en ik wou er ook van af.

Dus er volgen 2 dagen om te testen(2x 1,5uur). Niet enkel een IQ test, maar ook iets als "niveaubepaling"(ik ben vergeten wat het was). En blijkbaar zijn die testen zo heftig dat kinderen soms in de achterbank in de rit naar huis in slaap vallen:laugh:

Totale prijs 660 euro. En daarachter is er nog een afspraak om alles te bespreken.

Hoofbegaafd....klinkt wel leuk, maar ergens hoop ik toch van niet. Het leven is al uitdagend genoeg voor mensen met ASS/ADHD.
Wij volgen hetzelfde traject, allicht bij dezelfde vrouw in Brugge...

Omdat het gedrag van onze dochter plots enorm escaleerde in negatieve kant, is ze bij de zorgcoördinator terecht gekomen. Die heeft ervaring met meer en hoogbegaafdheid. Ze zag snel de signalen. Ze hebben onze dochter alle toetsen laten maken die ze in het eerste leerjaar doen. Er was een serieus paniekske op school. Ze is juist aan 3e kleuter begonnen en scoorde qua niveau einde 1ste leerjaar begin 2e leerjaar.

Direct alles in gang gezet om haar nu nog naar het eerste te laten over gaan. Tijdens die escalatie ons intake in brugge gehad en die zei ook, niet twijfelen...asap laten springen en dan zien we later wel.

Ondertussen heeft ze 2 weken in het eerste achter de rug. De eerste week was ze enorm zenuwachtig. Vanaf week 2 hadden wij een ander kind. Super aangenaam, geen ruzie meer na school, geen driftbuien meer, etc. En nu pas beseft de dochter dat het anders kan. Ze zegt nu zelf dat ze zich veel beter voelt en dat ze haar niet meer verveelt.

Volgende maand iq en observatie testen maar daar konden we niet meer op wachten. Voorlopig gaat het nu goed.

Spijtig dat we er als ouders te weinig over wisten. Zoveel mensen die opmerkingen gaven en wij dachten dat dat allemaal normaal was. Voor mij was hoogbegaafdheid, een kind van 3 dat pi tot 5000 na de komma kan opsommen ofzo. Helaas verkeerd ingepeperd door de media die enkel praten over de extreme uitzonderingen zoals gastjes die afstuderen op hun 14. Ik zit met enorm wat schuldgevoel dat we dit niet sneller besefte.
 
Bon, we hebben de stap genomen om onze zoon te laten testen bij een multidisciplinaire praktijk.
We hebben op school twee (goeie) gesprekken gehad over zijn functioneren in de klas en daaruit blijkt dat hij wel erg veel voor ligt op de andere leerlingen, maar dat er soms ook wel problemen zijn. Hij kan vaak details niet onderscheiden van de hoofdzaken, is erg onzeker bij bepaalde opdrachten, geeft soms bewust foute antwoorden en stoort zich (steeds) meer aan kinderen die de les verstoren, waardoor, volgens hem, de juf niet goed kan voortdoen en ze dus cruciale progressie in het leren missen... :unsure:
Mijn vrouw vermoedt al langer een bepaalde vorm van ASS, zij het in lichte vorm, maar recent is dat wel meer tot uiting gekomen. De vrouw van het CLB die bij de gesprekken betrokken was, vroeg ook dingen in die richting, zonder het te benoemen...

Ondertussen rekent hij maar door en leest hij in boeken die (ver) boven zijn niveau liggen. Ze hadden z'n AVI-niveau getest en dat kwam overeen met midden 4e leerjaar, terwijl hij in het 2e zit. Dus de juf: "hij kan dan boeken van AVI M6 ontlenen in de bib." Wel totaal geen idee wat ze er dan juist mee op school doen.

Ik heb em afgelopen weekend dan ook bij wijze van uitdaging een rekenboek gegeven niveau 5e-6e leerjaar, met rekenen tot 100.000. Hij super gelukkig dat hij met grote cijfers kan rekenen. :D Maar helaas zitten er ook oefeningen met kommagetallen en breuken in, en weet ik niet of ik dat al aan een 7-, bijna 8-jarige moet uitleggen hoe dat in z'n werk gaat. Want helaas is hij ook snel kwaad/boos als hij iets niet direct begrijpt.

Ahja, hij heeft z'n 4-jarige zus de voorbije weken ook getraind in tellen, want "hij wil dat ze ook de slimste van de klas wordt". Ze telt dus al vlotjes tot 100 en optellen tot 10 lukt haar nu ook :unsure:
 
Ik heb em afgelopen weekend dan ook bij wijze van uitdaging een rekenboek gegeven niveau 5e-6e leerjaar, met rekenen tot 100.000. Hij super gelukkig dat hij met grote cijfers kan rekenen. :D Maar helaas zitten er ook oefeningen met kommagetallen en breuken in, en weet ik niet of ik dat al aan een 7-, bijna 8-jarige moet uitleggen hoe dat in z'n werk gaat. Want helaas is hij ook snel kwaad/boos als hij iets niet direct begrijpt.
Dit was een van de redenen waarom dat we overgegaan zijn naar thuisonderwijs. We (lees de mama) kan zo beter het tempo volgen van de kinderen. En ja we zijn dus op sommige vlakken van de leerstof sneller dan als hij op school zou zitten.

Het gevaar is wel als je hem nu dingen gaat leren die pas later op school worden aangeleerd, hij zich daar nog meer gaat vervelen/ met eventueel niet gewenst gedrag als gevolg.
 
. :D Maar helaas zitten er ook oefeningen met kommagetallen en breuken in, en weet ik niet of ik dat al aan een 7-, bijna 8-jarige moet uitleggen hoe dat in z'n werk gaat. Want helaas is hij ook snel kwaad/boos als hij iets niet direct begrijpt.
Het punt is dat er verschillende methoden zijn en dat school 1 ervan hanteert op school. Als een kind een andere methode leert is dat waarschijnlijk niet coherent met de rest van de methode die school met rekenen hanteert. Daarbij kan het voor kind en leerkracht lastig zijn om iets dat eenmaal is aangeleerd, weer af te leren.

Je kan verdiepen en verrijken op niet schoolse zaken. Daarmee voorkom je dat school nog saaier wordt dan nu het geval al is. In logica bijvoorbeeld. Er zijn heel veel logica spellen, niet alleen digitaal ook. Of schaken: heel goed om een plan a en b of zelfs c te maken. Je moet je aanpassen aan je opponent. Een opponent die dan weer je tegenstander is maar ook je leermeester kan zijn. Maar je kan ook de geschiedenis of culturele kant op gaan. Of sterrenkunde of filosofie. Je zal de eerste ouder niet zijn en zeker de laatste niet. Er is heel veel te vinden op het internet, ook veel ervaringen van ouders.
 
Voorlopen op wat ze op school leren gaat nog meer verveling in de hand werken, want 'ik ken dat al'. Al zeker zou ik dezelfde methodes van de school volgen, ook bij hoger rekenen want dat gaat alleen maar frustratie met zich meebrengen op school. Hier is dat ook helemaal niet gemakkelijk, want Wiskunde op school is saai omdat het veel te gemakkelijk is. Hij was 2 weken geleden zo enthousiast thuisgekomen omdat ze over breuken hadden geleerd 😅.

Zoals @June zegt is het interessant om te focussen op niet schoolse zaken. Hier is hij bv. Spaans aan het leren, zetten we in op wereldoriëntatie en is hij zot van Smartgames. Daar zitten echt veel leuke spelletjes bij die het logisch/probleemoplossend denken enorm stimuleren en die niveaus gaan echt wel heel hoog (je moet ze zelf maar eens proberen :p), hij kan zich daar uren in verdiepen. Schaken staat ook nog altijd op het programma, maar heeft momenteel genoeg om handen. Alsook dat hij een enorm groot probleem heeft met verliezen in spelletjes, wat zeker niet helpt. Hij moet zijn Lego sets van verjaardag/Sinterklaas nog wegwerken, daar kopen we ook van die 18+ sets zodat hij er een langere tijd zoet met is.
 
Laatst bewerkt:
Voorlopen op wat ze op school leren gaat nog meer verveling in de hand werken, want 'ik ken dat al'. Al zeker zou ik dezelfde methodes van de school volgen, ook bij hoger rekenen want dat gaat alleen maar frustratie naar bovenbrengen. Hier is dat ook helemaal niet gemakkelijk, want Wiskunde op school is saai omdat het veel te gemakkelijk is. Hij was 2-weken geleden zo enthousiast thuisgekomen omdat ze over breuken hadden geleerd 😅.

Zoals @June zegt is het imo interessanter om te focussen op niet schoolse zaken. Hier is hij bijvoorbeeld Spaans aan het leren dit schooljaar, zetten we in op wereldoriëntatie en is hij bv. zot van Smartgames. Daar zitten echt veel leuke spelletjes bij die het logisch/probleemoplossend denken enorm stimuleren en die niveaus gaan echt wel heel hoog (je moet ze zelf maar eens proberen :p), hij kan zich daar uren in verdiepen. Schaken staat ook nog altijd op het programma, maar heeft momenteel genoeg op handen. Alsook dat hij een enorm groot probleem heeft met verliezen in spelletjes, wat zeker niet helpt.
Smartgames, ja daar heb ik er een paar van liggen. Probleem is dat hij die doet terwijl hij af en toe naar de oplossing achteraan gaat kijken :oi22:
Maar daar kan hij zich wel mee bezig houden ja. En ik ook, true that :D :D
 
Er is wel één grote valkuil met kinderen die hoog- of meergegaafd zijn en dat is het niet goed aanleren van executieve functies. Executieve functies zijn vaardigheden die je niet expliciet geleerd krijgt. Je pikt ze op omdat ze je handig uitkomen maar ze komen vermomd voorbij. Heb je daar geen noodzaak toe, ontgaan ze je. Dit zijn strategieën die je niet alleen bij het leren gebruikt maar in je hele leven. En ze bepalen in hoge mate of je slaagt in het leven: organiseren, plannen, beginnen, doorzetten, afmaken, je emoties dempen omdat iets anders belangrijk(er) is, timemanagement, prioritering etc. Het lijkt heel simpel maar als ze niet zelf oppikt, moet je ze expliciet leren. En iedereen van ons moet ze oefenen in de praktijk.

Een voorbeeld; als je een groot en snel brein hebt, hoef je de tafels niet van buiten te leren (automatiseren) want dat reken je ter plekke wel uit. Dat gaat veel sneller. Maar later als student ben je dan langzamer dan de mensen die die wel geautomatiseerd hebben. Dat kan je opbreken bij een examen of toets. En dan krijg je mensen die zich afvragen hoe iemand nou zó slim kan zijn maar de tafels niet geautomatiseerd heeft.
Deze functies heb je ook nodig als je een recept wil maken. Als je uit gemakzucht leunt op je slimme brein dan laat je het plannen, organiseren, het controleren van jezelf achterwege. Dan kom je te laat op je afspraak (sollicitatie, bijv omdat je pas op de dag zelf je busreis bent gaan plannen. En ook nog vergeten bent je buffertijd in te plannen) en struikel je zo week in, week uit door jouw agenda.

Het boek Slim maar … van Peg Dawson is een heel prettig en handig boek dat gaat over hoe je dit op een eenvoudige manier in je eigen opvoeding naar je kinderen kan integreren, zonder dat je een manier of methode aanleert. Zij heeft een boek dat voor kinderen in de basisschoolleeftijd is en een voor oudere kinderen. En het mooie ervan is dat er een leidraad in zit welke functies een kind moet aanleren voor het een andere aan kan leren, welke in verband met elkaar gaan, hoe je ze oefent en welke leeftijd samengaat met het leren van bepaalde vaardigheid. Leuke manieren om het spelenderwijs te doen (ik ging koken mbv een recept met mijn kinderen) maar een spelletje voetbal leent zich er ook voor om je kind die vaardigheden expliciet aan te leren.
 
Laatst bewerkt:
Smartgames, ja daar heb ik er een paar van liggen. Probleem is dat hij die doet terwijl hij af en toe naar de oplossing achteraan gaat kijken :oi22:
Maar daar kan hij zich wel mee bezig houden ja. En ik ook, true that :D :D
Is dat een spel met een opgaveboek waarin achterin de oplossingen staan? Ik moffelde het boek weg en maakte een foto van de opgave met mijn mobiel.

Dat is dus ook zoiets typisch voor slimmerds: ze kienen precies uit welke minimale moeite ergens voor nodig is om het net wel te halen (wat dus ook faliekant mis gaat op momenten). Van die slimmerds die erop mikken om steeds net een voldoende te halen. En dan geen buffer hebben op het moment je uitgemakzucht dacht dat alleen opletten in de les voldoende zou zijn en de toets toch meer over stof in het boek gaat, een flinke onvoldoende haalt en alsnog blijft zitten.
 
Ik denk dat toch iedereen de gemakkelijkste manier probeert te zoeken. Ik ga ook liever bestaande code kopiëren en aanpassen dan iets from scratch te gaan schrijven uit gemakzucht, maar je leert er wel weinig mee uiteindelijk.
En als je dan iets totaal nieuw moet leren en er echt tijd in investeren is het precies een muur waar je tegenop kijkt.
 
Terug
Bovenaan