Het grote slowchat topic

@Tonerider hoe valt de start van de stage mee? Niet te veel stress omdat je uit je comfortzone wordt getrokken?
Of met je gat in de boter gevallen en al terug goesting om morgen terug te gaan?
thanks for asking. 't is goed meegevallen. Stagebegeleider is een vriendelijke kerel en er worden geen wonderen van mij verwacht. De eerste dagen simpele projectjes doen en ik mag hem duizend keer storen voor iets te vragen. De andere tekenaar is ne hele stille kerel en op zijn eigen, dus ik zit er wel op mijn plek.
De andere afdelingen heb ik geen contact mee buiten eens passeren in de gang of tijdens de middagpauze. En er heeft nog geen ene interesse in mijn persoonlijk leven getoond, dus dat is ook goed voor mij.

Gisteren wel eentje luidop tegen een collega horen zeggen: 'hebt ge de stagiair al gezien', maar uit haar toon kon ik niet opmaken of het een goed ding of een slecht ding was en er volgde ook geen reactie, so I will never know :p
 
Leuk om te lezen dat de start alvast goed mee is gevallen! 💪

(en waarschijnlijk was het eerder "ik heb hier een document voor hem/zou die weten dat we met een beurtrol werken voor de afwas?/die stond verkeerd geparkeerd" 😁😝 )
 
Leuk om te lezen dat de start alvast goed mee is gevallen! 💪

(en waarschijnlijk was het eerder "ik heb hier een document voor hem/zou die weten dat we met een beurtrol werken voor de afwas?/die stond verkeerd geparkeerd" 😁😝 )
lol, ik betwijfel het. Het was op het einde van de dag, ze hebben een vaatwas en mijn motor staat reglementair geparkeerd aan de overkant van het straat. Het was eerder zoals in de zoo: hebt ge de nieuwe beestjes al gezien.
 
het verschil met die aap is dat ik geen sociaal dier ben en het niet erg vind dat iemand anders mij niet vlooit. Dus laat dat meiske van op het werk maar komen :unsure:
 
Ik hoop voor u dat het die niet is van in dat filmpje :rofl:
mja, dat hoop ik nu ook wel, maar met mijn geluk :headshake:
Das echt al vanaf dat ik tiener was dat ik scoorde bij de ouw mekes, maar nooit bij de leeftijdgenoten.

De buurvrouw van mijn moemoe: amai, die gaat rap een lief hebben.
De cafetariamadam op mijn eerste job: amai, gij doet mij aan mijne zoon denken, hier een kerstcadeau (en gratis cola'kes, opdenduur zelfs van alle madammekes van middelbare leeftijd die daar werkten achter den toog).
Maar in tweekend waren mijn paar vrienden elke week een ander aan het aflebberen en ik hield de deur open voor hen. :unsure:
 
Niet zo negatief, voor een loner hunker je toch wel wat veel naar affectie hoor.
lol, neen, daar hunkerde ik als tiener en jonge twintiger naar. Ondertussen heb ik mijn les wel geleerd. Ik kijk en als het een knappe is die het toelaat wil ik nog wel eens aanraken ook. Maar laat de affectie maar. Die deur zit toe.
 

Vergelijkbare onderwerpen

Terug
Bovenaan