Quasi nooit. Het klinkt misschien gay maar ik heb echt enorm veel nood aan me-time, en dat kan quasi alleen 's avonds laat:
- Geen gezaag van uw werk aan uw hoofd: geen klanten die bellen, geen collega's die willen teamsen, geen vergaderingen, geen bazen die bellen, ...
- Geen gezaag van uw vrouw aan uw hoofd
- Geen kleine die constant aan het wenen is
- Geen lawaai, geen impulsen, ...
Gewoon eventjes rust.
Die tijd kan ik heel divers invullen. Gewoon wat TV kijken, intens naar muziek luisteren (met koptelefoon), random wegdromen door foto's te bekijken, hier nog een politiek discussietje aangaan, enzovoort.
Het grote nadeel is dat ik zoveel me-time nodig heb, dat het ten koste gaat van mijn slaap. Iets wat sinds mijn kleine er niet op verbeterd is. Als ik ooit ergens aan sterf, dan is het aan chronisch slaaptekort.
- Geen gezaag van uw werk aan uw hoofd: geen klanten die bellen, geen collega's die willen teamsen, geen vergaderingen, geen bazen die bellen, ...
- Geen gezaag van uw vrouw aan uw hoofd
- Geen kleine die constant aan het wenen is
- Geen lawaai, geen impulsen, ...
Gewoon eventjes rust.
Die tijd kan ik heel divers invullen. Gewoon wat TV kijken, intens naar muziek luisteren (met koptelefoon), random wegdromen door foto's te bekijken, hier nog een politiek discussietje aangaan, enzovoort.
Het grote nadeel is dat ik zoveel me-time nodig heb, dat het ten koste gaat van mijn slaap. Iets wat sinds mijn kleine er niet op verbeterd is. Als ik ooit ergens aan sterf, dan is het aan chronisch slaaptekort.
Ik probeer om de zoveel weken echt met goede moed ‘consequent te zijn’ (zo echt met een mentale pep talk
) en het scherm aan de kant te leggen maar na een paar dagen betrap ik mijzelf toch weer. En natuurlijk heb ik voor mijzelf altijd wel weer een prima reden. Er valt imo veel te zeggen voor een ouderwetse wekker en telefoon buiten de kamer. Maar gelijk nu ook weer. Het is 4u en ik ben wakker door mij te verslikken en hier zit ik toch weer half BG, half Numberzilla.
