Honden op het werk

Nu, ik begrijp wel wat Mac-bc zegt. Ik ben zelf hondeneigenaar, maar het zou nooit in mijn hoofd komen om mijn hond mee naar het werk te nemen. Die moet elke 2-3u efkes bewegen, wilt aandacht als hij bij mensen is, geur overlast kan er zeker zijn als hij nat is en zoals al gezegd is een hond ook een redelijke vervuiler. Uiteindelijk zit je op uw werk, niet in het weekend bij de maten.
 
Gij drinkt citroenzuur en pist azijn zeker?
Euh nee, gewoon geen hondenfan wegens:

*drollen, waar je ook gaat, op weg naar de kleine zijn school kan ik er zeker 10 tellen op amper 500m voetpad
* Geblaf, op straat, honden die elkaar tegen komen en eigenaars die dan zo moeten trekken aan hun oprolleiband die niet meewilt, wat dan gepaard gaat met een gejank en gekef, waar de eigenaars dan nog over gaan roepen (schering en inslag op zeedijk)
* Geurhinder, ooit een bedrijfswagen gehad waar een hond in gezeten had, heb dat er nooit uit gekregen...
* Door sommige mensen wordt een hond gekocht als statussymbool, hoewel ze geen werk hebben hebben ze wel een Stafford of zo een pitbull met een kromme snuit...
 
Als ge een goede opgevoede hond hebt, zou je daar als collega geen last mee mogen hebben.
Ook niet wanner je hyperallergisch bent aan honden? Ik scoor iets boven de 50 op allergieschaal voor honden, vanaf meer dan 1.5 ben je allergisch.
Maar zoiets vergeten die hondenbaasjes natuurlijk.
 
Euh nee, gewoon geen hondenfan wegens:

1) drollen, waar je ook gaat, op weg naar de kleine zijn school kan ik er zeker 10 tellen op amper 500m voetpad
2) Geblaf, op straat, honden die elkaar tegen komen en eigenaars die dan zo moeten trekken aan hun oprolleiband die niet meewilt, wat dan gepaard gaat met een gejank en gekef, waar de eigenaars dan nog over gaan roepen (schering en inslag op zeedijk)
* Geurhinder, ooit een bedrijfswagen gehad waar een hond in gezeten had, heb dat er nooit uit gekregen...
*3) Door sommige mensen wordt een hond gekocht als statussymbool, hoewel ze geen werk hebben hebben ze wel een Stafford of zo een pitbull met een kromme snuit...
1-3 zijn allemaal dingen waarvan de oorzaak bij het baasje te vinden is. De geurhinder is discutabel, ondanks dat den onze heel veel in de auto zit hebben we daar geen geurhinder van (als ik medereizigers moet/mag geloven). De hond kan er niks aan doen dat hij geen opvoeding heeft gehad.
 
Ook niet wanner je hyperallergisch bent aan honden? Ik scoor iets boven de 50 op allergieschaal voor honden, vanaf meer dan 1.5 ben je allergisch.
Maar zoiets vergeten die hondenbaasjes natuurlijk.
Seg doe eens ni flauw. Dieje mens had wel geen opvang voor zn allerschattigste snoeziepoeziepoezewoefke he!!!
 
1-3 zijn allemaal dingen waarvan de oorzaak bij het baasje te vinden is. De geurhinder is discutabel, ondanks dat den onze heel veel in de auto zit hebben we daar geen geurhinder van (als ik medereizigers moet/mag geloven). De hond kan er niks aan doen dat hij geen opvoeding heeft gehad.

Ik weet niet of het in u opkomt maar dat kan een buitenstaander als ons echt geen hol schelen hé. Het is altijd iets: "Ja, maar het ligt aan het baasje", "Ja, maar dat kindje had niet zo dicht mogen komen", "Oh maar als je beweging x doet en beweging y zéker niet, dan kan er niets gebeuren", "dat mag je niet aanraken!", ... en weet ik nog veel wat er allemaal in de handleiding van uw hond staat als voorwaarde dat hij niet zou bijten of ambetant zou doen.
-> I don't care. Zorg gewoon dat ik er geen last van heb, net zoals jij geen last hebt van mij. Dat is toch een heel simpel principe?

Enfin, terug on-topic zeker?
 
Ook niet wanner je hyperallergisch bent aan honden? Ik scoor iets boven de 50 op allergieschaal voor honden, vanaf meer dan 1.5 ben je allergisch.
Maar zoiets vergeten die hondenbaasjes natuurlijk.
Niet bij stilgestaan, je hebt gelijk. Daar dient rekening mee gehouden te worden.

Mijn opmerking ging vooral over het gedrag van de hond.
 
Euh nee, gewoon geen hondenfan wegens:

*drollen, waar je ook gaat, op weg naar de kleine zijn school kan ik er zeker 10 tellen op amper 500m voetpad
* Geblaf, op straat, honden die elkaar tegen komen en eigenaars die dan zo moeten trekken aan hun oprolleiband die niet meewilt, wat dan gepaard gaat met een gejank en gekef, waar de eigenaars dan nog over gaan roepen (schering en inslag op zeedijk)
* Geurhinder, ooit een bedrijfswagen gehad waar een hond in gezeten had, heb dat er nooit uit gekregen...
* Door sommige mensen wordt een hond gekocht als statussymbool, hoewel ze geen werk hebben hebben ze wel een Stafford of zo een pitbull met een kromme snuit...
* Drollen moeten opgeraapt worden door de eigenaar. Een gebrek aan respect indien ze dit niet doen
* Hondeneigenaars die weten waar ze mee bezig zijn, gaan NOOIT een trekkende/bijtende/overdreven blaffende hond meemaken. Roepen en trekken aan een leiband (zeker zo met een harnas) verergeren alleen maar het probleem. Een simpel touw bovenaan de nek en je hebt meteen controle. Een baasje dient reeds te corrigeren, vooraleer de hond ook maar denkt uit te halen. Een goede baas straalt de juiste energie uit (kalm en assertief), waardoor de hond dit meteen oppikt en kalm en onderdanig is. Regels, grenzen en beperkingen opleggen aan de hond en enkel op de juiste momenten belonen, zodat de hond begrijpt wat is toegelaten en wat niet.
Als een vreemde hond op kantoor komt, dien je die hond te negeren. Tot die kalm is en uit zichzelf naar je toekomt, dan mag je affectie geven.
* Geurhinder vind ik meevallen. Hangt een beetje van de hond en de situatie af.
* Het ras maakt niets uit. De mens is volledig verantwoordelijk voor het gedrag van een hond. Het verschil is dat een slecht opgevoede pitbull of rottweiler, wanneer deze in de "red zone" zit en uithaalt naar een andere hond, die door zal gaan tot de dood (zit in hun ras). Een slecht opgevoede labrador zal gewoon eens bijten en dan is de kous af. Deze rassen zien er gevaarlijker uit, maar indien goed opgevoed, zal die zich evenveel gedragen als hond zoals een labrador of een maltezer.
 
Ik wil nu niet het topic kapen maar toevallig nu de werkdag moeten afsluiten met een wtf-momentje. Rarara, het is weer een omhooggevallen sales die het in haar bol heeft gekregen.

Ik kreeg een paar maanden terug een project overgedragen ter uitvoering. Geen probleem, ik neem contact op met de klant voor informatievergaring, standaardprocedure. Neemt niet op. Neemt niet op, voicemail. Neemt niet op. Neemt op, belooft de informatie, komt de belofte niet na, neemt niet op, belooft opnieuw, komt belofte niet na, "plan maar een meeting in", ik plan een meeting in, "voorlopig geaccepteerd", komt niet opdagen, ik bel of hij het vandaag nog kan aanleveren, komt belofte niet na. Dat spelletje bleef maar duren en we zijn intussen al 3 maanden verder.

Ondertussen hield ik mijn teamlead op de hoogte, tot we gezamenlijk beslisten: "indien geen informatie tegen vrijdag dan kaatsen we dit terug naar salespersoon x". Ik stuur dus vandaag een mailtje naar mijn teamlead met salespersoon x in CC dat ik nog steeds geen informatie heb gekregen blablabla en op het laatste dat, en ik citeer: "Alle begrip voor drukbezette mensen maar het mag geen spelletje beginnen worden natuurlijk." Mijn teamlead stuurt terug: "Ok, ik heb het besproken met salespersoon x, de nodige acties zijn opgezet". Ik stuur terug: "Ok, bedankt, ik zie het tegemoet".

En nu komt het: ik krijg plots telefoon van salespersoon y. Ik wist niet wat zij ermee te maken had maar bon, ze stelt mij allerlei vragen over hoe dat gelopen is. In de veronderstelling dat ze mij wou helpen om die informatie te krijgen, leg ik haar alles uit. Tot ze plots begon over:
- "Ja, die communicatie is wel scherp geformuleerd, en om dat nu intern zo te escaleren naar salespersoon x, dat ze zich niet zal laten opjagen, etc.".
Ik dacht, oei, daar moeten intern ergens scherpe woorden gevallen zijn in een mail waar ik niet in CC stond en ik vroeg haar over welke mail het precies ging want dat ik waarschijnlijk iets gemist had:
- "Ja, de uwe! Dat je wel of geen respect hebt voor mensen met een drukbezette agenda, of hoe moest ik dat interpreteren? En alsof dat spelletjes zouden zijn".
Ik zo van: "Euh, gewoon letterlijk interpreteren zoals ik zeg: dat ik alle respect heb voor drukbezette mensen." En dat het geen spelletjes mogen worden is natuurlijk omdat hij al zo lang iets belooft en steeds opnieuw zijn belofte niet nakomt. En dat we daar als bedrijf ook uren moeten insteken (die ik moet timetracken) zonder dat het vooruit gaat. Dat dat voor niemand goed is.
- "Kijk, dat is zo'n ongelofelijk druk bezet man, die heeft de ene meeting na de andere, uw project is echt wel het laatste van zijn zorgen!" Echt met zo'n air van 'Wie denk je eigenlijk dat je bent nietige projectuitvoerende worm, tegenover mijn grote machtige goedhartige teerbeminde klant'.
- En verder nog "Besef je wel dat die klant honderdduizenden euro omzet voor ons betekent?! Om dat dan zó te formuleren!"
Waarop ik: "Euh, voor alle duidelijkheid, die klant stond niet in CC hé. Ik ben altijd supervriendelijk geweest tegen die klant, tot en met ons laatste contact op vrijdag." Lees: what the fuck is eigenlijk uw probleem met een volledig interne formulering over een bepaalde klant die nog niet eens zo scherp geformuleerd is, stomme kutsales.
- Waarop zij: "Ja, dat zou er nog moeten aan mankeren".
Waarop ik: "Ik wist ten andere niets over uw rol in dit project, ik heb enkel gehoord van mijn teamlead dat dit moest besproken worden met salespersoon x. Blijkbaar moest ik jou ook betrekken?"
*Zeg niets*
Ze rammelt dan nog vlug een weinig-overtuigend riedeltje af dat ik het allemaal niet persoonlijk moet nemen maar dat ze dit alleen doet om te helpen.

Mijn gezicht na het opleggen: :wtf: :wtf: :wtf: What the fuck is die haar probleem kerel. Ze straalt zo'n wanhoop uit over die ene klant dat het precies de enige klant is die ze heeft kunnen overhalen om een offerte te tekenen waardoor ze irreële angsten heeft om haar commissies te verliezen.

Heerlijk. Ik zit bij een Aziatisch filiaal van een Belgisch bedrijf. Soms krijgen wij ook te maken met verkopers of business development managers uit het hoofdkantoor die nogal boertig kunnen doen. "What do you mean you haven't looked into this?" / "I am going to put xx volume in our expected sales for 2022 in the report to management" / etc.

1/ hebben die niets aan ons te zeggen en vind ik het redelijk boertig als er zo iemand tegen ons doet alsof wij voor hen moeten springen (ik ben zelf operations manager en rapporteer aan het regional management, dus heb me al helemaal niet te verantwoorden aan een verkoper uit BE) en 2/ hebben die zo meermaals verwachte sales gerapporteerd aan het management van producten die wij zelfs niet kunnen importeren omdat er bepaalde licenties voor nodig zijn die wij niet kunnen krijgen.

Zo waren mijn collega en ik onlangs van 's ochtends vroeg in meeting en op terminal bezoek in een haven op 2 uur rijden van ons kantoor. Belt een regionale sales manager rond de middag, helemaal verontwaardigd omdat we nog niet hadden geantwoord op een mail van 7h30. "Hoezo hebt ge uw mails nog niet gelezen???" - eh ja, auto --> meeting --> terminal rondleiding; andere dingen te doen dan alle mails te checken. 🤨 Als er iets echt dringend is stuur dan een berichtje of bel tijdig om te vragen om dat even te checken (nu belde hij pas 1u na zijn eigen deadline).
 
Kleine ergernis: er wil hier één of andere pipo zijn dwazen hond meedoen naar kantoor. :wtf: In wat voor Netflix-serie of hip weekendmagazine heeft hij dat gelezen om dat plots evident te vinden?

Hoe vol van jezelf kan je eigenlijk zijn dat je het normaal gaat vinden om uw hyper-individueel opvangprobeem van uw stommen hond te gaan projecteren op gans het kantoor? Hoe je zo volgevreten kan zijn van jezelf, dat is iets wat ik nooit ga snappen. Ik ben al beschaamd als ik 5 minuten te laat kom op kantoor omdat ik 's morgens mijn kleine (ja, een mens) met de ene hand moest voederen, met de andere hand zijn gat moest afvegen terwijl ik hem doodziek naar de crèche moet brengen die 500 euro per maand kost. En dan zijn er andere mensen die gewoon zeggen: weet je, fuck dees, ik breng mijn hond wel gewoon mee naar kantoor, en daar moet iedereen maar begrip voor opbrengen.

Dat is ook weer typisch hondenmensen-mentaliteit hé: "Ik hou van mijn hond, dus de rest van de maatschappij moet ook maar verplicht van mijn hond houden." Alsof het nog niet genoeg is dat ik nergens meer kan lopen zonder blaffende honden achter mij te hebben, dat ik nergens meer kan wandelen zonder met stinkende hondenkak aan mijn schoenen thuis te komen, nergens meer een terrasje kan doen zonder dat irritant geblaf dan moet ik nu ook in de laatste safe space namelijk op mijn werk, die irritante mormels ook nog door mijn strot geramd krijgen. Wat is het volgende? Ben Weyts die aan mijn deur klopt omdat er verplichte hondenadoptie wordt ingevoerd? Een gratis hond bij elke zak chips?

Maar goed, zijn missie is al geslaagd: alle poppemiekes vallen al in zwijm met een foto van die wandelende kakmachine. "Moooooooooooo, zo SCHATTIG zeg!!!!". Ik krijg dan altijd de onweerstaanbare drang om op zulke momenten dat beest een stamp te geven om de over-geshockeerde reacties te zien. Want we mogen van die kutwijven vooral geen gras-etende voedselproducerende koeien meer houden VoOr De Co2-UiTsToOt, maar dat er honderdduizenden van die vleesetende nutteloze kutbeesten rondlopen die alleen maar overlast bezorgen, daar spreken we niet over natuurlijk. Zo ver hebben die geiten nog niet gedacht.

Om nog maar te spreken over het totaal gebrek aan professionaliteit. Wat voor kleutertuin is dat daar eigenlijk?
Wacht, had hij die hond al direct mee? Of begrijp ik het verkeerd?

Mijn persoonlijke ergernis: de algemene malaise die hier op mijn dienst hangt. Ja, ge zijt verpleegkundige, ja uw werk is zwaar, ja jullie zijn onderbemand. Maar moet dat nu écht elke keer het excuus zijn om uw werk niet te doen, of voor elke fout die ge maakt? Er heerst hier bij de verpleegkundigen een gevoel van niets-kan-ons-raken, want wij zijn onvervangbaar, ze gaan ons nooit buitensmijten gezien de schaarste aan verpleegkundigen.

Ze zijn er al in geslaagd om onze nieuwe chef buiten te pesten, waar ik persoonlijk wel goed mee overeenkwam. Daarom word ik nu ook geclasseerd. Triestige mentaliteit.
 
Laatst bewerkt:
* Drollen moeten opgeraapt worden door de eigenaar. Een gebrek aan respect indien ze dit niet doen
* Hondeneigenaars die weten waar ze mee bezig zijn, gaan NOOIT een trekkende/bijtende/overdreven blaffende hond meemaken.
Ik nodig je uit in Middelkerke (ook wel Margikerke genoemd). Daar wordt dagelijks het kampioenschap trap-niet-in-een-drol gehouden. Deze gemeente trekt een bepaald publiek aan, vaak Franstaligen uit Henegouwen of mensen met mouwloze t-shirts en zo een Natalia-accent.
 
Ik nodig je uit in Middelkerke (ook wel Margikerke genoemd). Daar wordt dagelijks het kampioenschap trap-niet-in-een-drol gehouden. Deze gemeente trekt een bepaald publiek aan, vaak Franstaligen uit Henegouwen of mensen met mouwloze t-shirts en zo een Natalia-accent.
Ik geloof je best hoor. Maar dat zou niet mogen horen. Die mensen hebben dan beter geen hond.
 
Er zijn zelfs mensen die beter geen kinderen hebben, maar hoe hou je ze tegen...
Er is zoveel dat mensen beter niet zouden hebben, maar we leven nog altijd niet onder een dictatuur of communistisch regime & in principe nog altijd in een vrij land.
Dus iedereen is dan ook vrij om het te verprutsen.

Kunt ge feitelijk niet rijden, maar koopt ge u voor veel te veel geld een snelle wagen --> Uw eigen probleem als ge die rond een boom draait.
Daar heb ik dus geen probleem mee.

Het probleem begint als je er 'de anderen' bij betrekt.
Kunt ge ni zorgen voor uw kinderen want ge hebt er te veel gemaakt zonder dat je genoeg kunt opbrengen om ze op te voeden (en jah, te voeden) --> Nu wil men ineens dat de maatschappij betaald, want ocharme de kinderen

Te lui om uw hond op te voeden --> Jah, laat een ander maar de vuiligheid opkuisen

't Lastige aan dees is dat ge A niet van B kunt los trekken. Dus als ge vrij zijt om uw goesting te doen & het te verprutsen ... zijt ge even vrij om op een ander z'n zenuwen te werken. Weinig dat je er uiteindelijk kan aan doen, want je kan ze bv. niet verbieden kinderen te maken (zonder de Chinese toer op te gaan dan).
 
* Het ras maakt niets uit. De mens is volledig verantwoordelijk voor het gedrag van een hond. Het verschil is dat een slecht opgevoede pitbull of rottweiler, wanneer deze in de "red zone" zit en uithaalt naar een andere hond, die door zal gaan tot de dood (zit in hun ras). Een slecht opgevoede labrador zal gewoon eens bijten en dan is de kous af. Deze rassen zien er gevaarlijker uit, maar indien goed opgevoed, zal die zich evenveel gedragen als hond zoals een labrador of een maltezer.
Tuurlijk wel.
Ik heb nu zelf wel een vrij extreem ras, maar dat maakt op zich niet uit. Ras maakt (voor een deel) het gedrag uit hoor. Ik ga er wel mee akkoord dat bepaalde rassen braver zijn dan hun marginale baasjes ze opvoeden.

Uw voorbeeld is ook niet just eigenlijk. Labradors zijn bij de grootste bijters die er bestaan, alleen zien ze er aimabel uit en hebben ze zo geen grote bijtkracht als een Rottweiler.
 
Tuurlijk wel.
Ik heb nu zelf wel een vrij extreem ras, maar dat maakt op zich niet uit. Ras maakt (voor een deel) het gedrag uit hoor. Ik ga er wel mee akkoord dat bepaalde rassen braver zijn dan hun marginale baasjes ze opvoeden.

Uw voorbeeld is ook niet just eigenlijk. Labradors zijn bij de grootste bijters die er bestaan, alleen zien ze er aimabel uit en hebben ze zo geen grote bijtkracht als een Rottweiler.
* Drollen moeten opgeraapt worden door de eigenaar. Een gebrek aan respect indien ze dit niet doen
* Hondeneigenaars die weten waar ze mee bezig zijn, gaan NOOIT een trekkende/bijtende/overdreven blaffende hond meemaken. Roepen en trekken aan een leiband (zeker zo met een harnas) verergeren alleen maar het probleem. Een simpel touw bovenaan de nek en je hebt meteen controle. Een baasje dient reeds te corrigeren, vooraleer de hond ook maar denkt uit te halen. Een goede baas straalt de juiste energie uit (kalm en assertief), waardoor de hond dit meteen oppikt en kalm en onderdanig is. Regels, grenzen en beperkingen opleggen aan de hond en enkel op de juiste momenten belonen, zodat de hond begrijpt wat is toegelaten en wat niet.
Als een vreemde hond op kantoor komt, dien je die hond te negeren. Tot die kalm is en uit zichzelf naar je toekomt, dan mag je affectie geven.
* Geurhinder vind ik meevallen. Hangt een beetje van de hond en de situatie af.
* Het ras maakt niets uit. De mens is volledig verantwoordelijk voor het gedrag van een hond. Het verschil is dat een slecht opgevoede pitbull of rottweiler, wanneer deze in de "red zone" zit en uithaalt naar een andere hond, die door zal gaan tot de dood (zit in hun ras). Een slecht opgevoede labrador zal gewoon eens bijten en dan is de kous af. Deze rassen zien er gevaarlijker uit, maar indien goed opgevoed, zal die zich evenveel gedragen als hond zoals een labrador of een maltezer.

Idd en al zeker niet bij een Rottweiler. Dat is van karakter een waakhond en zeker nooit gefokt geweest als vechthond itt sommige rassen.

Ik heb een labrador en een Rottweiler en onze labrador is veel agressiever naar andere honden dan onze Rottweiler.

Ik ben bijna zeker dat onze labrador een andere hond heel lelijk zou toetakelen. Ik ga veel liever op toer met de Rottweiler want ik weet veel meer wat ik eraan heb en die is veel zelfzekerder waardoor hij veel makkelijker is in de omgang.
 
Tuurlijk wel.
Ik heb nu zelf wel een vrij extreem ras, maar dat maakt op zich niet uit. Ras maakt (voor een deel) het gedrag uit hoor. Ik ga er wel mee akkoord dat bepaalde rassen braver zijn dan hun marginale baasjes ze opvoeden.

Uw voorbeeld is ook niet just eigenlijk. Labradors zijn bij de grootste bijters die er bestaan, alleen zien ze er aimabel uit en hebben ze zo geen grote bijtkracht als een Rottweiler.
Ras maakt enkel uit wanneer de baas toelaat om het gedrag dat eigen aan hun ras is tot uiting te laten komen (vaak onbewust door onervaren baasjes met de beste bedoelingen).

Geen enkele hond is een bijter indien je die goed opvoed. Alles begint met een goede opvoeding om zo een stabiele hond te bekomen.
Er zullen altijd rasspecifieke zaken zijn, maar die komen slechts negatief tot uiting indien het baasje niet weet waar die mee bezig is.

Vb. Indien je uw hond meegeeft aan een onbekend iemand die slechte energie uitstraalt, kan al genoeg zijn om verkeerd gedrag uit te lokken van die hond. Een hond heeft een kalme, assertieve leider nodig. Van nature zijn honden roedeldieren. Daar bestaat een bepaalde hiërarchie. Honden hebben nood aan een sterke roedelleider. Indien ze bv. merken dat hun roedelleider (=baasje) zwakte vertoont, kan de hond uithalen naar andere mensen om de roedelleider te beschermen. In een roedel corrigeren ze elkaars slecht gedrag ook.
Andere veel voorkomende problemen zijn te vinden in territoriaal gedrag, dominantie of angst. Probleem is dat vele baasjes en mensen die signalen niet meteen herkennen met alle gevolgen vandien.

En uiteraard zal de beet van een pitbull of een rottweiler harder aankomen dan die van een labrador of een maltezer :)
 
Laatst bewerkt:

Vergelijkbare onderwerpen

Reacties
6
Weergaven
722
Deleted member 611
D
Terug
Bovenaan