Heb jij een lief?

Heb jij een lief?

  • Ja, iemand van het andere geslacht

    Stemmen: 302 68,0%
  • Ja, iemand van hetzelfde geslacht

    Stemmen: 17 3,8%
  • Nee, bewuste keuze

    Stemmen: 20 4,5%
  • Nee, maar wel op zoek

    Stemmen: 46 10,4%
  • Nee, maar wel verliefd

    Stemmen: 1 0,2%
  • Nee, en nog nooit een partner gehad

    Stemmen: 33 7,4%
  • Nee, iets gaan drinken en we zien wel?

    Stemmen: 18 4,1%
  • Andere: ik heb een antwoord dat niet in de lijst staat

    Stemmen: 7 1,6%

  • Totaal aantal stemmers
    444
Hier nog alles top.

De kleine "hiccup" van 2 weekends geleden is ook niet meer ter sprake gekomen. Komt wel nog eens geregeld bij me terug in een flash, maar ik kan dat wel snel telkens in mijn hoofd wegzetten: Het is iets wat ik niet in de hand heb, wat in het verleden is en ik niets aan kan veranderen. (Power over the mind, not outside events enzo.) Dat helpt wel om dat snel weer uit mijn hoofd te krijgen.


Eigenlijk loopt het allemaal gewoon van een leien dakje.
Gisteren aan het babbelen en eens aan het terugtellen wanneer we nog es apart geslapen hebben. Dat was ondertussen 12 dagen geleden.
Tja, dat is dan als ge 2 straten van mekaar woont :p
Maar we missen mekaar ook echt als we elkaar niet zien en het is gewoon ook echt leuk. Samen leuke dingen doen, maar ook gewoon in de zetel hangen in mekaars armen, elkaar plagen, onnozel doen,...
Fijn zo verliefd zijn, not gonna lie :hurrr:

Dus ja: gaat goed. Voor mijn verjaardag had ze 2 nachtjes Parijs geregeld begin volgende week. Kijk er naar uit!
Ik vermoed dat jullie niet samen fitnessen in de gym waar je ex werkt? Kom je die eigenlijk nog regelmatig tegen?
 
Ik vermoed dat jullie niet samen fitnessen in de gym waar je ex werkt? Kom je die eigenlijk nog regelmatig tegen?

Nee, mijn vriendin werkt ook part-time in een gym. Dus als we samen trainen gaan we gewoon naar daar.
Binnenkort samen wat padel es proberen vermits ze ook padelles geeft.

Mijn ex zie ik inderdaad nog bijna dagelijks in "mijn" vaste gym ja. Valt al bij al wel mee. Ik negeer haar gewoon, ik kom heel goed met haar collega's overweg en die weten wat ze uitgespookt heeft (enfin ze hebben het first hand gezien) maar daar wordt eigenlijk niet meer over gesproken.
 
Nee, mijn vriendin werkt ook part-time in een gym. Dus als we samen trainen gaan we gewoon naar daar.
Binnenkort samen wat padel es proberen vermits ze ook padelles geeft.

Mijn ex zie ik inderdaad nog bijna dagelijks in "mijn" vaste gym ja. Valt al bij al wel mee. Ik negeer haar gewoon, ik kom heel goed met haar collega's overweg en die weten wat ze uitgespookt heeft (enfin ze hebben het first hand gezien) maar daar wordt eigenlijk niet meer over gesproken.
Ik kan!
 
Sint-Truiden zit ik om de 2 weken te padellen, dus laat maar weten.
En ze hebben daar nu indoor, dus we zijn gesteld!

Alleen wel beloven dat als het klikt met uw vriendin, ge mij ook niet op uw IG verhaal gaat zetten!

Dat kan ik niet beloven :laugh:
En ja Sint-Truiden zullen we dan es doen, maar ik moet eerst oefenen want kan da ni en zij is 400-500 ofzoiets dus niveauverschil.
 
My 2 cents:

Leg het zeker op tafel, vooral wat haar gedrag moet jouw doet en vanuit welke nood dat dit komt, en hoe je eigenlijk wilt dat het een volgende keer verloopt.

Wij hadden nauwelijks ruzies toen we geen kinderen hadden. Een paar keer, imo, te heftige reacties door haar die ik liet passeren omdat het niet veel voorkwam en ik dit herkaderde als "trauma" uit het verleden, stress situaties enz....

Echter sinds we ouders zijn en we een meer stressvolle leven hebben, komen die heftige reacties veel meer naar boven en is dit wel een ding geworden. Vooral omdat ik niet wil dat mijn kinderen zo een gedrag als normaal ervaren wanneer ze in een stess situatie zitten.

Door afstand te nemen, kan ik er wel beter mee omgaan, maar da's natuurlijk hetgeen je eindelijk niet wilt... Emotioneel afstand nemen van je partner.
 
Heb weinig tijd gehad maar zal een update geven.

We hebben het dus uitgepraat, een week geleden ongeveer, en het deed heel veel deugd om op die manier te kunnen luchten.
Ik begon heel kalm met uit te leggen waarom ik was geschrokken en hoe zwaar het me lag.
Eerst snapte ze het probleem niet eens, wat me meteen de moed in de schoenen deed zakken.
Ze zei dat ze liever had dat ik meteen zei wat er op mijn lever lag, omdat zij zich nu "erover" had gezet en ik het nu terug oprakelde. Waarop ik zei dat ik normaal gezien inderdaad altijd liever de dingen meteen uitpraat maar deze keer ik zo geschokt was dat ik tijd nodig had om voor mezelf uit te maken wat ik voelde en wat ik er mee wou doen.

Toen zei ze me dat ze eigenlijk niet graag heeft dat ik me zo kalm kan houden tijdens een discussie/argument. Ik begrijp waarom ze dat zegt, voor haar is ze enkel schreeuwen en ruzieën op die manier gewend, waardoor het voor haar lijkt alsof het mij eigenlijk niet zoveel doet. Ik ben het daar uiteraard niet mee eens, voor mij is de ideale manier om een ruzie/discussie te hebben op een kalme manier, maar toen ze dat zei ontplofte ik wel een beetje. Wat uiteindelijk de correcte manier bleek. Ik begon niet te roepen maar er lag wel een stuk meer emotie in mijn stem en er kwam een boel meer uit dat me nog op de lever lag. Hoe zij iedere keer dat we discussie hebben precies het probeert om te draaien en wat ik zeg negeer, hoe zij volledig dichtklapt en enkel uithaalt tijdens een ruzie, ...

Uiteindelijk dus wel een goede discussie gehad waar ik alles op tafel heb kunnen gooien. Voor mij is de ideaal situatie bij een discussie nog steeds kalmte maar ik moet haar ook niet te veel met handschoenen behandelen, in de trend dat ik gerust mijn stem kan verheffen en op mijn strepen kan staan zonder schrik dat ik haar kwets (iets wat ik niet helemaal besefte dat ik deed tot tijdens dit gesprek). Sindsdien gaat het in ieder geval stukken beter, alles is uiteraard niet magischerwijs opgelost maar we zijn maar menselijk he.

Bedankt in ieder geval voor iedereen die hier een mening heeft gedeeld over de situatie, heeft me zowel gesteund als bepaalde inzichten gegeven.
 
Laatst bewerkt:
Vandaag een gesprek gehad met die van ons over ons seksleven. Ik merk dat ik vaak op mijn honger blijf zitten... Ik bedoel daar mee dat ik vaak meer zin heb en zij totaal niet. Ik leg daar natuurlijk geen druk onder en ga dan gewoon slapen. Tot het wel een dingetje werd in mijn hoofd en ik vaststelde dat het me toch begon te storen.


Ik heb dus vandaag de koe bij de horens gevat en het ter sprake gebracht... Kwam natuurlijk niet goed binnen en haar uitleg was dat ze gewoon weinig zin heeft (volgens haar door de pil).

Hebben jullie in jullie relatie al eens zo'n gesprek moeten doen en hoe gingen jullie daar mee om?

Ik verwacht zeker niet elke dag seks ofzo... Maar 1x om de 2 weken is voor mij toch iets te weinig...
 
Vandaag een gesprek gehad met die van ons over ons seksleven. Ik merk dat ik vaak op mijn honger blijf zitten... Ik bedoel daar mee dat ik vaak meer zin heb en zij totaal niet. Ik leg daar natuurlijk geen druk onder en ga dan gewoon slapen. Tot het wel een dingetje werd in mijn hoofd en ik vaststelde dat het me toch begon te storen.


Ik heb dus vandaag de koe bij de horens gevat en het ter sprake gebracht... Kwam natuurlijk niet goed binnen en haar uitleg was dat ze gewoon weinig zin heeft (volgens haar door de pil).

Hebben jullie in jullie relatie al eens zo'n gesprek moeten doen en hoe gingen jullie daar mee om?

Ik verwacht zeker niet elke dag seks ofzo... Maar 1x om de 2 weken is voor mij toch iets te weinig...
Ik denk dat het gewoon heel moeilijk is om zo iets te zeggen/horen zonder dat je je "aangevallen" voelt.

En met het te zeggen alleen verandert er niets, je moet ook samen tot concrete afspraken komen anders verandert er toch niets. 🤷🏼
 
En met het te zeggen alleen verandert er niets, je moet ook samen tot concrete afspraken komen anders verandert er toch niets. 🤷🏼
Dit :). Het fabeltje van de pil geloof ik minder in. Seks in een langdurige relatie is eveneens iets waar je moet aan blijven werken. Je raakt op de duur verstrikt in de dagelijkse routine dat er amper nog ruimte is voor seks. Praat met elkaar, ontdek wat jullie leuk vinden/wat voor jullie een turn-on vormt en plannen 🤷‍♀️ . Een man zal meestal een grotere nood hebben aan seks, een man kan zich dagelijks voortplanten als hij wil, een vrouw heeft maar 1 rijpe eicel per maand en zal dus minder spontaan even fel goesting hebben, maar dat neemt niet weg dat je die spanning en opwinding niet kan opwekken.
Het is waar dat je in uw vruchtbare periode je spontaan ziek veel goesting hebt, maar er zijn eveneens periodes in uw natuurlijke cyclus waarin door het spel aan hormonen alles vrij droog aanvoelt en die goesting eveneens zal moeten opgewekt worden… dus op dat vlak kan je niet alles op de pil afschrijven.
Trek uw stoute schoenen aan en maak het samen plezant ;).
 
Hoelang al samen? Is al een serieuze stap om erover te kunnen spreken.
Hier is dat in de doofpot gestopt geweest met grote gevolgen.
1 jaar.

Ik heb het gesprek natuurlijk niet al te aanvallend proberen aankaarten.. Want ik begrijp dat dit natuurlijk snel zo kan overkomen.

Voor mezelf is dit ook niet gemakkelijk om erover te praten maar ik heb ook wel geleerd om alles te zeggen... Ook de minder makkelijke zaken.
 
Hebben jullie in jullie relatie al eens zo'n gesprek moeten doen en hoe gingen jullie daar mee om?
Been there, done that, uiteindelijk uit elkaar gegaan om andere redenen dan dat slabakkende seksleven (waar meer aan schortte dan enkel de kwantiteit) maar het heeft zeker niet geholpen, uiteindelijk is dat een stuk verbinding dat wegvalt als het seksleven niet goed loopt.

Seks gaat hoe dan ook op het tempo van de traagste maar het bespreekbaar houden kan veel helpen. Misschien heeft ze tijd nodig om de boodschap te verwerken? Maar ik zou het zeker niet laten liggen en het als een voldongen feit beschouwen, dat zorgt voor frustraties. Er is echt wel meer mogelijk dan het op de pil of sleur steken.
 
Vandaag een gesprek gehad met die van ons over ons seksleven. Ik merk dat ik vaak op mijn honger blijf zitten... Ik bedoel daar mee dat ik vaak meer zin heb en zij totaal niet. Ik leg daar natuurlijk geen druk onder en ga dan gewoon slapen. Tot het wel een dingetje werd in mijn hoofd en ik vaststelde dat het me toch begon te storen.


Ik heb dus vandaag de koe bij de horens gevat en het ter sprake gebracht... Kwam natuurlijk niet goed binnen en haar uitleg was dat ze gewoon weinig zin heeft (volgens haar door de pil).

Hebben jullie in jullie relatie al eens zo'n gesprek moeten doen en hoe gingen jullie daar mee om?

Ik verwacht zeker niet elke dag seks ofzo... Maar 1x om de 2 weken is voor mij toch iets te weinig...

En dat na 1j

Ik heb een relatie van 11j achter de rug en hier was het nog ongeveer 3-4x per week op het einde. In het begin was het dagelijks meermaals
 
En dat na 1j

Ik heb een relatie van 11j achter de rug en hier was het nog ongeveer 3-4x per week op het einde. In het begin was het dagelijks meermaals
Ik vind het ook vroeg... Ik weet wel dat ze tijdens de seks vaak pijn heeft of bloed achteraf... En dat het daardoor mentaal mss moeilijker is om steeds seks te hebben... Ik heb daar ook alle begrip voor.... Maar ik kan mezelf ook niet achteruit schuiven en ik vind het net fijn dat ik zo'n gesprek durf aangaan... Ik zie dit als een teken dat ik me echt wel goed voel in de relatie..

Zij zegt dat ik elke dag seks zou kunnen hebben... Wat ook wel klopt. Maar ik heb wel begrip voor haar gevoelens en kan er gerust mee leven dat het niet elke dag zou zijn... Maar er zijn meerdere dingen die je bij uw partner kan doen ipv elke keer seks met penetratie denk ik dan.

Ik voel mij nu precies zo'n asshole dat ik dit durf bespreekbaar te maken... Ze doet nu ook redelijk droog tegen mij... Mss moet ik ze even laten doen ofzo.
 
Terug
Bovenaan