D
Heb jij een lief?
- Onderwerp starter glashelder
- Startdatum
-
- Tags
- break-ups lief relatie vriend(in)
Screw2020
Active member
@kay-gell uit wat ik begrijp leven jullie soms naast elkaar wat betreft tijdsindeling. Hoewel ze dezelfde reden aangeeft als voordien wat de correctheid mogelijks in twijfel trekt vraag ik me af of jullie minder zouden kunnen werken. Het huidige klimaat is natuurlijk niet optimaal als je 't geld effectief nodig hebt maar jullie zijn zo druk bezig dat er dus wel te weinig tijd is voor elkaar.
Wat ik (denk te) zie( n ) (EDIT: blijkbaar werd dit aanzien als thumbsdown) is dat er blijkbaar een (heel) grote behoefte is aan (fysiek) contact of toch elkaars aanwezigheid in de onmiddellijke omgeving. Als dit lang aansleept kan dat verlangen blijven sluimeren en hoeft men naar mijn vermoeden eigenlijk niet zo heel veel te ervaren om een soort invulling ervan te verkrijgen in een andere context. Dus ik denk dan dat er zich sneller gevoelens kunnen ontwikkelen op 't moment dat er iemand is die (een deel) van de niet-ingevulde noden toch invult. Waarschijnlijk gebeurt dat ook te subtiel om dat zelf meteen door te hebben en dus duurt het spelletje langer dan gewenst. Mogelijks ben ik nu naïef maar ik zie het sowieso wel als mogelijkheid.
Op de basis van de info die jij gedeeld hebt geeft ze nu, uiteindelijk, toch concrete zaken aan. Een sluimerend verlangen naar iets. En net dat is heel gevaarlijk. Vergelijk het met een sluimerende brand die plots zuurstof krijgt. Dan krijg je een allesvernietigende backdraft. Die collega was de plotse zuurstof die (een deel van) haar verlangen invulde. Als dat verlangen dan ingevuld blijft is het heel moeilijk om het de rug toe te draaien.
Ik snap dat de geschiedenis jouw vertrouwen aangetast heeft maar de oorzaak of de reden dat ze dit allemaal doet kan zeker dezelfde zijn als toen.
Is er tussen toen en nu iets fundamenteel veranderd aan de relatie om die behoefte die ze aangeeft ingevuld te krijgen?
Concreet: kunnen jullie ervoor zorgen dat jullie minder moeten werken? Zoja, doen, voor elkaar. Indien niet: kan ervoor gezorgd worden dat jullie meer tijd met elkaar kunnen doorbrengen om het niet-ingevulde verlangen alsnog in te kunnen vullen? Zoja, doen, voor elkaar.
Het verlangen is er en dat verlangen zal blijven sluimeren zolang het niet ingevuld wordt en dan doe ik de (gevaarlijke?) voorspelling dat dit een struikelblok zal blijven. Ik heb geen relationele ervaring maar ik vermoed dat er weinig zo gevaarlijk is als een niet-ingevuld verlangen. Want zolang het blijft sluimeren, zal men naar invulling ervan 'smachten' en dan maakt het weinig uit hoe die ingevuld wordt. Zolang ze maar ingevuld is.
Wat ik (denk te) zie( n ) (EDIT: blijkbaar werd dit aanzien als thumbsdown) is dat er blijkbaar een (heel) grote behoefte is aan (fysiek) contact of toch elkaars aanwezigheid in de onmiddellijke omgeving. Als dit lang aansleept kan dat verlangen blijven sluimeren en hoeft men naar mijn vermoeden eigenlijk niet zo heel veel te ervaren om een soort invulling ervan te verkrijgen in een andere context. Dus ik denk dan dat er zich sneller gevoelens kunnen ontwikkelen op 't moment dat er iemand is die (een deel) van de niet-ingevulde noden toch invult. Waarschijnlijk gebeurt dat ook te subtiel om dat zelf meteen door te hebben en dus duurt het spelletje langer dan gewenst. Mogelijks ben ik nu naïef maar ik zie het sowieso wel als mogelijkheid.
Op de basis van de info die jij gedeeld hebt geeft ze nu, uiteindelijk, toch concrete zaken aan. Een sluimerend verlangen naar iets. En net dat is heel gevaarlijk. Vergelijk het met een sluimerende brand die plots zuurstof krijgt. Dan krijg je een allesvernietigende backdraft. Die collega was de plotse zuurstof die (een deel van) haar verlangen invulde. Als dat verlangen dan ingevuld blijft is het heel moeilijk om het de rug toe te draaien.
Ik snap dat de geschiedenis jouw vertrouwen aangetast heeft maar de oorzaak of de reden dat ze dit allemaal doet kan zeker dezelfde zijn als toen.
Is er tussen toen en nu iets fundamenteel veranderd aan de relatie om die behoefte die ze aangeeft ingevuld te krijgen?
Concreet: kunnen jullie ervoor zorgen dat jullie minder moeten werken? Zoja, doen, voor elkaar. Indien niet: kan ervoor gezorgd worden dat jullie meer tijd met elkaar kunnen doorbrengen om het niet-ingevulde verlangen alsnog in te kunnen vullen? Zoja, doen, voor elkaar.
Het verlangen is er en dat verlangen zal blijven sluimeren zolang het niet ingevuld wordt en dan doe ik de (gevaarlijke?) voorspelling dat dit een struikelblok zal blijven. Ik heb geen relationele ervaring maar ik vermoed dat er weinig zo gevaarlijk is als een niet-ingevuld verlangen. Want zolang het blijft sluimeren, zal men naar invulling ervan 'smachten' en dan maakt het weinig uit hoe die ingevuld wordt. Zolang ze maar ingevuld is.
Laatst bewerkt:
derp
Well-known member
Lijkt mij niet gemakkelijk om het vertrouwen terug te herstellen na alles wat er al gebeurd en gezegd is geweest. Als ge al in van die situaties terecht komt waarin ge duidelijk de drang voelt om te gaan controleren, of gaat controleren, en dat ge er eigenlijk niet op kunt vertrouwen dat ze rechtuit gaat zijn...
Komt dan ook nog eens bij dat jullie blijkbaar weinig tijd vinden om dingen eens tegoei uit te praten. Lijkt mij geen gespreksstof om efkes tussen twee meetings in te voeren. Moest ge relatietherapie overwegen, ik weet uit ervaring dat dat reuze kan meevallen qua wachttijden.
Enfin, het klinkt alleszins niet gemakkelijk allemaal. Sterkte.
Komt dan ook nog eens bij dat jullie blijkbaar weinig tijd vinden om dingen eens tegoei uit te praten. Lijkt mij geen gespreksstof om efkes tussen twee meetings in te voeren. Moest ge relatietherapie overwegen, ik weet uit ervaring dat dat reuze kan meevallen qua wachttijden.
Enfin, het klinkt alleszins niet gemakkelijk allemaal. Sterkte.
Soeplepel
Well-known member
Dat is een frikandel, Myllana. Dat moet in de mond.
Gewoon negeren is het beste.
Ja, dat is echt wel veranderd. Blijkbaar niet in dezelfde mate als zij dat hoopte maar goed als je niets zegt als je iets stoort kan de ander er weinig aan doen.
Zij zegt dat ze signalen geeft en ik die niet oppak. Maar de afspraak was aan het begin van onze relatie en na de hele heisa altijd duidelijk: praten en zeggen als iets je stoort. Anders krijg je dus dit soort situaties. Pas op, ik wil zeker nog een inspanning doen langs mij kant om wat meer affectie te tonen als ze thuis komt ed. Maar ik krijg dan nu dingen voor mij geworpen van dingen waar ik me totaal niet bewust van was hoe zij dat zag. Dan is het moeilijk natuurlijk als je elke keer een optelsommetje maakt en dan tot drastische conclusies komt.
En het gekke is dat ik 2-3 weken geleden nog vroeg hoe ze alles nu zag na heel dat gedoe en ze alles meer dan OK vond.
Goh het werken is meer omdat ze het graag doet en voor mij is dat ook helemaal ok, hoor. Ik werk zelf maar een paar uurkes op een dag de laatste maanden dus heb tijd genoeg.
En het stoort me ook niet dat ze met 101 dingen bezig is, ik ben oprecht blij voor haar en zie ook dat ze thuis niets moet doen zodat ze alle vrijheid heeft om te doen wat ze wil.
Maar wat ze moet verstaan is dat ze niet én 12-13 uur per werkdag weg zijn én daarboven dan ook nog eens relationeel van alles verwachten als je de tijd niet hebt om te "bonden".
Ik bedoel als je om 21u30 thuiskomt, douchje neemt, wat eet en babbelt zit de dag erop.
Nogmaals, ik kan daar perfect mee leven hoor. Samen in bed wat TV kijken gezellig vind ik prima quality time.
We hebben dat in gebrek in de week dan in het weekend opgevangen door een datenight te doen en dat gaat eigenlijk goed. Maar je kan niet én én én willen natuurlijk.
Zeker niet als er niet gecommuniceerd wordt over dingen die voor haar verkeerd lijken aan te voelen.
Klopt, nu ik moet zeggen dat is ook snel weggeëbd na heel het gedoe. Ze deed ook echt haar best om aan te tonen waar ze was etc...
Dat heb ik eigenlijk snel van me af kunnen zetten. Ook een beetje de stoïcijnse houding erover aangenomen dat erover piekeren toch weinig oplost.
Maar nu natuurlijk omdat het exact hetzelfde gesprek is als 3 maand geleden komt dat gevoel natuurlijk weer terug. Omdat ik toen ook echt de bewijzen op tafel heb moeten gooien voor ze aanhaalde hoe de vork in de steel zat.
Screw2020
Active member
Ik denk dat onderlinge communicatie sowieso beter moet en ik vrees dat ze wel tot een bepaald besef moet komen dat ze inderdaad niet alles kan hebben/doen.
Mogelijks heeft de relatietherapie wel 't gewenste effect omdat het een derde zal zijn die input geeft.
Laatst bewerkt:
Ik volg screw hierin wel hoor. Als je nog geen tijd hebt om (zware) relatieproblemen uit te praten, hoe kan je dan überhaupt een diepe waardevolle relatie met veel gedeelde goeie momenten en herinneringen maken? Jij zegt dat het OK is dat jullie allebei veel werken en allebei graag doen wat je doet (geloof ik ook wel hoor), maar zij geeft duidelijk aan dat ze dingen mist en ik kan dat wel begrijpen als jullie elkaar zo weinig zien. Wat heb je er dan nog aan om een relatie met elkaar te hebben?
Sir WarCry III
Well-known member
Heel veel sterkte, Kaygell. 
Ik volg Mulan er eigenlijk in dat jullie relatietherapie nodig hebben ook al zijn de wachtlijsten enorm.
Ge hebt idd een heel sterk karakter en ge probeert uzelf zoveel mogelijk recht te houden maar het is gewoon een feit dat het vertrouwen in haar nu zwaar beschadigd is. Net zoals ge tegen haar zegt dat ze geen gevoelens moet opkroppen, is het best dat gij dit ook niet opkropt onder het mum van uzelf sterk houden of "piekeren helpt toch niet".
Piekeren helpt idd niet maar dit beschadigde vertrouwen is wel een feit waar iets mee gedaan moet worden. Dat alleen al zie ik als een reden waarom relatietherapie aan te raden is. Verder is er ook de duidelijke miscommunicatie tussen jullie twee. Jullie hebben geprobeerd er iets aan te doen maar na 3 maanden was het voor haar kant toch nog niet opgelost en ze kreeg dat ook niet gecommuniceerd tot er weer 3 maanden voorbij waren he.
Ik zou echt op zo'n wachtlijst gaan staan als ik jullie was. Het duurt dan misschien lang maar dan is die therapie in de toekomst een soort laatste hoop terwijl jullie er in de tussentijd zelf aan proberen te werken.
Ik ben ook maar een willekeurige vreemde op het internet dus ik kan fout zijn maar eerlijk gezegd zie ik het zonder dat niet lukken. Zoals het nu is verwacht ik dat jullie nog een tijdje alle twee je best gaan doen en dat het dan toch niet lukt. Als je op zo'n wachtlijst zou staan kan dat misschien veranderen in "ik denk niet dat het nog lukt maar laten we het met die therapie nog eens een allerlaatste kans geven".
Ik volg Mulan er eigenlijk in dat jullie relatietherapie nodig hebben ook al zijn de wachtlijsten enorm.Ge hebt idd een heel sterk karakter en ge probeert uzelf zoveel mogelijk recht te houden maar het is gewoon een feit dat het vertrouwen in haar nu zwaar beschadigd is. Net zoals ge tegen haar zegt dat ze geen gevoelens moet opkroppen, is het best dat gij dit ook niet opkropt onder het mum van uzelf sterk houden of "piekeren helpt toch niet".
Piekeren helpt idd niet maar dit beschadigde vertrouwen is wel een feit waar iets mee gedaan moet worden. Dat alleen al zie ik als een reden waarom relatietherapie aan te raden is. Verder is er ook de duidelijke miscommunicatie tussen jullie twee. Jullie hebben geprobeerd er iets aan te doen maar na 3 maanden was het voor haar kant toch nog niet opgelost en ze kreeg dat ook niet gecommuniceerd tot er weer 3 maanden voorbij waren he.
Ik zou echt op zo'n wachtlijst gaan staan als ik jullie was. Het duurt dan misschien lang maar dan is die therapie in de toekomst een soort laatste hoop terwijl jullie er in de tussentijd zelf aan proberen te werken.
Ik ben ook maar een willekeurige vreemde op het internet dus ik kan fout zijn maar eerlijk gezegd zie ik het zonder dat niet lukken. Zoals het nu is verwacht ik dat jullie nog een tijdje alle twee je best gaan doen en dat het dan toch niet lukt. Als je op zo'n wachtlijst zou staan kan dat misschien veranderen in "ik denk niet dat het nog lukt maar laten we het met die therapie nog eens een allerlaatste kans geven".
Screw2020
Active member
Ik heb geen bewijs dat het zal helpen noch kan ik inschatten hoe ze op onderstaand voorstel zou reageren maar louter rationeel lijkt het me wel iets.
Je maakt een weekkalender op waarop je ieders tijdsinvulling beschrijft (visueel en ev. tekstueel) en je probeert dat zo accuraat mogelijk te doen. 't Opzet van dit idee is dat je nagaat wanneer jullie samen quality time kunnen hebben tijdens de week. Als jouw beschrijving klopt, dan zou het wel heel duidelijk moeten worden dat QT qausi onmogelijk wordt. Dus dat kan een wake-up call zijn voor haar dat daar iets moet aan veranderen.
Als ze een heel emotioneel persoon is, dan is het misschien een no-go omdat ze dan mogelijks denkt dat zij het probleem is of nja, verkeerd zal interpreteren. Het doel is simpelweg om aan te tonen dat het huidige schema ertoe leidt dat die QT die ze zo graag wil, niet mogelijk is. Een soort confrontatie met de feiten. Want die datenight die toegevoegd werd is duidelijk niet voldoende. Een weekend heeft evenwel slechts 2 dagen dus de opties daar zijn sowieso al wat beperkter.
Het is trouwens niet omdat er een 'tijdsslot' lijkt over te zijn op dat schema, dat dit ook functioneel is. Ik kan best inzien dat, indien het voorafgaande tijdsslot door een moeilijke vergadering werd ingevuld, de zin ook niet aanwezig is. Anderzijds is dat misschien net 't moment om knuffels en andere warmte te delen. Stressvol tijdsslot = samen relaxen in het daaropvolgende tijdsslot?
Idk, 't is maar een idee. Geen idee of je het zelf kan implementeren
Je maakt een weekkalender op waarop je ieders tijdsinvulling beschrijft (visueel en ev. tekstueel) en je probeert dat zo accuraat mogelijk te doen. 't Opzet van dit idee is dat je nagaat wanneer jullie samen quality time kunnen hebben tijdens de week. Als jouw beschrijving klopt, dan zou het wel heel duidelijk moeten worden dat QT qausi onmogelijk wordt. Dus dat kan een wake-up call zijn voor haar dat daar iets moet aan veranderen.
Als ze een heel emotioneel persoon is, dan is het misschien een no-go omdat ze dan mogelijks denkt dat zij het probleem is of nja, verkeerd zal interpreteren. Het doel is simpelweg om aan te tonen dat het huidige schema ertoe leidt dat die QT die ze zo graag wil, niet mogelijk is. Een soort confrontatie met de feiten. Want die datenight die toegevoegd werd is duidelijk niet voldoende. Een weekend heeft evenwel slechts 2 dagen dus de opties daar zijn sowieso al wat beperkter.
Het is trouwens niet omdat er een 'tijdsslot' lijkt over te zijn op dat schema, dat dit ook functioneel is. Ik kan best inzien dat, indien het voorafgaande tijdsslot door een moeilijke vergadering werd ingevuld, de zin ook niet aanwezig is. Anderzijds is dat misschien net 't moment om knuffels en andere warmte te delen. Stressvol tijdsslot = samen relaxen in het daaropvolgende tijdsslot?
Idk, 't is maar een idee. Geen idee of je het zelf kan implementeren
Het komt mogelijk toch iets te kinderlijk/belerend over, vrees ik. Zoals je zelf zegt, als het een emotioneel persoon is, kan dit ook helemaal fout uitdraaien.
Praten is toch de enige manier om dit op te lossen. Al dan niet met de hulp van een extern persoon.
Heel leuk als je veel interesses en hobby's hebt, maar het leven is keuzes maken. Je kan niet én een drukke job hebben én 17 hobby's én veel tijd voor je partner of gezin hebben. Je moet je prioriteiten stellen.
Als je dan die ene dag in de week eens vrij hebt, kan je ook niet verwachten van je partner dat die dan alles laat vallen om met jou tijd door te brengen. Beide partijen moeten water bij de wijn doen. Als je vooral je eigen zin wil doen, dan moet je niet in een relatie stappen.
Maar goed, zoals kay-gell zelf ook al wat aangeeft tussen de lijnen, speelt er misschien ook nog wat anders dan enkel dat. Maar zoiets komt dan alleen naar boven als je uitgebreid de tijd neemt om er open en eerlijk over te praten natuurlijk.
Praten is toch de enige manier om dit op te lossen. Al dan niet met de hulp van een extern persoon.
Heel leuk als je veel interesses en hobby's hebt, maar het leven is keuzes maken. Je kan niet én een drukke job hebben én 17 hobby's én veel tijd voor je partner of gezin hebben. Je moet je prioriteiten stellen.
Als je dan die ene dag in de week eens vrij hebt, kan je ook niet verwachten van je partner dat die dan alles laat vallen om met jou tijd door te brengen. Beide partijen moeten water bij de wijn doen. Als je vooral je eigen zin wil doen, dan moet je niet in een relatie stappen.
Maar goed, zoals kay-gell zelf ook al wat aangeeft tussen de lijnen, speelt er misschien ook nog wat anders dan enkel dat. Maar zoiets komt dan alleen naar boven als je uitgebreid de tijd neemt om er open en eerlijk over te praten natuurlijk.
Screw2020
Active member
Ik heb het slechts diagonaal gelezen maar 't lijkt me wel heel toepasselijk op dit moment:
www.hln.be
9 tekens dat je partner de juiste voor jou is. Expert reageert: “Let op met woorden als nooit, altijd, alles, niets”
Net aan het daten of al lang in een relatie, dezelfde vraag brandt op ieders lippen: ben ik met de juiste persoon samen? Volgens experts kun je dat achterhalen door negen vereisten af te vinken. Of dat klopt, checken we bij relatietherapeut en seksuoloog Filip Geelen. Hij geeft ook tips om te...
www.hln.be
@Tah_b00nz0r Hoe gaat het tegenwoordig nog bij u?
Kwam toevallig nog op een post van mij naar u, nu anderhalf jaar geleden, toen het net minder ging.
Kwam toevallig nog op een post van mij naar u, nu anderhalf jaar geleden, toen het net minder ging.
Tah_b00nz0r
Well-known member
Kalmkes aan! Zelfs zo kalm dat ik gewoon ni aan dating doe
Ik was er net nog is over bezig met ne ex collega. Ze zei dat men ex wel ne diepe put heeft achter gelaten. Uiteindelijk was da ook wel ne fameuze put maar daar zit ik gelukkig al ff niet meer in
Laatst vroeg een vriendin me ook nog of het uiteindelijk nu niet beter was dat we uit elkaar zijn. Kon ik zonder veel moeite “eigenlijk wel ja” op antwoorden…
Nu, ik heb men sociaal leven dus no worries. Men weekends zaten de voorbije maanden propvol met dj werk dus echt veel tijd om na te denken is er niet. Doe ik gelukkig ook niet meer
ik zou elke avond wel iets kunnen doen met verschillende mensen. T enigste wat mij dwars ligt aan single zijn is dat ge moeilijker weekendjes of vakanties kunt doen. Men maten hebben ook bijna allemaal een vriendin of vrouw dus die trekken eerst partij om met hun weekendjes of vakanties te plannen. Ik heb wel een heel goede vriendin die jammer genoeg in t brusselse woont. Twijfel vaak om haar is een weekendje mee te vragen al kan ik moeilijk inbeelden hoe dat zou lopen. En alleen op vakantie is maar alleen. Ik vond het al awkward om alleen te gaan fine dinen al viel dat uiteindelijk kei goed mee
Maar al bij al gaat het ni slecht hier en zien we wel wat op t pad komt. Ik maak me er ni druk in haha.
Toch goed om te horen dat ge de draad terug hebt opgepikt.Kalmkes aan! Zelfs zo kalm dat ik gewoon ni aan dating doe
Ik was er net nog is over bezig met ne ex collega. Ze zei dat men ex wel ne diepe put heeft achter gelaten. Uiteindelijk was da ook wel ne fameuze put maar daar zit ik gelukkig al ff niet meer in
Laatst vroeg een vriendin me ook nog of het uiteindelijk nu niet beter was dat we uit elkaar zijn. Kon ik zonder veel moeite “eigenlijk wel ja” op antwoorden…
Nu, ik heb men sociaal leven dus no worries. Men weekends zaten de voorbije maanden propvol met dj werk dus echt veel tijd om na te denken is er niet. Doe ik gelukkig ook niet meer
Ik heb wel een heel goede vriendin die jammer genoeg in t brusselse woont. Twijfel vaak om haar is een weekendje mee te vragen al kan ik moeilijk inbeelden hoe dat zou lopen. En alleen op vakantie is maar alleen. Ik vond het al awkward om alleen te gaan fine dinen al viel dat uiteindelijk kei goed mee
Maar al bij al gaat het ni slecht hier en zien we wel wat op t pad komt. Ik maak me er ni druk in haha.
Het dekseltje zal vanzelf wel volgen en ik zou niet twijfelen om die hele goede vriendin mee te vragen voor een weekendje.
Op zich niks te verliezen en het leven is verdikke veel te kort om te twijfelen.
't is allemaal goed gekomen met u en het gaat in de toekomst alleen nog maar beter gaan, heb er alle vertrouwen in
Nee.
Tah_b00nz0r
Well-known member
Toch goed om te horen dat ge de draad terug hebt opgepikt.
Het dekseltje zal vanzelf wel volgen en ik zou niet twijfelen om die hele goede vriendin mee te vragen voor een weekendje.
Op zich niks te verliezen en het leven is verdikke veel te kort om te twijfelen.
't is allemaal goed gekomen met u en het gaat in de toekomst alleen nog maar beter gaan, heb er alle vertrouwen in
Voila, en alles op zen tijd.
Hell, zelfs nu denk ik ooit van tgoh al blijf ik dan alleen, maakt me geen reet uit
Die vriendin is wel men bestie, komt een paar keer in’t jaar eens af om uit te gaan en te blijven slapen maar zal never ever iets mee gebeuren
da weten we zelf ook. Die heeft me door twee breuken getrokken, al men gezever en gemekker moeten pakken. Maar idd als we al is geregeld gewoon t bed gedeeld hebben kan ik ze ff goed eens meevragen op weekend
Ok, houden zo.
