Mormel
Member
Iemand die zelf aangevallen wordt reageert soms met de aanval.Volgens mij heb jij zelf al serieus mogen profiteren van ons sociaal systeem dus ik snap die aanvallen niet echt.
Ik zou hier een persoonlijke litanie kunnen afsteken maar ik denk dat er hier al genoeg persoonlijke info van mij op het forum te vinden is, dus gewoon twee zaken: ongeveer vijf jaar geleden zei een psychiater tegen me dat wanneer hij bekeek welke medicatie ik nam en begeleiding die ik kreeg om gewoon te kunnen functioneren, dat hij niet begreep waarom ik nog zou proberen om te werken (en toch de voorbije jaren blijven proberen, ook nu) en terwijl jij het kennelijk ziet alsof ik profiteer van het sociale systeem, wel twee jaar geleden zat ik in een traject voor euthanasie, dus heel dolletjes mijn bestaan als profiterende parasiet.
Misschien dat je de essentie mist van het punt dat ik wil maken en waarschijnlijk krijg ik het niet gekristalliseerd.
Dat we zo goed mogelijk willen zorgen voor de jongeren daar is eigenlijk iedereen het over eens, dat we bij de actieve bevolking ook zorg dragen voor de zieken en zij die niet goed functioneren daarover is al ernstige twijfel, maar eenmaal je bejaard bent is er weer quasi geen debat over hoeveel het mag kosten om mensen zo lang mogelijk in leven te houden.
Wordt het niet de hoogste tijd om eens een groot publiekelijk debat te houden over wat voor samenleving we eigenlijk wensen? Mocht de bevolking de keuze hebben, zouden ze dan echt de voorkeur geven om al hun beste jaren te wijden aan werk gewoon om als ze op pensioen zijn zo lang als mogelijk de beste medische zorgen te krijgen, of zouden ze opteren om wat meer speelruimte te krijgen tijdens hun actieve leven en iets vroeger te sterven?
En natuurlijk is mijn denken verwrongen op dit vlak want ik heb nooit begrepen dat mensen zaken uitstellen voor het moment dat ze op pensioen zijn, nooit begrepen dat ze niet zagen, wat voor mij evident was, dat terwijl vroeger de kerk de hemel beloofde voor een braaf leven, nu de economie het pensioen in het vooruitzicht stelt voor datzelfde brave leven; maar zoals ik zei, mijn denken is verstoord, ik heb nooit verlangd naar een lang leven. (De woordkeuze braaf is misschien slecht want ik bedoel dit niet pejoratief en kijk zeker niet neer op mensen met een stabiel gezins - en werkleven.)