Hoogbegaafdheid

[Carrion]

Blijkbaar is het enkel de uitkomst die telt. Ok, dat weten we nu ook al weer.

Telt enkel en alleen de uitkomst? Nee, dat ook weer niet. Maar laten we eerst alles dat 1 x <getal> = <oplossing> weglaten, want het is nu niet echt moeilijk om aan een 7-jarige uit te leggen dat als ze 1 x <getal> = <oplossing> ziet staan dat ze gewoon klakkeloos <getal> mag overschrijven op de plaats van <oplossing>.

Dan blijven er nog 11 opgeloste oefeningen over waarvan er 7 fout zijn. Op dat punt mag je toch ook al wel de uitkomst erbij gaan halen eh. Ik snap niet hoe je op het ene moment kan denken dat ze met algebra bezig is maar tegelijk 3 + 3 + 3 niet kan.

Dus die T en M zullen ook wel door mama en papa erbij geschreven zijn gok ik, en dus wordt dat ook klakkeloos over genomen. Of moeten we werkelijk gaan geloven dat uw 7-jarige wel bezig is met concepten als miljoen en triljoen maar 4 + 4 + 4 blijkbaar nog niet echt lukt?

Kijk, geen probleem dat uw kind interesse in iets toont dat ze op school nog niet gezien hebben eh. Maar om dat meteen te linken aan hoogbegaafdheid is toch wel een stap te ver. Ik had als kind ook interesse in dino's en walvissen, maar dat maakt me op 7-jarige leeftijd nog geen hoogbegaafde paleontoloog of marinebioloog.

 

[June]

We zijn hier niet specialist in hoogbegaafdheid-diagnose. Ze wordt niet voor niets op dit vlak onderzocht op verzoek van derden. Kenmerkend voor slimme kinderen zijn de grote stappen die ze nemen, uit zichzelf. Is dochter 7? Ik dacht een stuk(je) jonger, maakt verder niet uit.

Ik zou wel advies halen over hoe je aan de ene kant haar wat kan begrenzen (onder het autorijden) en hoe je haar de vrijheid geeft zich te ontwikkelen zonder dat het school later in de weg loopt.

 

[Biljart]

Bij hoogbegaafde kinderen denk ik aan iemand als Laurent Simons, die op 12j een master in quantumfysica behaalde.

Al de rest is, sorry, gerommel in de marge.


Na masterdiploma van 12-jarige Laurent: Wat is hoogbegaafdheid en is superslim zijn een geschenk?

Na masterdiploma van 12-jarige Laurent: Wat is hoogbegaafdheid en is superslim zijn een geschenk? | VRT NWS Nieuws

Een 12-jarige met een masterdiploma fysica op zak? Het kan! Dat bewijst Laurent Simons. Hij is misschien wel het slimste kind van ons land, maar niet de enige hoogbegaafde. Bijna drie procent van de Belgen is hoogbegaafd. "Het verhaal van Laurent is absoluut de uitzondering van de uitzondering...

www.vrt.be

 

[anders.]

Bij hoogbegaafde kinderen denk ik aan iemand als Laurent Simons, die op 12j een master in quantumfysica behaalde.

Al de rest is, sorry, gerommel in de marge.


Na masterdiploma van 12-jarige Laurent: Wat is hoogbegaafdheid en is superslim zijn een geschenk?

Na masterdiploma van 12-jarige Laurent: Wat is hoogbegaafdheid en is superslim zijn een geschenk? | VRT NWS Nieuws

Een 12-jarige met een masterdiploma fysica op zak? Het kan! Dat bewijst Laurent Simons. Hij is misschien wel het slimste kind van ons land, maar niet de enige hoogbegaafde. Bijna drie procent van de Belgen is hoogbegaafd. "Het verhaal van Laurent is absoluut de uitzondering van de uitzondering...

www.vrt.be

Dat is niet hoogbegaafd maar hyperhoogbegaafd.
En jij vindt dat gerommel in de marge, maar iemand met een iq van 130 staat even ver van het gemiddelde als iemand met een verstandelijke beperking.

 

[June]

Dat is niet hoogbegaafd maar hyperhoogbegaafd.
En jij vindt dat gerommel in de marge, maar iemand met een iq van 130 staat even ver van het gemiddelde als iemand met een verstandelijke beperking.

Maar zelfs met een hoog iq, kan het verschil performaal/verbaal een fikse kloof zijn. Dat is lastig en dan komt je hoge iq ook niet per definitie tot zijn recht. Een iq test is ook maar een hele beperkte visie op intelligentie. Het meet geen creatieve fantasie of handigheid (als in zelf met een ontwerp komen en handig in elkaar zetten), sociale vaardigheden etc..

Van de link van hierboven geciteerd: Maar hoogbegaafdheid is meer dan een getal alleen. Het gaat vaak ook gepaard met een aantal persoonlijkheidskenmerken. Bij kinderen gaat het dan bijvoorbeeld om een grote leerhonger, een grote gevoeligheid en een zeer kritische ingesteldheid.

Hoe dan ook, wat is de kans dat Laurent gelukkig wordt? Zijn leerhonger heeft hij misschien (deels) weten te stillen (of hij doet nóg een studie). Werken mag hij nog niet. Hij heeft natuurlijk nauwelijks lotgenoten dus dat kan niet anders dan heel eenzaam zijn. Sociaal-emotioneel aansluiting met andere studenten, lijkt mij heel lastig. Kan hij zich nog normaal ontwikkelen als hij dadelijk volop in de puberteit komt en zijn blik omhoog gericht de horizon afspeurt op zoek naar een partner?

 

[Cerv.Be]

Die Laurent is nog een paar stappen verder dan hoogbegaafd, zoals er in het artikel staat: de uitzondering van de uitzondering van de uitzondering

 

[Straddle]

Bij hoogbegaafde kinderen denk ik aan iemand als Laurent Simons, die op 12j een master in quantumfysica behaalde.
Al de rest is, sorry, gerommel in de marge.

Dit vind ik ook, als je hier de voorbije pagina's leest lijkt het wel alsof iedereen zijne kleine hier hoogbegaafd is door gewoon interesse te tonen of bovengemiddelde punten te halen. Dat maakt je nog niet hoogbegaafd imo. Ik wil hier niemand targetten, maar dat is wel de tendens die in deze thread hangt.

 

[CaseBlue]

Eén van mijn kinderen is musicaal hoogbegaafd. Notenleer afgerond op 8 jarige leeftijd en speelt nu vlot viool plus piano en begint sinds dit jaar aan saxofoon en drum. Haar interesses liggen net in het grote verschil tussen de instrumenten en de uitdagingen daarin. Op ç-jarige leeftijd speelde ze Suite no.5 (Air) van Bach voor een publiek van 200 man in het conservatorium.
Die kan letterlijk een nummer beluistern op de radio en dat naspelen, ze is nu 10 jaar. Wel enkel op viool en piano nu, grotendeels op drum ook.

Er stond een piano bij ons thuis en ik was aan't kijken naar een stuk vna Game of Thrones waarin de Sept of Bailor werd opgeblazen. Dit is het nummer, écht prachtig (

)
Ze was toen 7 denk ik, ze had dat nog nooit gehoord maar ze vond dat piano stuk érg mooi. Letterlijk, 5 minuten later speelde ze dat na op een instrument waar ze nog nooit les op gekregen had. 20 minuten later zat ze op viool het tweede deel te oefenen. Toen is ze ook pianoles beginnen volgen.

Je kan het al lezen natuurlijk maar ik ben keitrots op haar. Ze doet het ook heel goed op school maar zo'n talent vind ik echt prachtig. Komt ook omdat ik letterlijk 0 verstand heb van muziek, dat komt van moederskant, dus voor mij is dat nog een stuk fantastischer.

Vraag is nu wel hoe het verder moet. Gaat ze all-in mettertijd of niet? De violiste (die zegt dat ze haar niet veel meer kan leren) en pianist die haar begeleiden en tips geven spreken van de top maar mijn "kindje" is 10 jaar. Ik wil haar niet tegenhouden maar die spreken van stages te volgen bij experts in Wenen, Milaan en Amsterdam vanaf dat ze 12 is en dat zie ik toch allemaal niet goed zitten.

Fantastisch, inderdaad: dat is "begaafd" zijn.

Maar... de hamvraag is: speelt ze tegelijkertijd ook Tekken 6 terwijl ze gratin dauphinois aan het koken is?

 

[anders.]

Dit vind ik ook, als je hier de voorbije pagina's leest lijkt het wel alsof iedereen zijne kleine hier hoogbegaafd is door gewoon interesse te tonen of bovengemiddelde punten te halen. Dat maakt je nog niet hoogbegaafd imo. Ik wil hier niemand targetten, maar dat is wel de tendens die in deze thread hangt.

Gelukkig is er niks "imo" aan hoogbegaafdheid aan, en is daar gewoon een heel duidelijke definitie voor.
Alleen uiten veel van de typische persoonlijkheidskenmerken zich ook al wel bij mensen die niet persé hoogbegaafd zijn, én is er wel wat overlap qua kenmerken met autisme.
Ik denk ook dat de meeste mensen in dit topic hoogbegaafdheid absoluut niet als een cadeau voor hun kind zien hoor. Het is als ouder zwaar om daar goed mee om te gaan, en voor het kind zelf is dit ook verre van evident.
Zoals al aangehaald falen veel hoogbegaafden in het hoger onderwijs. De meesten daarvan beseffen ook wel dat ze dit wel gewoon zouden moeten kunnen, waardoor dit falen nog veel zwaarder aankomt (als in "het is uw eigen schuld"). Daarnaast krijg je de rest van uw leven ook continu te horen "maar alle, gij zijt zo slim, en dan geen diploma?"...

 

[Landtlord]

Gelukkig is er niks "imo" aan hoogbegaafdheid aan, en is daar gewoon een heel duidelijke definitie voor.
Alleen uiten veel van de typische persoonlijkheidskenmerken zich ook al wel bij mensen die niet persé hoogbegaafd zijn, én is er wel wat overlap qua kenmerken met autisme.
Ik denk ook dat de meeste mensen in dit topic hoogbegaafdheid absoluut niet als een cadeau voor hun kind zien hoor. Het is als ouder zwaar om daar goed mee om te gaan, en voor het kind zelf is dit ook verre van evident.
Zoals al aangehaald falen veel hoogbegaafden in het hoger onderwijs. De meesten daarvan beseffen ook wel dat ze dit wel gewoon zouden moeten kunnen, waardoor dit falen nog veel zwaarder aankomt (als in "het is uw eigen schuld"). Daarnaast krijg je de rest van uw leven ook continu te horen "maar alle, gij zijt zo slim, en dan geen diploma?"...

Wat jij verteld is zo wat de story of my life. Hoogbegaafdheid werd vroeger niet getest, je was het kind een lastig kind want je verveelde je constanst. Ik begon dan maar iedereen te ambeteren met als gevolg dat je nog meer als ambetanterik opzij gezet werd. Secundair dan een ramp de eerste 2 jaar, vooral door pesterijen mezelf gewoon laten buizen en zakken naar tso. Vanaf het 3e werd het beter, geen pesterijen meer en ondanks 8u wiskunde 4 makkelijke jaren zonder te iets van werken tot het diploma. In het hoger is het dan volledig misgelopen, ik snapte alles maar kon geen examens slagen.
Ik heb altijd geweten dat ik anders was dan de meeste studiegenoten maar nooit waarom. Enkele jaren geleden mij dan laten testen en daaruit bleek dat ik hoogbegaafd ben. Ergens in de range van wonderkind van enkele berichten terug, maar niets uitzonderlijk hoog. (een iq van 145 zoals simon of hoger heeft ong 10000 Belgen)

Buiten mijn gezin en enkele dichte vrienden weet er niemand hoeveel ik echt gehaald heb en een handvol meer mensen weten dat ik hoogbegaafd ben. Wat zich bij mij vooral uit in logisch nadenken en helemaal niet in taal. Ik kan bijvoorbeeld na 42 jaar nog steeds niet foutloos schrijven.

 

[Biljart]

@Landtlord heb je dan uw hoger IQ wel kunnen valoriseren op de werkvloer/carriere?

Want vaak hoor je: “als het erin zit, komt het eruit”. Is het niet op school, dan wel op werkvlak.

 

[Landtlord]

@Landtlord heb je dan uw hoger IQ wel kunnen valoriseren op de werkvloer/carriere?

Want vaak hoor je: “als het erin zit, komt het eruit”. Is het niet op school, dan wel op werkvlak.

Ik heb mijn weg wat moeten zoeken, maar ondertussen ben ik freelance IT-er. Maar tot mijn 36 heb ik altijd jobs gedaan waar geen diplomavereisten voor waren (fabrieksarbeider, horeca en niveau D ambtenaar)

 

[NemesisBE]

Ik heb mijn hoogbegaafdheid enkel weten valoriseren tijdens kwissen

 

[Nesjamag]

Hoogbefaafdheid is in the end een mega voordeel.
Dat de maatschappij op de standaard is afgesteld is een "probleem" dat je dan ook zult kunnen oplossen.
Uiteindelijk veranderd hoogdbegaafdheid veel zaken naar easy mode en de moeilijkere problemen die overblijven liggen dan eerder op vlak van een steeds groter wordende kloof tussen uzelf en gemiddeld intelligente mensen.

Op vlak van kinderen: als je hoogbegaafdheid vermoedt, kaart het aan bij de school, clb en leerkrachten. Als zij niet competent zijn op dat vlak, zoek naar een school waar ze meer aandacht en expertise voor die zaken hebben.
Voor mijn zoontje stuurde de school aan op een jaar overslaan. Dit baseerden ze op testen (hij zat in 80ste percentiel in rekenen van het volgende jaar, 55ste percentiel van het volgende jaar in taal), zijn persoonlijkheid (maakt vlot vriendjes, voelt zich gemakkelijk goed in zijn vel), en algemene indrukken (leerkracht gaf aan dat ze hem niet meer kon uitdagen, hij vroeg om meer, hij kent en weet zomaar dingen, hij verveelde zich).
Mijn dochter zit 65ste percentiel van volgende jaar op tal, en 35ste percentiel van volgende jaar in rekenen. In principe zou ze kunnen overslaan mits iets extra ondersteuning in rekenen. Maar qua persoonlijkheid duurt het lang voor ze zich comfortabel voelt. Dat laatste kan problemen geven als ze in een klas met allemaal nieuwe kindjes terechtkomt.

De vraag of kinderen best een jaar overslaan of niet gewoon kunt ge gewoon versimpelen door het op te breken in deelproblemen, proberen antwoorden op deelproblemen te staven, afwegingen maken,... zoals ge met elk probleem in het leven doet.

Uit persoonlijke ervaring in onderwijs: ik heb nooit moeten studeren, zelfs op unief ben ik tot 3de bachelor geraakt door een dag of twee voor een examen mijn boek open te doen (sommige examens met een pak minder zelfs). Maar discipline had ik niet, geduld ook niet. Ik was school al lang beu en uiteindelijk kon ik geen motivatie opbrengen om door te zetten (had ook wel met slechte gezinsituatie te maken waaruit ik kwam).
Lijkt mij uit mijn ervaring dat de factor verveling zeker niet onderschat mag worden en een kind wel wat uitgedaagd mag worden. Het lijkt mij gezond dat men wat moeite moet doen en dat niet alles zomaar gaat. Lijkt mij positief als een deel van zelfbeeld komt van te ervaren dat moeite doen leidt tot groeien, ipv zelfbeeld dat eerder komt uit dat dingen zomaar vanzelf gaan.

 

[anders.]

Ik heb mijn weg wat moeten zoeken, maar ondertussen ben ik freelance IT-er. Maar tot mijn 36 heb ik altijd jobs gedaan waar geen diplomavereisten voor waren (fabrieksarbeider, horeca en niveau D ambtenaar)

Je bent een typevoorbeeld van hoogbegaafdheid dat te laat "ontdekt" wordt...
Komen heel vaak terecht in IT (want, daar geraak je zonder diploma maar mer hoog analytisch vermogen wel binnen), en dat zal ook wel verklaren waarom hier een hoge vertegenwoordiging is.

 

[Wojak]

Dat is niet hoogbegaafd maar hyperhoogbegaafd.
En jij vindt dat gerommel in de marge, maar iemand met een iq van 130 staat even ver van het gemiddelde als iemand met een verstandelijke beperking.

Dat is wat ze noemen ne 'slimme gast'. Echt hoogbegaafd is iemand die op zijn 10 jaar al een masterdiploma heeft of gelijkaardig.
Al de rest wat er in deze thread vermeld wordt is zo goed als altijd gewoon (bovengemiddeld) slim zijn. Hoogbegaafd is voor mij een pak verder dan dat.

 

[anders.]

Dat is wat ze noemen ne 'slimme gast'. Echt hoogbegaafd is iemand die op zijn 10 jaar al een masterdiploma heeft of gelijkaardig.
Al de rest wat er in deze thread vermeld wordt is zo goed als altijd gewoon (bovengemiddeld) slim zijn. Hoogbegaafd is voor mij een pak verder dan dat.

Hoogbegaafd is een iq van 130. Die definitie staat gewoon vast hoor.

 

[miserableguy]

Telt enkel en alleen de uitkomst? Nee, dat ook weer niet. Maar laten we eerst alles dat 1 x <getal> = <oplossing> weglaten, want het is nu niet echt moeilijk om aan een 7-jarige uit te leggen dat als ze 1 x <getal> = <oplossing> ziet staan dat ze gewoon klakkeloos <getal> mag overschrijven op de plaats van <oplossing>.

Dan blijven er nog 11 opgeloste oefeningen over waarvan er 7 fout zijn. Op dat punt mag je toch ook al wel de uitkomst erbij gaan halen eh. Ik snap niet hoe je op het ene moment kan denken dat ze met algebra bezig is maar tegelijk 3 + 3 + 3 niet kan.

Dus die T en M zullen ook wel door mama en papa erbij geschreven zijn gok ik, en dus wordt dat ook klakkeloos over genomen. Of moeten we werkelijk gaan geloven dat uw 7-jarige wel bezig is met concepten als miljoen en triljoen maar 4 + 4 + 4 blijkbaar nog niet echt lukt?

Kijk, geen probleem dat uw kind interesse in iets toont dat ze op school nog niet gezien hebben eh. Maar om dat meteen te linken aan hoogbegaafdheid is toch wel een stap te ver. Ik had als kind ook interesse in dino's en walvissen, maar dat maakt me op 7-jarige leeftijd nog geen hoogbegaafde paleontoloog of marinebioloog.

De T en M zijn niet door mij opgeschreven. Ik heb dat blad zo uit haar boekentas gevist.

Ik zei eerder in mijn post dat externen ons als ouder aanraden om ons kind een IQ test te laten toen. Ik zie dat blad NIET als een teken van hoogbegaafdheid, integendeel zelfs, maar mss ben ik ook mis, want ik heb geen idee. Mocht de opmerkingen van de externen niet komen, zou ik (ik vermoed ook de mama niet) nooit aan denken om een IQ test te laten uitvoeren. Zowel uit schoolomgeving, kinderopvang, zorgboerderij krijgen we wel melding om een IQ test te doen. Toen de kinderpsychiater ook sprak van "bovengemiddeld intelligent" hebben we dan besloten om zo een IQ test te doen. Dus blijkbaar zien externen iets in mijn kind dat ik niet zie. Persoonlijk vind ik dit wel frustrerend. Waarom zie ik dit niet? Welke aanwijzing heb ik gemist? Plots begon ik mijn eigen kind te overanalyseren. Dit "moet" ik ook doen aangezien er heel veel afspraken zijn met de CLB en school om te zien hoe alles evolueert qua gedrag aangezien ze medicatie inneemt tegen ASS/ADHD. Dan vis ik zo'n blad met vermenigvuldigingen uit haar boekentas. Iets waarin ik haar niet in heb geholpen of zelfs in stimuleer(integendeel zelfs, vragen over optelsommen beantwoord ik, vermenigvuldingen niet) of wat dan ook. Mss is dat een "aanwijzing"? Het gaat niet om de oplossingen, maar de poging die mijn dochter onderneemt zonder enige stimulans om vermeningvuldingen onder de knie te krijgen. In de klas zijn ze hiermee ook niet begonnen. Maand september is het herhalingen van het leerstof van 1ste leerjaar nog maar. Maar mss zijn het toch dit de soort aanwijzingen die ouders zien waardoor ze denken "hmm we gaan best een eens een IQ test laten doen?" Ik weet het zelf niet, vandaar dat ik het hier vraag met "wat zien jullie als aanwijzing bij jullie eigen kroost?" of "wat is een aanwijzing voor hoogbegaafdheid", want.....dat blad overtuigt mij ook niet. Hopelijk is mijn vraag wat duidelijker?

 

[miserableguy]

Dit vind ik ook, als je hier de voorbije pagina's leest lijkt het wel alsof iedereen zijne kleine hier hoogbegaafd is door gewoon interesse te tonen of bovengemiddelde punten te halen. Dat maakt je nog niet hoogbegaafd imo. Ik wil hier niemand targetten, maar dat is wel de tendens die in deze thread hangt.

CLB zegt: IQ vanaf 130 is hoogbegaafd.

 

[Houdini]

Dat is wat ze noemen ne 'slimme gast'. Echt hoogbegaafd is iemand die op zijn 10 jaar al een masterdiploma heeft of gelijkaardig.
Al de rest wat er in deze thread vermeld wordt is zo goed als altijd gewoon (bovengemiddeld) slim zijn. Hoogbegaafd is voor mij een pak verder dan dat.

Helaas sla je daar de bal compleet mis. De maatschappij heeft een compleet verkeerd beeld van hoogbegaafdheid.

Als je niet zoals the rain man bent, of je kent pi niet tot 8 miljard getallen na de komma... dan kan je niet hoogbegaafd zijn. Waar jjj van spreekt zijn vaak extreme uitzonderingen die meestal nooit normaal in de maatschappij kunnen functioneren.