Honden op het werk

Veel plezier. Ik ga alvast met mijn hond in mijn dieselstoof richting Gent.

7-C2-F5-EDD-2-E9-C-40-EF-9539-983-DC10-C2-D68.jpg
Die hond is tenminste geen pauper als de rest van het forum. Die heeft wel een privé chauffeur.
 
Het is duidelijk een groot taboe, maar ik ben ook absoluut geen hondenliefhebber.
Ik vind het dikwijls irritante, lelijke en stinkende beesten.

Telkens ik ga joggen, komen er van die blaffende mormels op mij af. Ik heb me toch ook al moeten inhouden om zo'n veredelde rat geen schop te geven.

Ik heb uiteraard geen problemen met rustige, goed opgevoede honden (blindengeleidehonden ed.).
 
Telkens ik ga joggen, komen er van die blaffende mormels op mij af. Ik heb me toch ook al moeten inhouden om zo'n veredelde rat geen schop te geven.
Als hondeneigenaar is het net omgekeerd.

Het is zondagochtend en ik zit rustig de krant te lezen, met een croissant in de ene hand terwijl mijn andere hand mijn trouwe viervoeter een aai over zijn bol geeft. Het leven is voor even prachtig. Ik dop mijn croissant net te lang in mijn koffie waardoor hij begint af te kruimelen en een stuk naar de eeuwige zwarte koffieboonvelden zinkt. Maar dat is pas de voorbode van het nakende onheil.

Vanuit mijn ooghoek zie ik ze al komen: de lokale joggingclub. Uitgedost in fluo oranje clubtruitjes. Alsof een kudde van tien rondrazende psychopaten, want dat zijn mensen die op zondag vrijwillig verkiezen hun slaap en een perfecte ochtend op te offeren voor iets dat je letterlijk op elk ander moment van de week kan doen, aan iemands aandacht zou ontglippen moesten ze eens met een normale t-shirt van nike of adidas gaan lopen.

Mijn hond ziet ze ook. Hij leest als waker des huizes in een miliseconde hun lichaamstaal en komt tot de juiste conclusie dat we die patsjikkelaars beter kwijt dan rijk zijn.

Als een oorlogspaard springt hij over mijn been recht door het hondenluik naar buiten. Op de eerste 10 meter zou hij Usain Bolt er zo aflopen, dus die joggertjes die niet verder geraakt zijn dan de 10km in 1u op de kermisloop van Godweetwaregem maken geen schijn van kans. Ze zijn nog maar aan het begin van onze tuin of mijn hond heeft hen in volle gallop al bijgehaald, woest blaffend door de omheining om hen duidelijk te maken dat ze volgende week zondag gewoon rustig aan de ontbijttafel moeten blijven zitten.

En dan komt het.

Die zelfvoldane beschuldigende blik van de joggers die zegt "seg seg, welke cerebrus komt mij, de olympische god met ijzeren discipline, hier dwarsbomen. Ik zal hier eens een weergaloze versnelling plaatsen die dat gespuis het zwijgen zal opleggen".

Met sprekend gemak snelt de hond echter als eerste naar het einde van onze afsluiting, de joggers staan niet op de foto en worden geconfronteerd met de beperkingen van op 2 poten lopen. Je zou denken dat iemand die al zijn zondagochtenden besteedt aan het verstoren van onze rust wat meer weerwerk kan bieden, zie ik de hond denken. Terug de andere kant op dan maar, de achterophinkende vijand frontaal tegemoet chargeren en zijn luidste blaf bovenhalen.

De joggers worden er net niet door weggeblazen, hun gezicht bloedrood van de zelfoverschatting. Eindelijk bereiken ze het einde van ons perceel, het einde van de hel. Dit is hoe Sissyphus zich zou voelen als hij eindelijk die steen bovenkrijgt.

Mijn trouwe kameraad komt trots terug binnen gehuppeld. In de verte hoor ik de honden van de buur blaffen, ze hebben zijn waarschuwing gehoord.
Mijn hond nestelt zich aan mijn voeten, wetende dat de zalige zondag nu echt kan beginnen.
Voor de hond dan, mijn croissant is verbrokkeld en verzopen en mijn bloeddruk is tot ongezonde hoogten gestegen. Voor ik weer van mijn krant kan genieten moet ik wat stoom aflaten.

Misschien ga ik eens joggen.
 
Het is duidelijk een groot taboe, maar ik ben ook absoluut geen hondenliefhebber.
Ik vind het dikwijls irritante, lelijke en stinkende beesten.

Telkens ik ga joggen, komen er van die blaffende mormels op mij af. Ik heb me toch ook al moeten inhouden om zo'n veredelde rat geen schop te geven.

Ik heb uiteraard geen problemen met rustige, goed opgevoede honden (blindengeleidehonden ed.).
Taboe daar heb ik geen idee van? Ik zie hier weinig taboes over mensen die niks moeten weten van honden. Taboes over mensen die denken dan geef ik hem/haar maar een schop? Ja, dat hopelijk wel.

Telkens je gaat joggen dan heb je toch echt gewoon onwaarschijnlijk veel pech, ik zit hier thuis met iemand die minimum drie keer per week (en dan minstens 10 km per keer) jogt en ik kan me niet herinneren dat ze ooit al geklaagd heeft over een blaffend mormel dat op haar afkwam gelopen. Ik probeer ook een tweetal keer per week een ruime toer te doen met een blaffend mormel (toegegeven ik doe dat al wandelend misschien gaat joggen het blaffend mormel gehalte van honden enorm verhogen) en ik heb ook nog geen enkele keer een probleem gehad.

Die e.d. is, toch als het slaat op rustige, goed opgevoede honden, volgens mij veruit het merendeel dus dat zit wel snor.
 
Het is duidelijk een groot taboe, maar ik ben ook absoluut geen hondenliefhebber.
Ik vind het dikwijls irritante, lelijke en stinkende beesten.

Telkens ik ga joggen, komen er van die blaffende mormels op mij af. Ik heb me toch ook al moeten inhouden om zo'n veredelde rat geen schop te geven.

Ik heb uiteraard geen problemen met rustige, goed opgevoede honden (blindengeleidehonden ed.).
Dat is omdat je op dat moment loops bent.


8jdWudV.jpg
 
Laatst bewerkt:
Het is duidelijk een groot taboe, maar ik ben ook absoluut geen hondenliefhebber.
Ik vind het dikwijls irritante, lelijke en stinkende beesten.

Telkens ik ga joggen, komen er van die blaffende mormels op mij af. Ik heb me toch ook al moeten inhouden om zo'n veredelde rat geen schop te geven.

Ik heb uiteraard geen problemen met rustige, goed opgevoede honden (blindengeleidehonden ed.).

Volgende keer gewoon doen, gewoon uw beste schop bovenhalen.
Dan zijn we ineens van het probleem vanaf. Een onverdraagzaam persoon bedoel ik dan :woohoo:
 
...
Telkens je gaat joggen dan heb je toch echt gewoon onwaarschijnlijk veel pech, ik zit hier thuis met iemand die minimum drie keer per week (en dan minstens 10 km per keer) jogt en ik kan me niet herinneren dat ze ooit al geklaagd heeft over een blaffend mormel dat op haar afkwam gelopen. Ik probeer ook een tweetal keer per week een ruime toer te doen met een blaffend mormel (toegegeven ik doe dat al wandelend misschien gaat joggen het blaffend mormel gehalte van honden enorm verhogen) en ik heb ook nog geen enkele keer een probleem gehad.

Die e.d. is, toch als het slaat op rustige, goed opgevoede honden, volgens mij veruit het merendeel dus dat zit wel snor.
Vooral in parken en bossen merk ik dat honden dikwijls loslopen. En dat ze dan meestal nog totaal niet luisteren naar hun baasje.

Verder vind ik het ook frappant dat hondenbezitters zichzelf altijd als grote dierenliefhebbers beschouwen. Maar ze gaan eraan voorbij dat hun beest een vleeseter is waarvoor tal van andere dieren moeten lijden.
 
Conclusie: honden afmaken, joggers afmaken, onverdraagzamen afmaken, nederlanders afmaken en fransen afmaken. Klinkt als veel werk voor een zaterdag.
 
Vergeet kinderen niet af te maken. Die kleine mormels lopen ook maar al te graag in de weg als je bijvoorbeeld met je fiets aan komt gereden. Ouders laten die ondingen soms ook maar begaan en als je dan vriendelijke belt om op zij te gaan, krijg je nog lelijke blikken van die ouders in je richting gesmeten. Over bleitende baby's zullen we maar zwijgen. Dát zijn pas krengen. Zeker die van collega's die hun bleitsmoelen komen tonen op het werk. Zo lelijk als de nacht, maar iedereen van "oh zie, hoe schattig". Schijten ze dan ook nog eens in hun broek...
 
Laatst bewerkt:
Weer zo een zure post, maar wie kijkt daar nog van op? Als het niet in zijn kraam past komt hij bleiten. De hond een schop willen geven, maar tegen de collega's zijn mond niet durven opentrekken.

Stoer.
 
Om terug on topic te gaan. Hoewel ik een echte hondenliefhebber ben, zou ik ook heel raar opkijken moest er een collega plots een hond meenemen naar het werk.
Bij mijn huidige klant zou het nooit gebeuren door de specifieke omgeving waar die inzitten en bij mijn consultingbedrijf zie ik het ook niet meteen gebeuren.

Kan een hond op het werk? Ja, op een boerderij, in een dierenwinkel, bij een kapper, dierenarts, etc. Plaatsen waar het baasje het ook voor het zeggen heeft en er heel weinig tot geen personeel is of een plaats waar een hond algemeen aanvaard is en waar je weet dat iedereen een hondenliefhebber is. En de hond moet kalm en stabiel zijn.
Of je richt bv. zelf een bedrijf op en je zet in de zoektocht naar personeel in de jobomschrijving heel duidelijk dat honden op het werk toegelaten zijn.

Maar anders, neen! Je kan dat niet zomaar opleggen aan een hele groep. Zelfs al is 80% akkoord. Die overige 20% kan er een hekel aan hebben of zelfs een panische angst, waardoor die niet meer graag komen werken.
 
Vergeet kinderen niet af te maken. Die kleine mormels lopen ook maar al te graag in de weg als je bijvoorbeeld met je fiets aan komt gereden. Ouders laten die ondingen soms ook maar begaan en als je dan vriendelijke belt om op zij te gaan, krijg je nog lelijke blikken van die ouders in je richting gesmeten. Over bleitende baby's zullen we maar zwijgen. Dát zijn pas krengen. Zeker die van collega's die hun bleitsmoelen komen tonen op het werk. Zo lelijk als de nacht, maar iedereen van "oh zie, hoe schattig". Schijten ze dan ook nog eens in hun broek...
Zelf nooit kind geweest?
 
Vooral in parken en bossen merk ik dat honden dikwijls loslopen. En dat ze dan meestal nog totaal niet luisteren naar hun baasje.

Verder vind ik het ook frappant dat hondenbezitters zichzelf altijd als grote dierenliefhebbers beschouwen. Maar ze gaan eraan voorbij dat hun beest een vleeseter is waarvoor tal van andere dieren moeten lijden.
Ik zou dan eens zo'n zak hondenbrokken vastnemen, steekt amper vlees in tegenwoordig tenzij je er specifiek naar zoekt.
De gemiddelde brok die onze viervoeters te eten krijgen kun je meer vergelijken met een kom cornflakes of rijst.

Ik ben een honden liefhebber, maar eentje op het werk is gewoon not done.
Lijkt me meer een afleiding, en niet bevorderend voor de productiviteit.
 
Om terug on topic te gaan. Hoewel ik een echte hondenliefhebber ben, zou ik ook heel raar opkijken moest er een collega plots een hond meenemen naar het werk.
Bij mijn huidige klant zou het nooit gebeuren door de specifieke omgeving waar die inzitten en bij mijn consultingbedrijf zie ik het ook niet meteen gebeuren.

Kan een hond op het werk? Ja, op een boerderij, in een dierenwinkel, bij een kapper, dierenarts, etc. Plaatsen waar het baasje het ook voor het zeggen heeft en er heel weinig tot geen personeel is of een plaats waar een hond algemeen aanvaard is en waar je weet dat iedereen een hondenliefhebber is. En de hond moet kalm en stabiel zijn.
Of je richt bv. zelf een bedrijf op en je zet in de zoektocht naar personeel in de jobomschrijving heel duidelijk dat honden op het werk toegelaten zijn.

Maar anders, neen! Je kan dat niet zomaar opleggen aan een hele groep. Zelfs al is 80% akkoord. Die overige 20% kan er een hekel aan hebben of zelfs een panische angst, waardoor die niet meer graag komen werken.
op mijn vrouw haar werk lopen 2 honden van de bazin rond. ( een bureau omgeving met 20man)

er stond niet op de vacature "moet goed kunnen omgaan met honden."
en ik denk niet dat daar ooit al problemen door geweest zijn.

ze zei al tegen mijn vrouw: "brengt uwen hond ook maar eens mee." maar ondanks dat ons een hond een schatje is, kan da beest verschrikkelijk neig zagen, en laten wij die gewoon thuis.

en over het feit dat honden kunne stinken, sommige collega's zijn niet veel beter... en die lopen der ook gewoon rond.
 
We gaan regelmatig wandelen met onze kinderen, meer wel dan niet passeren we niet-aangelijnde honden.
Elke hondeneigenaar is ervan overtuigd dat hun beest nooit zal bijten of chargeren, tot als hun hond het wel doet.
En als de hond het wel al deed dan wordt het vaak nog vergoeilijkt, want het was iets eenmalig dat zeker nooit meer zal voorvallen.

Draag gewoon verantwoordelijkheid voor uw eigen beesten en doe een leiband aan, dan hebben anderen zoals Astrid en wij er geen last van.
 
We gaan regelmatig wandelen met onze kinderen, meer wel dan niet passeren we niet-aangelijnde honden.
Elke hondeneigenaar is ervan overtuigd dat hun beest nooit zal bijten of chargeren, tot als hun hond het wel doet.
En als de hond het wel al deed dan wordt het vaak nog vergoeilijkt, want het was iets eenmalig dat zeker nooit meer zal voorvallen.

Draag gewoon verantwoordelijkheid voor uw eigen beesten en doe een leiband aan, dan hebben anderen zoals Astrid en wij er geen last van.
Andere dog owners vinden dat ook irritant hoor, als anderen hun hond niet aan een leiband houden.
Ligt gewoon aan de mentaliteit van de mensen. Hetzelfde met stront opkuisen.
 

Vergelijkbare onderwerpen

Reacties
6
Weergaven
722
Deleted member 611
D
Terug
Bovenaan